Se connecterเฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
ตอนที่อยู่กับตัวโง่งมน้อยน่าจะแกล้งให้มากกว่านี้สักหน่อยจริงๆอวี้เหลียนมองตามหลังเงาร่างสองสายที่ห่างออกไปจนลับตา จิ้งอ๋องส่งตระกร้าที่มีร่างเล็กนอนหลับอยู่ให้อี้หลิงนำไปขึ้นรถม้าก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับหยางมู่ฉินด้วยสายตาไม่เป็นมิตร โดยที่อีกฝ่ายก็ส่งสายตาแบบเดียวกันตอบกลับมา ครั้งก่อนที่ปะทะกันเข
เสียงเรียกของผู้มาใหม่ดังขึ้น ทว่าคนป็นอาจารย์หาได้ให้ความสนใจไม่ จวินเทียนเฮ่อยังคงมองสตรีสองคนเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นเยียบ กลิ่นอายคุกคามยังคงแผ่ไปรอบตัวซีจิ้นมองสภาพบุตรสาวตัวเองแล้วพูดไม่ออก ทว่าเมื่อเห็นสายตาที่จวินเทียนเฮ่อใช้มองซียิ่น ผู้อาวุโสแห่งพรรคอสรพิษถึงกับใจหายวูบเหตุการณ์เมื่อแปดปี
ทว่าจวินเทียนเฮ่อกลับมีสีหน้าตรงกันข้าม สายตาเขายามมองไปที่สองนายบ่าวด้านหน้าทั้งเฉยชาและแฝงแววรำคาญอย่างเห็นได้ชัด แววตาของสตรีเช่นนี้เขาเคยเห็นมานักต่อนักที่สำนักมังกรฟ้า พวกนางคงยังไม่รู้ว่าในยามที่ตัวเองยังไม่ถือกำเนิด ตัวเขานั้นก็ถูกเรียกขานด้วยคำว่าอาวุโสแล้วแตกต่างกับชวี่น้อย พอถูกหย่อนลงบนโ
สำหรับฟ่งเหวินนั้นเพียงหัวเราะเริงร่า เพราะเขากำลังจะพ่ายแพ้อยู่พอดี จึงไม่ได้มีโทสะแต่อย่างใด ทว่าจวินเทียนเฮ่อนั้นแตกต่าง ด้วยนิสัยเอาแต่ใจเป็นที่ตั้ง กับอารมณ์ที่ไม่แน่นอน ทำให้เจ้าตัวเกิดโทสะกับคนที่มาทำลายความสงบของหุบเขาตน จนลงมือหนักหน่วงกับกลุ่มคนที่เหลือรอดริมหน้าผาด้วยความหงุดหงิดเต็มท้อง







