Mag-log inShare
ตอนที่7
Petsa ng paglalathala:
2026-03-06 20:59:54หลายวันต่อมา
พัชชาออกมาจากสถาบันการสอนเปียโนหลังเลิกงานก็เผยยิ้มหวานสดใสเมื่อเห็นอรุณยืนรออยู่ หญิงสาวไม่รอช้ารีบเดินเข้ามาทักทายชายหนุ่มด้วยความดีใจ “มาหาฉันเหรอคะ” “อืม ผมมารับคุณไปดินเนอร์น่ะ ผมไม่ได้โทรมาถามก่อนไม่รู้คุณว่างหรือเปล่า” “ว่างค่ะ ปกติเลิกงานฉันก็ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว” หญิงสาวรีบพยักหน้ารับ เธอเองก็ไม่อยากพลาดโอกาสที่จะได้อยู่กับชายหนุ่มตามลำพังเช่นกัน อรุณพาพัชชามายังร้านอาหารที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศที่โรแมนติก สถานที่นี้มักเป็นที่นิยมของคู่รักที่มักมาใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ความเอาใจใส่นับวันของอรุณยิ่งทำพัชชาหวั่นไหวมากขึ้นไปกว่าเดิม หญิงสาววาดฝันไว้ในใจถ้าตัวเธอกับอรุณเป็นคู่รักกันจริงๆ ไม่ใช่คู่รักตามสัญญาก็คงจะดีไม่น้อย “ชอบมั้ย” “ชอบอะไรคะ” หญิงสาวเบิกตาโตรีบถามกลับด้วยความเลิ่กลั่ก ชอบของชายหนุ่มนั้นหมายถึงอะไรกันแน่ “ร้านน่ะคุณชอบมั้ย ผมว่าบรรยากาศไม่เลวเลย” “อ๋อ..ชอบค่ะ คุณพาฉันไปที่ไหนฉันก็โอเคหมดแหละ ปกติก็ไม่ค่อยออกมากินข้าวนอกบ้านอยู่แล้วยกเว้นวันนั้นพลอยจะว่างจริงๆ” หญิงสาวเอ่ยถึงเพื่อนสาวคนสนิท ปกติเพื่อนสาวของเธอมักจะอยู่ทำโอทีที่บริษัทอยู่เสมอ น้อยนักที่จะหาเวลาว่างตรงกัน แม้แต่ในช่วงวันหยุดก็ยังต้องหอบงานมาทำที่บ้าน “งั้นต่อไปผมจะพาคุณออกมากินข้าวนอกบ้านบ่อยๆ นะ” “ไม่เป็นไรค่ะฉันรู้ว่าคุณยุ่ง เอาเท่าที่สะดวกก็พอ” “ไม่เป็นไรยังไงผมต้องรีบทำคะแนนอยู่แล้ว เหลือไม่ถึงครึ่งเดือนก็ต้องพาคุณไปเจอพ่อแม่ เจอกันบ่อยๆ จะได้คุ้นเคยกันเร็วไง” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา หลังทานมื้อเย็นด้วยกันเสร็จอรุณก็พาพัชชาไปดูหนังต่อ หลังจากดูหนังจบก็มาส่งหญิงสาวที่บ้าน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาไปอย่างรวดเร็วแม้จะเจอกันไม่กี่ครั้งก็ตาม ตอนนี้พัชชาเองก็รู้สึกสนิทใจกับชายหนุ่มแล้วเช่นกัน “คุณเข้าบ้านเถอะ” “งั้นขับรถกลับดีๆ นะคะ” หญิงสาวพยักหน้ายิ้มรับบอกลาชายหนุ่มด้วยท่าทีเคอะเขิน พอหันหลังกลับจะเดินเข้าบ้านก็สะดุดเข้ากับกระถางดอกไม้ที่วางอยู่ริมทางเดิน อรุณเห็นพัชชาฟุบลงที่พื้นก็รีบเข้ามาประคอง “เป็นอะไรมั้ย” “ไม่เป็นไรค่ะ โอ๊ย!” ไม่ทันขาดคำเสียงร้องของหญิงสาวก็ดังออกมา