LOGINภา
ตอนที่ 127: ค่ำคืนแห่งฝันร้ายภายในห้องพักที่มืดมิดและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความเงียบเหงา เกรซยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียงกว้าง เปลือกตาปิดสนิทด้วยความเหนื่อยล้า แม้จะรู้สึกได้ถึงแรงยุบของที่นอนและสัมผัสอุ่นๆ ของร่างหนาที่ก้าวขึ้นมาซ้อนทับอยู่ด้านหลัง แต่ด้วยความมึนเมาบวกกับความคุ้นเคย หญิงสาวจึงนอนนิ่งยอมปล่อยให้อีกฝ่ายขยับเข้ามากอดรัดโยนความปรารถนาเข้าใส่ เพราะคิดไปเองเต็มอกว่าคนคนนี้คือต้น... สามีของเธอทว่าเหตุการณ์กลับเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อร่างหนาข้างหลังไม่พูดไม่จา ชายปริศนาจัดการซุกไซ้ซอกคอระหงอย่างหยาบโลน สองมือหนาตะโบมโลมเลียเค้นคลึงสองเต้าอวบและฉุดรั้งถอดชุดนอนและชุดชั้นในที่กีดขวางบนร่างกายของเธอออกอย่างใจร้อน เกรซเริ่มขมวดคิ้วด้วยความอึดอัด พยายามจะเบี่ยงตัวหนีแต่ก็ถูกทับถมด้วยน้ำหนักตัวที่หนาแน่น ชายคนนั้นจับร่างระหงให้พลิกหงายก่อนจะแยกเรียวขาเนียนผิวสีน้ำผึ้งออกกว้าง แล้วสอดแทรกแก่นกายแข็งขึงกระแทกกระทุ้งพรวดเข้าลึกในช่องทางนุ่มรวดเดียวจนสุดโคน!
ตอนที่ 126: บานประตูที่ไม่ได้ลงกลอนเมื่อรถตู้วีไอพีสีดำสนิทแล่นออกไป เกรซสูดลมหายใจลึกเรียกสติและสำรวจความเรียบร้อยของชุดราตรีซาตินสีแชมเปญโกลด์ ก่อนเดินผ่านรั้วหอพักเข้าไปด้วยท่าทีปกติ ทว่าสายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับวงเหล้าหน้าหอพักที่ ‘ต้น’ สามีของเธอกำลังนั่งหัวเราะร่าเริงอยู่กับกลุ่มเพื่อนชายอย่างออกรส ท่ามกลางกลิ่นเหล้าขาวและกับแกล้มที่ลอยคละคลุ้งในยามดึกเกรซชะงักฝีเท้าเพียงเสี้ยววินาที เธอปรายตามองสามีและกลุ่มเพื่อนด้วยแววตาเรียบเฉยไร้คำทักทาย ก่อนเดินตรงเข้าหอพักอย่างรวดเร็ว ทว่าความเย้ายวนในชุดราตรีเปิดไหล่ผ่าสูงที่ขับเน้นผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดและสัดส่วนโค้งเว้ากลับสะกดสายตาเพื่อนชายของต้นไว้ราวกับต้องมนตร์สะกดชายหนุ่มในวงเหล้าต่างพากันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นัยน์ตาทุกคู่จ้องตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าและเรียวขาที่วับแวมผ่านรอยผ่ากระโปรงซาตินจนลับตาไป ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงและปรารถนาดิบเถื่อนภายใต้ฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อก้าวเข้าประตูห้องพักเข้ามาได้ เธอรีบถอดชุดราตรีแสนสวยออกจากเรือนร่างอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินตรงเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้สายน้ำอุ่นจากฝักบัวชำระล้างคราบไคล เ
ตอนที่ 125: พายุอารมณ์ในเงารัตติกาลภายในรถตู้วีไอพีสีดำสนิทอบอวลไปด้วยความร้อนรุ่ม แม้เส้นทางกลับหอพักจะไม่ไกลนัก แต่คนขับกลับจงใจขับช้าและวกวนเพื่อยืดเวลาส่วนตัวให้เจ้านายหนุ่มใหญ่ท่ามกลางแสงไฟถนนที่สาดส่องเข้ามาในความมืดสลัว คาร์ลอสขยับกายเข้ามาประชิดเกรซที่นั่งพิงเบาะอยู่ นัยน์ตาคู่คมทอประกายดิบเถื่อนและเต็มไปด้วยความหลงใหล มือแกร่งจับเรียวขาเนียนละเอียดภายใต้ชุดราตรีซาตินสีแชมเปญโกลด์ไว้มั่น ก่อนเปิดฉากบทรักอันเร่าร้อนขึ้นทันทีโดยไร้ความลังเล"อื้ม… เบาๆคะ… เกรซจุก"เสียงครางหวานหูหลุดเล็ดลอดจากริมฝีปากอิ่มของเกรซทันทีที่สัมผัสอันวาบหวามถาโถมเข้าใส่ ความเสียวซ่านแผ่ซ่านไปทั่วร่างจนเธอต้องแอ่นอกรับสัมผัส เกรซไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าคนขับรถที่กั้นฉากกระจกทึบอยู่ด้านหน้าจะได้ยินเสียงลมหายใจหอบกระชั้นหรือเสียงครางหวานที่ดังคลอไปกับเสียงเครื่องยนต์หรือไม่ สัญชาตญาณและความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่คาร์ลอสมอบให้มันดึงสติสัมปชัญญะของเธอให้จมดิ่งลงไปในห้วงแห่งอารมณ์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น"อื้ออ… คาร์ลอสคะ… แรงๆเลยคะ… อื้ออ" เกรซครางกระเส่าสองมือกอดคอเข้าไว้ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่โหม
