INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 8 อยากขอเป็นคนของเธอ
Última actualización:
2026-02-13 15:14:10ศุภกรณ์ยืนรออยู่กลางห้อง หัวใจของเขาลิงโลดเมื่อนึกถึงว่าวันนี้จะไม่มีก้างขวางคออย่างบัวรินมาคอยขัดจังหวะความใกล้ชิด ทุกครั้งที่เขาชวนบัวแก้วไปไหน เธอมักจะหนีบเอาพ่วงน้องสาวไปด้วยเสมอจนเขาแทบไม่มีโอกาสได้ทำคะแนนแบบส่วนตัว แต่วันนี้... ท้องฟ้าช่างเป็นใจ
ไม่นานนักร่างระหงของ บัวแก้วก็ปรากฏตัวขึ้น เธออยู่ในชุดลำลองที่ทำเอาคนมองแทบหยุดหายใจ เสื้อยืดตัวยาวสีเทาเนื้อหนาที่ยาวคลุมลงมาเสมอเข่า ดีไซน์เปิดไหล่กว้างเผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและกระดูกไหปลาร้าที่ดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ เส้นผมดัดลอนคลาย ๆ ทิ้งตัวลงบนไหล่มนข้างหนึ่ง ยิ่งขับให้เธอดูเย้ายวนใจในแบบที่ไม่ต้องพยายาม
“ลมอะไรหอบมาถึงนี่ได้คะคุณกรณ์” หญิงสาวเอ่ยถามพลางคลี่ยิ้มหวานที่ไปถึงดวงตา
“ลมแห่งความคิดถึงมั้งครับ...” ศุภกรณ์ยิ้มตอบพร้อมกับยื่นกุหลาบช่อโตสีแดงสดส่งให้เธอ
“ผมจองตั๋วหนังเรื่องที่บัวอยากดูไว้ กะว่าจะมาเซอร์ไพรส์เสียหน่อย”
บัวแก้วรับช่อดอกไม้ขึ้นมาสูดดมความหอม แววตาของเธอฉายประกายพึงพอใจ ศุภกรณ์ลอบมองจังหวะที่เธอก้มลง กลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวเธอบวกกับท่าทางนวลเนียนนั้นยิ่งตอกย้ำแผนการในใจของเขา... หากเขาคว้าหัวใจลูกสาวคนโตของบ้านนี้ได้ อนาคตที่มั่นคงก็อยู่แค่เอื้อม
“ขอบคุณค่ะ... แต่ดูเหมือนวันนี้คุณกรณ์ต้องรอนานหน่อยนะคะ” บัวแก้วเอ่ยเสียงนุ่ม
“พอดีบัวกำลังอบเค้กทิ้งไว้ที่ครัวในเรือนหลังเล็กค่ะ ปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้เสียด้วยสิ”
“อบเค้กเหรอครับ?” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว
“ค่ะ... ถ้าไม่รังเกียจที่จะไปนั่งรอในครัวร้อน ๆ คุณกรณ์จะเข้าไปรอที่นั่นกับบัวมั้ยคะ?”
