LOGIN@บ้านของคีย์ลีน – เช้า แสงเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่าง ห้องนอนของคีย์ลีนเต็มไปด้วยบรรยากาศสงบ แต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น เธอยืนหน้ากระจกส่องชุดเจ้าสาวสีขาวลูกไม้ละเอียด ปลายกระโปรงฟูเบา ๆ หยิบผ้าปิดหน้ามาลองคลุมใบหน้า “วันนี้…จริง ๆ นะ…” เธอพูดกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข ด้า
”ไม่ต้องขอบคุณ…เพราะฉันอยากอยู่กับเธอแบบนี้เอง” บรรยากาศในบ้านเงียบสงบ เหมือนทั้งโลกหยุดหมุนไว้แค่สองคน… และคีย์ลีนรู้ว่า เธอพร้อมจะก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ที่มีเขาอยู่เคียงข้างแล้ว ช่วงค่ำ… เสียงทีวีเงียบลงแล้ว โต๊ะไม้ขนาดกลางตั้งอยู่ตรงกลาง ห้องนั่งเล่นสว่างด้วยโคมไฟอ่อน ๆ แสงส้มสะท้อนบนแก้วเบียร
@ห้องอาหาร โต๊ะอาหารยาวประดับด้วยโคมไฟระย้าส่องแสงอุ่น ๆ จานชามถูกจัดเรียงอย่างเรียบร้อย กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง คีย์ลีนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางประหม่า สายตากวาดมองรอบโต๊ะก่อนจะรีบก้มหน้า เธอไม่เคยชินกับบรรยากาศหรูหราแบบนี้เลย “มานั่งตรงนี้” องศาดึงเก้าอี้ข้างตัวเองออกให้ มือหนาแตะเ
ประโยคนั้นทำเอาใจเธอเต้นแรงจนแทบล้มละลาย ความรู้สึกเหมือนถูกโอบรัดแน่นหนาไปทั้งอกจนหายใจไม่ทั่วท้อง บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงแอร์เบา ๆ ที่ดังคลออยู่ในความมืดของช่วงหัวค่ำ คีย์ลีนก้มหน้ามองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา ขณะที่องศายังคงจับพวงมาลัยขับไปเงียบ ๆ จนกระทั่ง
ทันทีที่คีย์ลีนก้าวเข้ามาในห้องเรียน บรรยากาศที่เคยคุยกันจอแจกลับเงียบลงราวกับถูกกดปุ่มหยุด ทุกสายตาหันมามองเธอราวกับสิ่งแปลกใหม่เพิ่งเดินเข้ามา “คีย์…เมื่อกี้ฉันเห็นนะ” เพื่อนสาวคนหนึ่งรีบลากแขนเธอมานั่งด้วยเสียงตื่นเต้น “อะไรเหรอ” เธอพยายามทำเสียงเรียบ แต่แก้มยังแดงระเรื่อ “อย่ามาเนียน! เธอ
“ชีวิตของน้องสาวกู กูให้น้องกูเลือกเอง” คีย์ลีนสะอื้นเบา ๆ รีบถอยเท้ากลับขึ้นบันได หัวใจเต้นระรัว น้ำตายังไหลไม่หยุด เธอไม่กล้าอยู่ฟังต่ออีกแล้ว กลัวว่าตัวเองจะเดินออกไปตรงนั้น…แล้วทุกอย่างจะพังยับเยิน หลายวันต่อมา…. องศายังคงไปมาหาสู่คีย์ลีน ท่ามกลางสายตาของคลาสและเคอยู่ตลอด จนเด็กหนุ่มเริ่มสงสั
หลังจากที่มาวินเดินจากไป เอวาก็กลับมาเรียนในช่วงบ่าย ทว่ากลับไร้เงาของเสือ แต่สำหรับเอวามันคือเรื่องที่ดี เธอเดินเข้าไปในกลุ่มเพื่อน ๆ พร้อมกับเอ่ยถามด้วยท่าทีปกติ ก่อนอาจารย์จะเดินย่างกรายเข้ามา ระหว่างนั้นเธอก็เอาแต่จับจ้องหญิงสาวข้างกาย โดยไม่กล้าเอ่ยอะไรออกไปแพรวาที่รู้สึกถึงการจ้องมองจึงหันไปถ
Episodes 22 | ลงโทษ " สะ...เสือ" " บอกอะไร...ไม่เคยฟังเลยสินะ" ตึกตัก!! คำนี้อีกแล้ว!! คำที่ใช้ตัดสินชะตาชีวิตเธอ ว่าจะผ่านบทลงโทษไปอีกกี่ชั่วโมง เอวาพยายามหันซ้ายขวา เพื่อขอความช่วยเหลือ ทว่าเสือกลับรู้ทัน และบังคับให้เธอกดรหัสประตู " เปิดประตู ถ้าไม่อยากเล่นหนังสดตรงนี้..." "อึก!" เอวากลืนน
" เธอจบกับมันแล้วจริง ๆ เหรอ" เอวาชะงักไปทันที เมื่อมาวินยิงคำถามจี้บาดแผลในใจเธอ เทวางช้อนในมือลงทันที ก่อนจะเอ่ยถามมาวินออกไปตามตรง " นายต้องการอะไรจากเรากันแน่ เราคงไม่ใช่ผู้หญิงในแบบที่นายชอบ ถ้านายจะใช้เราเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นเสือ บอกเลยไม่ได้ผล" " ฉลาดหนิ หรือว่าโง่เฉพาะตอนอยู่กับไอเสื
"อือออออออ เสืออออ” เอวาพยายามร้องท้วงในลำคอ ทว่าชายหนุ่มกลับดันเข้าไปสุดลำพร้อมกับกดหัวเธอลึกขึ้นเรื่อย ๆ อ๊อก!!! “อ๊า!!!” เสียงหนาครางด้วยความเสียวซ่าน ก่อนจะปล่อยสายธารน้ำรักเข้าไปในโพรงปาก พร้อมกับชักแก่นกายใหญ่ออกจากปากหญิงสาว พร้อมกับบีบแก้มทั้งสองข้างของเธอให้จ้องมองเขา หยาดน้ำเชื้อพันธุ์