ดูเหมือนข้อเท้าเธอนั้นจะเคล็ดจากอุบัติเหตุเมื่อสักครู่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้อรุณก็ไม่รอช้ารีบอุ้มหญิงสาวมาไว้ในอ้อมแขนและพาเข้าไปในบ้าน พัชชาเองก็ไม่คาดคิดว่าอรุณจะทำเช่นนี้ พอตกอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มก็เขินหน้าแดงในทันที “พัชเป็นอะไร?” พลอยใสเพื่อนสาวคนสนิทเห็นพัชชาถูกอรุณอุ้มอยู่ในอ้อมแขนก็เบิกตาโต แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเพื่อนสาวของเธอน่าจะบาดเจ็บจึงให้อรุณอุ้มพัชชาพาไปนั่งที่โซฟาก่อน “ตกลงเธอเป็นอะไร แล้ว…เธอไปรู้จักคุณอรุณได้ไง” พลอยใสเอ่ยถามเพื่อนสาวด้วยตามอยากรู้ “คุณรู้จักผมด้วยเหรอ” อรุณเองก็เคลือบแคลงเช่นกันไม่คิดว่าเพื่อนสาวของพัชชาจะรู้จักเขาด้วย “อ่อฉันทำงานที่วรินธรค่ะ เคยเห็นคุณอรุณไปคุยโปรเจกต์งานกับคุณลินบ่อยๆ” “ที่แท้คุณก็ทำงานที่วรินธรนี่เอง งั้นขอแนะนำตัวเป็นทางการนะครับ ผมเป็นคู่เดตของพัชครับ” ความเปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาของอรุณทำพัชชาประทับใจนัก พลอยใสเองถึงจะงุนงงและสับสนกับความสัมพันธ์ของอรุณกับพัชชาแต่ก็ไม่ได้ถามให้มากความ เธอขอตัวเข้าไปในห้องเพื่อให้ทั้งสองได้พูดคุยกัน อรุณอยู่ดูอาการของพัชชาให้แน่ใจว่าไม่เป็นอะไรถึงได้ขอตัวกลับ พลอยใสพอเห็นอรุณออกไปก็เดินออกจากห้องเข้ามาหาเพื่อสาวทันที เห็นเพื่อนสาวเอาแต่มองตามหลังอรุณยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก็อดที่จะหยอกเย้าไม่ได้ “แอบไปมีแฟนตอนไหนพัชไม่เห็นบอกกันบ้างเลย” “ยังไม่ใช่แฟนสักหน่อย” หญิงสาวรีบสวนกลับด้วยความเคอะเขิน “ก็อนาคตแฟนนั่นแหละ เธอไปรู้จักคุณอรุณได้ไง” “ถ้าจะบอกว่าเขาเป็นคนเข้าหาฉันก่อนเธอจะเชื่อมั้ยล่ะ” “เล่ามาเดี๋ยวนี้เรื่องมันเป็นยังไง” พลอยใสรบเร้าเพื่อนสาวให้เล่าถึงเรื่องที่รู้จักกับอรุณ พัชชาเองก็ไม่คิดที่จะปิดบังเธอเล่าเรื่องของอรุณให้ฟังรวมถึงสัญญาการแต่งงานด้วย “ที่แท้ก็เล่นละครตบตา แต่ดูเขาเหมือนจริงจังกับเธออยู่นะ ดูห่วงเธอแคร์เธอมากเลย” “คุณอรุณเขาก็เป็นแบบนี้แหละ อบอุ่น จริงใจและก็แสนดี” หญิงสาวหุบยิ้มไม่อยู่เมื่อนึกถึงอรุณขึ้นมา “ดูเธอสิคงไม่ใช่แค่ทำตามสัญญาแล้วล่ะน่าจะชอบเขาเข้าแล้ว งั้นก็รุกจีบเขาเลย ทำให้เรื่องปลอมๆ เป็นเรื่องจริง แต่….” “แต่อะไร?” “ไม่มีอะไรหรอก