LOGINสองปีผ่านไป
ตอนนี้บะแต๋งอยู่ประถมศึกษาปีที่สองแล้ว และช่วงนี้ก็ปิดเทอมภาคเรียนที่หนึ่ง บะแต๋งจึงตั้งใจว่าจะเก็บเงินไว้ซื้อของขวัญให้พ่อกับแม่ รวมทั้งปังเนย น้องสาวที่เขารักเหมือนน้องแท้ ๆ ลูกสาวของอาเตียวกับพี่เปี๊ยะ
นอกจากนี้ยังคิดจะแบ่งเงินส่วนหนึ่งไว้ซื้อขนมกับตุ๊กตาให้พี่ปั้นหยา ปี่สาวอายุมากกว่าเกือบหกปีที่แอบปิ๊งมานาน
เด็กชายจึงตื่นแต่เช้าเพื่อมาช่วยพ่อกับแม่ทำงาน หนูน้อยแต่งตัวเหมือนชาวไร่สวมหมวกไม้ไผ่สาน รองเท้าบูท สวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินแสบตา และกางเกงผ้าฝ้ายเบาสบายสีดำ
ขณะที่หนูน้อยกำลังช่วยแม่ดึงหัวเบบี้แครอทอยู่ในแปลง
อินเหลาพี่เลี้ยงขี้โวยวายก็ขับซาเล้งคันใหม่เอี่ยมมาจอดบริเวณแปลงปลูกผัก
"คุณบะแต๋งครับ แม่บ่ะผางจะคลอดควายน้อยแล้วจ้าว ป้อเลี้ยงเลยให้มาตาม แม่บ่ะผางร้องหาคุณแต๋งกับคุณหนุนน้อยใหญ่เลยจ้าว"
"คุณอินเหลาไม่ต้องเรียกหนุนน้อยตามบะแต๋งก็ได้นะคะ ฟังแล้วเหมือนมีลูกอีกคนเลย ฮ่าฮ่า" เหนือฟ้ารีบแย้ง เพราะเธอรู้สึกแปลก ๆ ที่พี่เลี้ยงเด็กชาวดอยเรียกว่าหนุนน้อยทั้งที่ปกติฉายานี้มีแค่สามีกับลูกเรียกเท่านั้น
"แต๋งครับ
ภายในห้องอาบน้ำแป้งจี่กำลังขัดแขนขาด้วยฟองน้ำรูปไก่ หนูน้อยประทินผิวด้วยครีมอาบน้ำกลิ่นดอกไม้สูตรเด็กที่พ่อซื้อมาให้จนเนื้อตัวหอมฉุยส่งกลิ่นฟุ้งลอยออกมาถึงนอกห้อง"ลูกกูขัดอะไรนักหนาวะน่ะ" ภาคีเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป "แป้งจี่เสร็จหรือยังลูก""เฉ็ดแย้วจ้าวก้า" แป้งจี่สวมผ้าคลุมอาบน้ำสีชมพูเข้าคู่กับหมวกคลุมผมหน้าหนูมีหูสองข้าง ค่อย ๆ เดินเยื้องย่างเหมือนนางงามออกมาจากห้องน้ำ"ลีลาเป็นที่หนึ่งลูกกู" พ่อบ่นอุบอิบแล้วก้มหน้าก้มตาพิมพ์งานในแล็ปท็อปต่อไปหนูน้อยปีนขึ้นไปบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของแม่ แล้วหันหน้าไปทางซ้ายทีขวาที ยกมือขึ้นไล้วนแก้มของตัวเอง และทดลองฉีกยิ้มโปรยเสน่ห์ในกระจกเพื่อฝึกซ้อมก่อนจะยิ้มให้กับพี่บรูซสุดหล่อ"โอ๊ย กนอะหยังงามปิ๊ยึกปิยั่นเน้อ" แป้งจี่เอ่ยชมตัวเอง"สรุปงามหรือบ่างาม ป้อเพิ่งเกยได้ยินว่ามีคนงามพิลึกพิลั่นโตย" พ่อเหลือบตามองลูกสาวที่กำลังหยิบเซ็ตประทินผิวของเด็กที่แม่ซื้อไว้ให้ต่างหากหยิบออกมาใช้ทีละอย่าง ตั้งโลชั่นน้ำนมข้าวและเครื่องสำอางเด็กที่ทำจากวัสดุธรรมชาติไร้สารเคมี
