Home / โรแมนติก / เหนือเจ้าขา / คราวนี้ไม่ได้ทำคอนเทนต์แล้ว

Share

คราวนี้ไม่ได้ทำคอนเทนต์แล้ว

last update publish date: 2026-10-16 11:18:05

“คนที่เห็นทุกอย่าง?”

เหนือทวนคำช้า ๆ หลังจากเจ้าขาบอกสิ่งที่พิมพูด

“ค่ะ”

“เขาอยู่ตรงจุดเกิดเหตุ?”

เ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เหนือเจ้าขา   คราวนี้ไม่ได้ทำคอนเทนต์แล้ว

    “คนที่เห็นทุกอย่าง?”เหนือทวนคำช้า ๆ หลังจากเจ้าขาบอกสิ่งที่พิมพูด“ค่ะ”“เขาอยู่ตรงจุดเกิดเหตุ?”เจ้าขาหันกลับไปมองพิม “พิมคะ คนคนนั้นอยู่แถวนั้นใช่ไหมคะ”พิมพยักหน้า“ยังอยู่ตอนนี้?”พยักหน้าอีกครั้ง เหนือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที“พี่จะโทรหาตำรวจ?”“อือ”เจ้าขาไม่ได้ห้าม หลังจากเมื่อคืนมีคนแอบถ่ายรูปถึงหน้าโฮมสเตย์ เธอเองก็ไม่คิดจะเดินตามผีขึ้นเขาแบบสองคนอีกแล้ว เหนืออธิบายข้อมูลให้ตำรวจฟังโดยตัดเรื่องผีออก เปลี่ยนเป็นบอกว่าพวกเขาได้รับเบาะแสว่าอาจมีพยานอยู่ใกล้จุดเกิดเหตุ ปลายสายขอชื่อหรือข้อมูลเพิ่มเติม แต่พวกเขาไม่มี สุดท้ายตำรวจจึงนัดให้เจ้าหน้าที่ในพื้นที่พาไปตรวจสอบช่วงบ่ายเจ้าขามองนาฬิกา “อีกตั้งสามชั่วโมง”“รอ”“เจ้าขายังไม่ได้บอกอะไรเลยค่ะ”“หน้าเธอบอก”“เจ้าขาแค่คิด”“ห้ามคิดว่าจะไปก่อน”เธอทำหน้ามุ่ย “รู้แล้วค่ะ”เหนือมองเธอนิ่ง ๆ เหมือนยังไม่เชื่อเจ้าขาจึงยกนิ้วก้อยขึ้น “สัญญาค่ะ”เขาเกี่ยวไว้ทันที“ถ้าผิดสัญญา?”“ให้พี่ดุหนึ่งวัน”“ปกติก็ดุอยู่แล้ว”“งั้น…ให้ไข่ตุ๋นงดนอนกับเจ้าขาหนึ่งคืน”เสียงเห่าดังขึ้นทันทีโฮ่ง!เจ้าขาหันขวับ “น้องฟังรู้เรื่องเหรอคะ”เหนือหัวเราะ “

  • เหนือเจ้าขา   คนตายกำลังบอกความจริง

    เช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าขาตื่นขึ้นมาบนโซฟาพร้อมผ้าห่มผืนบางคลุมถึงคาง สิ่งแรกที่เห็นคือไข่ตุ๋นนอนเหยียดยาวอยู่บนพื้น ส่วนสิ่งที่สองคือแขนของใครบางคนที่ยังพาดอยู่บนไหล่เธอ เธอค่อย ๆ เงยหน้า เหนือหลับอยู่ในท่านั่ง ศีรษะพิงพนักโซฟา เสื้อยืดสีดำยับเล็กน้อยจากการนอนผิดท่า เมื่อคืนหลังตำรวจสายตรวจเข้ามาดูบริเวณรอบโฮมสเตย์ ทั้งคู่ตั้งใจว่าจะรอจนช่างไฟมาถึงตอนเช้า สุดท้ายกลับหลับไปตรงนี้ด้วยกัน เจ้าขามองใบหน้าคนข้าง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ตอนหลับดูไม่กวนเลยสักนิด“แอบมอง?”เสียงทุ้มดังขึ้นทั้งที่ตายังไม่เปิดเจ้าขาสะดุ้ง “พี่ตื่นแล้วเหรอคะ”“เมื่อกี้”“แล้วทำไมไม่ลืมตา”“อยากรู้ว่าจะมองนานแค่ไหน”เธอรีบขยับออก “เจ้าขาไม่ได้มองค่ะ”เหนือค่อย ๆ ลืมตา “อือ”“เจ้าขาแค่เช็กว่าพี่หายใจอยู่ไหม”“กลัวตาย?”“เมื่อคืนมีคนมาตัดไฟนะคะ จะไม่ให้ระวังได้ยังไง”“งั้นต้องเช็กใกล้ขนาดนั้น?”เจ้าขาชะงัก “ใกล้ตรงไหนคะ”เหนือขยับหน้าเข้ามา“ประมาณนี้?”เจ้าขารีบเอามือดันหน้าผากเขา “เช้าอยู่ค่ะ”“แล้ว?”“ยังไม่ได้แปรงฟันค่ะ”เหนือเงียบไปสองวินาที ก่อนหัวเราะ“พี่ขำอะไรคะ”“นึกว่าจะเขิน”“ก็เขินค่ะ แต่เรื่องแปรงฟันสำคัญกว่า”