เอาเป็นว่าฉันขอให้เธอสมหวังกับคุณอรุณนะ” “แต่ฉันรู้สึกได้ว่าคุณอรุณไม่ได้ชอบฉัน” “มันก็ไม่แปลกนี่ก็พึ่งรู้จักกันเอง เธอก็ใช้เวลาต่อจากนี้เปิดเผยความรู้สึกของเธอให้เขารู้สิ คนสวยอย่างเธอผู้ชายที่ไหนก็ชอบ” “ดูพูดเข้าสิ มีอีกตั้งเยอะแยะคนที่สวยกว่าฉัน” หญิงสาวส่ายหน้าไปมา คำเยินยอของเพื่อนสาวทำเธอเอ็นดูนัก พลอยใสเองก็รู้เรื่องที่รันดาแอบชอบอรุณเช่นกันเพราะที่บริษัทพากันพูดถึงตลอด แต่เท่าที่รู้มาเป็นการรักข้างเดียวยังไงก็ไม่น่าจะมีผลกระทบกับความสัมพันธ์ของเพื่อนสาวของเธอหรอกมั้งเพราะอรุณก็ชัดเจนตลอดว่าไม่ได้ชอบรันดา งั้นเรื่องของรันดาก็ไม่จำเป็นต้องบอกพัชชาให้คิดมาก บ้านวรินธร “ขอบคุณนะคะพี่นุที่พารันไปกินของอร่อยๆ” รันดาขอบคุณหนุ่มรุ่นพี่ที่วันนี้พาเธอออกไปทานมื้อค่ำด้วยกัน “พี่ต้องขอบคุณรันมากกว่าที่พาพี่ไปเปิดหูเปิดตา กลับไทยครั้งนี้ถ้าไม่ได้รันพาออกเที่ยวพี่คงเบื่อแย่เลย” “แล้วครั้งนี้พี่นุจะอยู่ไทยกี่วันคะ” “พี่คงไม่กลับไปแล้วล่ะ” สายตาเว้าวอนของภานุจ้องไปที่ดวงตากลมโตของรันดาอย่างเป็นประกาย “ทำไมคะ มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า” “ดูทำหน้าเข้าสิไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น พี่ตั้งใจจะกลับมาเปิดร้านอาหารอิตาลีอยู่ที่นี่น่ะ ส่วนร้านที่อิตาลีก็อยู่ตัวแล้วให้หุ้นส่วนดูแลไป” “เรื่องจริงหรือล้อเล่นคะ” หญิงสาวยังคงไม่อยากเชื่อ “เรื่องจริง และที่พี่กลับมาครั้งนี้ก็เพราะรันด้วย ถึงเวลาที่พี่ต้องทำตามเสียงหัวใจของตัวเองสักที ต่อให้ครั้งนี้รันจะไล่พี่กลับไปอีก…พี่ก็ไม่สนแล้ว” ชายหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น การกลับมาครั้งนี้เพื่อแย่งชิงหัวใจของรันดาโดยเฉพาะ ถึงแม้ก่อนหน้านี้จะถูกหญิงสาวปฏิเสธไปแล้วหลายครั้ง แต่ครั้งนี้ชายหนุ่มจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แล้ว ภาณุ ชายหนุ่มวัย28ปีเป็นเพื่อนชายร่วมรุ่นของอริณและยังเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของรันดาอีกด้วย หลังจากที่สารภาพรักและถูกรันดาปฏิเสธไปเมื่อปีก่อนก็ย้ายไปทำธุรกิจร้านอาหารอยู่ที่อิตาลีกับกลุ่มเพื่อน เดิมทีภาณุตั้งใจที่จะตัดใจจากรันดาแล้วแต่เมื่อวันก่อนได้รับสายจากอริณเล่าถึงสถานการณ์ของรันดาให้ฟัง ชายหนุ่มเองพอรับรู้เรื่องหญิงสาวที่ตัวเองรักถูกอรุณปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่าและกำลังจะแต่งงานก็มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง การกลับมาครั้งนี้ตั้งมั่นเอาไว้ว่าต้องชนะใจรันดาแทนที่คนในใจอย่างอรุณให้ได้ บ้านคิรินทร์ “อ้าว!