بيت / มาเฟีย / เสน่หาภรรยาเช่า / ตอนที่ 7 เงินก้อนแรก

مشاركة

ตอนที่ 7 เงินก้อนแรก

last update تاريخ النشر: 2025-02-26 00:00:13

 

มนต์มีนานั่งรถปานทิพย์มาที่โมเดลลิงของเธอก่อนเพราะที่นี่อยู่ใกล้บ้านของหญิงสาวมากกว่าอาคารที่เพิ่งไปเซ็นสัญญามา เธอเดินตามเจ้าของโมเดลลิงเข้าไปนั่งข้างในห้องทำงานซึ่งตอนนี้ผู้ช่วยของพี่ปานทิพย์ไม่ได้อยู่ในห้อง

“พี่เห็นสัญญาแล้วพี่ว่ามันก็ค่อนข้างโอเคนะ เรื่องนี้จะมีคนรู้แค่พี่มีนแล้วก็ออยเท่านั้น ถ้ามีคนถามถึงมีนพี่จะบอกว่ามีนไปอยู่กับญาติที่ต่างจังหวัดดีไหม คนอื่นจะได้ไม่สงสัย”

“ได้ค่ะ หนูก็จะบอกออยให้บอกคนอื่นไปแบบนั้นเหมือนกัน”

“ถ้าไปอยู่ที่นู่นอาจจะติดต่อกันลำบากแต่ถ้ามีนมีเรื่องด่วนก็อย่าลืมขอใช้โทรศัพท์ของเจ้านายโทรมาหาพี่ได้ทุกเมื่อ” เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ส่งเด็กไปทานแบบนี้ปานทิพย์เลยค่อนข้างจะห่วง

“ค่ะพี่ปาน”

ขณะที่มนต์มีนากำลังนั่งคุยอยู่กับปานทิพย์เสียงแจ้งจากแอพพลิเคชันธนาคารก็ดังขึ้นยอดเงินที่โอนเข้ามาให้หญิงสาวคือห้าแสน บาทถ้วน มนต์มีนาไม่เคยมีเงินแบบนี้มากมายในบัญชีแบบนี้มาก่อน หญิงสาวมองอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“พี่ปานคะเขาโอนมาให้หนูจริงๆ ค่ะ” หญิงสาวพูดด้วยความตื่นเต้น

“เมื่อกี้เขาก็บอกแล้วว่าเขาจะโอนเงินงวดแรกให้ก่อนครึ่งหนึ่งของพี่เองก็ได้มาแล้วแสนห้าจบงานก็คงได้แสนห้าตามสัญญา”

“พี่ปานจะหักเปอร์เซ็นต์จากหนูอีกก็ได้นะคะ”

“ได้ยังไงล่ะมีนสัญญาก็ต้องเป็นสัญญาและที่เขาให้พี่มามันก็มากจนพี่คิดไม่ถึงจริงๆ มีนพอใช้หนี้ไหม”

“พอค่ะ เจ๊ในตลาดหนี้รวมดอกเบี้ยสามแสนค่ะ ส่วนธนาคารอีกไม่ถึงหกแสน หนูเหลือเงินใช้อีกประมาณแสนกว่าๆ คิดว่าน่าจะพอค่าเทอม”

“แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะเปิดเทอมมามีนจะได้รีบเรียนให้จบ”

“ค่ะพี่มีนขอตัวกลับก่อนนะคะนัดออยไว้”

“วันนี้ออยมีงานที่ห้างไม่ใช่เหรอ”

“ใช่ค่ะ แต่ออยบอกว่าทำงานเสร็จแล้วจะมาหามีนที่บ้านค่ะช่วงนี้น้องชายเขาพาเพื่อนมาที่บ้านบ่อยๆ ก็เลยมานอนที่บ้านมีน”

“บ้านของมีนก็น่าจะแบ่งให้คนอื่นเช่าได้นะ ถ้าเปิดเทอมอยากมีรายได้ก็ลองแบ่งให้เพื่อนเช่าดูสิแต่ก็เลือกที่ไว้ใจหน่อยนะ”

