LOGINShare
ตอนที่ 12 จำฉันได้หรือเปล่า
Last Updated:
2026-02-13 15:51:09“สวัสดีค่ะพี่วิน มาดูหนังกันเหรอคะ” เสียงหวานใสเอ่ยทักชายหนุ่มที่กำลังหันมาตามเสียงเรียกนั้น
“อ่าว!!..น้องบัว!!!.. มาไงครับเนี่ย...” นาวินเอ่ยทักทายหญิงสาวด้วยความดีอกดีใจ เพราะทั้งคู่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ แถมบิดาก็ยังเป็นหุ้นส่วนกันเสียอีก
“............” บัวแก้วหยุดมองหน้าของพิมพ์นาริน เพราะเธอยังไม่เคยเห็นหล่อนมาก่อน เธอรู้ว่านาวินเปลี่ยนแฟนอยู่บ่อย ๆ แต่คนนี้ดูไม่เหมือนกับคนเก่า ๆ ที่เขาเคยคบหามาก็เลยทำให้บัวแก้วรู้สึกประหลาดใจที่เห็นพิมพ์นารินออกจะเรียบร้อย ไม่เปรี้ยวเหมือนสาวคนอื่น ๆ
“เอ่อ...น้องบัวครับ นี่คุณพิมพ์แฟนพี่เองครับ” ระหว่างนั้นศุภกรณ์ก็รีบลุกเดินมาบัวแก้ว ทั้งศุภกรณ์และพิมพ์นารินต่างก็สบตากัน แต่ทั้งคู่ก็ทำเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน จนบัวแก้วแนะนำศุภกรณ์ให้นาวินและพิมพ์นารินรู้จัก
ระหว่างคุยกันได้สักพัก พิมพ์นารินขอตัวไปเข้าห้องน้ำ
“พี่วินคุยกับคุณบัวไปก่อนนะคะ เดี๋ยวพิมพ์ขอตัวไปห้องน้ำสักครู่” พิมพ์นารินหันมายิ้มให้กับบัวแก้วก่อนจะเดินจากไป
“ได้เลยพิมพ์ รีบ ๆ หน่อยนะ หนังใกล้ฉายแล้ว” นาวินรีบบอกแฟนสาว จากนั้นศุภกรณ์ก็แกล้งขอตัวไปซื้อป๊อปคอน เพื่อจะที่เขาจะตามพิมพ์นารินไป
“จะรีบเดินหนีพี่ทำไมกัน..พิมพ์” หญิงสาวหยุดเดินทันทีที่ได้ยินเสียงของเขา
“ทำไม?..กลัวแฟนใหม่จะรู้ความสัมพันธ์ของเรางั้นเหรอ” พิมพ์นารินหยุดเดินและหันมามอง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบ
“เปล่าค่ะหรอกค่ะ เพราะเรื่องของเรามันจบไปตั้งนานแล้ว” หญิงสาวหันมาตอบด้วยเสียงหนักแน่น
“แล้วทำไมพิมพ์ต้องแกล้งไม่รู้จักพี่ด้วยล่ะ” เขาเอ่ยถาม
“ก็พิมพ์ไม่รู้จะบอกยังไง อีกอย่างพี่ก็มีคุณบัวแก้วอยู่แล้วนี่คะ หรือพี่อยากบอกคุณบัวแก้วว่าพิมพ์เป็นแฟนเก่าพี่” พิมพ์นารินงัดไม้เด็ดออกมาสู้ เพราะรู้ว่าศุภกรณ์ต้องไม่กล้าแลกอยู่แล้ว เขาจึงเปลี่ยนเรื่องคุยทันที
“คบกันมานานหรือยัง” ศุภกรณ์เอ่ยถามด้วยความอยากรู้ปนหึง
“พิมพ์กับคุณวิน เราเพิ่งคบค่ะ” พิมพ์นารินตอบ เพราะหลังจากวันที่เธอตัดสินใจลงรถจากของเขาไป ก็น่าจะเป็นคำตอบสำหรับเรื่องระหว่างเธอกับเขาแล้ว เพราะถ้าพิมพ์นารินต้องการจะสานต่อ เธอคงไม่หนีลงรถมา ทั้ง ๆ ที่ฝนตกหนักแบบนั้น
“แสดงว่าพิมพ์คบเค้าหลังจากที่เราเจอกันวันนั้นใช่มั้ย” ศุภกรณ์เอ่ยถาม เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้บัวแก้วรู้เช่นกัน
“ใช่ค่ะ พอดีเร็ว ๆ พิมพ์จะไปทำงานที่บริษัทของเขา แล้วพี่กับคุณบัวล่ะ” เธอถามกลับบ้าง
“พี่ก็เพิ่งจะคบกับคุณบัวเหมือนกัน อันที่จริง เรายังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันด้วยซ้ำ” ศุภกรณ์อธิบายและเหมือนว่าเขายังเสียดายพิมพ์นารินอยู่
“พี่รีบไปเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณบัวเค้าจะสงสัยเอา” พิมพ์นารินไม่อยากคุยต่อเลยรีบไล่เขากลับไป ก่อนที่เธอจะรีบตรงไปยังห้องน้ำหญิง
Latest chapter