วันนี้นอนบ้านเหรอเรา” อรุณทักทายอรินเมื่อเห็นผู้เป็นน้องชายนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น “ครับ พอดีแวะมาเอาของแต่ขี้เกียจขับรถกลับคอนโดเลยว่าจะนอนบ้าน แล้วพี่อรุณไปไหนมาถึงได้พึ่งกลับ” “พาพัชไปกินข้าวดูหนังมาน่ะ” “ดูท่าจะเอาจริงแฮะ แล้วทำไมไม่พาสาวมาแนะนำให้ครอบครัวรู้จักบ้างล่ะ” “ก็บอกว่าขอเวลา1เดือนคำไหนก็คำนั้นสิ ไม่ใช่อะไรหรอกแค่อยากทำความคุ้นเคยกับพัชให้มากกว่านี้พัชจะได้ไม่รู้สึกประหม่าไง” “อืมเข้าใจแล้ว งั้นขอให้สมหวังแล้วกัน” “ช่วงนี้รันไปหานายบ้างมั้ย” “ไม่ชอบเขาแล้วจะถามหาเขาไปทำไมครับ” “ก็อยากรู้ว่ารันเป็นยังไงบ้างสบายดีมั้ย นี่นายกะจะให้ฉันตัดขาดกับรันไปเลยหรือไง” “พี่อรุณไม่ต้องห่วงหรันสบายดี ช่วงนี้ก็คงจะยุ่งๆ กับการออกเดตเหมือนพี่นั่นแหละ” “ออกเดต กับใคร?” “กับใครก็ได้ที่จริงใจ ไม่ได้ทำให้รันเสียใจเหมือนที่พี่อรุณทำ ผมไปนอนดีกว่าขี้เกียจจะคุยด้วยแล้ว” อริณตบไหล่พี่ชายเบาๆ ก่อนจะเดินขึ้นบันไดกลับเข้าห้องตัวเองไป “เดี๋ยวสินายยังไม่บอกเลยว่ารันออกเดตกับใคร” อรุณตะโกนถามตามหลัง แต่ก็ไร้วี่แววการตอบกลับของผู้เป็นน้องชาย หลายวันต่อมา บริษัทคิรินทร์ “คุณอรุณครับ คุณอรุณต้องไม่อยากเชื่อแน่เลยว่าใครเป็นผู้ดูแลโปรเจกต์ที่ร่วมกับคิรินทร์ครั้งนี้” นัททิววิ่งหน้าตาตื่นตรงมาหาอรุณเพื่อนำข่าวสำคัญมาบอกผู้เป็นเจ้านายให้ทราบ “ใคร?” “ฉันเองค่ะ” น้ำเสียงสดใสของรันดาเอ่ยแทรกขึ้นมา โปรเจกต์งานที่วรินธรร่วมทุนกับคิรินทร์ครั้งนี้เป็นรันดาลูกสาวคนเล็กของวรินธรเป็นผู้รับผิดชอบ
Pinakabagong kabanata
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่50 (ตอนจบ)
อรุณและรันดาหลังบอกข่าวดีกับทุกคนก็กลับมาที่คอนโดเรือนรักของตัวเอง หญิงสาวนั่งลงที่โซฟาใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขลูบไปที่ท้องตัวเองเบาๆ โดยมีอรุณนั่งอยู่ข้างๆ ไม่ห่าง“อีกไม่กี่เดือนเราจะได้เจอกันแล้วนะ” รันดาบอกลูกน้อยที่อยู่ในท้อง เช่นเดียวกับอรุณที่ยังคงตื่นเต้นไม่หาย“รันว่าลูกคนแรกของเราจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”“ผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ค่ะขอแค่เป็นลูกของเราก็พอ”“งั้นเราก็มีลูกสาวหนึ่งคนลูกชายหนึ่งคน