Share

ตอนที่3.

last update Date de publication: 2025-03-09 22:43:29

ตอนที่3.

เธองดงามจนแทบลืมหายใจ โอ...หรือมันเป็นเพียงภาพลวงตา ชายหนุ่มบอกตัวเอง แม้แค่ได้เห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างของเธอแค่นั้นก็ทำอัคคีรู้ว่าใบหน้านั้นต้องงดงามอย่างแน่นอน เธอทำให้ใจของชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเพลย์บอยตัวฉกาจสั่นไหวอย่างรุนแรง ดุจว่าโดนช็อตด้วยไฟฟ้าแรงสูงกระนั้น

หัวใจหนุ่มที่ไม่เคยต้องหวั่นไหวเพราะหญิงใด เต้นแรงเหมือนหนุ่มน้อยแรกริรัก ทั้งๆ ที่ตลอดระยะเวลาสามสิบสามปีในชีวิตของอัคคี มีหญิงงามมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามาให้เชยชมอยู่มิได้ขาด และแต่ละนางก็ได้ชื่อว่าสวยบาดใจ ทั้งดารานางแบบ ทั้งในและต่างประเทศ เขาก็ได้เชยชมมาแล้วทั้งสิ้น แต่คราวนี้อัคคี กลับหวั่นไหวรุนแรง และหัวใจยิ่งเต้นกระหน่ำเหมือนกลองศึกเมื่อใบหน้าของเธอค่อยๆ หันมาทางด้านที่เขายืนอยู่ คล้ายกับว่าเจ้าตัวเริ่มรู้สึกว่ามีคนมองอยู่... อัคคีตื่นเต้นจนแทบลืมหายใจเมื่อเห็นดวงหน้านั้นชัดๆ...

ดวงตาทั้งสองคู่สบกันโดยไม่ตั้งใจ แต่กระนั้นก็ได้ทำให้ดวงใจสองดวงเต้นแรงแทบประทุโดยไม่รู้สาเหตุ ดวงตาสวยซึ้งดูตระหนกระคนตื่นเต้น ร่างกายชาวาบร้อนสลับหนาว จนเธอรู้สึกสับสนกับตนเอง ริมฝีปากอวบอิ่มเผยออย่างลืมตัว มองชายหนุ่มร่างสูงคนนั้นนิ่ง

ชายหนุ่มตรงหน้าเธอนั้นร่างสูงนั้นสูงราว 185 เซนติเมตร ผิวขาวสะอ้าน ใบหน้ายาวเรียวได้รูปมีไรหนวดเขียวครึ้มประดับอยู่บนใบหน้า ดวงตายาวรีบ่งบอกว่ามีเชื้อสายจีน แต่ไม่ได้ตี่เล็กอย่างอาตี๋ทั่วไป หากแต่เรียวยาวคมปลาบ และนัยน์ตาดำสนิทดุจราตรีที่มืดมิด ริมฝีปากของเขาบางเฉียบเป็นสีชมพูระเรื่อจนผู้หญิงบางคนยังต้องอาย

โอ...เกิดอะไรขึ้นกับหัวใจที่ไม่เคยต้องหวั่นกับชายใด แต่พอแรกสบตากับชายหนุ่มร่างสูงสมาร์ตตรงหน้ากลับทำให้ใจม่ายสาวอย่างเธอต้องหวั่นไหวรุนแรง ใจเต้นรัวกระหน่ำเพียงแค่ได้สบตา นี่เธอมีอาการแบบนี้ได้อย่างไร... อาการที่ไม่เคยเกิดเมื่อสบตาหรือใกล้ชิดกับชายใด แม้แต่กับรัชชานนท์ชายหนุ่มที่เธอรักสุดหัวใจก็ตามที...และเธอจำได้ว่าเขาคือใคร? 