  • เหนือเจ้าขา   คลิปที่ไม่ควรมีอยู่

    หลังจากได้รับโทรศัพท์จากตำรวจ เช้าวันนั้นทั้งคู่แทบไม่มีเวลาพูดถึงเรื่องเมื่อคืนอีก เหนือขับรถออกจากโฮมสเตย์ตั้งแต่แปดโมง เจ้าขานั่งข้าง ๆ พร้อมกระเป๋ากล้องตามความเคยชิน แม้วันนี้จะไม่มีแผนถ่ายอะไรเลยก็ตาม ไข่ตุ๋นถูกทิ้งให้อยู่เฝ้าโฮมสเตย์กับป้าที่มาช่วยทำความสะอาดห้องพัก เพราะเหนือไม่ยอมให้มันตามมาด้วย“ทำไมเจ้าขารู้สึกเหมือนขาดสมาชิกไปหนึ่งคนเลยคะ”“มันเป็นหมา”“ก็เป็นสมาชิกค่ะ”“แล้วพี่?”เจ้าขาหันมอง “พี่ก็เป็นคนขับรถค่ะ”เหนือเหลือบมองทันทีเธอหลุดหัวเราะ “ล้อเล่นค่ะ คู่หูไงคะ”“แค่นั้น?”คำถามเดิมอีกแล้วเจ้าขาหันกลับไปมองถนน “พี่ถามบ่อยจังนะคะ”“ก็ยังไม่เคยได้คำตอบใหม่”“แล้วอยากได้คำตอบอะไรคะ”เหนือเงียบไปสองวินาที “ไม่รู้”“งั้นก็อย่าถามสิคะ”“อือ”เจ้าขาแอบเหลือบมอง เห็นมุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อยก็รู้ทันทีว่าตัวเองโดนแกล้งอีกแล้ว แต่พอนึกถึงจูบเมื่อคืนขึ้นมา ใบหน้ากลับร้อนเสียเอง เหนือเหมือนจะสังเกตเห็น“เป็นอะไร”“เปล่าค่ะ”“หน้าแดง”“ร้อนค่ะ”เขามองท้องฟ้าที่ครึ้มเหมือนฝนจะตกเจ้าขารีบพูด “ห้ามพูดนะคะ”เหนือหลุดหัวเราะ“เจ้าขารู้ว่าพี่จะพูดอะไร”“ยังไม่ได้พูด”“ก็ดีค่ะ”“เมื่

  • เหนือเจ้าขา   อุบัติเหตุที่ไม่ใช่อุบัติเหตุ

    เช้าวันต่อมา เจ้าขาตื่นเร็วกว่าปกติทั้งที่เมื่อคืนกว่าจะหลับก็เกือบตีสอง สาเหตุไม่ใช่ผี ไม่ใช่เสียงประหลาดและไม่ใช่เรื่องคดีของพิม แต่เป็นประโยคของใครบางคนที่วนอยู่ในหัวซ้ำ ๆ งั้นพรุ่งนี้ลองใหม่“ลองอะไรของพี่เขาคะ…”เจ้าขาพึมพำกับตัวเองขณะยืนแปรงฟันหน้ากระจก ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเย็น ภาพที่เหนือก้มหน้าเข้ามาใกล้ก็ยิ่งชัดจนต้องรีบก้มล้างหน้า“ไม่ได้ค่ะ วันนี้ต้องทำตัวปกติ”เธอชี้หน้าตัวเองในกระจก“ปกติมาก ๆ”พอลงมาชั้นล่าง คนที่ตั้งใจว่าจะทำตัวปกติกลับหยุดเท้าทันทีเมื่อเห็นเหนือกำลังยืนชงกาแฟอยู่ในครัว ชายหนุ่มหันมา“ตื่นแล้ว?”“ค่ะ”“ตื่นเช้าจัง”“ค่ะ”“เมื่อคืนหลับไหม”“ค่ะ”เหนือเลิกคิ้ว “พูดเป็นคำเดียว?”“เปล่าค่ะ”“อือ”เจ้าขาเดินไปเปิดตู้เย็นทำเหมือนหาอะไร ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะหาอะไร“หิว?”“นิดหน่อยค่ะ”“โจ๊กอยู่บนโต๊ะ”“ขอบคุณค่ะ”เธอรีบหมุนตัว แต่เหนือกลับยืนขวางทางอยู่เจ้าขาชะงัก “ขอทางหน่อยค่ะ”“วันนี้ไม่มองหน้าพี่?”“มองค่ะ”“ไหน”เจ้าขาจำใจเงยหน้า เหนือมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนยกมุมปาก“หน้าแดง”“เพิ่งล้างหน้ามาค่ะ”“น้ำเย็นทำให้แดง?”เจ้าขาเม้มปากทันที เขาก้มลงมาเล็กน้อย

  • เหนือเจ้าขา   อย่าจูบตอนผีมอง!

