ตอนที่ 13 แม่ไม่ปลื้ม

ศุภกรณ์เดินกลับมาพร้อมป๊อปคอร์นและน้ำดื่มในมือ แต่ฝีเท้าของเขาต้องชะงักเมื่อเห็นภาพบาดตา บัวแก้ว กำลังยืนส่งยิ้มและพูดคุยหัวเราะร่าอยู่กับ นาวิน ชายหนุ่มหน้าตาดีที่ดูภูมิฐานไปทุกกระเบียดนิ้ว ความหึงหวงพุ่งพล่านขึ้นมาในอกจนเขาเผลอกำขวดน้ำในมือแน่น เขาไม่รู้ว่าไอ้หมอนี่เป็นใคร และมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแค่ไหนกับผู้หญิงที่เขาเพิ่งจะประทับรอยจูบลงไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

เขาตัดสินใจเดินเข้าไปแทรกกลางวงสนทนาด้วยรอยยิ้มที่ฝืนทำเป็นสุภาพ ตลอดการดูภาพยนตร์ศุภกรณ์แทบไม่มีสมาธิกับเนื้อหาบนจอ สมองของเขาวนเวียนอยู่กับภาพของพิมพ์นารินที่เดินเคียงคู่มากับนาวิน จนกระทั่งขากลับ บัวแก้วจึงคลายปมสงสัยในใจเขา

“คุณนาวินเขาเป็นลูกชายของคุณคมสัน หุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทคุณพ่อค่ะคุณกรณ์...” บัวแก้วเล่าอย่างอารมณ์ดี “เห็นนาวินบอกว่า เขากำลังจะพาพิมพ์นารินไปฝึกงานและทำงานที่บริษัทด้วยกันเร็ว ๆ นี้ด้วยนะคะ”

หัวใจของศุภกรณ์กระตุกวูบ... พิมพ์นารินกำลังจะเข้ามาทำงานในอาณาจักรเดียวกับเขา! นี่มันคือโชคชะตาที่เล่นตลก หรือเป็นบททดสอบกันแน่

ในเวลาเดียวกัน ที่คฤหาสน์ของตระกูลอัครโภคิน นาวินกำลังดื่มด่ำกับความสุขที่เขาไม่เคยได้รับจากผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขาพาพิมพ์นารินเข้าบ้านในฐานะคนรักอย่างเปิดเผย เขาดูแลเธอราวกับไข่ในหิน ทั้งเอาอกเอาใจและทะนุถนอมจนใครต่อใครต่างก็พากันอิจฉา

สำหรับนาวิน พิมพ์นารินคือความสดใสที่เขาโหยหามาตลอด เธอคือหญิงสาวที่เขาพร้อมจะทุ่มเททุกอย่างให้ ทั้งบ้าน รถ หรือเงินทอง เพื่อรั้งเธอไว้ข้างกาย

แต่ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนหวานนั้น กลับมีสายตาเย็นชาของ คุณประภารัตน์ ผู้เป็นมารดาคอยจับจ้องอยู่ตลอดเวลา เธอไม่เคยเชื่อน้ำหน้าลูกชายจอมเจ้าชู้ของเธอเลย และยิ่งไม่เชื่อว่าผู้หญิงที่ดูซื่อ ๆ อย่างพิมพ์นารินจะคุมลูกชายเธออยู่

“คุณคิดว่าลูกเราจะไปกับแม่พิมพ์นาราอะไรนั่นได้สักกี่น้ำคะ” คุณประภารัตน์เอ่ยขึ้นขณะนั่งรับประทานอาหารค่ำกับสามีตามลำพัง

“จะเรียกแฟนลูกทั้งที ก็เรียกให้มันถูก ๆ หน่อยสิคุณ เธอชื่อพิมพ์นารินต่างหาก” คุณคมสัน บิดาของนาวินตำหนิภรรยาอย่างไม่จริงจังนัก เขารู้สึกถูกชะตากับว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้ไม่น้อย

“ก็นั่นแหละค่ะ!” เธอค้อนสามีวงใหญ่

“เห็นประคบประหงมกันขนาดนั้น ฉันละอยากจะรู้นักว่าลูกชายตัวดีของคุณจะทนเห่อได้นานแค่ไหน”

“ผมดูออกว่าเจ้าวินมันรักผู้หญิงคนนี้จริง ๆ นะคุณ ปล่อยให้ลูกเลือกเอง ตัดสินใจเองเถอะ” คุณคมสันพยายามเกลี้ยกล่อม

“จะไปได้สักกี่วันกันเชียว... เจ้าวินเอ๊ย!”

“คุณนี่อคติไม่เข้าเรื่อง ผมดูแล้วหนูพิมพ์เป็นเด็กขยัน ตั้งใจทำงาน แถมกิริยามารยาทก็ดี” คุณคมสันยืนยันหนักแน่น เขาได้ตกลงรับพิมพ์นารินเข้าทำงานเรียบร้อยแล้ว และตั้งใจจะใช้โอกาสนี้ให้ลูกชายได้เริ่มเป็นผู้เป็นคนเสียที

“ขอให้มันจริงเถอะค่ะ อย่าดีแตกก็แล้วกัน!” คุณประภารัตน์สะบัดหน้าอย่างไม่สบอารมณ์

คุณคมสันลอบยิ้ม เขาเตือนให้ภรรยาเลิกหาผู้หญิงคนอื่นมาประเคนให้ลูกชายได้แล้ว เพราะครั้งนี้เขารู้ดีว่า นาวินไม่ได้แค่เล่น ๆ เหมือนที่ผ่านมา แต่คนที่เป็นกังวลที่สุดตอนนี้กลับไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือศุภกรณ์... ที่เริ่มรู้ตัวว่าหมากเกมนี้ เขากำลังจะสูญเสียทั้งอำนาจและคนรักเก่าไปพร้อม ๆ กัน