“มีนก็เคยคิดแบบนั้นค่ะ แต่ได้เงินก้อนนี้มาแล้วหนูก็คงไม่ค่อยลำบากเท่าไหร่ คิดว่าจะชวนออยมาอยู่เฉยๆ ค่ะมีเพื่อนอยู่จะได้ไม่เหงาเท่าไหร่”

“ก็ดีเหมือนกันนะ ออยเป็นคนนิสัยดีน่าจะอยู่กับมีนได้”

เมื่อคุยกับปานทิพย์เสร็จมนต์มีนาก็นั่งรถเมล์กลับบ้าน พอถึงปากซอยก็แวะร้านส้มตำซื้อข้าวเหนียวไก่ย่างส้มตำคอหมูย่างกับน้ำแข็งและน้ำอัดลมอีกสองขวดใหญ่เพื่อรอฉลองข่าวดีกับชาลิดา

“ซื้อของอะไรมาเยอะแยะเลย”

“ส้มตำค่ะลุงศักดิ์ว่าจะกินกับเพื่อนลุงศักดิ์ไปส่งมีนได้ไหม แต่วันนี้ต้องให้หนูจ่ายค่ารถนะ”

“ไปรวยมาจากไหนล่ะหนูมีนถึงได้ซื้อของเยอะขนาดนั้น”

“หนูได้งานประจำค่ะลุงศักดิ์คงจะไม่อยู่ที่นี่สักพักใหญ่ยังไงฝากลุงศักดิ์ขับมอเตอร์ไซค์ไปดูที่บ้านให้หน่อยนะคะ”

“ได้เลยลุงจะหมั่นไปดูแลให้ จะให้ลุงเข้าไปรดน้ำต้นไม้ให้ด้วยไหมล่ะ”

“ไม่เป็นไรค่ะลุงหนูเกรงใจ ต้นไม้บ้านหนูมันก็อดทนเหมือนหนูได้ค่ะคงไม่ตายง่ายๆ หรอก” มนต์มีนาพูดแล้วขึ้นคร่อมหลังจักรยานยนต์ที่เคยใช้บริการมาตั้งแต่เด็ก

เมื่อลงจากรถมนต์มีนาก็จ่ายค่าโดยสารให้กับลุงสมศักดิ์ ก่อนจะเดินเข้าบ้านหญิงสาวเตรียมอาหารวางบนโต๊ะ เพื่อรอชาลิดากลับมาจากทำงาน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเธอก็รีบกดรับเมื่อเห็นว่าคนที่โทรมาคือคนที่นัดกันไว้

“ว่าไงออยทำงานเสร็จแล้วเหรอ”

“ใช่ทำงานเสร็จแล้วมีนอยากกินอะไรไหม ที่ห้างมีบูธอาหารมาขายเยอะแยะเลย”

“ออยล่ะอยากกินอะไร”

“ไม่รู้เหมือนกันตอนนี้ก็กำลังเดินดูอยู่”

“มีนซื้อข้าวเหนียวส้มตำไก่ย่างและคอหมูย่างมาแล้ว กลับมากินด้วยกันก็ได้”

“งั้นออยซื้อขนมเข้าไปนะ มีขนมหวานหวานเจ้าดังจากเมืองเพชรด้วยแบ่งกันกินไม่อ้วนเท่าไหร่หรอก”

“ออยที่นั่นมีอาหารเหนือไหม”

“มีสิมีนอยากได้อะไร”

“ซื้อไส้อั่วแคบหมูน้ำพริกหนุ่มมาไว้กินกันตอนเช้าดีมั้ย ส่วนข้าวเหนียวแล้วเดี๋ยวเราไปซื้อหน้าปากซอยเอา”

“ได้ๆ เดี๋ยวออยซื้อให้ มีอะไรเพิ่มอีกไหม”

“ไม่มีแล้ว”

“ออยนั่งรถเมล์มาลงหน้าปากซอยแล้วเรียกวินเข้ามาเลยนะ”