ถ้าคนแรกเป็นผู้ชายเราก็จะมีอีกคนเป็นผู้หญิง”“แล้วถ้ายังเป็นลูกชายอีกล่ะคะ”“ก็มีไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้ลูกสาวไง”“แบบนี้เราไม่มีลูกเป็นโหลจนตั้งทีมฟุตบอลได้เลยเหรอคะ”“ก็ได้นะจะกี่คนพี่ก็มีปัญญาเลี้ยง พี่ว่าถึงเวลาที่เราต้องสร้างบ้านใหม่แล้ว ทำสนามเด็กเล่นหน้าบ้านให้กว้างๆ ลูกๆ ของเราจะได้วิ่งเล่นกัน แค่คิดพี่ก็มีความสุขแล้ว” ชายหนุ่มโอ้อวดตัวเองด้วยท่าทีมั่นใจมองไปถึงอนาคตครอบครัวสมบูรณ์แบบที่รออยู่ข้างหน้า“รันก็มีความสุขมากเหมือนกันค่ะ อดใจรอไม่ไหวอยากเจอหน้าลูกแล้วสิ” หญิงสาวยิ้มตาหยีหอมแก้มไปที่ผู้เป็นสามี เธอเองก็วาดฝันอนาคตที่เพรียบพร้อมไว้เช่นกันทั้งสองสบตากันและกันอย่างหวานซึ้ง อ
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่49
“ที่รักคะทำไมไม่รอกันเลยคะ” ท่าทีออดอ้อนของรันดาไหนจะคำพูดที่ชวนเลี่ยนนั้นทำอรุณประหลาดใจมาก แต่พอเห็นสายตาของภรรยาสาวมองไปที่กลุ่มนักศึกษาก็เข้าใจได้ในทันทีเลยเล่นตามน้ำไปด้วย“ก็ที่รักน่ะมาช้าเอง” อรุณตอบรับก่อนจะจูบไปที่ปากอวบอิ่มของหญิงสาวและรวบเอวบางของเธอเข้ามาสวมกอดไว้ กลับเป็นรันดาเองในตอนนี้ที่ประหลาดใจแทน หญิงสาวก็ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะตอบรับเล่นละครไปกับเธอด้วยระหว่างนั้นพนักงานก็เรียกอรุณเอาเครื่องดื่มที่สั่งไว้พอดี จากนั้นทั้งสองก็ออกจากคาเฟ่ไปพร้อมกันโดยที่มือใหญ่ยังคงโอบเอวบางเธอไว้แนบแน่นไม่ยอมปล่อย“ปล่อยได้แล้วค่ะ”“อ้าว! พี่ก็คิดว่ารันชอบซะอีก ทำไม…หึงเหรอ”“ก็ใช่นะสิ เห็นสาวๆ นักศึกษามองพี่อรุณขนาดนั้นก็เลยอยากแกล้งพวกเธอเล่น ใครจะคิดว่าพี่อรุณจะเอาด้วยล่ะคะ”“พี่ชอบนะที่รันหึงพี่ ต่อไปก็หึงพี่ให้บ่อยๆ ได้มั้ย”“ได้หึงบ่อยแน่ค่ะถ้ารันไปอังกฤษแล้ว รันจะบอกให้คุณทิวตามติดพี่อรุณทุกฝีก้าวเลย”“รายนั้นไม่บอกก็ตามติดพี่อยู่แล้ว พูดแบบนี้พี่เริ่มจะกลัวเข้าแล้วสิ” ชายหนุ่มบิดปลายจมูกหญิงสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะจูงมือพากันเข้าไปยังบริษัท ความรักความเข้าใจของทั้งคู่ช่างเ
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่48