สุดสัปดาห์นี้ดีกว่าครั้งไหนเนื่องจากมีมาสมาอยู่ร่วมใต้ชายคาเดียวกับครอบครัว นิ่มฟ้าจึงกระตือรือร้นเป็นพิเศษวันนี้เด็กหญิงตื่นแต่เช้า และอาสากับแม่ว่าจะคอยช่วยเลี้ยงมะต๋าวให้"หม่ำ ๆ" มะต๋าวเริ่มพูดคำว่าหม่ำหม่ำได้อย่างคล่องแคล่ว"จ้า รอแป๊ปน้า" นิ่มฟ้าบอกน้องชายหัวลูกชิ้นที่กำลังนั่งกลืนน้ำลายรอพี่สาวทำอาหารบดให้กิน "อะ..เสร็จแล้ว"แต่เมื่อชามลายการ์ตูนถูกวางลงตรงหน้า มะต๋าวกลับรู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรงเพราะหน้าตาของมื้อเช้าช่างละม้ายกับของเหลวในแพมเพิสของตนเอง"แอ๊ะ!" มะต๋าวรู้สึกพะอืดพะอมจนต้องดันชามออกไปห่าง ๆ"อ้าวบ่กิ๋นก๊ะ ปี้เสียใจ๋เน้อ" นิ่มฟ้าทรุดตัวลงกับเก้าอี้ ทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก"จ๊ะจา" เจ้าของแขนเป็นปล้องยืนแขนสองข้างออกไปเพื่อโอ๋พี่"ฮึ! ก็พี่ไม่รู้นี่ว่าต๋าวไม่ชอบฟักทองบดไข่แดง" เด็กหญิงนั่งกอดอกเบือนหน้าหนีไปทางอื่น"อ้าวพี่น้องเป็นอะไรกัน แล้วนั่น.." มาสเหลือบตามองชามลายการ์ตูนที่มีเนื้อฟักทองบดของมะต๋าว แค่นี้ก็รู้แล้วว่าหนูน้อยคงจะทำใจกลืนไม่ลง"น้องบ่ายอมกิ๋น สงสัยไม่ถูกปากมะต๋าว" พี่สาวตัดพ้อชำเลืองมองน้องอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ"ดะดา ทะทา อู๊ยยย แฟวะ!" ทารกวัยสิบเดือ
สองวันผ่านไปหลังจบศึกจับผีตุ๊กตาไขลาน น้ำเงี้ยวก็เอาผีกองกอยตัวนั้นออกมาจากหม้อแล้วบอกว่าผีไม่อยู่แล้วจากนั้นก็เอามาทำความสะอาดแล้วไขเล่นต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"โอ๊ย หลังยอก" ตาทัพฟ้าเดินตัวโก่งตัวงอลงมาจากบ้าน"พ่อเป็นอะไรคะ" เหนือฟ้าประคองพ่อไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว"นี่จ้ะเหนือยานวด" ภาคีส่งยานวดสูตรเย็นให้ภรรยา เหนือฟ้ารีบบีบแล้วทานวดลงบนหลังเปลือยของพ่อ"ก็แม่ลูกน่ะสินอนละเมอเพ้อพบอะไรก็ไม่รู้ แล้วก็ถีบพ่อร่วงจากเตียง ไอ้รอบแรกก็ไม่เจ็บหรอก รอบสองตอนเช้ามืดเนี่ยถีบจนหัวทิ่มเลย