“มีนรอไม่น่าจะเกินครึ่งชั่วโมง ออยว่าจะนั่งวินมอเตอร์ไซด์จากห้างไปเลยจะได้เร็วกว่า”

“ถ้างั้นก็ได้ตามใจ”

เพราะห้างสรรพสินค้าที่ชาลิดาไปทำงานอยู่ไม่ไกลจากบ้านของมนต์มีนาไม่เท่าไหร่ถ้านั่งวินจักรยานยนต์มาถึงบ้านก็น่าจะไวกว่านั่งรถเมล์และมาต่อวินจักรยานยนต์ที่หน้าปากซอยแน่ๆ

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงอย่างที่บอกชาลิดาก็เดินเข้าบ้านมาพร้อมกับหิ้วของพะรุงพะรังเต็มมือไปหมด

“โอ้โหซื้อของมาเยอะเลย ซื้อเกินที่บอกใช่ไหม”

“เห็นอะไรมันก็น่ากินไปหมด”

“ออยมาเหนื่อยๆ นั่งก่อนเดี๋ยวมีนเอาของเข้าตู้เย็นเอง”

ชาลิดานั่งลงบนโซฟาที่ตอนนี้ด้านหน้ามีอาหารที่เจ้าของบ้านเตรียมไว้เต็มไปหมด

ของมนต์มีนาเลือกของที่จำเป็นต้องเก็บในตู้เย็นมาเก็บไว้ส่วนที่เหลือก็ใส่ไว้ในตู้กับข้าวก่อนจะเดินถือกระติกน้ำแข็งและขวดน้ำอัดลมมาวาง

“ทำไมวันนี้ซื้อของกินมาเยอะแยะเลย ไปรวยมาจากไหนล่ะ” เห็นอาหารเยอะกว่าทุกครั้งก็อดถามไม่ได้

“นานๆ กินทีไม่เป็นไรหรอก ออยล่ะเป็นไงบ้างวันนี้เหนื่อยไหมก็เหนื่อยปกติแหละ พี่ที่ทำงานด้วยกันเขาชวนเราไปช่วยไลฟ์ขายของด้วยนะ”

“แล้วค่าจ้างเป็นยังไงดีไหม”

“เขาให้ครั้งละห้าร้อยแล้วก็แบ่งเปอร์เซ็นต์ที่ขายให้ด้วย มีนว่าเป็นยังไงบ้าง”

“ก็ดีนะส่วนใหญ่เขาจะไลฟ์กันตอนดึกๆ ออยจะกลับยังไง”

“พี่เขามีตึกอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ คืนนี้เขาก็จะไลฟ์ เหมือนกันเขาให้ชื่อเพจเรามาแล้ว เขาเริ่มไลฟ์สามทุ่มเราดูด้วยกันนะจะได้เอาไว้เป็นแนวทาง”

“ถ้าต้องไปไลฟ์ดึกขนาดนั้นออยจะกลับบ้านยังไง”

“พี่เขาบอกว่าจะมีที่พักให้น่ะ แต่เราก็ขอดูก่อนไม่รู้ว่าจะไหวไหมเพราะไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน”

“มีนว่ามันไม่น่าจะยากนะ เพราะเวลาเราไปทำงานเป็นพริตตี้เราก็เสนอสินค้าอยู่บ่อยๆ”

“ออยก็คิดแบบนั้นเลยรับปากพี่เขามา จะเริ่มไลฟ์คืนวันมะรืนระหว่างนี้เราก็ดูคนอื่นไปก่อนว่าเขาพูดกันยังไงบ้าง”

“ได้เลยเราช่วยกันดูนะจะได้ช่วยกันฝึก”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 34 ตอนจบ

