มาลองคบกัน

น้ำใส ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา หล่อนจำต้องกระพริบตาถี่ๆ ดวงตาคมหวานเบิกกว้างขึ้น ใบหน้าของหล่อนขึ้นสีแดงระเรื่อ หล่อนนอนอยู่แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน หล่อนจำได้ว่าหลังจากที่หล่อน ถูกบังคับให้นอนหลับคาอ้อมกอดของเขา ในตอนแรกหล่อนนอนตะแคงหันหลังให้เขามิใช่เหรอ แต่ตอนนี้ร่างบางของหล่อน นอนหันหน้ามาทางเขา อีกอย่าง ใบหน้าเราใกล้กันจนเห็นรูขุมขนก็ว่าได้ แถมหล่อนยังตะกองกอดร่างหนานี้อีกต่างหาก

หญิงสาว ยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงใดๆ เนื่องจากหล่อนเกรงว่าร่างหนาจะรู้สึกตัวตื่น รายนี้ยิ่งความรู้สึกไวอยู่ด้วย หล่อนเพ่งพินิจมองใบหน้าคมที่แสนจะหล่อเหลา คิ้วหนาสีเข้มเรียงกันเป็นระเบียบ ขนตางอนยาวอย่างกับผู้หญิง สันจมูกโด่งสวยรับกับใบหน้าพอดี ปากหนาหยักก็เข้ารูป ทุกอย่างอย่างกับปั้น..... หึ.... น่าอิจฉาจัง

เควิ่น คาซิโอ หรือมิสเตอร์เค หล่อนไม่อยากจะเชื่อว่าหล่อนจะมานอนกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่แสนเย็นชาและหน้าตาที่ไร้อารมณ์เป็นที่สุด เขาเป็นผู้ชายที่ขึ้นชื่อด้านฝีมือการต่อสู้ เขาเป็นบอดี้การ์ดมือดีของ คุณอาลัล แกรนด์เดร์สัน เห็นว่าเขาเป็นเพื่อนรักกัน ถูกเลี้ยงมาด้วยกัน บิดาของเขาก็เป็นมือขวาของแด็ดคุณอาลัล ทั้งสองตระกูลคงผูกพันกันอยู่ไม่น้อย.......

น้ำใส รู้สึกตัวว่ามันเช้าแล้ว หล่อนเป็นห่วงเพื่อนร่วมงานที่อยู่ที่บ้านหล่อน ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างไม่รู้ แล้วหล่อนหายมาอย่างนี้ พวกเขาไม่เป็นห่วงหล่อนแย่เหรอ แต่หล่อนก็อยากคุยกับผู้ชายตรงหน้าหล่อนนี้นะ ว่าเขาพาหล่อนมาได้อย่างไรกัน แล้วทำไมพวกพี่วินไม่พาหล่อนไปโรงพยาบาล หรืออย่างไร หล่อนอยากรู้คำตอบจัง แต่เฮ้อ....อีตาหน้าเฉยชายังหลับอยู่เลย งั้นเราก็คงต้องหนีกลับก่อนหละ....น้ำใสนึกในใจ

“อ๊ะ,,อุ้ย......,,เอ๊ะ....นะ นี่คุณ” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะขยับตัวออกห่าง ร่างเล็กอรชรของหล่อนก็ถูกลำแขนแกร่งดึงเข้าหาร่างหนา จนจมูกรั้นของหล่อนปะทะกับแก้มสากของชายหนุ่มอย่างไม่ได้ตั้งใจ

“จะรีบไปไหนหละน้ำ....ยังเช้าอยู่เลย” น้ำเสียงของชายหนุ่มอ่อนโยนแล้วก็แสนจะนุ่มนวล แบบฟังแล้วดูอ้อนๆ นิดๆ

“ฉันจะรีบไปที่พวกพี่วินนะ ป่านนี้คงเป็นห่วงกันแย่แล้ว” น้ำใส บอกไปตามตรง โดยหล่อนไม่ได้คิดอะไรกับคำพูดนั้น แต่ไอ้คนที่มันคิดก็คือร่างหนาที่นอนหลับตา แต่ภายในใจนึกฉุน เมื่อเมียของเขา เป็นห่วงไอ้หน้าหล่อนนั้นออกนอกหน้านอกตา

“จะรีบไปหาพวกมันทำไม ทุกคนโตแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงมันหรอกน่า” เควิ่น มองใบหน้าสวยนิ่ง น้ำเสียงที่บอกหล่อนบ่งบอกถึงคนอารมณ์ไม่ดี

