Home / โรแมนติก / เหนือเจ้าขา / คนตายกำลังบอกความจริง

Share

คนตายกำลังบอกความจริง

last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-16 11:17:46

เช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าขาตื่นขึ้นมาบนโซฟาพร้อมผ้าห่มผืนบางคลุมถึงคาง สิ่งแรกที่เห็นคือไข่ตุ๋นนอนเหยียด
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • เหนือเจ้าขา   ห้าปีที่ถูกโกหก

    เหนือไม่ได้ปลุกเจ้าขาตอนตีสาม เขาวางโทรศัพท์ลงข้างเตียงแล้วมองคนในอ้อมแขนอยู่พักใหญ่ เจ้าขายังหลับสนิทแก้มแนบอยู่กับอกเขา มือเล็กกำชายเสื้อไว้หลวม ๆ เหมือนกลัวว่าคนข้างตัวจะหายไป ข้อความจากตำรวจยังติดอยู่ในหัว บุคคลดังกล่าวตรงกับสามีของผู้เสียชีวิต ห้าปี ห้าปีที่ทุกคนเชื่อว่าพิมขับรถตกเหวเอง ห้าปีที่เขาเคยคิดว่าทุกอย่างจบไปแล้ว เหนือหลับตาลงก่อนกระชับแขนรอบตัวเจ้าขาเบา ๆเรื่องที่เหลือไว้พรุ่งนี้ คืนนี้อย่างน้อยเขาอยากให้เธอได้นอนเจ้าขาตื่นตอนเกือบเจ็ดโมง สิ่งแรกที่รู้สึกคือแขนของเหนือยังโอบอยู่รอบเอว เธอขยับนิดเดียว เขาก็ลืมตา“ตื่นแล้ว?”“ค่ะ”เจ้าขายิ้มงัวเงีย “วันนี้ไม่แกล้งเจ้าขาเหรอคะ”เหนือไม่ตอบ เธอจึงเริ่มสังเกตเห็นสีหน้าของเขา“มีอะไรหรือเปล่าคะ”เหนือเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์“ตำรวจส่งมาตอนตีสาม”เจ้าขาลุกขึ้นนั่งทันที “เรื่องคลิป?”“อือ”“ว่าไงคะ”เขายื่นหน้าจอให้ เจ้าขาอ่านช้า ๆ รอยง่วงหายไปทันที“ยืนยันได้แล้วเหรอคะ”“ตำรวจบอกว่าผลขยายภาพกับการเทียบข้อมูลทำให้ระบุตัวคนที่เปลี่ยนขึ้นไปขับรถได้”“สามีพิม…”“อือ”เจ้าขาอ่านซ้ำ“แปลว่าเขาโกหก?”“อย่างน้อยข้อมูลที่ว่าพิมขับรถออกไป

  • เหนือเจ้าขา   คราวนี้ไม่ได้ทำคอนเทนต์แล้ว

    “คนที่เห็นทุกอย่าง?”เหนือทวนคำช้า ๆ หลังจากเจ้าขาบอกสิ่งที่พิมพูด“ค่ะ”“เขาอยู่ตรงจุดเกิดเหตุ?”เจ้าขาหันกลับไปมองพิม “พิมคะ คนคนนั้นอยู่แถวนั้นใช่ไหมคะ”พิมพยักหน้า“ยังอยู่ตอนนี้?”พยักหน้าอีกครั้ง เหนือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที“พี่จะโทรหาตำรวจ?”“อือ”เจ้าขาไม่ได้ห้าม หลังจากเมื่อคืนมีคนแอบถ่ายรูปถึงหน้าโฮมสเตย์ เธอเองก็ไม่คิดจะเดินตามผีขึ้นเขาแบบสองคนอีกแล้ว เหนืออธิบายข้อมูลให้ตำรวจฟังโดยตัดเรื่องผีออก เปลี่ยนเป็นบอกว่าพวกเขาได้รับเบาะแสว่าอาจมีพยานอยู่ใกล้จุดเกิดเหตุ ปลายสายขอชื่อหรือข้อมูลเพิ่มเติม แต่พวกเขาไม่มี สุดท้ายตำรวจจึงนัดให้เจ้าหน้าที่ในพื้นที่พาไปตรวจสอบช่วงบ่ายเจ้าขามองนาฬิกา “อีกตั้งสามชั่วโมง”“รอ”“เจ้าขายังไม่ได้บอกอะไรเลยค่ะ”“หน้าเธอบอก”“เจ้าขาแค่คิด”“ห้ามคิดว่าจะไปก่อน”เธอทำหน้ามุ่ย “รู้แล้วค่ะ”เหนือมองเธอนิ่ง ๆ เหมือนยังไม่เชื่อเจ้าขาจึงยกนิ้วก้อยขึ้น “สัญญาค่ะ”เขาเกี่ยวไว้ทันที“ถ้าผิดสัญญา?”“ให้พี่ดุหนึ่งวัน”“ปกติก็ดุอยู่แล้ว”“งั้น…ให้ไข่ตุ๋นงดนอนกับเจ้าขาหนึ่งคืน”เสียงเห่าดังขึ้นทันทีโฮ่ง!เจ้าขาหันขวับ “น้องฟังรู้เรื่องเหรอคะ”เหนือหัวเราะ “