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 38 ตอนจบ
พอกลับถึงไทย ศุภกรณ์ก็พาพิมพ์นารินและลูกน้อยมายังคอนโดที่เธอเคยอยู่“พิมพ์อยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด ยกเว้นพี่จะสั่ง” ศุภกรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดพลางวางกระเป๋าลง แววตาของเขาฉายแววกังวลระคนคาดหวัง“พี่จะคอยมาหาบ่อย ๆ ระหว่างนี้... พิมพ์อย่าลืมฝึกหัดลายเซ็นของคุณบัวแก้วให้คล่องล่ะ ทุกอย่างต้องเหมือนจนคนในบริษัทจับไม่ได้” เขายื่นเอกสารตัวอย่างที่มีลายเซ็นของบัวแก้วให้เธอ พิมพ์นารินรับมาประคองไว้ แผ่นกระดาษนั้นดูหนักอึ้งเหมือนแบกรับโชคชะตาของเขาเอาไว้“ส่วนเรื่องลูก... พรุ่งนี้พี่เลี้ยงจะเริ่มเข้ามาช่วยงาน พิมพ์จะได้มีเวลาทุ่มเทกับการฝึกสวมรอยเป็นบัวแก้วให้สมบูรณ์แบบที่สุด”พิมพ์นารินทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่เห็นทัศนียภาพของกรุงเทพฯ เมืองที่เธอเคยหนีจากไปพร้อมน้ำตา และตอนนี้เธอกลับมาเพื่อทวงทุกอย่างคืนภายใต้ใบหน้าของบัวแก้ว“ค่ะ... พิมพ์จะพยายาม พี่กรณ์ไม่ต้องห่วงนะ” เธอตอบรับด้วยเสียงจริงจังนิ้วเรียวสวยที่ดูแลมาอย่างดีลูบไล้ไปตามตัวอักษรบนลายเซ็นของบัวแก้ว เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การฝึกเขียนหนังสือ แต่มันคือการกลืนกินตัวตนของหญิงอีกคนเข้ามาไว้ในร่าง ทุกลมหายใจ ท่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 37 ฝันที่เป็นจริง
พิมพ์นารินหลับตาแน่น พยายามหนีบขาเข้าหากันด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด ในวินาทีชี้เป็นชี้ตายที่มัจจุราชกำลังจะหยิบยื่นความอัปยศให้เธออยู่นั้น เงามืดของชายคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังไอ้ชดศุภกรณ์ยืนนิ่ง แววตาคมกริบดุจพยัคฆ์จ้องมองเฒ่าหื่นที่กำลังจะย่ำยีแม่ของลูกและผู้หญิงที่เขาไม่เคยลืมเลือนไปจากใจ ปืนสั้นในมือที่เตรียมไว้จัดการเสี้ยนหนามอย่างวุฒิชัยถูกกำแน่น ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงด้ามปืนทุบเข้าที่ท้ายทอยของไอ้ชดอย่างสุดแรง!ผลัวะ!!!!ร่างของชายชราหื่นกามทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันทีโดยไม่ทันได้ส่งเสียง พิมพ์นารินตื่นตระหนกจนตัวสั่น เธอก็รวบรวมเรี่ยวแรงอุ้มลูกน้อยพุ่งเข้าซบผู้เป็นสามีตามสัญชาตญาณความปลอดภัยศุภกรณ์รีบกอดปลอบขวัญเมียรักด้วยความเป็นห่วง“พี่กรณ์! ฮื้อ!!... พิมพ์เกือบจะโดนมันเข้าแล้ว” เธอสะอื้นไห้ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความขวัญเสีย“ไม่ต้องกลัวพิมพ์ ยังไงพี่ก็มาช่วย” ศุภกรณ์รีบถอดเสื้อสูทเนื้อดีของเขาออกมาคลุมร่างที่เสื้อผ้าขาดหลุดลุ่ยของเธอไว้อย่างมิดชิด แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นรอยช้ำบนผิวขาวนวล“มันรู้ได้ไงว่าพิมพ์อยูที่นี่”“พิมพ์ก็ไม่รู้เหมือนกัน
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 36 พ่อเลี้ยงกระหายรัก NC