“แล้วนี่นายจะอะไรนักหนาหล่ะ..พวกเขาก็พี่ที่ทำงานไง” น้ำใส ก็นึกฉุนขึ้นมา เขาอารมณ์ขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ หล่อนไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์นะ

“ก็ไม่อยากให้เมียตัวเองไปวุ่นวายกับใคร .....หึง.......หวงมาก” เควิ่น บอกเจ้าหล่อนไปตามความรู้สึก เขาหวงหล่อนจริงๆ หนิ ไม่ชอบให้หล่อนอยู่ใกล้ใคร แล้วก็ไม่ชอบให้ใครอยู่ใกล้หล่อน ไม่ชอบให้แต่งตัวโป้ แต่งได้เวลาอยู่กับเขาเท่านั้น โดยประโยคหลัง เขาจงใจเน้นให้หล่อนเข้าใจเจตนาที่เขาไม่ให้หล่อนไป พวงแก้มใสของหญิงสาวก็ขึ้นสีแดงระเรื่อขึ้นมาอีก เขาพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หล่อนก้มหน้ามองแผงอกอันป่าวเปลือยของชายหนุ่ม หล่อนอายเขานี่ เขาพูดเหมือนเราเป็นอะไรกันอย่างนั้นแหล่ะ

“เอ้า...ไม่พูดอะไรเหรอ ไม่ว่าผม เรื่องที่ผมขี้ตู่ว่าคุณเป็นเมียผมอีกเหรอ ถ้าไม่ถาม ผมก็ไปไม่เป็นนะสิ” เควิ่น แกล้งเย้า ยายห้าวของเขา เมื่อเห็นพวงแก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อ

“อะ..อะไร..ขะ..ของคุณอีกหละ” น้ำใส พูดเสียงอ่อยๆ แล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาเ พื่อจะมองใบหน้าคมว่า สีหน้าแววตาที่เขาพูดนั้นหน่ะเป็นยังไง .

...อุ๊บ!!!!! ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเงยหน้ามองชายหนุ่มอย่างเต็มตา เรียวปากบางของหล่อนก็ถูกเรียวปากหนาฉกวูบไปต่อหน้าต่อตา ชายหนุ่มกดจุมพิตอย่างหนักหน่วงจงใจ เขาสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากแสนหวานนั้นอย่างง่ายดาย เพราะตอนแรกหญิงสาวเตรียมเผยอปากจะพูดอะไรสักอย่างหนึ่ง แต่ด้วยความที่เขาอดใจไม่ไหว เขาจึงจัดการหล่อนก่อนที่ภายในของเขาจะร้อนระอุไปมากกว่านี้ .....

...อืมมมมม” ร่างหนาครางออกมาอย่างชอบใจ เมื่อลิ้นเล็กของหล่อนจูบตอบเขาเช่นกัน เขาจงใจเรียกร้องการสนองตอบจากหล่อน โดยเกี่ยวกวัดลิ้นร้อนอย่างหยอกเหย้ากับลิ้นเล็ก เพื่อให้หล่อนรู้ว่าเขาไม่ต้องการรุกรานหล่อน แต่เขามาขอความร่วมมือหล่อนต่างหาก อืมมมมม,,จู๊บบ!!!! เสียงเรียวปากหนาดูดดึงเรียวปากบางดังซะจน ใบหน้าสวยเขินขึ้นสีแดงระเรื่อ ยามเมื่อใบหน้าทั้งสองพละออกห่างกัน

“นี่..คุณ..ฉวยโอกาสอีกแล้วนะ..” น้ำใส พูดกับชายหนุ่มด้วยดวงตาเขียวปัด เขินก็เขิน อายก็อายที่ตัวเธอเองก็จูบตอบหล่อนเช่นกัน ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจจัง มีอิทธิพลกับหล่อนเป็นที่สุด

“ก็เมียผมน่ารัก จนอดใจไม่ไหว” เควิ่นบอกไปตามตรง แต่น้ำเสียงของเขานี่แหบพร่า ซะจนหญิงสาวขนลุกซู่เลย สายตาคมที่หวานเยิ้มนั้น หล่อนก็พอจะเดาได้ว่ามันหมายความว่าอย่างไร อารมณ์ประมาณไหน