ตอนที่ 124: ทะยานสู่เส้นชัยกลางเงามืดบรรยากาศภายในรถตู้สีดำสนิทเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ครางแผ่วและแสงไฟจากท้องถนนภายนอกที่สาดส่องเข้ามาเป็นระยะๆ เหมือนโคมไฟประดับงานเลี้ยงที่เพิ่งผ่านพ้นไป แต่สิ่งที่เกิดขึ้นภายในรถตู้นี้กลับเร่าร้อนและทรงพลังยิ่งกว่าแสงไฟใดๆ ที่เกรซเคยสัมผัสคาร์ลอส ผู้จัดการโรงงานหนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษ ใบหน้าคมเข้มทรงเสน่ห์ไร้ที่ติในชุดทักซิโด้สีดำสนิท กวาดสายตามองเกรซ หญิงสาวไทยสุดเซ็กซี่ในชุดราตรียาวผ้าซาตินเนื้อนุ่มสีแชมเปญโกลด์ แววตาของเขาในตอนนี้ไม่ได้ดูอ่อนโยนเหมือนตอนที่เขาประคองเธอเดินพรมแดง แต่มันกลับดู "ดิบเถื่อน" และเต็มไปด้วยความ "หลงใหล" ที่ซุกซ่อนอยู่ภายในมือหนาของคาร์ลอสเอื้อมไปดึงเกรซให้เข้ามาแนบชิดกับเขาอย่างแรง สัมผัสอุ่นร้อนจากร่างกายของคาร์ลอสส่งผ่านชุดราตรีเข้าสู่ผิวเนื้อเนียนละเอียดของเกรซจนเธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว"เกรซ... รู้ตัวไหมว่าคืนนี้คุณเซ็กซี่มาก..." คาร์ลอสกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูคำพูดที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงทำให้เกรซรู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดออก หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตาคาร์ลอส แววตากลมโตของเธอทอประกายความปรารถนาอย่างไม่คิดจะปิดบ
ตอนที่ 123: สัมผัสใต้เงาสลัวบรรยากาศภายในห้องน้ำสไตล์หลุยส์อันอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และกลิ่นไวน์จางๆ ร้อนระอุขึ้นในพริบตา เบียร์ตีกรอบร่างระหงของเกรซไว้กับขอบอ่างล้างหน้าหินอ่อน แสงไฟวอร์มไลท์สะท้อนใบหน้าคมคายและนัยน์ตาคู่คมที่ทอประกายความหึงหวงอย่างไม่ซ่อนเร้น"เกรซ... รู้ตัวไหมว่าคืนนี้เกรซเซ็กซี่มาก..." เบียร์กระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ลมหายใจร้อนรินรดผิวคอเนียนจนเกรซขนลุกซู่ "พี่หึงจะแย่อยู่แล้วนะ... ที่เห็นนั่งอยู่ข้างๆ คุณคาร์ลอสทั้งคืนแบบนั้น"เกรซช้อนสายตากลมโตขึ้นสบตาชู้รักสาวมาดเท่อย่างไม่ยอมแพ้ ริมฝีปากอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดคลี่ยิ้มยั่วเย้า "พี่เบียร์เองก็ใช่ย่อยนี่คะ... เป็นขวัญใจทั้งหนุ่มทั้งสาวเต็มงานไปหมด เกรซเห็นนะคะว่าเมื่อกี้มีสาวๆ แอบมาขอหอมแก้มพี่เบียร์ตรงข้างเวทีด้วย""ยัยตัวแสบ..."สิ้นคำ
ตอนที่ 122: รัตติกาลพรมแดง และความลับในเงามืดแสงไฟสปอตไลท์หลากสีสาดส่องตัดผ่านความยามค่ำคืน เนรมิตให้ลานสนามหญ้ากว้างหน้าสถาปัตยกรรมตัวปราสาทสไตล์ยุโรปอันโอ่อ่าดูราวกับฉากในภาพยนตร์ฮอลลีวูด ผืนพรมแดงสีสดถูกปูเป็นทางยาวต้อนรับเหล่าพนักงานและแขกเหรื่อผู้มีเกียรติ เสียงชัตเตอร์กล้องและแสงแฟลชดังระรัวสลับกับเสียงดนตรีคลอบรรยากาศที่ฟังดูเรียบหรูรถตู้หรูวีไอพีเคลื่อนตัวเข้ามาจอดสนิทที่จุดส่งตัว ประตูสไลด์อัตโนมัติค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'คาร์ลอส' ผู้จัดการโรงงานหนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษ ใบหน้าคมเข้มทรงเสน่ห์ไร้ที่ติในชุดทักซิโด้สีดำสนิท เขาก้าวลงมาจากรถอย่างสุภาพ ก่อนจะยื่นมือแกร่งไปประคอง 'เกรซ' ที่ก้าวตามลงมาเรือนร่างระหงของเกรซในชุดราตรียาวผ้าซาตินเนื้อนุ่มสีแชมเปญโกลด์ที่ดีไซน์เปิดไหล่ผ่าสูง สะท้อนแสงไฟจนผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดทอประกายงามจับตา คาร์ลอสจูงมือเกรซเดินเคียงคู่กันไปตามผืนพรมแดงด้วยกิริยานอบน้อมแต่เปี่