“ไปให้หมอตรวจดูมั้ยคะ” พัชชาเองเหมือนจะตื่นเต้นไม่น้อยกับอาการคลื่นไส้ของรันดา เธอเองก็หวังอยากให้หญิงสาวตั้งครรภ์เช่นกัน“คงไม่หรอกค่ะแค่รู้สึกไม่สบายท้องนิดหน่อย” แต่ระหว่างนั้นรันดาก็คิดได้ว่าประจำเดือนเธอขาดมาหลายวันแล้ว หรือว่าครั้งนี้เธอจะท้องแล้วจริงๆ พอเป็นแบบนี้รันดาก็เผยยิ้มอย่างมีความหวัง หญิงสาวไม่อยากเผื่อใจแล้วไม่รอช้ารีบไปตรวจที่โรงพยาบาลโดยมีพัชชาอาสาไปเป็นเพื่อนอรุณทราบข่าวจากพัชชาที่โทรบอกเรื่องรันดาก็รีบวางงานทุกอย่างไปหาภรรยาสาวที่โรงพยาบาลทันที พอมาถึงก็เห็นหญิงสาวนั่งอยู่หน้าห้องตรวจด้วยสีหน้าที่เซื่องซึมก็เข้าใจเรื่องราวทุกอย่าง ดูท่าครั้งนี้ก็คงจะผิดหวังเช่นเดิม พัชชาเองเมื่อเห็นอรุณมาแล้วก็รีบขอตัวกลับให้สามีภรรยาได้พูดคุยกันรันดามองไปที่อรุณด้วยความปวดใจน้ำตาหลั่งไหลไม่ขาดสาย เห็นแววตาที่ผิดหวังของอรุณก็ทำใจไม่ได้ อรุณไม่รอช้ารีบเข้ามาสวมกอดปลอบภรรยาสาวด้วยความเป็นห่วง ดูเหมือนครั้งนี้จะทำให้รันดาผิดหวังมากกว่าครั้งก่อนนัก เพราะทุกอย่างดูจะเป็นใจให้เธอตั้งครรภ์แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่อยู่ดี“อย่าร้องนะไม่เป็นไรอย่าคิดมากเลยนะ พวกเรายังมีโอกาสอยู่”“แล้วโอกาสที่ว่
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่47
“คุณจะทำอะไรปล่อยนะ!” พลอยใสพยายามผลักภานุให้ออกห่างแต่ก็สู้แรงชายหนุ่มไม่ได้“ไม่ปล่อยจนกว่าคุณจะยอมใจอ่อนรับรักผม”“ไม่มีทาง ถ้าไม่ปล่อยเจ็บตัวขึ้นมาอย่ามาโทษฉันแล้วกัน”“งั้นก็อย่าโทษที่ผมทำมากกว่ากอดแล้วกัน”“กล้าเหรอ!”“ลองดูมั้ยล่ะ” ภานุโน้มหน้าเข้าหาหญิงสาวทำทีว่าจะจูบ เห็นชายหนุ่มเริ่มจริงจังน้ำเสียงที่แข็งกระด้างของพลอยใสก็โอนอ่อนลง“เราลุกขึ้นคุยกันดีๆ ได้มั้ยคะ ตอนนี้คุณกับฉันตัวเปื้อนดินกันหมดแล้ว” น้ำเสียงที่ออดอ้อนของพลอยใสทำภานุยอมคลายอ้อมกอดออกทำตามที่หญิงสาวขอไว้ ทันทีที่ลุกขึ้นได้ก็รีบดันตัวหญิงสาวเข้าไปติดกับผนังตัวบ้าน สองมือก็ล้อมตัวหญิงสาวไว้ไม่ให้คิดหนี“ไหนว่าจะคุยกันดีๆ ไงคะ”“แบบนี้แหละดีแล้วคุณจะหนีอีกไม่ได้ไง พลอยคุณบอกเหตุผลผมได้มั้ยว่าทำไมคุณไม่ชอบผม หรือว่าชอบแต่พยายามทำเป็นไม่ชอบ”“ฉัน….” แต่ไม่ทันที่จะได้ตอบวาทินหนุ่มรุ่นพี่ก็ปรากฏตัวขึ้นมาก่อน พลอยใสเมื่อเห็นวาทินก็รีบผลักภานุให้ออกห่างรีบเดินเข้าไปหาหนุ่มรุ่นพี่แทน ท่าทีของหญิงสาวนั้นทำภานุผิดหวังนัก หญิงสาวทำอย่างกับว่ากลัวหนุ่มรุ่นพี่ของเธอจะเข้าใจผิดยังไงอย่างงั้น“คุณก็อยู่ด้วยเหรอ” วาทินเอ่ยทักภ
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่46
