3

รับคำท้า

 By : ธามม์

ได้เห็นหน้าเธออีกครั้งในรอบสามปี รู้สึกตื่นเต้นเป็นบ้า ผู้หญิงอะไรน่ารักไม่เปลี่ยนเลย ตอนนี้ยิ่งดูสวยขึ้นมาก

ใช่แล้ว ผมเคยเจอเธอที่ผับแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ได้มีโอกาสเข้าไปพูดคุยกับเธอเพราะความสนุกของเพื่อนผมเอง รวมถึงผมด้วยแหละที่อยากเอาชนะฌอน เลยเผลอรับคำท้าของเพื่อน

คืนนั้นมันให้ผมจีบผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งฌอนเป็นคนเลือกให้ และมันก็เลือก “พราว” ผมต้องพาเธอไปขึ้นเตียงด้วยให้ได้ โจทย์คือห้ามใช้เงินล่อเหยื่อ เพราะผมใช้เงินหาความสุขใส่ตัวมาตลอด

ต้องยอมรับว่ามีสาว ๆ เข้าหาผมเยอะพอสมควร ทั้งที่เมื่อก่อนผมอ้วนลงพุง ไว้หนวดเครารุงรัง แถมหน้ายังมีแต่หลุมสิวเต็มไปหมด อย่าให้ผมเล่าสภาพตัวเองในตอนนั้นไปมากกว่านี้เลย สรุปสั้น ๆ โคตรไม่มีจุดไหนที่ดูดีเลย นอกจากกระเป๋าหนักแค่นั้น

ถึงรูปไม่หล่อแต่พ่อผมรวยมาก นี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมสามารถดึงดูดสาวน้อยสาวใหญ่ได้ ตรงข้ามกับเพื่อนของผม พวกมันทั้งหล่อรวยมีเสน่ห์ แถมยังมีหน้าที่การงานที่ดีอีกด้วย 

 ‘แก๊งชายสี่ หมี่ (มี) เงี่ยน’ ไม่รู้ไอ้ฌอนมันตั้งชื่ออะไรของมันทั้งเชยทั้งล่อแหลม แต่พวกผมอีกสามคนก็เออออห่อหมกไปตามมัน เพราะขี้เกียจคิดชื่ออื่น ในแก๊งมีสี่คนคือ

ฌอน หรือชยางกูร เสือร้ายที่ชอบเที่ยวกลางคืน ดื่มเหล้าเคล้านารีคือความสุขของมัน ปากดีขี้เล่น เจ้าชู้พอตัว แต่เห็นชอบเที่ยวแบบนี้ทำงานเก่งเป็นบ้า ผมยังยอมมัน แม่ผมยังชม เลยดึงตัวมันมาเป็นจีเอ็มของโรงแรมในเครือของตระกูลผม

ถัดมาคือไอ้คุณธัน หรือธันวา เพื่อนคนนี้มีความเป็นผู้ใหญ่สุดในกลุ่ม มันรักใครรักจริง นิ่งขรึมเย็นชา หรือว่ามันแอบร้ายรึเปล่าผมก็ไม่รู้ ไม่นอนกับใครสุ่มสี่สุ่มห้า รักสนุกแบบเคล้าสุราแต่ไม่มั่วนารี

คนสุดท้าย สิงห์หรือสิงหา เพื่อนคนนี้มันก็ไว้หนวดไว้เครานะ แถมยังไว้ผมยาวรุงรัง ออกแนวหนุ่มมาดเซอร์ ทว่าพระเจ้าให้ความหล่อและหุ่นดีมีซิกแพคมาให้มันด้วย เลยทำให้มันดูดีมีเสน่ห์ ถึงมันจะพยายามทำตัวติดดินมากก็เถอะ ส่วนเรื่องนิสัยมันเป็นคนพูดตรง ๆ ปากร้าย แต่ใจดี ไอ้สิงห์มันสายดื่ม ส่วนเรื่องนารีก็มีบ้างแต่ไม่ค่อยหนักเท่าผมกับฌอน