“เมียที่ไหนกัน....เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะ” น้ำใส นึกฉุนขึ้นมาอีกแล้ว คำก็เมีย สองคำก็เมีย เพราะคำนี้แหล่ะทำให้เหล่อนเผลอตัวเผลอใจไปกับเขา เขายังไม่เอ่ยขอคบกันด้วยซ้ำ เราเป็นผู้หญิงต้องการความชัดเจนเป็นที่สุด

“ก็เมียที่นอนอยู่ตรงหน้าผมนี้ไง เรามาคบกันเถอะนะ...น้ำใส” เควิ่นบอกสิ่งที่เขาอยากจะพูดออกไปให้หญิงสาวได้ฟัง

“เรามาคบกันนะน้ำใส ผมรู้ใจตัวเองแล้วว่าผมคิดยังไงกับคุณ ผมรู้สึกเจ็บปวดยามที่คุณหนีผมไป ผมรู้สึกหงุดหงิดเวลาที่ใครเข้าใกล้คุณ ผมหวงคุณ ผมเป็นห่วงคุณ เวลาที่คุณไปทำงาน...ผมไม่แน่ใจว่ามันคือความรักหรือเปล่า แต่ความรู้สึกทั้งหมดนี้ มันเกิดขึ้นจริงกับผม...ให้โอกาสผมนะน้ำใส....เรามาเป็นแฟนกันนะ”

เควิ่น พูดด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่เขามี ด้วยสีหน้า และแววตาที่จริงจังเป็นที่สุด น้ำใส ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลย ว่าผู้ชายที่เงียบๆ และหน้าตาที่แสนจะเฉยชาคนนี้ จะบอกประโยคนี้กับหล่อน หล่อนรู้สึกดีใจลึกๆ ที่เขารู้สึกดีกับเธอเช่นกัน สุดท้ายเขาก็ยอมพูดมันออกมา แต่หล่อนจะเชื่อเขาได้แค่ไหนหละ คงต้องใช้เวลาซินะ เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ และมันอาจจะได้ยินคำว่ารักจากปากของผู้ชายคนนี้....

เอ่อ....ฉัน....เอ่อ....อื้ออออ......ระหว่างที่หญิงสาวกำลังคิดอยู่ว่าจะตอบเขาว่ายังไง หล่อนพูดติดๆ ขัดๆ อย่างกับทำอะไรไม่ถูกนั้น เรียวปากบางก็ถูกประกบมันอีกครั้ง ด้วยเรียวปากหนาที่แสนจะคุ้นเคย เขาบรรจงจุมพิตหล่อนด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่เขามีแล้วต้องการที่จะย้ำถึงคำพูดของเขาว่ามันเป็นจริงแค่ไหน ริมฝีปากทั้งสองบดเบียดกัน ริมฝีปากหนาขบดึงทึ้งริมฝีปากบางทั้งบนและล่างสลับกันไปมา จ๊วบบบ...อ่าส์ ....ร่างหนาต้องพละออกจากริมฝีปากบางอย่างน่าเสียดาย

ร่างหนายกตัวขึ้นอยู่ด้านบน เพื่อใช้ดวงตาคมเข้มหวาน จ้องมองลึกลงไปในดวงตาหวานของหญิงสาวอย่างมีความหมาย แววตาไหวระริกเป็นที่สุด ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากทั้งสองร่าง ใบหน้าคมเข้มค่อยๆ เลื่อนต่ำลงเข้าหาใบหน้าสวยหวาน ชายหนุ่มกดจุมพิตนุ่มนวลตรงหน้าผากมนนั้นด้วยความรักใคร่ จุ๊บ!!!! ..

.....ฟอดดด จมูกโด่งเลื่อนมากดฝังมันลงผิวแก้มนวล ตอนนี้ หัวใจของร่างบางแทบกระเด็นออกมานอกอกตูมๆ นั้น ปากหนากดจุมพิตปากบางอีกครั้ง ครั้งนี้เรียวปากบางของหญิงสาวเผยอรับจุมพิตแสนหวานนั้นอย่างว่าง่าย ลิ้นสองลิ้นเกี่ยวพัน ดูดดึงกันอย่างหวานซึ้ง อยู่นานสองนาน มือไม้ของร่างหนาตอนนี้เริ่มอยู่ไม่สุก มันเคลื่อนตัวไปตามผิวเนียนใสนั้นตามอารมณ์.... เรียวขางามที่พ้นผ้าขนหนูมานั้นตอนนี้บิดไปมาตามแรงอารมณ์ปรารถนาในกายหล่อนเช่นกัน....