    มนต์มีนากลับบ้านมาอีกครั้งในเวลาหนึ่งทุ่ม รู้สึกโล่งใจและใจหายไปในคราเดียวกันเมื่อเปิดประตูบ้านเข้ามาแล้วไปเจอกับยานอฟ เขาคงไปจากเธอแล้วจริงๆ เธอคงเป็นผู้หญิงที่โง่มากคนหนึ่งเลือกความรักและทิ้งเงินสามสิบล้านให้หลุดมือไปแต่เธอคิดว่าตนเองเลือกถูกแล้วเพราะถ้ามีเงินแต่อยู่กับคนที่ไม่รักชีวิตก็คงจะไม่มีความสุขเลยเมื่อเขาไปแล้วเธอก็ใช้ชีวิตตามปกติและกำลังจะลืมเขา แต่ดูเหมือนว่าชีวิตของเธอมันจะไม่ปกติตอนนี้ข้างบ้านของเธอ ซึ่งเป็นพื้นที่ว่างกำลังมีการปรับปรุงพื้นที่และเธอรู้จากเจ้าของร้านอาหารตามสั่งหน้าปากซอยว่าข้างๆ บ้านของเธอถูกนักธุรกิจคนหนึ่งซื้อไปบ้านหลังใหญ่ริมรั้วของมนต์มีนาถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วคนงานเกือบครึ่งร้อยทำงานกันอย่างขยันขันแข็งเพียงแค่สามเดือนบ้านหลังนั้นก็เสร็จตกแต่งสวยงามและพร้อมเข้าอยู่เธอไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านหลังนั้นเป็นใครเพราะไม่เคยเห็นเขาเลยหญิงสาวเลยได้แต่แอบมองเพราะบ้านหลังนั้นมันสวยและน่าอยู่มากเทียบกับบ้านของเธอไม่ติดเลยสักนิด แต่มนต์มีนาคิดว่าจะมีบ้านหลังใหญ่ไปทำไมล่ะในเมื่ออยู่บ้านหลังเล็กเธอก็มีความสุขมากมายอยู่แล้วหญิงสาวมองไปในบ้านหลังนั้นก่อนจะเดินออกจ

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 33 รักได้ก็เลิกรักได้

    ยานอฟเก็บคำพูดของกาซิมมานั่งคิดมันก็เป็นอย่างที่ผู้ช่วยของเขาพูดจริงๆ เขาเองสนิทกับมนต์มีนามากกว่าใคร ก็น่าจะรู้ดีกว่าใครว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่หิวเงินบางทีเขาอาจจะต้องบินไปเมืองไทยอีกครั้งและคุยกับเธอให้รู้เรื่อง“เฮ้อ...ทำไมเรื่องความรักมันยากจังนะ” เขาถอนหายใจก่อนจะนั่งทำงานต่อช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่งเขาอยากจะบินไปหามนต์มีนามากแค่ไหนแต่ก็ยังปลีกตัวไม่ได้เลยยานอฟใช้เวลาเคลียร์งานที่คั่งค้างเกือบสองอาทิตย์จากนั้นเขาก็บินมาประเทศไทยและให้สุทัศน์พามารอที่หน้าบ้านของเธอมนต์มีนาเลิกงานมาในเวลาหนึ่งทุ่มรู้สึกแปลกใจที่เห็นรถของคุณสุทัศน์จอดอยู่หน้าบ้าน“สวัสดีค่ะคุณสุทัศน์ ธุระอะไรคะมาหามีนถึงที่นี่เลย” มนต์มีนายกมือไหว้เหมือนทุกครั้ง“ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณมีนนิดหน่อยครับ ขอเข้าไปนั่งคุยในบ้านในบ้านได้ไหมตรงนี้ยุงมันเยอะ”“ได้ค่ะ” หญิงสาวเปิดประตูรั้วแล้วเดินนำสุทัศน์เข้าไปในบ้านเธอเอาน้ำมาวางไว้ให้เขาจากนั้นก็หยิบผลไม้เตรียมจะเอาไปปอก“เดี๋ยวมีนปอกผลไม้ให้นะคะ”“ผมเกรงใจจังเลยครับ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณนั่งรอในห้องรับแขกแป๊บหนึ่งนะคะเดี๋ยวมีนปอกผลไม้แป๊บเดียว”“ได้ครับ” หญิงสาวหายเข้าไปปอก