ชายหนุ่มตะลึงมองร่างกายร้อนวูบวาบหัวใจเต้นกระหน่ำแทบระเบิด รูปหน้าด้านข้างที่เห็นเมื่อครู่ที่เขามองว่าน่าดูแล้วเมื่อเห็นเธอเต็มตา คำว่าน่าดูนั้นเห็นทีจะใช้ไม่ได้ เพราะเธอ สวยมาก มากกว่าผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยพบเจอ ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากหายใจแผ่วเบาราวกับกลัวว่าถ้าหายใจแรงภาพหญิงงามตรงหน้าจะอันตรธานหายไป ทั้งๆ ที่ภายในใจเต้นแรงจนได้ยินเสียงดังตึ้กตั้กเต็มสองหู สองหนุ่มสาวต่างตกอยู่ในภวังค์เหมือนเวลาได้หยุดหมุนชั่วขณะราวกับทั้งโลกมีเพียงเขาและเธอ จนกระทั่ง...

“อาร์ตี้ อาร์ตี้ขา อยู่ไหนคะดาร์ลิ้ง วู้ววว อยู่หนายเอ่ย” เสียงร้องเรียกที่ฟังดูแปร่งอย่างคนที่พูดไทยไม่ชัดดังกระทบโสตประสาท ทำให้สองดวงใจที่หมุนคว้างได้ตกลงมาสู่ความเป็นจริง ร่างบางได้สติเธอกะพริบตาเบาๆ อย่างเรียกความมั่นใจให้ตนเองและหมุนตัวเดินเร็วๆ จากไปโดยไม่สนใจคนร่างสูงที่ทำท่าคล้ายกับจะร้องเรียกแต่ต้องชะงักไว้เมื่อตัวต้นเสียงที่ทำให้เขาพลาดจะได้รู้จักกับแม่เอื้องเหนือนั่นหลุดลอยมาถึงตัวเขาแล้ว

“เซ็งชะมัด ยัยแคทไม่น่ามาขัดจังหวะตอนนี้เลย เสียดายชิบ...” ชายหนุ่มบ่นอย่างหัวเสียประสานิสัยคนเจ้าชู้ที่เจอคนสวยถูกใจก็อยากจะสานสัมพันธ์ด้วย

“อาร์ตี้ ยูมาทำอะไรที่นี่น่ะ ปล่อยให้แคทยืนรอตั้งนาน เราไปบ้านพักกันเถอะค่ะ แคททั้งเหนื่อยทั้งเหนียวตัว อยากอาบน้ำเต็มทีแล้ว นะคะไปเถอะค่ะเร็วๆ” หญิงสาวนามว่าแคท หรือแคเธอรีน นางแบบสาวลูกครึ่งเยอรมันที่ตอนนี้กำลังโด่งดังในความใจกล้าเกินร้อยที่สลัดผ้าโชว์หุ่นอันแสนเย้ายวนถ่ายแบบให้กับนิตยสารสำหรับผู้ชายชื่อดังฉบับหนึ่งกอดแขนแข็งแรงอย่างสนิทชิดเชื้อ ร่างงามเย้ายวนนั้นเบียดชิดร่างหนาจนหน้าอกอวบที่อยู่ภายใต้ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำตัวสั้นกุดเว้าหน้าเว้าหลังจนแทบจะปิดก้อนเนื้ออันล้นหลามไม่มิดนั้นมันล้นทะลักบดเบียดร่างแกร่งของชายหนุ่มอย่างเชิญชวน สายตาหยาดเยิ้มที่ส่งมานั้นบอกได้เลยว่าเจ้าหล่อนไม่คิดถึงแค่การอาบน้ำเพียงอย่างเดียวแน่นอน

“ก็ไปซิจ๊ะคนสวย ผมเองก็อยากอาบน้ำแล้วเหมือนกัน” ถึงแม้จะรู้สึกขัดใจที่ถูกสาวเจ้าขัดจังหวะในการที่จะทำความรู้จักหญิงสาวที่ต้องตาต้องใจ แต่คนอย่างอัคคีก็ฉลาดพอที่จะคว้าแม่สาวทรงโตที่เสนอตัวข้างกายไว้แก้ขัดก่อน แล้วค่อยหาหนทางสืบให้รู้ให้ได้ว่าแม่เอื้องเหนือแสนสวยนั้นเป็นใครมาจากไหน ถึงได้บังอาจมาทำให้ใจของเขาหวั่นไหว