จมูกโด่งซุกไซ้ซอกคองามระหงส์ที่แสนจะหอมกรุ่นนั้น มันไล้ลงต่ำลงเรื่อยผ่านหน้าอกดีดเด้งเต่งตึงนั้น ปมผ้าขนหนูที่แสนจะหมิ่นเหม่ก็แสนจะเป็นใจ มันคลายออกตั้งแต่เมื่อไหร่ ชายหนุ่มไม่รู้ แต่เขารู้แต่เพียงว่าเนื้อเนียนใต้ผ้านี้มันแสนจะเย้ายวนน้ำลายเขา ปากหนาเข้าครอบครองออกสวยอย่างรวดเร็ว ลิ้นร้ายทักทายตุ่มไตนั้นสองสามครั้ง ปากหนาออกแรงดูดดึงอกงามทั้งสองข้างอย่างหิวกระหา.... จ๊วบบบบ!!!! อ่าส์ ลำคอหนาครางออกมาด้วยความรู้สึกรักใคร่เป็นที่สุด

อ๊ะ...อือ....อา ร่างบางครางออกมาเมื่อนิ้วร้ายของชายหนุ่มไล้ต่ำลงผ่านหน้าท้องแบนราบลงสู่ดอกกุหลาบงามของหล่อน เขาลูบไล้ผิวเนียนอวบอูมอยู่ภายนอกอยู่สักครู่ แล้วค่อยๆ แทรกนิ้วร้ายผ่านซอกกลีบกุหลาบ โดยค่อยๆ แหวกมันจนถึงยอดเกสร นิ้วร้ายกดวน และถูมันขึ้นลงเบาๆ ไปมาจนน้ำหวานของเกสร มันค่อยๆ เพิ่มปริมาณมากขึ้น มากขึ้น....

ชายหนุ่มผละออกจากสองเต้างามอย่างน่าเสียดาย เขามองใบหน้างามที่ปรือตามองเขาด้วยสายตาที่แสนจะปลุกอารมณ์ดิบภายใน ริมฝีปากกัดเม้มเข้าหากันแน่น ร่างบางขาวสร่างก็ดิ้นรนไปมาแสนยั่วยวน เขาจำต้องพละออกจากเต้างามนั้น เพราะว่าเขาจะต้องใช้ลิ้นร้ายของเขาเพื่อดื่มกินน้ำหวานจากเกสรนั้น

อา..อ๊ะ....ร่างบางครางออกมาระบายความเสียวซ่าน เมื่อลิ้นร้อนของร่างหนาแตะตรงยอดเกสรของกุหลาบงามนั้น ลิ้นร้ายเล็มเลียซอกกลีบกุหลาบหวานนั้นอย่างเมาส์มันอารมณ์ สู๊บบบ....อ่าส์....อืมมม....ร่างหนาครางออกมา เมื่อเขาดื่มกินน้ำหวานของเกสรนั้นอย่างเอร็ดอร่อย ลิ้นร้อนเล็มเลีย ไล้วนอยู่ตามซอกกลีบกุหลาบงามไปมา แพล๊บ ๆ ๆ จ๊วบบบ ๆ ๆ สู๊ดดดด!!!!! ปากหนาบดขยี้กุกลาบงามนั้นอย่างเมามันส์อารมณ์ อืมมมมมม.....อ่าส์ ลิ้นร้ายสอดลึกเข้าไปในโพรงกุหลาบงามเพื่อเรียกร้องหาน้ำหวาน จ๊วบบบ...อาส์......

“คะ...คุณ...น้ำ...น้ำจะไม่ไหวแล้วคะ...” เสียงแหบพร่าจากหญิงสาวเบาซะจนฟังแทบไม่ได้ศัพท์ หล่อนขอร้องเขาให้เขาส่งหล่อนถึงสวรรค์

“ได้เลยจ๊ะน้ำ ที่รักของผม” ร่างหนาออกปากรับคำด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าเช่นกัน

“อ๊ะ....อ๊า....เบาๆ นะคุณน้ำ...น้ำเจ็บ” น้ำใสรีบบอกชายหนุ่มเร็วปรื๋อ เมื่อสิ่งที่เข้าแทนที่ลิ้นร้ายคือเจ้าท่อนเนื้อที่หล่อนคุ้นเคยนั้น

