LOGIN“ทุกอย่างโอเคใช่ไหมมอร์ฟีน” พ่อของฉันเอ่ยถามหลังจากที่ท่านตรวจวัดทุกอย่างของร่างกายฉันจนเสร็จสรรพ ใบหน้าของท่านเผยรอยยิ้มที่เปรี่ยมความสุข ดูจากอาการที่ท่านนั้นมีความสุข คงจะเป็นสัญญาณเตือนของหัวใจที่เข้ากับร่างกายของฉันได้ดี
ซึ่งตอนนี้พ่อหนุ่มน้อยของฉันขอตัวกลับบ้านหลังจากที่ไม่ได้กลับมาหลายวันตั้งแต่ที่ฉันเริ่มผ่าตัด เขาบอกว่าจะรีบกลับมาหาฉัน ไม่เถลไถลที่ไหนแน่นอน
คำว่าแน่นอนของผู้ชายชื่อเคลิ้มไม่มีอยู่จริง ฉันสัมผัสได้จากการที่รู้จักเขามาหลายปี
“โอเคเหมือนทุกครั้งค่ะ รอบนี้ของใครคะ” ฉันถามด้วยความท้อใจ เพราะฉันรู้อยู่เต็มอกว่าการปลูกถ่ายเปลี่ยนหัวใจแต่ละครั้ง เจ้าของหัวใจไม่เคยเต็มใจ
“มิเกล”
“พ่อ! หนูบอกแล้วใช่ไหมว่าเป็นตายร้ายดียังไงก็อย่าเอาหัวใจผู้หญิงคนนั้นมาให้หนู พ่อกำลังฆ่าหนูทั้งเป็น พ่อก็รู้ว่าหนูเกลียดมัน หนูยอมตายดีกว่าใช้หัวใจคนอย่างมัน ทำไมพ่อใจร้ายกับหนูแบบนี้”
ฉันขึ้นเสียงพร้อมกับทุบที่อกข้างซ้ายทันทีที่ได้รู้ว่าใครคือเจ้าของหัวใจ
ผู้หญิงสารเลวคนนั้นฉันไม่คิดจะเอาชิ้นส่วนร่างกายของมันมาอยู่ในตัวฉัน
“พ่อขอโทษ ก็พ่อเคยบอกมอร์ฟีนแล้วไงลูกว่าหัวใจที่เข้ากับหนูมากที่สุดคือหัวใจของมิเกล”
“พ่อทำร้ายหนู พ่อก็รู้ว่าหนูเกลียดมัน ทำไมพ่อทำกับหนูแบบนี้ ฮึก ฮึก ฮือ หนูไม่อยากได้หัวใจของมัน หนูไม่อยากได้” ฉันร่ำไห้ใส่พ่อบังเกิดเกล้า
หัวใจใครก็ได้ ขอแค่ไม่ใช่ของผู้หญิงคนนั้นคนเดียวก็พอ เพราะฉันไม่อยากมีมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
“พ่อขอโทษ ก็พ่อเห็นว่าเข้ากับลูกได้ดี พ่อก็เลย…”
“ให้หนูตายยังดีกว่า” ฉันคิดอย่างที่พูดออกไปจริง ๆ
“อย่าพูดแบบนี้สิมอร์ฟีน หนูคือแก้วตาดวงใจของพ่อ อดทนนะ พ่อสัญญาว่าพ่อจะหาหัวใจใหม่มาให้หนู พ่อสัญญา ขอแค่หนูอย่าทำร้ายตัวเอง เพราะถ้าหนูเป็นอะไรไปพ่อคงอยู่ต่อไม่ได้” พ่อรีบพูดพร้อมกับลูบศีรษะของฉันอย่างอ่อนโยน
“อย่านานนะคะ หนูไม่อยากให้มันอยู่ในตัวหนูนานกว่านี้ หนูเกลียดมัน ถ้านานเกินไปหนูจะตายให้ดู เพราะหนูบอกพ่อแล้วว่าใครก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้ ถ้าผู้หญิงคนนี้ให้หนูตายดีกว่า”
“ไม่นานพ่อสัญญาว่าไม่นานลูกรัก” พ่อปาดน้ำตาที่อาบแก้มของฉัน