    เจ้าขารู้สึกตัวเพราะอะไรบางอย่างอุ่นกว่าหมอนข้าง เธอขยับหน้าเล็กน้อยก่อนซุกเข้าไปหาอย่างเคยชิน กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ปนกลิ่นไม้ติดอยู่ใกล้จมูก แถมสิ่งที่กอดอยู่ยังแข็งกว่าหมอนมาก แข็งจนแปลก หญิงสาวค่อย ๆ ลืมตา สิ่งแรกที่เห็นคือเสื้อยืดสีดำ สิ่งที่สองคือแขนของตัวเองที่พาดอยู่บนเอวใครบางคน และสิ่งที่สาม… คือใบหน้าของเหนือที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ เจ้าขาแข็งค้าง ความทรงจำเมื่อคืนไหลกลับมาทันที บ้านเก่า เงาดำ กล่องของพิม เตียงเดียว หมอนข้างแบ่งเขต เธอค่อย ๆ เหลือบตามองพื้น หมอนข้างนอนอยู่ข้างเตียงอย่างสงบ ส่วนตัวต้นเหตุของการละเมิดเขตแดนกำลังกอดเจ้าของห้องเต็มแขน เจ้าขารีบดึงมือกลับแต่ยังไม่ทันขยับพ้นเสียงทุ้มก็ดังขึ้นเหนือศีรษะ“ตื่นแล้ว?”เธอเงยหน้า เหนือยังหลับตา“พี่เหนือ…”“หืม”“ทำไมเจ้าขามาอยู่ตรงนี้คะ”คราวนี้เขาลืมตา “ถามพี่?”“ค่ะ”“เมื่อคืนใครตั้งเขต”เจ้าขามองหมอนข้างบนพื้นอีกครั้ง“พี่เอาออกหรือเปล่าคะ”เหนือหัวเราะในลำคอ “ใส่ร้าย?”“ก็เจ้าขานอนดิ้นนิดเดียวเองค่ะ”“นิดเดียว?”เขาก้มมองแขนเธอที่ยังวางค้างอยู่บนเอวเจ้าขารีบชักกลับ “เจ้าขาไม่รู้ตัวค่ะ”“รู้”“แล้วทำไมพี่ไม่ปลุก”“หลั

  • เหนือเจ้าขา   คืนที่ต้องนอนห้องเดียวกัน

    ถนนขึ้นเขาในตอนกลางคืนเงียบกว่าที่เจ้าขาคิด แสงไฟจากรถกระบะส่องไปตามทางแคบ ๆ ที่คดเคี้ยว สองข้างเต็มไปด้วยต้นไม้สูงจนแทบมองไม่เห็นอะไรนอกจากเงาดำ เจ้าขานั่งกอดกระเป๋ากล้องไว้บนตัก ส่วนไข่ตุ๋นนั่งอยู่เบาะหลัง จากที่ตอนออกจากโฮมสเตย์ยังแลบลิ้นอย่างร่าเริง ตอนนี้กลับนั่งตัวตรงผิดปกติ“พี่เหนือคะ”“หืม”“บ้านพ่อพี่ไม่มีคนอยู่จริง ๆ เหรอคะ”“อือ”“นานแค่ไหนแล้ว”“เกือบสามปี”“แล้วมีไฟไหมคะ”“มี”เจ้าขาถอนหายใจโล่งอก “ค่อยยังชั่วค่ะ”เหนือเหลือบมอง “กลัว?”“เจ้าขาแค่ถามไว้ค่ะ”“มือกำกระเป๋าจนจะขาด”เจ้าขารีบคลายมือ “เจ้าขาไม่ได้กลัวนะคะ”“อือ”“จริงค่ะ”“ครับ”“คำว่าครับของพี่ไม่น่าเชื่อเลย”เหนือหัวเราะเบา ๆ ก่อนหักพวงมาลัยเข้าโค้ง รถวิ่งต่อไปอีกประมาณสิบห้านาที จนในที่สุดก็เลี้ยวเข้าเส้นทางดินแคบ ๆ บ้านไม้สองชั้นหลังหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืด ตัวบ้านเก่ากว่าโฮมสเตย์มาก มีระเบียงด้านหน้าและต้นไม้ใหญ่ขึ้นล้อมรอบ เหนือดับเครื่องยนต์ทุกอย่างเงียบลงทันทีเจ้าขามองบ้านผ่านกระจก “พี่เหนือคะ”“ว่า”“บ้านนี้…”“ทำไม”“บรรยากาศเหมือนบ้านในหนังผีเลยค่ะ”เหนือเปิดประตูรถ “งั้นเหมาะกับเธอ”“หมายควา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status