INICIAR SESIÓN@บ้านของคีย์ลีน – เช้า แสงเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่าง ห้องนอนของคีย์ลีนเต็มไปด้วยบรรยากาศสงบ แต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น เธอยืนหน้ากระจกส่องชุดเจ้าสาวสีขาวลูกไม้ละเอียด ปลายกระโปรงฟูเบา ๆ หยิบผ้าปิดหน้ามาลองคลุมใบหน้า “วันนี้…จริง ๆ นะ…” เธอพูดกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข ด้า
”ไม่ต้องขอบคุณ…เพราะฉันอยากอยู่กับเธอแบบนี้เอง” บรรยากาศในบ้านเงียบสงบ เหมือนทั้งโลกหยุดหมุนไว้แค่สองคน… และคีย์ลีนรู้ว่า เธอพร้อมจะก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ที่มีเขาอยู่เคียงข้างแล้ว ช่วงค่ำ… เสียงทีวีเงียบลงแล้ว โต๊ะไม้ขนาดกลางตั้งอยู่ตรงกลาง ห้องนั่งเล่นสว่างด้วยโคมไฟอ่อน ๆ แสงส้มสะท้อนบนแก้วเบียร
@ห้องอาหาร โต๊ะอาหารยาวประดับด้วยโคมไฟระย้าส่องแสงอุ่น ๆ จานชามถูกจัดเรียงอย่างเรียบร้อย กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง คีย์ลีนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางประหม่า สายตากวาดมองรอบโต๊ะก่อนจะรีบก้มหน้า เธอไม่เคยชินกับบรรยากาศหรูหราแบบนี้เลย “มานั่งตรงนี้” องศาดึงเก้าอี้ข้างตัวเองออกให้ มือหนาแตะเ
ประโยคนั้นทำเอาใจเธอเต้นแรงจนแทบล้มละลาย ความรู้สึกเหมือนถูกโอบรัดแน่นหนาไปทั้งอกจนหายใจไม่ทั่วท้อง บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงแอร์เบา ๆ ที่ดังคลออยู่ในความมืดของช่วงหัวค่ำ คีย์ลีนก้มหน้ามองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา ขณะที่องศายังคงจับพวงมาลัยขับไปเงียบ ๆ จนกระทั่ง
ทันทีที่คีย์ลีนก้าวเข้ามาในห้องเรียน บรรยากาศที่เคยคุยกันจอแจกลับเงียบลงราวกับถูกกดปุ่มหยุด ทุกสายตาหันมามองเธอราวกับสิ่งแปลกใหม่เพิ่งเดินเข้ามา “คีย์…เมื่อกี้ฉันเห็นนะ” เพื่อนสาวคนหนึ่งรีบลากแขนเธอมานั่งด้วยเสียงตื่นเต้น “อะไรเหรอ” เธอพยายามทำเสียงเรียบ แต่แก้มยังแดงระเรื่อ “อย่ามาเนียน! เธอ
“ชีวิตของน้องสาวกู กูให้น้องกูเลือกเอง” คีย์ลีนสะอื้นเบา ๆ รีบถอยเท้ากลับขึ้นบันได หัวใจเต้นระรัว น้ำตายังไหลไม่หยุด เธอไม่กล้าอยู่ฟังต่ออีกแล้ว กลัวว่าตัวเองจะเดินออกไปตรงนั้น…แล้วทุกอย่างจะพังยับเยิน หลายวันต่อมา…. องศายังคงไปมาหาสู่คีย์ลีน ท่ามกลางสายตาของคลาสและเคอยู่ตลอด จนเด็กหนุ่มเริ่มสงสั
ในขณะที่เพื่อน ๆ กลับจากกินข้าว ก็เห็นเอวานั่งรออยู่ในห้องเรียนก่อนแล้ว ก่อนจะเป็นแพรววาที่เอ่ยถามเธอ " กินอะไรรึยัง แล้วมานั่งทำไมคนเดียว" " แค่ขี้เกียจเดินกลับไปน่ะ ไม่มีอะไรหรอก" เอวาเอ่ยตอบเพื่อนสนิทของเธอ ก่อนที่เบลล่าจะจ้องมองเธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง เอวาที่รู้สึกถึงการถูกจ้องมองก็เผลอสบตากับก
องศายิ้มอย่างพึงพอใจเล็กน้อย แต่แววตายังคงมืดมัวไปด้วยความเอาจริงเอาจัง “พร้อมเมื่อไหร่ ก็บอกฉัน ถ้าเธอเลือกจะอยู่กับฉัน ฉันจะไม่ให้ใครทำร้ายเธออีก” เขากระซิบ เสียงอ่อนลงจนแทบจะเป็นตัวสัญญา “คบไม่มีใครทำร้ายฉันนอกจากพี่คนเดียว” “ฉันผิดไปแล้ว” คีย์ลีนกะพริบตา นึกถึงเพื่อนที่ปลอบเธอ คิดถึงพี่ชายที
เสียงเธอเบาราวกับกระซิบ แต่ก็ยังดังพอให้องศาหยุดก้าว เขาหันกลับมา ดวงตาวาวโรจน์เหมือนคนที่คุมอารมณ์แทบไม่อยู่ “อย่าฝืนใจตัวเองเลยนะคีย์ลีน” คีย์ลีนชะงัก มองหน้าเขาอย่างไม่อยากเชื่อ “แล้วมองแบบนั้นทำไม… จะปฏิเสธอีกหรือไงว่าก็รู้สึกเหมือนกัน” บรรยากาศในห้องโถงเงียบกริบ เหลือเพียงเสียงหัวใจของทั้ง
"มาแล้วว" เสียงแพรวาเอ่ยทักทายเอวา ก่อนจะเห็นว่าหญิงสาวนั้น ได้เตรียมอุปกรณ์ปิ้งย่างรอเธอแล้ว เพื่อนทุกคนต่างมึนงงที่เห็นเอวาอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไป เพราะคิดว่าเธอคงมารอแพรววา " พวกแกไปรอก่อนนะ เดี๋ยวฉันกับเอวายกไป" ระหว่างที่สองสาวเตรียมของ เพื่อน ๆ ก็ต่างหยิบงานของตัวเองขึ้นมาทำ



![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