จะว่าฉันพูดเอาแต่ใจก็ได้ แต่ฉันบอกตามตรงว่าฉันเกลียดผู้หญิงคนนี้ที่สุด
มันคือลูกบุญธรรมที่พ่อรับมาเลี้ยง เพราะพ่อต้องการจะเอาหัวใจมันมาให้ฉัน มันเป็นเรื่องที่ฟังแล้วรู้สึกน่ารังเกียจใช่ไหม เพราะฉันก็รู้สึกแบบนั้น
แต่ฉันไม่คิดจะเอาหัวใจของมันเลยสักครั้ง เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะฉันเกลียดมันไง
‘ชิ นี่เหรอคนที่จะเอาหัวใจของฉัน เหอะ ความจริงเธอน่าจะตายไปนะ เธอคงไม่รู้หรอกว่าโรงเรียนข้างนอกน่าสนุกแค่ไหน ได้แต่ขลุกอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมน่าสงสารจริง ๆ รอไปก่อนนะหัวใจของฉันน่ะ อีกนานกว่าเธอจะได้มัน’ ใบหน้าและสายตาที่เย้ยหยันปะปนสมเพชฉันนั้น ฉันยังจดจำได้ดี
‘มอร์ฟีนหมายถึงยาระงับความเจ็บปวด ซึ่งมอร์ฟีนแปรรูปมาจากฝิ่น ซึ่งหมายถึงสารเสพติด ส่วนเราชื่อวอร์ม หมายถึงความอบอุ่น เราสองคนถ้ารวมกันความหมายดูดีเนอะ’ มันเป็นประโยคของผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันนั้นรู้สึกแปลก ๆ กับเขา
“วอร์มจะบอกว่าผู้หญิงคนนั้นให้คนทำใบหน้าของวอร์มขึ้นมา แล้วก็ให้ผู้ชายที่นอนด้วยสวมใส่ จากนั้นก็ถ่ายคลิปงั้นเหรอ?”“อืม”“คือฟีน…” ถ้าฉันจะบอกว่าฉันไม่เชื่อล่ะ มันจะมีเหรอ วอร์มแก้ตัวรึเปล่า“นี่ไงหลักฐานที่วอร์มมั่นใจว่ายังไงก็ไม่ใช่วอร์ม” วอร์มเหมือนรู้ว่าฉันคิดอะไร เขาจึงกดเปิดคลิปนั้นอีกครั้ง และหยุดสต๊อปพร้อมกดซูมตรงหน้าอก“ฟีนว่าตรงไหน” วอร์มยิ้ม ๆ พร้อมกับรอคำตอบจากปากของฉันฉันจึงเพ่งเล็งที่คลิปอีกครั้งอย่างตั้งใจ“ไฝ”“ใช่ วอร์มมีไฝสามเม็ดเรียงกันตรงหน้าอก แต่ผู้ชายในคลิปไม่มี แสดงว่าไม่ใช่ผัวของฟีนแน่นอน” วอร์มยักคิ้วใส่ฉัน ฉันจึงจ้องอีกครั้ง“จริงด้วย” ฉันยิ้มเล็กน้อย อายนิด ๆ ที่ไม่รอบคอบ“แบบนี้ไปกินข้าวได้รึยังครับ”“อื้ม”นั่นแหละค่ะ เรื่องท้องของผู้หญิงคนนั้นจบลงที่ตรงนั้น ฉันก็ไม่ได้ถามด้วยว่าวอร์มจัดการยังไงกับผู้หญิงคนนั้นและครอบครัวของเธอฉันไม่เอามาใส่ใจ ปล่อยให้วอร์มเป็นคนจัดการ ฉันมีหน้าที่เป็นภรรยาที่ดี และเป็นแม่ค้าที่น่ารักอ้อ! อาสะใภ้ที่น่ารักของนอสด้วยหนึ่งเดือนต่อมา…“วอร์ม” ฉันเรียกวอร์ม ตอนนี้เขากำลังนอนหนุนตักของฉันอยู่บนเตียง ฉันนั่งสอดมือเข้าไปเล่นใ