ไม่รู้โกรธแค้นอะไรพ่อถึงกับเก็บไปฝันเป็นตุเป็นตะ" ชายวัยหกสิบต้นโอดครวญถึงพฤติกรรมการนอนของเมีย"ป้ออุ๋ยเพงหยัง" หมูยอขยี้ตางัวเงียลงมาจากบันได ขณะที่นิ่มฟ้ากับน่านฟ้าแต่งชุดนักเรียนสะพายกระเป๋าลงมาแล้วรีบตรงเข้าห้องครัวเพื่อกินข้าวเช้าก่อนไปเรียน"โดนแม่อุ้ยถีบน่ะสิลูกเอ๊ย" ตาครวญคราง"ยอกินแพนเค้กไหม อี่แม่ทำไว้เพียบเลย" นิ่มฟ้ากวักมือเรียกน้อง แต่หมูยอที่ยังสะลืมสะลือกับรู้สึกอยากล้มตัวนอนต่อ ติดที่ว่าเห็นพ่อกับแม่กำลังนวดหลังให้ตา หนูน้อยก็เลยอยากช่วยนวดบ้าง"เดี๋ยวดอกิ๋นกั๊บ ดอฉะนวดหมำป้ออุ๋ย" หมูยอเดิ
ก่อนตะวันขึ้นรถจี๊ปคันดำเข้าจอดเทียบท่าในโรงรถสองสามีภรรยาโอบไหล่กันลงมาเหมือนข้าวใหม่ปลามัน ทว่าน้ำเงี้ยวกลับยืนเท้าสะเอวทำหน้าบึ้งตึ้งส่งให้พ่อแม่อยู่หน้าประตูบ้านตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้า"กลับกันมาแล้วเหรอลูก หมดไปกี่น้ำล่ะเจ้าคี" ตาทัพฟ้าจิบกาแฟกับขนมปังไข่ลวกอยู่ที่เฉลียงหน้าบ้าน"หมดไปเจ็ดแปดน้ำเลยครับ ฮ่าฮ่า" ภาคีหัวเราะร่า"ตีห้าสี่สิบเองนะคะพ่อ ทำไมรีบตื่นจังล่ะ" เหนือฟ้าปรี่เข้าไปซบหน้ากับไหล่พ่อเพื่อเลี่ยงคำถามจากเด็กน้อย"ปาขี้นุ๋งน่อย ปี๋คองคอยก๋องงิ้วหายตั๋วไป" น้ำเงี้ยวปั้นหน้าไม่พอใจเพราะคิดว่าพ่อกับแม่แอบเอาไปเล่น"จะหายไปได้ไงล่ะจ๊ะมันก็ต้องอยู่ในกล่องของเล่นหนูนั่นแหละ" แม่บ่นหน้าเครียดเพราะทุกครั้งที่ลูกเล่นของเล่นกันจนเกลื่อนบ้าน คนที่ไม่ได้มีหน้าที่เล่นอย่างเธอดันต้องเป็นคนเก็บทุกรอบ"หรือว่าไอ้ของเมื่อคืนจะเป็นผีไขลานของน้ำเงี้ยว" เขาพึมพำแล้วยื่นมือไปสะกิดบั้นท้ายเมีย"มีอะไรคะพี่คี" เหนือฟ้ากระซิบพลางชำเลืองตามองลูกสาวที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ"พี่ว่าตุ๊กตาไขลานของลูกน่าจะติดกระเป๋าเบสบอลพี่ไป เมื่อคืนพี่รีบหยิบของมันคงจะเหวี่ยงกระเด็นหายไปในความมื