          ‘พวกมึงคิดว่ากูไม่มีปัญญาจีบสาวเหรอวะ เดี๋ยวคอยดู ถึงกูจะไม่หล่อ หุ่นไม่เร้าใจ แต่เวลาอยู่บนเตียงกูพลิ้วกว่าพวกมึงสามคนแล้วกัน’

‘อย่ามัวแต่พูดสิวะเพื่อน ทำให้ดูเลยดีกว่า’ คำดูถูกของไอ้ฌอนช่างน่ารำคาญหูจริง ๆ

‘นี่มึงกำลังบูลลี่กูอยู่เหรอวะ’ ผมหงุดหงิดคำพูดก่อนหน้านี้ที่มันบอกว่า ‘มึงก็เบาลงหน่อยสิวะเพื่อน เดี๋ยวพุงก็กางออกมาหรอก’ เพียงแค่ผมกระดกเบียร์ไปหลายแก้ว มันเป็นเพื่อนที่ปากหมากับเพื่อนที่สุด

 ‘อะไร? กูแค่หวังดี ไม่เคยคิดบูลลงบูลลี่เพื่อนเลย สาบานได้’ มันพูดไปอมยิ้มไปใครจะเชื่อ แถมยังหาว่าผมคงไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแน่ ๆ ชาตินี้ นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นเพื่อนจะกระโดดถีบปากเข้าให้ ปากปีจอสุด ๆ

‘เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ดื่ม ๆ’ สิงห์ที่นั่งฟังพวกผมทะเลาะกันชวนดื่มพลางยกแก้วเหล้าขึ้นกลางอากาศ มันคงรำคาญเสียงเห่าของผมกับฌอน รวมตัวกันทีไรผมต้องมีปากเสียงกับมันทุกที

‘เดี๋ยว..กูขอเล่นเกมสนุก ๆ กับไอ้ธามม์มันก่อน’

‘เกมอะไรของมึง’

‘คืนนี้ถ้ามึงพาสาวขึ้นเตียงได้และต้องได้ร่วมหลับนอนปิดจ็อบขึ้นสวรรค์ ถือว่ามึงชนะ ถ้ามึงชนะกูจะยอมทำตามที่มึงสั่งหนึ่งวัน แต่ถ้ามึงแพ้มึงต้องยอมทำตามที่กูสั่งหนึ่งวัน ตกลงไหม’

ผมนั่งคิดไตร่ตรองคำท้าทายของฌอนอยู่ครู่หนึ่ง คุ้มไหมกับการลงเล่นเกมสิ้นคิดแบบนี้ ถ้าชนะก็มีแต่ได้กับได้ ส่วนจะให้ฌอนทำตามที่สั่งหนึ่งวันอันนี้ผมไม่สนใจหรอก ประเด็นอยู่ที่อยากเอาชนะเพื่อนคนนี้มากกว่า และที่สำคัญได้นอนกับสาวสวยแน่นอน

‘ได้ จัดไป’ ผมกระดกแก้วเหล้าไปจนหมด เพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะดีดตัวขึ้นอย่างมั่นใจ

‘เดี๋ยว อย่าใจร้อน ฟังกติกาให้จบก่อนสิวะเพื่อน’

แต่ต้องกลับลงไปนั่ง เพราะฟังเงื่อนไขของเกมยังไม่จบ

‘โดยหญิงสาวที่อับโชคคนนั้นต้องเป็นกูเลือกให้เท่านั้น’ ‘อะไรวะ เงื่อนไขเยอะชิบxxx มึงจะเลือกผู้หญิงหน้าบ้าน ๆ มาให้กูใช่ไหม’