ถ้าเราสองคนไม่เข้าใจกัน แล้วใครจะเข้าใจเรา“แหมะ รีบฟ้องเลยนะ ฉันอุตส่าห์จะไปคุยกับวอร์มเพื่อเอาโมเม้นพ่อแม่ลูก แต่คุณก็ยังเสือกเสร่อจนได้นะคะคุณมอร์ฟีน” เมื่อเธอเห็นฉันเดินออกมาพร้อมวอร์ม เธอก็เอ่ยคำพูดคำจาว่าแขวะฉันทันที“อย่าพูดจาน่าเกลียดแบบนั้นกับภรรยาของผม” วอร์มออกตัวปกป้องฉันสามีที่ดีต้องปกป้องภรรยา ข้อนี้ถูกต้อง“ภรรยาแล้วไงคะ ที่อยู่ในท้องของปิ่นคือลูกของคุณ ปิ่นเป็นแม่ของลูก แม่ของลูกไม่สำคัญหรือไง” เธอพูดด้วยความมั่นใจ นั่นจึงเป็นท่าทางที่ทำให้ฉันหวั่นใจ“ผมมั่นใจว่าผมไม่เคยมีอะไรกับคุณ เพราะฉะนั้นเด็กในท้องต้องไม่ใช่ลูกของผมแน่นอน” วอร์พูดเสียงนิ่งเรียบ ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นเต้นโมโหแต่อย่างใด“แล้วคลิปล่ะคะ คลิปที่เราร่วมรักกันพอจะเป็นหลักฐานได้ไหม” เธอพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคลิปกลางร้าน“คุณคิดว่าผมลืมเหรอปิ่นว่าครอบครัวของคุณทำธุรกิจอะไร อย่ามาเล่นอะไรปัญญาอ่อนแบบนี้กับผม ไม่งั้นไม่ใช่แค่คุณที่ฉิบหาย แต่จะรวมครอบครัวของคุณด้วย ไม่สิ เรียกว่ารากเหง้าน่าจะชัดเจนกว่าสินะ” วอร์มทำหน้านิ่งเช่นเคยค่ะ แต่คนที่วิตกกังวลคือผู้หญิงคนนั้น แต่เหมือนเธอจะนึกคิดอะไรขึ้นมาได้
“ฟีน” วอร์มเดินเข้ามาในห้องอบขนมและเอ่ยเรียกฉันที่กำลังนั่งหน้าเครียด ฉันพยายามแล้วที่จะไม่คิด แต่คลิปที่ผู้หญิงคนนั้นเอาให้ฉันดูมันชัดเจนมากมันคือใบหน้าของวอร์มชัด ๆ แล้วจะไม่ใช่สามีของฉันได้อย่างไร“ฟีนโอเค” ฉันหันมาส่งยิ้มให้วอร์ม ไม่ไหวก็ต้องไหว ฉันเชื่อใจวอร์มนะ แต่หลักฐานมันก็คาตา ฉันจึงไม่รู้ว่าจะขจัดความรู้สึกนี้ยังไง“ฟีนไม่โอเคเลย ไม่โอเคเลยสักนิด” วอร์มพูดพร้อมเดินเข้ามาและดึงฉันเข้าไปโอบกอด เขาลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน“คือไม่ใช่ว่าฟีนไม่เชื่อวอร์มนะ แต่หลักฐานมันชัดเจน แล้วผู้หญิงคนนั้นยังบอกอีกว่าท้อง ถ้าสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นพูดเป็นความจริงฟีนจะทำยังไงอะวอร์ม” ฉันโอบกอดวอร์มแล้วร้องไห้ร้องต่อหน้าเขาจนได้ ทั้งที่พยายามแล้วเชียวยอมรับว่ากลัว