  • เหนือเจ้าขา   คนตายกำลังบอกความจริง

    เช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าขาตื่นขึ้นมาบนโซฟาพร้อมผ้าห่มผืนบางคลุมถึงคาง สิ่งแรกที่เห็นคือไข่ตุ๋นนอนเหยียดยาวอยู่บนพื้น ส่วนสิ่งที่สองคือแขนของใครบางคนที่ยังพาดอยู่บนไหล่เธอ เธอค่อย ๆ เงยหน้า เหนือหลับอยู่ในท่านั่ง ศีรษะพิงพนักโซฟา เสื้อยืดสีดำยับเล็กน้อยจากการนอนผิดท่า เมื่อคืนหลังตำรวจสายตรวจเข้ามาดูบริเวณรอบโฮมสเตย์ ทั้งคู่ตั้งใจว่าจะรอจนช่างไฟมาถึงตอนเช้า สุดท้ายกลับหลับไปตรงนี้ด้วยกัน เจ้าขามองใบหน้าคนข้าง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ตอนหลับดูไม่กวนเลยสักนิด“แอบมอง?”เสียงทุ้มดังขึ้นทั้งที่ตายังไม่เปิดเจ้าขาสะดุ้ง “พี่ตื่นแล้วเหรอคะ”“เมื่อกี้”“แล้วทำไมไม่ลืมตา”“อยากรู้ว่าจะมองนานแค่ไหน”เธอรีบขยับออก “เจ้าขาไม่ได้มองค่ะ”เหนือค่อย ๆ ลืมตา “อือ”“เจ้าขาแค่เช็กว่าพี่หายใจอยู่ไหม”“กลัวตาย?”“เมื่อคืนมีคนมาตัดไฟนะคะ จะไม่ให้ระวังได้ยังไง”“งั้นต้องเช็กใกล้ขนาดนั้น?”เจ้าขาชะงัก “ใกล้ตรงไหนคะ”เหนือขยับหน้าเข้ามา“ประมาณนี้?”เจ้าขารีบเอามือดันหน้าผากเขา “เช้าอยู่ค่ะ”“แล้ว?”“ยังไม่ได้แปรงฟันค่ะ”เหนือเงียบไปสองวินาที ก่อนหัวเราะ“พี่ขำอะไรคะ”“นึกว่าจะเขิน”“ก็เขินค่ะ แต่เรื่องแปรงฟันสำคัญกว่า”

  • เหนือเจ้าขา   คลิปที่ไม่ควรมีอยู่

    หลังจากได้รับโทรศัพท์จากตำรวจ เช้าวันนั้นทั้งคู่แทบไม่มีเวลาพูดถึงเรื่องเมื่อคืนอีก เหนือขับรถออกจากโฮมสเตย์ตั้งแต่แปดโมง เจ้าขานั่งข้าง ๆ พร้อมกระเป๋ากล้องตามความเคยชิน แม้วันนี้จะไม่มีแผนถ่ายอะไรเลยก็ตาม ไข่ตุ๋นถูกทิ้งให้อยู่เฝ้าโฮมสเตย์กับป้าที่มาช่วยทำความสะอาดห้องพัก เพราะเหนือไม่ยอมให้มันตามมาด้วย“ทำไมเจ้าขารู้สึกเหมือนขาดสมาชิกไปหนึ่งคนเลยคะ”“มันเป็นหมา”“ก็เป็นสมาชิกค่ะ”“แล้วพี่?”เจ้าขาหันมอง “พี่ก็เป็นคนขับรถค่ะ”เหนือเหลือบมองทันทีเธอหลุดหัวเราะ “ล้อเล่นค่ะ คู่หูไงคะ”“แค่นั้น?”คำถามเดิมอีกแล้วเจ้าขาหันกลับไปมองถนน “พี่ถามบ่อยจังนะคะ”“ก็ยังไม่เคยได้คำตอบใหม่”“แล้วอยากได้คำตอบอะไรคะ”เหนือเงียบไปสองวินาที “ไม่รู้”“งั้นก็อย่าถามสิคะ”“อือ”เจ้าขาแอบเหลือบมอง เห็นมุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อยก็รู้ทันทีว่าตัวเองโดนแกล้งอีกแล้ว แต่พอนึกถึงจูบเมื่อคืนขึ้นมา ใบหน้ากลับร้อนเสียเอง เหนือเหมือนจะสังเกตเห็น“เป็นอะไร”“เปล่าค่ะ”“หน้าแดง”“ร้อนค่ะ”เขามองท้องฟ้าที่ครึ้มเหมือนฝนจะตกเจ้าขารีบพูด “ห้ามพูดนะคะ”เหนือหลุดหัวเราะ“เจ้าขารู้ว่าพี่จะพูดอะไร”“ยังไม่ได้พูด”“ก็ดีค่ะ”“เมื่