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 32 กี่ล้านก็ไม่รับ

    มนต์มีนาตื่นเช้ามาด้วยศีรษะที่หนักอึ้งขณะที่นึกทบทวนเรื่องราวของเมื่อคืนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอกับเขาร่วมรักกันกี่ครั้ง รู้แต่ทุกครั้งมันก็เต็มไปด้วยความสุขหญิงสาวมองไปรอบๆ ห้องก็ไม่เห็นยานอฟไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วเธอเจ็บระบมจนก้าวขาแทบไม่ออกแต่ก็พยายามเก็บของลงกระเป๋าและไม่ลืมที่จะโทรไปบอกรอยด์ว่าตนเองตัวเองเจอเพื่อนที่นี่และคงไปเที่ยวกับเขาไม่ได้ฝ่ายนั้นโอดครวญเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรมากเมื่อคุยกับรอยด์เสร็จเธอก็สั่งอาหารขึ้นมาทานบนห้องเพื่อรอเวลาที่จะไปสนามบินแม้รู้ว่าคิดว่าจะไม่ได้เจอยานอฟอีก แต่ในใจของหญิงสาวกลับรู้สึกสบายเพราะเธอได้บอกความรู้สึกของตนเองให้เขารับรู้แล้ว มันก็เหมือนกับไม่มีอะไรติดค้างในหัวใจ จากนี้เธอจะใช้ชีวิตของเธออย่างมีความสุขเธอจะไม่ลืมเขาแต่จะเก็บเขาไว้เป็นความทรงจำที่ดีเธอกลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติและเรียนจนจบระหว่างที่รอสอบบรรจุเป็นครูหญิงสาวก็สมัครเป็นครูอัตราจ้างที่โรงเรียนแห่งหนึ่งและเขาก็ตอบรับเธอแล้ว แต่จะไปเริ่มงานอีกครั้งก็ตอนเปิดเทอมในช่วงปิดเทอมประมาณสามเดือนมนต์มีนาก็เลยว่างหญิงสาวก็เลยไปสมัครงานที่โรงเรียนกวดวิชาแห่งหนึ่งเธอได้เป็นผู้ช่วยอาจาร

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 31 ของแถม nc

    “ยานอฟคะ คุณอยากให้ฉันมีนคุณหรือเปล่า”มนต์มีนายิ้มยั่วแล้วเงยหน้าขึ้นมาถามขณะที่ตอนนี้มือของเธอกำลังจับมังกรของเขาและหมุนเบาๆ“ได้สิ ฉันอยากให้เธอกินฉัน”เมื่อได้รับคำตอบหญิงสาวก็คุมเข่าลงสัมผัสลิ้นลงบนส่วนปลาย สีชมพูเข้ม เพียงแค่ลิ้นเล็กสัมผัสโดน ยานอฟก็ครางลั่นห้อง เธอรู้สึกถึงกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดเนื้อตัวสั่นเทา ตั้งแต่กลับจากเกาะชายหนุ่มก็ไม่ได้นอนกับผู้หญิงคนไหน ในทุกคืนเขาจะจินตนาการถึงหญิงสาวตรงหน้าและปลดปล่อยด้วยมือของตนเองเท่านั้นมนต์มีนาใช้ปลายลิ้นของเธอเลียวนส่วนปลายหยัก ยกท่อนเอ็นขึ้นเก่อนจะลากลิ้นยาวลงมาหยอกล้อกับพวงสวรรค์และลากขึ้นกลับไปด้านบนอีกครั้งก่อนจะครอบครองมันเข้าปากเล็ก“ดีมาก เธอทำดีมาก”หญิงสาวรู้สึกพอใจที่ได้รับคำชมจากเขา ปากเล็กๆ ของเธอดูดส่วนปลายเข้าปากและพยายามเอาเข้ามันลึกจนสุดในคอหอยความเสียวซ่านกำลังมารวมกันตรงบริเวณส่วนปลายยานอฟคุมตัวเองไม่อยู่เขารวบผมหญิงสาวจากนั้นก็จับใบหน้าของเธอดึงเข้าออกขณะที่สะโพกของเขาก็ยกขึ้นสูงจากโซฟา เพื่อให้ตนเองของเธอเข้าไปลึกที่สุดในลำคอ แต่เมื่อเห็นหญิงสาวกำลังจะสำลักเขาก็รีบดึงใบหน้าเธอตนเองออกแล้วจับให้เธอลุกขึ้นมอบ