กลัวมาก กลัวจะเสียวอร์มที่สุด เพราะกว่าเราจะได้รักกันมันไม่ง่ายเลย“อย่าคิดมากสิครับมอร์ฟีน วอร์มมั่นใจว่าวอร์มไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น อย่าเครียดนะ เดี๋ยววอร์มจะเคลียร์ให้มันจบให้เร็วที่สุด” วอร์มหอมที่กลุ่มผมของฉันการเชื่อใจ การให้กำลังใจกันเป็นสิ่งที่ดี ฉันจะพยายามทำมันให้ได้ เพราะก่อนหน้านี้ฉันพยายามมามากแล้วแต่มันยังไม่สำเร็จ“
“เชิญผู้หญิงคนนี้ออกจากร้านด้วยนะจ๊ะ ถ้ายังดื้อด้านไม่ออกก็ให้บอดี้การ์ดที่อยู่หน้าร้านมาลากออกไปได้เลย” ฉันสั่งพนักงานที่อยู่ในห้องอบขนมและเดินกลับมาที่เคาน์เตอร์ดังเดิม สวมผ้ากันเปื้อนและมุ่งเน้นสนใจกับขนมตรงหน้าด้านพนักงานที่ได้รับคำสั่งก็จัดการทำตามที่ฉันบอกและเมื่อพนักงานของร้านจัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ภายในห้องจึงเหลือแค่ฉันเพียงคนเดียวฉันทรุดตัวนั่งลงที่เก้าอี้ หัวใจของฉันกำลังเริ่มทำงานผิดปกติ ถ้าผู้หญิงคนนั้นท้องกับวอร์มขึ้นมาจริง ๆ แล้วฉันจะทำยังไง แล้วไหนวอร์มบอกว่าไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น วอร์มบอกว่าแค่เกือบไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมแต่เดี๋ยวนะ!ผู้หญิงนิสัยอยากได้ของคนอื่นแบบนั้น มีเหรอถ้ามีอะไรกับวอร์มแล้วจะเพิ่งมาบอก เพิ่งมาเรียกร้องตอนรู้ว่าตัวเองท้อง สีหน้าที่เธอมาวันนี้ตั้งใจจะมาเย้ยฉันอย่างชัดเจนไอ้คลิปที่ว่ามันต้องมีที่มาที่ไปสิฉันต้องหาคำตอบให้ได้!ฉันหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาวอร์มทันทีที่ตั้งสติได้ อันดับแรกคือต้องถามคนรักของฉันก่อน ฉันจะไม่ตีโพยตีพายเด็ดขาด(ว่าไงฟีน มีอะไรรึเปล่า) วอร์มกดรับสายในเวลาไม่นาน“วอร์ม”(น้ำเสียงไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้น)“วอร์มได้มี
“ขอโทษนะคะที่ต้องบอกว่าฉันไม่รู้จักคุณ เพราะฉันไม่รู้จักจริง ๆ ดูเหมือนคุณไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับชีวิตฉันจนต้องให้ฉันเอามาสนใจใส่ใจขนาดนั้น ไม่ทราบว่าที่อยากเจอฉันมีธุระอะไรคะ พอดีว่าฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากมายอะค่ะ” ฉันมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่นิ่งเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์ไม่พอใจอะไรออกมา