‘ไม่สิเพื่อน กูต้องเลือกผู้หญิงสวย ๆ สิวะ เอาคนที่สวยเลือกได้ อีกอย่างกลัวมึงเล่นตุกติกขี้โกง เอาน่าเดี๋ยวกูเลือกให้แจ่ม ๆ’ ไอ้เพื่อนคนนี้มันบูลลี่ผมทางอ้อมใช่ไหม กะจะเลือกสวย ๆ จนเขาไม่มองผมล่ะสิ

‘เออ ห้ามเลือกคนมีเจ้าของมาให้กูนะ กูไม่อยากมีเรื่อง’

‘เออน่า รับรองสวยโสด เดี๋ยวกูขอไปสแกนหาก่อน ผับที่นี่มีแต่ผู้หญิงสวย ๆ ทั้งนั้น’ ว่าแล้วมันก็ลุกไปหาเหยื่อให้ผมทันที

‘พวกมึงสองคนเล่นอะไรกันวะ เด็กน้อยชิบ’ ธันวาที่นั่งนิ่งมาตลอดเอ่ยเสียงเรียบ ท่าทางมันไม่ค่อยเห็นด้วยกับเกมนี้สักเท่าไหร่ แต่ผมแคร์ซะเมื่อไหร่ ตอนนี้อยากเอาชนะฌอนมากกว่า

‘เหมือนมันจะได้เหยื่อแล้วนะ โน่นไง’ สิงหาที่มองตามฌอนอยู่ตลอด มันก็คงอยากรู้ว่าเพื่อนจะหาสาวที่ไหนเป็นคู่นอนให้กับผม

‘ถือว่าสายตามันดีใช้ได้ รู้ใจกู’ ผมทอดสายตามองหญิงสาวที่ฌอนกำลังนั่งคุยด้วย ที่จริงยังไม่เห็นหน้าเธอใกล้ ๆ หรอก แต่ดูจากทรวดทรงองค์เอวแล้วถือว่าดีเลยทีเดียว ตรงไทป์ของผมเลยล่ะ ถือว่ามันยังรักเพื่อนอยู่บ้าง

‘ได้แล้วมึง’ ไม่นานฌอนเดินยิ้มแฉ่งมานั่งลงโซฟาข้างผมก่อนจะเอ่ยสั้น ๆ พลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผม

‘โสดไหม’ ผมกลัวไปยุ่งกับคนมีเจ้าของ จึงต้องย้ำถามให้ชัวร์

 ‘โสด และพึ่งโสดมาสด ๆ กูมั่นใจ ว่าเธอไม่หลอกกู’ ดูคำพูดมันน่าจะมั่นใจจริง ๆ เรื่องผู้หญิงต้องไว้ใจไอ้นี่ เพราะมันช่ำชองเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

‘เริ่มเลยสิมึง อย่าให้เสียชื่อแก๊งชายสี่หมี่เกี๊ยว’

‘หมี่เงี่ยน! มึงจะไปขายบะหมี่เหรอวะไอ้คุณสิงห์ ฮะ ๆ’ ฌอนหลุดขำเมื่อสิงหาพูดชื่อแก๊งผิด

‘ไม่รู้กูจำไม่ได้นี่หว่า ชื่อก็ไม่ได้สร้างสรรค์อะไรเลย’ ความคิดเดียวกันกับผมเลย

‘ชื่อนี้แหละ เหมาะกับกลุ่มเราที่สุดแล้ว อย่ามาเถียงกูนะว่าไม่จริง’

‘เออ ๆ ไม่มีใครเถียงมึงได้หรอก นอกจากไอ้คุณธัน มันไม่ได้บ้ากามแบบพวกเรา’ สิงหาน่าจะพูดถูก แต่มันก็พูดแรงไป บ้ากามอะไร ก็แค่ฮอร์โมนพลุ่งพล่านจึงต้องหาที่ระบายอารมณ์