“อ่าส์...ซีสสสส.....ที่รักอย่าเกร็งซิครับ น้องผมเจ็บ.....รัดแน่นเดี๋ยวมันขาด....อดน๊า” ร่างหนากระซิบชิดริมฝีปากบางด้วยน้ำเสียงที่เบามาก จนร่างบางต้องตั้งใจฟัง และเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายทำเอาพวงแก้มที่แดงด้วยความร้อนจากอารมณ์ปรารถนา มันแดงขึ้นๆ ไปอีก ด้วยความเขินอาย....ฟอดดด!!!! เควิ่น อดหมั่นเขี้ยวเจ้าหล่อนไม่ได้ จึงกดจมูกโด่งตรงพวงแก้มใสนั้นอย่างจัง

.....ตับ +++ ตับ+++++ตับ++++..เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องนั้นไปหมด ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ยังดับความร้อนจากภายในร่างกายของหนุ่มสาวทั้งสองยังไม่ได้เลย ....อ่าส์...โอ้ววว....:ซีสสสส....ร่างหาครางออกมาอย่างสุขสม เขามีความสุขที่สุดเลยวันนี้ เขาร่วมรักกับหล่อนครั้งนี้ หล่อนเต็มใจมอบให้เขาตั้งแต่เริ่มต้น เหมือนคู่รักที่รักกันมานาน ไม่เหมือนครั้งๆ ก่อนๆ ที่เขาแกมบังคับหล่อนตลอด ถึงมันจะไม่ทั้งหมดก็เถอะ,,

,,,อืมมม....อ๊า...อา....ร่างบางครางออกมาอย่างสุขสม หล่อนมองร่างหนาบนร่างของหล่อนด้วยแววตาปลื้มปิติ...หล่อนไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว นอกจากคำขอให้เราคบกัน วันนี้เขาพูดออกมาแล้ว หล่อนรู้สึกดีใจเป็นที่สุด อย่างน้อย หล่อนก็ยังมอบเรือนร่างของหล่อนด้วยความเต็มใจ แล้วหล่อนก็รู้สึกว่าตอนนี้ หัวใจดวงน้อยของหล่อนนี้มันก็เริ่มจะมอบให้เขาไปด้วย....

“อ่าส์ อ๊า...โอ้ววววว......ร่างทั้งสองร่างครางออกมาพร้อมกัน ความถี่ของเสียงครางทำให้ชายหนุ่มเร่งจังหวะร่างหนาของเขา...... ตับ+++ ตับ++++ตับ+++ อ่าส์.อ๊ะ...อ๊ะ..อ้ายยยยยย.....เสียงกรีดร้องของร่างบางดังขึ้น บ่งบอกว่าหล่อนถึงสวรรค์แล้ว เมื่อเห็นดังนั้นสะโพกสอบก็เร่งจังหวะมัน เพื่อตามหล่อนไปทันที...โอ้วววว.....:ซีสสสสส....อ่าส์.....ร่างหนาเกร็งกระตุกสามสี่ครั้ง ร่างหนานั้นก็ฟลุ๊บลงกับร่างบางทันที......

“อื้อออ......คะ...คุณ...ลุกขึ้นฉันหนัก” น้ำใส บอกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เพราะหล่อนไม่กล้าพูดเสียงดังและขยับร่างกายมาก เพราะตอนนี้ เจ้าน้องชายของเขายังคงอยู่ในซอกกลีบกุหลาบงามของหล่อนอยู่เลย.....” ก็ลุกอยู่นี่งัย.....ขอต่อได้ไหม” ชายหนุ่มกระซิบข้างหูขาว ทำเอาใบหน้างามแดงระเรื่อขึ้นอีกครั้ง....ก็ตอนนี้เจ้าเนื้อร้ายของเขามันกำลังขยับ...ขยับ ....แล้วก็ขยับ....มันเริ่มจากเนิบนาบๆ แล้วมันก็ค่อยๆ เร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ ไม่รู้ว่าชายหนุ่มจะอิ่มเอมเมื่อไร แต่ที่รู้ๆ ตอนนี้ หัวใจทั้งสองดวงรู้สึกดี และมีความสุขเหมือนกัน หนทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไรเขาไม่รู้ เขารู้แต่เพียงว่าตอนนี้เขาหลงรักหญิงสาวใต้ร่างเขานี้คนเดียว>>>>>>>>