บรรยากาศยามบ่ายที่บ้านเช่าหลังเล็กที่พิมพ์นารินหวังใช้เป็นที่หลบภัยชั่วคราวกลับอบอวลไปด้วยรังสีแห่งความอันตราย เมื่อนายชดพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่แอบสะกดรอยตามมา แอบซุ่มมองลอดช่องประตูรั้ว ดวงตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุราจับจ้องไปยังม้าหินอ่อนหน้าบ้าน พิมพ์นารินกำลังกล่อมลูกน้อยของเธอและกำลังรอให้ศุภกรณ์พาไปหาหมอ ภาพเต้านมอวบหยัดขาวโพลนที่ล้นทะลักออกมาจากสาบเสื้อยามที่ทารกซุกไซ้ดูดดึง ช่างเป็นภาพที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่จ้องจะจับเธอเป็นนางบำเรอมาตั้งแต่ต้น“อีพิมพ์!! มึงกับแม่หนีมามุดหัวอยู่กันที่นี่เองรึ!!” เสียงของนายชดพึมพำอยู่ที่หน้าประตูรั้ว ทันใดนั้นพิมพ์นารินทร์ก็เหลือบไปเห็นพอดีหญิงสาวสะดุ้งสุดตัว มือสั่นเทารีบกระชับเสื้อปิดบังปทุมถันคู่สวยพลางอุ้มลูกน้อยถอยกรูดเข้าไปในบ้าน ก่อนจะล็อกกลอนอย่างแน่นหนา หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก เธอรีบกดโทรศัพท์หาศุภกรณ์ด้วยเสียงสั่นเครือ“พี่กรณ์!!! ถึงไหนแล้ว ไอ้ชดมันมาด้อม ๆ มอง ๆ แถวบ้านพิมพ์ มันคงรู้แน่เลยว่าพิมพ์กับแม่ย้ายมาอยู่ที่นี่”“ใจเย็นนะพิมพ์ พี่กำลังไป พิมพ์อยู่ในบ้านนะอย่าออกมาเด็ดขาด” ศุภกรณ์เริ่มเป็นกังวลหลังจากที่พิม
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 35 หัวอกของคนเป็นพ่อ
หลายเดือนต่อมาพิมพ์นารินก็ให้กำเนิดบุตรสาวตัวน้อยท่ามกลางความยินดีของทุกคน แต่พายุลูกใหญ่กลับตั้งเค้าขึ้นเมื่อคุณประภารัตน์ แม่ผัวผู้จ้องจับผิดและแอบนำเส้นผมของเด็กน้อยไปตรวจ DNA และผลที่ออกมาก็คือเด็กคนนี้ไม่ใช่สายเลือดของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอในวันที่นาวินต้องออกไปช่วยงานคุณคมสันเดินสายขอบคุณประชาชนยังต่างจังหวัด คุณประภารัตน์ก็ถือผลตรวจปรี่เข้ามาหาพิมพ์นารินถึงในบ้าน ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้ของทารกน้อยที่เพิ่งจะหลับใหล“ฉันถามหน่อยเถอะ ใครเป็นพ่อเด็กกันแน่ยะ! รึว่า... ความแรดในตัวเธอมันมีเยอะจนเธอจำหน้าพ่อเด็กไม่ได้แล้ว!” เสียงแผดด่าของคุณประภารัตน์ทำเอาพิมพ์นารินตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอพยายามแย่งโทรศัพท์ในมือแม่ผัวที่กำลังจะกดต่อสายหาลูกชาย แต่เพราะในอ้อมอกมีลูกน้อยที่แสนรัก พิมพ์นารินจึงจำต้องปล่อยมือเพราะกลัวลูกจะหลุดมือบาดเจ็บเมื่อคุณประภารัตน์ไม่สามารถติดต่อนาวินตอนนี้ได้ เธอจึงหันมาสาดเสียเทเสียใส่พิมพ์นารินอย่างหนักหน่วง ราวกับจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของลูกสะใภ้ให้จมดิน วินาทีนั้น... เส้นด้ายแห่งความอดทนของพิมพ์นารินที่ขึงตึงมานานนับปีก็ขาดสะบั้นลงเธอนำลูกน้อยไปวางลงบนเปลอย่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 34 รสสวาทคนเถื่อน NC
เขารีบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าออกด้วยความหื่นกระหาย โหมกระหน่ำพายุอารมณ์ใส่ร่างบางอย่างไม่ปรานี เสียงครางที่เคยกระสันเปลี่ยนเป็นเสียงร้องด้วยความเจ็บจุก บัวรินรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาด น้ำตาแห่งความเสียใจไหลอาบหางตาทั้งสองข้าง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกลับมาจนเธอกลั้นสะอื้นไม่อยู่“ฮื้อ... รินไม่ไหวแล้ว... ฮื้อ ๆ ๆ”ศุภกรณ์ไม่สนเสียงอ้อนวอน เขาจับเรียวขาอวบของน้องเมียพาดบ่าแกร่ง แล้วถอนตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปใหม่ด้วยแรงทั้งหมดที่มี“ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!”“โอ๊ยยย! เจ็บ... พี่กรณ์ทำไมทำแรงแบบนี้ ฮื้อออ... รินเจ็บนะ คนหื่นกาม!” เธอตัดพ่อทั้งน้ำตา ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่รุนแรงจนเลือดแห่งพรหมจรรย์ค่อย ๆ ซึมออกมาเป็นรอยราคีบนที่นอนขาวสะอาดเมื่ออารมณ์เดินทางมาถึงจุดเดือด ศุภกรณ์รีบถอดถอนตัวตนออกมาจากความคับแน่น เขามองดูร่างที่บอบช้ำของน้องเมียด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายครั้งสุดท้าย“ริน! หนีบขาแน่น ๆ ซิ!”บัวรินที่สะอื้นไห้จนตัวโยนทำอะไรไม่ถูก เธอผงกหัวขึ้นมองด้วยความสับสน ก่อนจะถูกเขาจับขาอวบทั้งสองข้างรวบเข้าหากัน แล้วใช้แท่งรักถูไถระหว่างโคนขาอ่อนอย่าง
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 33 น้องเมียเพลียรัก NC
ทันทีที่ความหฤหรรษ์ผ่านพ้นไป ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมห้องนอนอีกครั้ง สติที่เคยมืดบอดเริ่มกลับคืนมาทีละน้อยพร้อมกับคำถามที่ทิ่มแทงหัวใจดวงน้อย บัวรินนอนมองเพดานห้องด้วยสายตาที่ว่างเปล่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มตีตื้นขึ้นมาจนจุกอยู่ที่ลำคอ ทั้งที่ในยามปกติเธอไม่เคยคิดเกินเลยกับสามีของพี่สาวแม้แต่น้อย ความรู้สึกขยะแขยงตัวเองเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆเมื่อความซ่านสยิวจากฤทธิ์ยายังคงทำหน้าที่ทรยศจิตใจ ความสับสนนี้ก็กัดกินความรู้สึกของเธอจนเริ่มหวาดกลัว... เธอกลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ จะไม่ได้หยุดลงเพียงแค่สัมผัสจากปลายนิ้วของเขาเท่านั้น!ท่ามกลางความเงียบสงัดภายในห้องนอน บัวรินนอนระทดระทวยอยู่บนเตียงหนาด้วยความสับสนที่ตีรวนอยู่ในอก สติของเธอเพิ่งจะฟื้นคืนมาได้เพียงเสี้ยว แต่พอสายตาเห็นศุภกรณ์เดินเปลือยเปล่ากลับมาจากห้องน้ำ แก่นกายความเป็นชายของเขาที่ตั้งตระหง่านและดูใหญ่โตน่ากลัวทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายใดถึงกับสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่นศุภกรณ์ก้าวขึ้นเตียงมาหาเหยื่อสาวที่นอนเปลือยเปล่าอย่างย่ามใจ เขารวบตัวเธอเข้ามากอดไว้อีกครั้งด้วยท่าทางคุกคาม“พี่กรณ์... ขอร้อง อย่าทำอะไรรินอี
You may also like
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก370.8K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี64.7K viewsรวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม1
เหมือนแพ46.7K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข59.9K viewsสายลับแนบเนื้อ
เฮียกังฟู147 viewsไฟริมธาร
เย้ายวนรัก362 viewsวิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
Moondaytime 111 viewsคลั่งรักยัยรุ่นพี่ [Crazy in love]
ศรีสวาท909 views