หลังจากที่ภาคีได้พูดคุยกับแป้งจี่ถึงสาเหตุที่ลูกสาวเกิดอาการน้อยใจ เขาก็ขับรถพาเหนือฟ้ามาถึงเต้นท์สนามขนาดใหญ่ที่นอนได้มากกว่าสองคน พ่อเลี้ยงหนุ่มตั้งใจจุดกองไฟเพื่อไล่ยุงป่าที่อาจบินมาก่อกวนบทสนทนาของเขาขณะดินเนอร์กับคนรักซึ่งดินเนอร์ที่โรแมนติกที่สุดสำหรับเขาก็มีเพียงกระติ๊บข้าวเหนียว ปลากระดี่แดดเดียวทอดกรอบ น้ำพริกหนุ่ม ไข่ต้มที่ตนพกพาใส่ปิ่นโตมาด้วยเผื่อว่าภรรยาเกิดหิวกลางดึกจะได้ไม่ต้องขับรถกลับบ้าน"พี่คีคะ" เหนือฟ้าหิ้วกระติกเก็บความเย็นเดินมาจากหลังเต้นท์แล้วหยิบคราฟ์โซดาแบรนด์ไร่พิทักษ์มหิงสาให้กับเขา ทว่าหน้าตาของแพคเกจและรสชาติกลับไม่ใช่อันเดิมที่เขาออกแบบภาคีก้มอ่าน "ลิ้นจี่แฟมิลี่ เหนือเป็นคนดีไซน์รสนี้เหรอครับ""ค่ะ เหนือได้ไอเดียมาจากลูก ๆ เพราะลูกของเราทุกคนชอบกินน้ำลิ้นจี่ปั่นที่เหนือทำ แล้วเหนือก็เลยให้กราฟฟิกดีไซน์เขาออกแบบการ์ตูนเด็กเจ็ดคนลงไปบนฉลากด้วย ดูสิคะมีควายกับแพะด้วยน่ารักไหมคะ" เธอคุยแล้วพลิกขวดให้เขาดูอย่างภาคภูมิใจ"ที่แท้ก็อยากมาสวนลิ้นจี่เพราะจะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่กับผู้บริหารนี่เอง" เขาบอกแล้วหยิบที่เปิดขวดมางัดฝาออกแล้วกระดกคราฟ์โซดาลิ้นจี่จนหายไ
พ่อแม่ของเหนือฟ้าเดินทางมาตามนัดลูกสาวเพื่อให้ลูกมีเวลาไปเดตกับสามีแบบส่วนตัว ดังนั้นผอ.ทัพฟ้าและครูนับเก้าจึงต้องหอบเสื้อผ้ามาค้างที่ไร่พิทักษ์มหิงสาเพื่อดูแลหลานทั้งเจ็ดคนช่วงสุดสัปดาห์นี้"เว้งกั้มโฮมอ้ายแต๊ะ! อู้จะอี้เน้อ" แป้งจี่ทำหน้าที่เป็นคนซักซ้อมให้หมูยอกับน้ำเงี้ยวพูดคำว่า 'ยินดีต้อนรับพี่ชายกลับบ้าน' เป็นภาษาอังกฤษ แต่ทั้งสองกลับนั่งไข่นกกระทาที่แม่ทอดโดยไม่ได้ฟังในสิ่งที่เธอพูดเลยแม้แต่น้อย"เวะเวะ ก๊ะกะ" มีเพียงมะต๋าวที่กำลังนั่งเล่นตุ๊กตาอยู่บนเสื่อที่พยายามฝึกซ้อมเป็นเพื่อนพี่สาว"โอ้ว ฉุดย่อบะก๊วยเต้ดไปเยยมะต๋าว" แป้งจี่ยื่นหน้าไปจุ๊บแก้มน้อง"เดี๋ยวก็ไปล้างมือได้แล้วลูก จะได้มากินบาร์บีคิวกับปลาหมึกย่างฝีมือพี่นิ่มพี่น่านเขา" เหนือฟ้าสั่งให้สามแฝดไปล้างมืออีกรอบก่อนกินมื้อเย็น"หมูยอ แป้งจี่ น้ำเงี้ยวไปล้างมือด้วยนะ" นิ่มฟ้าหยิบจานปลาหมึกกระดองร้อน ๆ มาวางบนโต๊ะอาหารทันใดนั้นรถบ้านคันใหม่เอี่ยมก็ทะยานมาจอดใต้ต้สนางพญาเสือโคร่งที่อยู่ข้างบ้าน บะแต๋งก้าวขาลงมาจากรถเป็นคนแรกน้อง ๆ ก็กรูเข้าไปหาพี่ด้วยความคิดถึง"อ้ายแต๋ง" น้อง ๆ โถมตัวเข้าใส่พี่ชายจนล้มหงายไปนอนกับพื้นห