  • เหนือเจ้าขา   อุบัติเหตุที่ไม่ใช่อุบัติเหตุ

    เช้าวันต่อมา เจ้าขาตื่นเร็วกว่าปกติทั้งที่เมื่อคืนกว่าจะหลับก็เกือบตีสอง สาเหตุไม่ใช่ผี ไม่ใช่เสียงประหลาดและไม่ใช่เรื่องคดีของพิม แต่เป็นประโยคของใครบางคนที่วนอยู่ในหัวซ้ำ ๆ งั้นพรุ่งนี้ลองใหม่“ลองอะไรของพี่เขาคะ…”เจ้าขาพึมพำกับตัวเองขณะยืนแปรงฟันหน้ากระจก ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเย็น ภาพที่เหนือก้มหน้าเข้ามาใกล้ก็ยิ่งชัดจนต้องรีบก้มล้างหน้า“ไม่ได้ค่ะ วันนี้ต้องทำตัวปกติ”เธอชี้หน้าตัวเองในกระจก“ปกติมาก ๆ”พอลงมาชั้นล่าง คนที่ตั้งใจว่าจะทำตัวปกติกลับหยุดเท้าทันทีเมื่อเห็นเหนือกำลังยืนชงกาแฟอยู่ในครัว ชายหนุ่มหันมา“ตื่นแล้ว?”“ค่ะ”“ตื่นเช้าจัง”“ค่ะ”“เมื่อคืนหลับไหม”“ค่ะ”เหนือเลิกคิ้ว “พูดเป็นคำเดียว?”“เปล่าค่ะ”“อือ”เจ้าขาเดินไปเปิดตู้เย็นทำเหมือนหาอะไร ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะหาอะไร“หิว?”“นิดหน่อยค่ะ”“โจ๊กอยู่บนโต๊ะ”“ขอบคุณค่ะ”เธอรีบหมุนตัว แต่เหนือกลับยืนขวางทางอยู่เจ้าขาชะงัก “ขอทางหน่อยค่ะ”“วันนี้ไม่มองหน้าพี่?”“มองค่ะ”“ไหน”เจ้าขาจำใจเงยหน้า เหนือมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนยกมุมปาก“หน้าแดง”“เพิ่งล้างหน้ามาค่ะ”“น้ำเย็นทำให้แดง?”เจ้าขาเม้มปากทันที เขาก้มลงมาเล็กน้อย

  • เหนือเจ้าขา   อย่าจูบตอนผีมอง!

    เจ้าขารู้สึกตัวเพราะอะไรบางอย่างอุ่นกว่าหมอนข้าง เธอขยับหน้าเล็กน้อยก่อนซุกเข้าไปหาอย่างเคยชิน กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ปนกลิ่นไม้ติดอยู่ใกล้จมูก แถมสิ่งที่กอดอยู่ยังแข็งกว่าหมอนมาก แข็งจนแปลก หญิงสาวค่อย ๆ ลืมตา สิ่งแรกที่เห็นคือเสื้อยืดสีดำ สิ่งที่สองคือแขนของตัวเองที่พาดอยู่บนเอวใครบางคน และสิ่งที่สาม… คือใบหน้าของเหนือที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ เจ้าขาแข็งค้าง ความทรงจำเมื่อคืนไหลกลับมาทันที บ้านเก่า เงาดำ กล่องของพิม เตียงเดียว หมอนข้างแบ่งเขต เธอค่อย ๆ เหลือบตามองพื้น หมอนข้างนอนอยู่ข้างเตียงอย่างสงบ ส่วนตัวต้นเหตุของการละเมิดเขตแดนกำลังกอดเจ้าของห้องเต็มแขน เจ้าขารีบดึงมือกลับแต่ยังไม่ทันขยับพ้นเสียงทุ้มก็ดังขึ้นเหนือศีรษะ“ตื่นแล้ว?”เธอเงยหน้า เหนือยังหลับตา“พี่เหนือ…”“หืม”“ทำไมเจ้าขามาอยู่ตรงนี้คะ”คราวนี้เขาลืมตา “ถามพี่?”“ค่ะ”“เมื่อคืนใครตั้งเขต”เจ้าขามองหมอนข้างบนพื้นอีกครั้ง“พี่เอาออกหรือเปล่าคะ”เหนือหัวเราะในลำคอ “ใส่ร้าย?”“ก็เจ้าขานอนดิ้นนิดเดียวเองค่ะ”“นิดเดียว?”เขาก้มมองแขนเธอที่ยังวางค้างอยู่บนเอวเจ้าขารีบชักกลับ “เจ้าขาไม่รู้ตัวค่ะ”“รู้”“แล้วทำไมพี่ไม่ปลุก”“หลั

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status