ภายในห้องนอนสุดหรูในบ้านพักหลังงามตอนนี้กำลังร้อนระอุด้วยไฟพิศวาสอันเร่าร้อนของหนุ่มสาว ร่างเปลือยของชายหนุ่มหญิงสาวกอดก่ายรัดรึงราวจะหลอมเป็นร่างเดียวกัน เสียงครางกระเส่ารัญจวนดังไม่ขาดสายจากปากอิ่มแดงเรื่อจากรสจูบที่แสนเร่าร้อนจากกายแกร่ง สองมือใหญ่ฟอนเฟ้นอกอวบ ริมฝีปากร้อนผ่าวบดคลึงยอดอกสีสวยยิ่งเรียกเสียงครางจากร่างงาม

“อาร์ตี้ขา แคทจะไม่ไหวแล้วนะคะ” หญิงสาวครางกระเส่าเมื่อมือร้อนนั้นไต่วนไปที่กลีบกุหลาบงามที่ฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานพิศวาสอย่างยั่วเย้า ชายหนุ่มเงยหน้าจากอกอวบไต่ริมฝีปากมาที่ซอกคอระหงขบเม้มเรื่อยมาถึงริมฝีปากอวบอิ่ม ซึ่งบัดนี้เห่อช้ำด้วยแรงจุมพิต แต่พอชายหนุ่มเผยอมองดวงหน้างามที่แหงนเงยไปด้านหลังด้วยความเสียวซ่านพลันกลับพบกับดวงหน้าสวยหวานของแม่ดอกเอื้องเหนือแสนสวย อัคคีนิ่งงัน...

ชายหนุ่มสะบัดหัวอย่างเรียกสติให้กลับคืน พลางสบถเบาๆ กับตัวเองแล้วผละจากร่างงามที่ระทดระทวยอยู่บนเตียงกว้างราวโดนของร้อน ปฏิกิริยาที่ผละห่างจากร่างอย่างรวดเร็วของอัคคีทำให้ร่างงามที่กำลังเพริดไปกับอารมณ์พิศวาสนั้นเกร็งค้างและสร้างความหงุดหงิดให้กับแคเธอรีนไม่น้อย เพราะอารมณ์ที่ลอยละลิ่วใกล้เข้าสู่สวรรค์นั้นกระเจิดกระเจิงแตกกระจาย เป็นเสี่ยงๆ หญิงสาวสะบัดกายดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเปลือยเปล่าอย่างกระแทกกระทั้นหน้างามบิดเบี้ยวอย่างไม่ชอบใจ

“เป็นอะไรไปคะอาร์ตี้ คุณไม่เคยเป็นแบบนี้นี่คะ แล้ววันนี้คุณเป็นอะไรไป” เธอบ่นกระปอดกระแปดกับร่างสูงที่ยืนหันหลังเอามือเสยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากอย่างพลุ่งพล่านกับอาการที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • เสน่หากระดังงาสีขาว    ตอนที่ 140. ตอนอวสาน

    ตอนที่ 140. อวสาน“มันผ่านไปแล้วริต้าตอนนี้เธอมีชีวิตที่สดใส และมีพวกเราอยู่ข้างๆ และตอนนี้เธอก็ได้ชดใช้มันแล้ว ไม่เอาไม่พูดถึงเรื่องเก่าๆ แบบนั้นอีก” เนตรนาราปลอบ“นั่นสิริต้า ตอนนี้พวกเราผ่านพ้นเรื่องร้ายนั้นมาแล้วอย่าคิดมากนะยังไงเราก็ยังคงอยู่ด้วยกันเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ปล่อยวางความเจ็บปวด ความอาฆาตพยาบาทที่มันไม่เคยให้คุณแก่ใคร” อโนมากุมมือผอมบางนั้นอย่างจริงใจทั้งน้ำเสียงและแววตาจนภูริต้าน้ำตาซึมด้วยความตื้นตันใจที่เธอโชคดีเหลือเกินที่พบเจอและได้หญิงสาวทั้งสามคนนี้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเยียวยาจิตใจที่กระเจิดกระเจิงและเคยสกปรกของเธอด้วยความรักและจริงใจอย่างสม่ำเสมอ“ริต้าดีใจจัง”“พวกเราก็ดีใจที่ริต้ามีความสุขและหายดีแล้ว แล้วนี่ริต้าอยากจะออกไปอยู่กับพวกเราไหม” อโนมาถามด้วยความเป็นห่วงเธออยากให้ภูริตาไปอยู่ที่บ้านด้วยเพราะเห็นว่าภูริตาหายดีแล้ว“ไม่หรอกอ้อนขอบใจมากนะ ริต้าอยากอยู่ที่นี่ อยากช่วยเหลืออยากทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อคนอื่นบ้าง ที่นี่ต้องการริต้า ริต้ารู้สึกอย่างนั้น เพราะมีหลายๆ คนที่เคยเป็นเหมือนริต้าหรือบางคนอาจเป็นมากกว่าด้วยซ้ำไป และบางทีเคยมีคนที่เคยเข้ารับการรัก