ช่วงค่ำของวัน บ้านวรินธรรันดาหลังเลิกงานก็กลับมาที่บ้านวรินธรเพื่อพูดคุยเล่นกับลินดาผู้เป็นพี่สาว ถ้าเธอกลับคอนโดตอนนี้ก็ต้องอยู่คนเดียวเหมือนเดิมเพราะอรุณต้องไปร่วมงานเลี้ยงลูกค้าต่อดึกๆ ถึงได้กลับ รันดามาหาลินดาที่ห้องนอนพอรู้ว่าผู้เป็นพี่สาวจะได้แต่งงานแล้วก็ไม่ลืมที่จะแสดงความยินดี“ดีใจด้วยนะคะพี่ลินในที่สุดก็สมหวังสักที” รันดาเข้ามาสวมกอดผู้เป็นพี่สาวที่นั่งอยู่บนเตียงนอนด้วยความตื่นเต้น เธอเองก็เป็นพยานรักของทั้งคู่มานานพอเห็นทั้งคู่สมหวังก็อดปลื้มปริ่มไม่ได้“พี่ขอบใจรันมากนะที่ช่วยพูดกับแม่ให้"“รันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะที่จริงที่แม่กลับมาก็ตั้งใจจะมาคุยเรื่องแต่งงานของพี่ลินนั่นแหละ ต่อไปบ้านเราก็เหลือแต่พี่อันแล้ว เราควรหาแฟนให้พี่อันดีมั้ยคะ ว่าแต่พี่อันชอบสาวไทยหรือสาวอังกฤษกันนะ”“รายนั้นเรื่องมากเดี๋ยวหาให้ก็ไม่ถูกใจเอาหรอก”“จริงด้วย แล้วพี่อันไปไหนคะรันกลับบ้านมายังไม่เห็นพี่อันเลย”“ก็อยู่ที่บริษัทนะสิ คงกำลังสนุกกับงานของเขานี่แหละ”“รันว่าพี่อรุณบ้างานมากแล้วนะแต่ก็ไม่เท่าพี่อัน” สองสาวนินทาผู้เป็นพี่ชายอย่างสนุกปาก ครอบครัวได้กลับมาใกล้ชิดอีกครั้งทำให้สองพี่น้องม
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่45
1 เดือนต่อมา บริษัทคิรินทร์รันดาถือแฟ้มงานเข้ามาส่งให้อรุณที่ห้องทำงาน วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่หญิงสาวจะทำงานอยู่ที่คิรินทร์ ในที่สุดโปรเจกต์งานหลักในส่วนที่เธอรับผิดชอบก็จบลงเสียที หลังจากนี้การประสานงานต่างๆ ก็เป็นหน้าที่ของฝ่ายที่เกี่ยวข้องของทั้งสองบริษัทรับช่วงต่อรันดาเดินเข้าห้องทำงานมาก็ถูกอรุณกวักมือเรียกให้เข้าไปหา ชายหนุ่มรวบตัวหญิงสาวเข้ามานั่งบนตักสองมือก็สวมกอดหญิงสาวไว้แนบแน่น“ต่อไปได้เจอกันน้อยลงแล้วสินะ”“แต่กลับบ้านเราก็ต้องเจอกันอยู่ดีนี่คะ ตอนนี้พี่อันกลับมาแล้วถ้ารันได้เรียนรู้งานจากคนเก่งๆ อย่างพี่อันก็ดีไม่ใช่เหรอ ถึงเวลาแล้วค่ะที่รันต้องช่วยเหลืองานที่บริษัทตัวเองบ้าง”“ดีมันก็ดีอยู่หรอกติดตรงที่ต่อไปพี่มาทำงานไม่ได้เจอรันนี่สิ อาทิตย์หน้าเราไปเที่ยวกันดีกว่า ทำงานหนักมาต้องหาเวลาพักผ่อนบ้าง ไปญี่ปุ่นดีมั้ยเห็นรันบ่นบอกอยากไปญี่ปุ่นนี่ อีกอย่างตั้งแต่แต่งงานเรายังไม่ได้ไปฮันนีมูนกันเลยนะ พี่ล่ะอิจฉาอริณกับหมอกรจังที่แต่งงานเสร็จก็ได้ฮันนีมูนกันต่อเลยไม่เหมือนพวกเรา”“แล้วสองคนนั้นเขากลับกันวันไหนคะ”“ก็คงอาทิตย์หน้ามั้ง หมอกรไปนานไม่ได้หรอกเดี๋ยวคนไข้ถามหา อ่อ