คำชวนที่แฝงไปด้วยนัยบางอย่างทำให้ศุภกรณ์ลังเลเพียงครู่ ก่อนจะพยักหน้ารับ “ระดับคุณบัวลงมือเข้าครัวเอง มีหรือครับที่ผมจะปฏิเสธ”
เขาก้าวเดินตามแผ่นหลังบางไปตามทางเดินที่โอบล้อมด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด กลิ่นดอกโมกและราตรีโชยมาตามลมสลับกับเสียงนกร้อง
เมื่อก้าวเข้าสู่ครัวในเรือนหลังเล็ก กลิ่นหอมหวานของวานิลลาและเนยสดที่กำลังถูกอบจนได้ที่โชยมาปะทะจมูก ศุภกรณ์มองดูบัวแก้วที่หยิบจับอุปกรณ์ด้วยความคล่องแคล่ว แสงแดดรำไรที่สอดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้เห็นไรผมเปียกชื้นเล็กน้อยตามลำคอของเธอจากการทำงานหน้าเตา
“ร้อนหน่อยนะคะคุณกรณ์” บัวแก้วหันมาบอกพลางปาดเหงื่อที่ขมับ ท่าทางนั้นทำให้เสื้อเปิดไหล่ของเธอเลื่อนหลุดลงมาต่ำกว่าเดิมจนเห็นขอบลูกไม้จาง ๆ
“ไม่ร้อนหรอกครับ...” ศุภกรณ์ขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นแป้งสาลีปนกับกลิ่นกายสาว เขาเอื้อมมือไปหยิบเศษแป้งที่ติดอยู่ตรงปลายจมูกของเธอออกอย่างเบามือ “ผมว่าบรรยากาศแบบนี้... มันน่าตื่นเต้นกว่าในโรงหนังเยอะเลย”
ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันนิ่งนาน ความเงียบในเรือนเล็กถูกเติมเต็มด้วยเสียงหัวใจที่เต้นรัวสอดประสานกับเสียงเตาอบที่กำลังทำงาน ศุภกรณ์รู้ดีว่าเค้กในเตาอาจจะยังไม่สุก แต่ 'ความรู้สึก' ระหว่างเขากับบัวแก้วในตอนนี้... กำลังเดือดพล่านได้ที่เลยทีเดียว
Último capítulo
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 38 ตอนจบ
พอกลับถึงไทย ศุภกรณ์ก็พาพิมพ์นารินและลูกน้อยมายังคอนโดที่เธอเคยอยู่“พิมพ์อยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด ยกเว้นพี่จะสั่ง” ศุภกรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดพลางวางกระเป๋าลง แววตาของเขาฉายแววกังวลระคนคาดหวัง“พี่จะคอยมาหาบ่อย ๆ ระหว่างนี้... พิมพ์อย่าลืมฝึกหัดลายเซ็นของคุณบัวแก้วให้คล่องล่ะ ทุกอย่างต้องเหมือนจนคนในบริษัทจับไม่ได้” เขายื่นเอกสารตัวอย่างที่มีลายเซ็นของบัวแก้วให้เธอ พิมพ์นารินรับมาประคองไว้ แผ่นกระดาษนั้นดูหนักอึ้งเหมือนแบกรับโชคชะตาของเขาเอาไว้“ส่วนเรื่องลูก... พรุ่งนี้พี่เลี้ยงจะเริ่มเข้ามาช่วยงาน พิมพ์จะได้มีเวลาทุ่มเทกับการฝึกสวมรอยเป็นบัวแก้วให้สมบูรณ์แบบที่สุด”พิมพ์นารินทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่เห็นทัศนียภาพของกรุงเทพฯ เมืองที่เธอเคยหนีจากไปพร้อมน้ำตา และตอนนี้เธอกลับมาเพื่อทวงทุกอย่างคืนภายใต้ใบหน้าของบัวแก้ว“ค่ะ... พิมพ์จะพยายาม พี่กรณ์ไม่ต้องห่วงนะ” เธอตอบรับด้วยเสียงจริงจังนิ้วเรียวสวยที่ดูแลมาอย่างดีลูบไล้ไปตามตัวอักษรบนลายเซ็นของบัวแก้ว เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การฝึกเขียนหนังสือ แต่มันคือการกลืนกินตัวตนของหญิงอีกคนเข้ามาไว้ในร่าง ทุกลมหายใจ ท่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 37 ฝันที่เป็นจริง