  • เสน่หากระดังงาสีขาว    ตอนที่ 139.

    ตอนที่ 139.ไอรดาพูดยิ้มๆ และหัวเราะออกมาอย่างขบขันสามีที่ทำท่าราวน้องเก้าลูกชายชอบทำเวลาที่งอนง้อเธอ ไอ้ท่าชูนิ้วก้อยดุ๊กดิ๊ก ทำหน้าตาให้ดูเด็กและน่ารักอย่างที่สุด ถ้าน้องเก้าทำเธอคิดว่ามันก็น่ารักดี แต่พอสามีทำมันเหมือนตัวตลก แต่ก็น่ารักดีเหมือนกัน“นี่น้ำแข็งแกล้งพี่กันต์เหรอ” ชายหนุ่มร้องออกมาอย่างงอนๆ บ้างและทำหน้าบึ้งตึงจนดูตลก“โถๆๆ ก็สามีสุดหล่อน่ารักขนาดนี้น้ำแข็งจะใจร้ายแกล้ง หรือโกรธได้ยังไงล่ะคะ” ไอรดาหัวเราะท่าทางของสามีอย่างไม่เก็บอาการ“ว้าย! พี่กันต์บ้าทำอะไรคะ”แล้วเธอก็ต้องร้องเสียงดังอย่างตื่นตระหนกเมื่อร่างอวบอิ่มด้วยอายุครรภ์สี่เดือนในตอนนี้ถูกสามีอุ้มจนตัวลอย จนเธอเองต้องรีบโอบลำคอหนาด้วยกลัวตกแล้วหันมามองหน้าสามีอย่างตื่นตกใจ“พี่กันต์จะทำโทษคนเจ้าเล่ห์ขี้เกรงให้สามีน้อยใจ เสียใจ เพราะฉะนั้นเมียจ๋าต้องโดนทำโทษ หนักๆ”ชายหนุ่มเอ่ยชิดใบหน้างามที่ขึ้นสีเรื่ออย่างมีความหมาย ดวงตาคมกล้าเป็นประกายเต็มไปด้วยความต้องการปิดไม่มิด และคนที่จะถูกทำโทษรู้ดีว่าการลงโทษของสามีนั้นหวานฉ่ำและเร่าร้อนเพียงใด“บ้า คนหื่น ปล่อยน้ำแข็งเลยนะ น้ำแข็งจะไปดูน้องเก้า”“ไม่ต้องแล้วที่รัก

  • เสน่หากระดังงาสีขาว    ตอนที่ 138.