‘พวกมึงรู้ได้ไงว่ามันไม่เป็น มันอาจจะเป็นเสือซุ่มก็ได้นะ ใช่ไหมไอ้คุณธัน’ ฌอนหันไปถามคนที่นั่งนิ่งพลางจิบเหล้าไปเรื่อย ๆ อย่างเย็นชา เหมือนไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรกับคำที่เพื่อนพูดถึงตัวเองเลยสักนิด

‘คงงั้นมั้ง’ ธันวาตอบเพื่อนเหมือนตัดรำคาญอะ ฮ่าฮ่า แต่ผมชอบนะ มันดูไม่สนโลกดี ทำเอาฌอนไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลย

‘ไปดิธามม์มึง เริ่มเกมเลย อย่ามัวเสียเวลาคุย’ ฌอนเปลี่ยนเรื่องมาเร่งเร้าผมเลยทีนี้ กลัวรัศมีความเงียบของไอ้คุณธันละสิท่า

‘เออ มึงเตรียมเปิดห้องไว้ให้กูได้เลย’

‘ได้ แต่อย่าให้กูเปิดรอเก้อนะโว้ย คงไม่ให้กูไปใช้ห้องเองหรอกนะเพื่อน’

 ‘เออ มึงคอยดูเถอะ คืนนี้กูได้ขึ้นสวรรค์แบบไม่เสียตังค์สักบาทแน่’ ผมพูดไปโดยไม่ได้คำนึงถึงผลลัพธ์เลย แอบโมโหให้เพื่อนฌอนที่เอาแต่ดูถูกผมไม่เลิก

ผมเริ่มเดินเกมอย่างค่อยเป็นค่อยไปด้วยการมาสั่งเครื่องดื่มที่เคาน์เตอร์บาร์ เลือกนั่งเก้าอี้ข้าง ๆ เธอ ดีที่มันว่างอยู่

‘ดราย มาร์ตินี่ (Dry Martini) กับพิ้งค์เลดี้ (Pink Lady) อย่างละหนึ่ง’ ผมหันไปสั่งเครื่องดื่มกับพนักงานบาร์เทนเดอร์หนุ่ม ก่อนจะหันซ้ายไปสำรวจใบหน้าเป้าหมายสักหน่อย

ว้าว นี่มันนางฟ้ามาโปรดผมชัด ๆ เธอมีทั้งความสวยและความน่ารัก ผมดำเงางยาวตกไปถึงกลางหลัง ตาของเธอดูสวยกลมโต รับกับใบหน้าหวานจิ้มลิ้มน่าหยิกน่าหอม จมูกโด่ง ขนตาก็ดูงอนงาม ผิวพรรณดูขาวใสอมชมพู ใบหน้างามเสริมแต่งด้วยเครื่องสำอางเพียงเบาบาง การแต่งหน้าของเธอดูเหมือนจะขัดกับชุดที่ใส่มาเล็กน้อย เธอสวมชุดเดรสสีดำโชว์แผ่นหลังเนียนขาวแถมยังเว้าเอวคอด ดูแล้วเซ็กซี่เป็นบ้าเลย

ไอ้ฌอนมันก็ช่างเลือกให้เสียจริง ยังไม่ได้คุยยังรู้สึกชอบเธอขนาดนี้ ถ้าได้มีอะไรด้วย ผมจะไม่หลงรักเธอเลยเหรอ ทำไมแววตาเธอดูเศร้า ๆ ดูใจลอยกำลังคิดถึงใครอยู่รึเปล่า มาถึงขนาดนี้แล้วอยากรู้ก็ถามสิวะธามม์

 แหม พ่อหนุ่มธามม์ช่างร้ายจริง รับคำท้าเพื่อนโดยไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของผู้หญิงเลยเหรอคะ

ไม่ต้องสืบนะว่าทำสำเร็จไหม เพราะเฉลยไปแล้ว แต่อยากรู้ว่าทำยังไงถึงพาพิ้งค์พราวขึ้นเตียงได้