พิมพ์นารินหลับตาแน่น พยายามหนีบขาเข้าหากันด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด ในวินาทีชี้เป็นชี้ตายที่มัจจุราชกำลังจะหยิบยื่นความอัปยศให้เธออยู่นั้น เงามืดของชายคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังไอ้ชดศุภกรณ์ยืนนิ่ง แววตาคมกริบดุจพยัคฆ์จ้องมองเฒ่าหื่นที่กำลังจะย่ำยีแม่ของลูกและผู้หญิงที่เขาไม่เคยลืมเลือนไปจากใจ ปืนสั้นในมือที่เตรียมไว้จัดการเสี้ยนหนามอย่างวุฒิชัยถูกกำแน่น ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงด้ามปืนทุบเข้าที่ท้ายทอยของไอ้ชดอย่างสุดแรง!ผลัวะ!!!!ร่างของชายชราหื่นกามทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันทีโดยไม่ทันได้ส่งเสียง พิมพ์นารินตื่นตระหนกจนตัวสั่น เธอก็รวบรวมเรี่ยวแรงอุ้มลูกน้อยพุ่งเข้าซบผู้เป็นสามีตามสัญชาตญาณความปลอดภัยศุภกรณ์รีบกอดปลอบขวัญเมียรักด้วยความเป็นห่วง“พี่กรณ์! ฮื้อ!!... พิมพ์เกือบจะโดนมันเข้าแล้ว” เธอสะอื้นไห้ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความขวัญเสีย“ไม่ต้องกลัวพิมพ์ ยังไงพี่ก็มาช่วย” ศุภกรณ์รีบถอดเสื้อสูทเนื้อดีของเขาออกมาคลุมร่างที่เสื้อผ้าขาดหลุดลุ่ยของเธอไว้อย่างมิดชิด แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นรอยช้ำบนผิวขาวนวล“มันรู้ได้ไงว่าพิมพ์อยูที่นี่”“พิมพ์ก็ไม่รู้เหมือนกัน
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 36 พ่อเลี้ยงกระหายรัก NC
บรรยากาศยามบ่ายที่บ้านเช่าหลังเล็กที่พิมพ์นารินหวังใช้เป็นที่หลบภัยชั่วคราวกลับอบอวลไปด้วยรังสีแห่งความอันตราย เมื่อนายชดพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่แอบสะกดรอยตามมา แอบซุ่มมองลอดช่องประตูรั้ว ดวงตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุราจับจ้องไปยังม้าหินอ่อนหน้าบ้าน พิมพ์นารินกำลังกล่อมลูกน้อยของเธอและกำลังรอให้ศุภกรณ์พาไปหาหมอ ภาพเต้านมอวบหยัดขาวโพลนที่ล้นทะลักออกมาจากสาบเสื้อยามที่ทารกซุกไซ้ดูดดึง ช่างเป็นภาพที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่จ้องจะจับเธอเป็นนางบำเรอมาตั้งแต่ต้น“อีพิมพ์!! มึงกับแม่หนีมามุดหัวอยู่กันที่นี่เองรึ!!” เสียงของนายชดพึมพำอยู่ที่หน้าประตูรั้ว ทันใดนั้นพิมพ์นารินทร์ก็เหลือบไปเห็นพอดีหญิงสาวสะดุ้งสุดตัว มือสั่นเทารีบกระชับเสื้อปิดบังปทุมถันคู่สวยพลางอุ้มลูกน้อยถอยกรูดเข้าไปในบ้าน ก่อนจะล็อกกลอนอย่างแน่นหนา หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก เธอรีบกดโทรศัพท์หาศุภกรณ์ด้วยเสียงสั่นเครือ“พี่กรณ์!!! ถึงไหนแล้ว ไอ้ชดมันมาด้อม ๆ มอง ๆ แถวบ้านพิมพ์ มันคงรู้แน่เลยว่าพิมพ์กับแม่ย้ายมาอยู่ที่นี่”“ใจเย็นนะพิมพ์ พี่กำลังไป พิมพ์อยู่ในบ้านนะอย่าออกมาเด็ดขาด” ศุภกรณ์เริ่มเป็นกังวลหลังจากที่พิม
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 35 หัวอกของคนเป็นพ่อ