    ตอนที่ 138.“ดูสิสองคนนี่ไม่รู้จักโตเล่นเป็นเด็กๆ ไปได้” อัคคีบ่นเบาๆ กับอโนมาอย่างระอาในความซุกซนและเล่นกันเหมือนเด็กของเนตรนารา ที่ในสายตาของผู้เป็นพี่ เนตรนาราไม่เคยโตเลยสักครั้ง“โธ่ยัยเนตรกับแมงปอน่ะเขาก็เล่นกันแบบนี้มานานแล้วล่ะคะพี่อัคคี”“ถึงว่าสิหาแฟนไม่ได้สักที เฮ้อนี่แล้วเมื่อไหร่สองคนนี่จะเลิกทำตัวเป็นเด็กๆ เสียที” กันต์พลอยบ่นไปด้วย“เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะพี่กันต์ ดูสิลูกตัวเองนั่นแหละเชียร์เขาเหย็งๆ อยู่นั่นๆ แล้วยังเอานวมมาให้อาน้ำเล่นชกมวยด้วยดูสิซนจริงๆ”“แล้วนั่นน้องกระต่ายก็เอากับเขาด้วย ดูสิคะพี่อินคำลูกสาวเราน่าตีจริงๆ เลย” แม่เลี้ยงเกศราบ่นเหมือนไอรดาเมื่อทั้งน้องกระต่ายและน้องเก้าล้อมหน้าล้อมหลังเนตรนาราและเล่นชกกันที่สนามหญ้านุ่มอย่างสนุกสนาน “แม่ครับ พ่อครับ เมียผมไปไหน” กันต์วิ่งหน้าตื่นเข้ามาคุณการันกับคุณกานติมาซึ่งกำลังนั่งดูหลานชายสุดที่รักวาดรูประบายสีอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างเพลิดเพลิน“อะไรของแกอีกล่ะกันต์” คุณกานติมาเงยหน้าขึ้นมองลูกชายที่หน้าตาตื่น เหงื่อแตกพลั่กอยู่ด้วยความระอา นับวันจะรักจะหวงภรรยาคนสวยจนแทบไม่เป็นอันกินอันนอน“ก็น้ำแข็งน่ะสิ หายไป

  • เสน่หากระดังงาสีขาว    ตอนที่ 137.

    ตอนที่ 137.“ใช่ น่าเบื่อโดยเฉพาะยัยเด็กปลายฝนต้นหนาวนั่นน่าเบื่อมากๆ วันๆ ไม่พูดไม่จาเกาะแม่อ้อนแจ ประจบประแจงน่าดู ฉันไม่ชอบหน้าแม่นี่เลยนิสัยไม่ดี” อัคราเสริมคำพูดของสิงหราชเพื่อนรักที่ตอนนี้เขาทั้งสองกำลังจะไปเรียนเมืองนอกด้วยกัน อัคราเรียกอโนมาว่าแม่อ้อนตามน้องอิ่มอุ่นนับแต่อโนมาเข้ามาอยู่ในบ้านในฐานะของภรรยาของอัคคีอย่างไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจอาจเป็นเพราะเขาต้องการใครสักคนและยิ่งเมื่อแม่ของเขามาตายจากไปเมื่อหลายปีก่อนเขายิ่งต้องการความรักและความอบอุ่น และแม่อ้อนของเขาก็คือคนที่เติมเต็มความรักความอบอุ่นนั้นให้เขาแม้มันจะไม่เต็มร้อยเสียทีเดียวแต่ความรักและความเอาใจใส่ที่อโนมามีให้เขาก็ชดเชยสิ่งที่เขาขาดได้มากพอที่จะทำให้ใจที่ว่างเปล่าของเขาไม่ไร้ที่ยึดเหนี่ยวและไม่รู้สึกว่าเขาขาดความอบอุ่น“นายก็ว่าน้องฝนเขาเกินไป ฉันไม่เห็นว่าเขาจะเป็นอย่างที่นายว่า น้องฝนออกจะน่ารักและเรียบร้อยนิสัยดี พูดก็เพราะไม่เหมือนน้องอิ่มอุ่นเลยพูดก็ไม่เพราะซ้ำยังอวบระยะสุดท้ายด้วยโตขึ้นมีหวังเป็นโอ่งมังกรแหงๆ เลยฮ่าๆ”สิงหราชหนุ่มน้อยวัยสิบห้าตั้งใจเอ่ยเสียงดังให้สาวน้อยวัยเก้าขวบเศษตัวอ้วนกลมซึ่งนั่งหวีผมใ

  • เสน่หากระดังงาสีขาว    ตอนที่ 136.