วางตัวดีมีชัยไปกว่าครึ่ง“หึ เข้าใจพูดดีนะคะ งั้นฉันขอแนะนำตัวเองให้คุณรู้จักเลยแล้วกันนะคะ ฉันปิ่น ปิ่นผกา คนที่เคยจะแต่งงานกับคุณชายห้าของตระกูลศิวะวานนท์ไงคะ” เธอพูดพร้อมกับทำท่าเชิดหน้าชูตา เห็นแล้วฉันนึกหมั่นไส้เลยค่ะ“เคยจะ… แสดงว่าแค่เคย ยังไม่ได้แต่งถูกไหมคะคุณปิ่นผกา แล้วถ้าจำไม่ผิด คุณชายห้าของตระกูลศิวะวานนท์เนี่ย สามีของฉันนะคะ ใช่ไหมคะ ฉันเข้าใจถูกไหมเอ่ย” ฉันทำหน้านิ่ง คนตรงหน้าก็ไม่ได้หน้าซีดแสดงความตื่นกลัวอะไรหรอกค่ะเธอยังคงเชิดหน้าชูตาเสมือนว่ามั่นใจว่าเหนือกว่าถึงได้กล้ามาเยือนถึงถิ่นขนาดนี้นั่นสินะ ถ้าไม่มั่นใจก็คงไม่มาถูกไหมคะ“ถูกค่ะ แต่ถูกไม่ทั้งหมดนะคะ ฉันขอขยายความเข้าใจของคุณเพิ่มเลยแล้วกัน เพราะที่มาวันนี้ก็อยากจะมาพูดให้คุณเข้าใจ และขอพ่อของลูกในท้องฉันคืน”นั่นไง ฉันว่าแล้วต้
หนึ่งเดือนต่อมา…(MORPHINE TALK)“ค่า”(เมื่อไหร่จะมา คิดถึงแล้วครับ)“คุณหมอคะ คุณหมอเพิ่งไปถึงโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอคะ แล้วจะให้ฟีนรีบตามไปทำไม”(ก็คิดถึง)“อดทนสิคะ ระวังพ่อดุนะ”(กลัวอยู่ พ่อชอบทำหน้าโหด แต่ก็เข้าใจแหละ ว่าแต่ลูกค้าเยอะไหมครับเช้านี้)“เยอะอยู่นะ เพิ่งมีออเดอร์สั่งเข้ามาเมื่อเช้า คืนนี้คงยุ่ง”(พรุ่งนี้หมอหยุด เดี๋ยวหมอช่วยครับ)“คุณหมอของมอร์ฟีนน่ารักที่สุดเลยค่ะ”(ไม่น่ารักกับเมียจะให้ไปน่ารักกับใคร พูดแล้วก็อยากกอด)“อยากกอดเหมือนกัน แต่ตอนนี้ขอทำขนมก่อนได้ไหมคะ(ถ้าบอกว่าไม่ได้)“คืนนี้ก็อดเหมือนกันไง”(คุยอะไรนักมอร์ฟีน รีบไปทำขนมเร็ว เดี๋ยวลูกค้ารอ ไม่ต้องคิดถึงขนาดนี้ก็ได้) รีบโบ้ยความผิดให้ฉันเลยค่ะ ร้ายกาจจริง ๆ ผู้ชายคนนี้“ขู่แบบนี้ทีไร รีบกลับลำเลยนะคะคุณหมอวอร์ม”(เอาเรื่องนี้มาขู่ได้ที่ไหนล่ะ ก็รู้อยู่ว่าชอบสอดใส่ คิดแล้วก็…)“ทำงานค่ะหมอวอร์ม แค่นี้นะคะ” ฉันรีบพูดตัดบท ก่อนที่วอร์มจะเริ่มชักชวนให้สนทนาเรื่องอย่างว่า ซึ่งเป็นเรื่องที่วอร์มค่อนข้างชอบมาก(รักนะครับ)“รักเช่นกันค่ะ” ฉันกดวางสาย จากนั้นก็หันมาสนใจออเดอร์ที่ถูกสั่งเข้ามาตั้งแต่ที่วอร์มเริ่