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่41
อรุณลืมตาขึ้นมาในเช้าของอีกวันเห็นรันดากำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่มก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ชายหนุ่มรีบดีดตัวนั่งที่เตียงด้วยร่างอันเปลือยเปล่ามีแค่ผ้านวมผืนใหญ่คลุมท่อนล่างเอาไว้“รันทำอะไร?”“กินน้ำไงคะ”“กินน้ำทำไม?” ชายหนุ่มยังคงซักไซ้ต่อ รันดาเองเห็นท่าทีตื่นตระหนกของอรุณก็หลุดขำออกมา เหมือนเธอจะเข
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่40
ร้านอาหารอิตาลี Davideภานุจ้องไปยังพัชชาที่กำลังนั่งทานอาหารกับปราณและลูกสาวที่น่ารักของเขาด้วยความสงสัย ถ้าชายหนุ่มไม่ได้รู้จักพัชชาก็คงคิดว่าเป็นพ่อแม่ลูกกันแน่นอน ความสนิทสนมของพวกเขานั้นดูเป็นธรรมชาติกันอย่างมากปราณเองก็สังเกตเห็นว่าภานุคอยแต่มองพัชชาอยู่ด้วยสายตาที่นิ่งสุขุม ชายหนุ่มเลยอดคิด
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่34
ร้านอาหารอิตาลี Davideพัชชาวันนี้ไม่มีสอนเปียโนเลยตั้งใจมาหาภานุที่ร้านอาหาร ช่วงนี้หญิงสาวฟุ้งซ่านกำลังสับสนกับความรู้สึกตัวเองเลยอยากหาคนที่พอจะปรึกษาได้ และดูเหมือนว่าภานุจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเธอ“ฉันมีเรื่องจะปรึกษาคุณหน่อย”“ได้สิ แล้วทำไมคุณไม่ปรึกษาเพื่อนคุณล่ะ พลอยเป็นเพื่อนสนิทค
เหมือนจะไม่รักกัน ตอนที่33
“บอกแม่มานะ ตกลงอรุณกับหนูพัชมันยังไงกันแน่” พรทวีย้ำถามผู้เป็นลูกชายอีกครั้ง แต่ไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้ตอบรันดาก็เปิดประตูเข้ามาก่อนรันดาหลังออกจากห้องประชุมทราบข้าวจากนัททิวก็รีบตรงมาที่โรงพยาบาลทันที พรทวีพอเห็นรันดามาก็เลิกซักไซ้อรุณถึงเรื่องพัชชา“แม่เป็นยังไงบ้างคะ”“โรคคนแก่ไม่มีอะไรหรอกลูก
Maaari mong magustuhan
พันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ58.7K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา56.9K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat66.0K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ184.2K viewsกลับมาให้ทวงคืน
Re-match I รีแมทช์2.2K viewsรื้อรักในรอยร้าว
มณีภัทรสร52 viewsท่านแม่ทัพยอมสยบต่อฮูหยินแล้ว
เนี่ยนเนี่ยน10 viewsยัยตัวร้ายของนายวิศวะตัวท็อป | พอร์ชxวันใหม่
พิชา - Phicha1.5K views