    ตอนที่ 136.“อ้าวไหงมาแขวะฉันได้ล่ะนี่เดี๋ยวไม่เป็นคนขับรถให้เลยนี่” เนตรนาราร้อนตัวทันทีสร้างความขบขันให้กับสองสามีภรรยาที่นั่งกอดกันกลมอยู่เบาะหลังปล่อยให้เธอทำหน้าที่คนขับรถ หญิงสาวมองภาพความสุขของเพื่อนรักกับพี่ชายคนเดียวของเธอด้วยความสุขเธอรู้สึกดีใจและปลื้มใจมากที่วันนี้คนที่เธอรักทั้งสองคนได้ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขซึ่งเธอเองก็ไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าพี่ชายกับเพื่อนของเธอจะมาลงเอยด้วยการรักกันและใช้ชีวิตคู่ร่วมกันได้อย่างในวันนี้ วันนี้ฟ้าใสแล้วไม่มืดมัวและเจ็บปวดอย่างที่ผ่านมา เนตรนาราขับรถไปด้วยรอยยิ้ม“อุ้ย พี่อัคคีคะอ้อนปวดท้อง” อยู่ๆ อโนมาก็รู้สึกปวดหน่วงๆ ที่ท้องและรู้สึกเหมือนมีน้ำคร่ำไหลซึมออกมาเล็กน้อย“จริงหรืออ้อน แล้วพี่จะทำไงดีล่ะ ยัยน้ำๆ” อัคคีตื่นเต้นและทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการเป็นพ่อมาก่อน และตอนนี้เขาก็อยู่กลางถนนที่การจราจรคับคั่งเสียด้วย“ใจเย็นๆ เฮียไม่ต้องตื่นเต้น แหมไอ้ที่บวชๆ มาศึกษามากระเจิงเลยนะเฮียแค่เจอเมียเจ็บท้องเนี่ย” เนตรนาราไม่วายมีอารมณ์ขันแต่เธอก็พยายามหลบหลีกหาทางไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด“ยัยน้ำเรานี่มันจริงๆ เลยนะ เอ้ารีบเ

  • เสน่หากระดังงาสีขาว    ตอนที่ 135.

    ตอนที่ 135.“ขอรับท่านประธานคนสวย เชิญขอรับกระผม...” เนตรนาราล้อเลียนเพื่อนรักด้วยรอยยิ้มทะเล้นอโนมายิ้มรับด้วยความสุข หญิงสาวตั้งครรภ์ได้สี่เดือนแล้ว หลังจากที่อัคคีได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุและจำพรรษาอยู่ที่วัดประจำหมู่บ้านซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอที่เชียงรายเธอก็ได้แต่เพียงส่งข่าวผ่านเนตรนาราซึ่งขึ้นเหนือไปทุกๆ เดือนเพื่อไปทำบุญและดูความเป็นอยู่ของพระอัคคีและเณรอัคราด้วย แต่สิ่งที่อโนมาบอกเพื่อนรักให้ปกปิดไว้คือเรื่องที่เธอตั้งครรภ์เพราะไม่อยากให้ผู้ที่ครองผ้าไตรจีวรนั้นเกิดความวิตกหรืออาจจะทำให้เสียสมาธิหรือเสียความตั้งใจที่ตั้งใจในคราแรกสายลมหนาวที่พัดโบกโบยหอบเอาความแห้งและเย็นมาสู่มหานครอันแสนวุ่นวายคลาคล่ำด้วยผู้คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้ หลากหลายจากที่มา และสาขาอาชีพ ผู้คนที่พเนจรร่อนเร่หรือแม้แต่เศรษฐีผู้มีสมบัติมากมายว่ายวนวุ่นวายอยู่ในเมืองแห่งนี้ บางชีวิตสุขสบายหรูหราแต่ในอีกมุมหนึ่งก็ยากไร้และแสนรำเค็ญ สถานที่บางแห่งสนุกสนานและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุขสม แต่ในอีกสถานที่หนึ่งเต็มไปด้วยอาชญากรรมและความขมขื่น แต่ไฉนหลายชีวิตจึงดั้นด้นมาที่เมืองแห่งนี้“วันนี้หนาวจ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status