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 30 ความทรงจำที่จะฝากไว้

    ยานอฟมองคนที่เมาแทบไม่ได้สติแล้วหน้า วันนี้เขามาร่วมงานแต่งงานของไลลา แต่พยายามเจอกับมนต์มีนา เพราะไม่อยากให้ความรู้สึกเดิมๆ กลับมาอีกหลายเดือนที่ไม่ได้เจอกันยานอฟยอมรับว่าคิดถึงเธอมากและไม่คิดเลยว่าจะมาเจอกันในงานแต่งงานของไลลาแบบนี้ เขาเห็นเธอสนิทสนมกับรอยด์แล้วก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ ยิ่งตอนที่เห็นทั้งสองเดินออกมาจากผับด้วยกันเขารู้สึกเจ็บปวดที่เห็นเธอสนิทสนมกับชายคนอื่น แต่เมื่อเห็นรอยด์กลับไปที่ผับ อีกครั้งเขาเข้าไปให้ทักทายและรู้ว่าพี่ชายของไลลากำลังสนใจมนต์มีนา ยานอฟก็เกิดความรู้สึกหวงขึ้นมาและทำให้เขาตัดสินใจขึ้นมาเธออีกครั้งแต่ก็ไม่คิดว่าจะมาเจอหญิงสาวเมาแล้วพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องแบบนี้“ฉันว่าเธอเมามากแล้วนะมีนพอได้แล้ว” เขาเดินตามเข้ามาและหยิบเบียร์ออกจากมือของหญิงสาว“ขอกินกระป๋องนี้ให้หมดได้ไหม”“ทำไมต้องดื่มมากขนาดนี้ล่ะ”“ดื่มเพื่อให้ลืมคุณไงล่ะ ยานอฟคุณมันผู้ชายไร้หัวใจ คุณทำให้ฉันตกหลุมรักแล้วก็เฉดหัวทิ้ง ให้ตายสิฉันไม่น่าไปรับเงินจากคุณเลย ฉันไม่น่าหลงรักคุณเลยนะยานอฟ ถ้ารู้ว่ามันจะเจ็บขนาดนี้ฉันจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด ฉันจะยอมให้บ้านถูกยึดจะยอมหาเงินตัวเป็นเกลีย

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 29 ทำไมคุณเหมือนคนรักของฉัน

    ในดึกวันหนึ่งขณะที่มนต์มีนากำลังเตรียมแผนการสอนสำหรับวันรุ่งขึ้น เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากไลลา“สวัสดีจะมีน ฉันไลลานะ”“สวัสดีค่ะคุณไลลาสบายดีมั้ยคะ”“ฉันสบายดี แล้วมีนเป็นยังไงบ้างช่วงนี้ทำอะไรอยู่”“ช่วงนี้มีนไปฝึกสอนที่โรงเรียนค่ะ”“มีนจะปิดเทอมตอนไหน”“ปลายเดือนตุลาค่ะ”“เลยไลลาก็จะแต่งงานช่วงนั้นอยากชวนมีนมาร่วมงานด้วย”“มันจะดีเหรอคะ”“ดีสิ มางานแต่งงานไลลานะ งานจัดเล็กๆ มีแต่คนสนิทไม่กี่คนเอง”“จัดที่ไหนคะ”“ภูเก็ตจ้ะ มีนสะดวกไหม ไม่ไกลเลยนั่งเครื่องแป๊บเดียวเอง”“มีนอยากไปร่วมงานไปร่วมแสดงความยินดีกับคุณไลลาและคุณเจคอปนะคะแต่มีนคิดว่ามันไม่เหมาะสมเท่าไหร่เพราะมีนกับคุณไม่ได้สนิทกันมากขนาดนั้น”“พูดแบบนี้ไลลาเสียใจนะ อุตส่าห์ลิสต์รายชื่อมีนเป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้วแท้ๆ มีนไม่มาใครจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ล่ะ”“คุณไลลาให้คนอื่นเป็นเพื่อนเจ้าสาวแทนได้ไหม”“เพื่อนส่วนใหญ่ไม่มีใครว่างมาที่เมืองไทยเลยน่ะสิ”“แล้วเพื่อนเจ้าบ่าวล่ะคะ” มนต์มีนาต้องถามให้แน่ใจเพราะกลัวว่าเพื่อนเจ้าบ่าวของคุณไลลาจะเป็นยานอฟ“เพื่อนเจ้าบ่าวก็เป็นเพื่อนของเจคอป ไม่ต้องกลัวว่าจะเจอยานอฟหรอกเพราะช่วงที่ไลลาแต่งงานยานอ

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 24 รู้สึกยังไงทำไมไม่บอก

    ไลลาพามนต์มีนามายังศูนย์การค้าขนาดใหญ่หญิงสาวมีความสุขมากที่มีเพื่อนมาเดินช้อปปิ้ง“ด้วยวันนี้เราจะช้อปปิ้งกันให้สนุกไปเลยดีไหมมีน”“ค่ะ”“มีนมีอะไรอยากได้ไหมเดี๋ยวไลลาช่วยเลือก”“ไม่มีอะไรที่มีนอยากได้เลยค่ะ มีแต่ของแพงๆ ทั้งนั้น”“ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่าอยากได้อะไรก็ซื้อเลย ยังไงยานอฟเขาก็มีปัญญาจ่า

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 12 อยู่อย่างอิสระ

    เสียงฝีเท้าที่ดังมาจากด้านหลังทำให้มนต์มีนาใจเต้นแรงเธอลุ้นว่าเจ้านายจะหน้าตาเป็นยังไงหญิงสาวหันหน้าไปช้าๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสงสัยเมื่อพบว่าเจ้านาย ของเธอก็คือผู้ชายที่เธอเจอบริเวณท่าเรือ“คุณนั่นเอง”“สวัสดีมนต์มีนา” เขากล่าวทักทาย“สวัสดีค่ะเจ้านาย” หญิงสาวรีบยกมือไหว้เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอ

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 11 คนนี้ตรงสเปก

    เมื่อโทรศัพท์บอกชาลิดาแล้วว่าตนเองหมายถึงที่พักอย่างปลอดภัย มนต์มีนาก็เดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ เลือกซื้อน้ำดื่มกับขนมและแซนด์วิชมาทานรองท้องเพราะคุณสุทัศน์บอกว่ากว่าเจ้านายของเธอจะมาถึงเกาะก็เกือบจะหนึ่งทุ่ม ถ้าให้เธอรอทานอาหารตอนนั้นก็คงจะต้องหิวแน่ๆชำระเงินแล้วเธอก็เลือกมานั่งบนเก้าอี้ที่อยู่ใก

  • เสน่หาภรรยาเช่า   ตอนที่ 10 หนึ่งเดือนนับจากนี้

    มนต์มีนากำลังจัดเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นลงกระเป๋าเดินทางสองใบที่คุณสุทัศน์ซื้อมาให้ เมื่อตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่ลืมอะไรแล้วก็รูดซิปปิดก่อนจะลากมารอที่ห้องรับแขก“ไม่ลืมอะไรแน่นะมีน” ชาลิดาที่ช่วยเพื่อนจัดกระเป๋าตั้งแต่บ่ายเมื่อวานมองกระเป๋าใบใหญ่หนึ่งใบและใบขนาดกลางอีกหนึ่งใบด้วยใบหน้าที่เป็นกังวล“ไม่ห

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status