หลายเดือนต่อมาพิมพ์นารินก็ให้กำเนิดบุตรสาวตัวน้อยท่ามกลางความยินดีของทุกคน แต่พายุลูกใหญ่กลับตั้งเค้าขึ้นเมื่อคุณประภารัตน์ แม่ผัวผู้จ้องจับผิดและแอบนำเส้นผมของเด็กน้อยไปตรวจ DNA และผลที่ออกมาก็คือเด็กคนนี้ไม่ใช่สายเลือดของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอในวันที่นาวินต้องออกไปช่วยงานคุณคมสันเดินสายขอบคุณประชาชนยังต่างจังหวัด คุณประภารัตน์ก็ถือผลตรวจปรี่เข้ามาหาพิมพ์นารินถึงในบ้าน ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้ของทารกน้อยที่เพิ่งจะหลับใหล“ฉันถามหน่อยเถอะ ใครเป็นพ่อเด็กกันแน่ยะ! รึว่า... ความแรดในตัวเธอมันมีเยอะจนเธอจำหน้าพ่อเด็กไม่ได้แล้ว!” เสียงแผดด่าของคุณประภารัตน์ทำเอาพิมพ์นารินตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอพยายามแย่งโทรศัพท์ในมือแม่ผัวที่กำลังจะกดต่อสายหาลูกชาย แต่เพราะในอ้อมอกมีลูกน้อยที่แสนรัก พิมพ์นารินจึงจำต้องปล่อยมือเพราะกลัวลูกจะหลุดมือบาดเจ็บเมื่อคุณประภารัตน์ไม่สามารถติดต่อนาวินตอนนี้ได้ เธอจึงหันมาสาดเสียเทเสียใส่พิมพ์นารินอย่างหนักหน่วง ราวกับจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของลูกสะใภ้ให้จมดิน วินาทีนั้น... เส้นด้ายแห่งความอดทนของพิมพ์นารินที่ขึงตึงมานานนับปีก็ขาดสะบั้นลงเธอนำลูกน้อยไปวางลงบนเปลอย่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 34 รสสวาทคนเถื่อน NC
เขารีบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าออกด้วยความหื่นกระหาย โหมกระหน่ำพายุอารมณ์ใส่ร่างบางอย่างไม่ปรานี เสียงครางที่เคยกระสันเปลี่ยนเป็นเสียงร้องด้วยความเจ็บจุก บัวรินรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาด น้ำตาแห่งความเสียใจไหลอาบหางตาทั้งสองข้าง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกลับมาจนเธอกลั้นสะอื้นไม่อยู่“ฮื้อ... รินไม่ไหวแล้ว... ฮื้อ ๆ ๆ”ศุภกรณ์ไม่สนเสียงอ้อนวอน เขาจับเรียวขาอวบของน้องเมียพาดบ่าแกร่ง แล้วถอนตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปใหม่ด้วยแรงทั้งหมดที่มี“ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!”“โอ๊ยยย! เจ็บ... พี่กรณ์ทำไมทำแรงแบบนี้ ฮื้อออ... รินเจ็บนะ คนหื่นกาม!” เธอตัดพ่อทั้งน้ำตา ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่รุนแรงจนเลือดแห่งพรหมจรรย์ค่อย ๆ ซึมออกมาเป็นรอยราคีบนที่นอนขาวสะอาดเมื่ออารมณ์เดินทางมาถึงจุดเดือด ศุภกรณ์รีบถอดถอนตัวตนออกมาจากความคับแน่น เขามองดูร่างที่บอบช้ำของน้องเมียด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายครั้งสุดท้าย“ริน! หนีบขาแน่น ๆ ซิ!”บัวรินที่สะอื้นไห้จนตัวโยนทำอะไรไม่ถูก เธอผงกหัวขึ้นมองด้วยความสับสน ก่อนจะถูกเขาจับขาอวบทั้งสองข้างรวบเข้าหากัน แล้วใช้แท่งรักถูไถระหว่างโคนขาอ่อนอย่าง
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 33 น้องเมียเพลียรัก NC
ทันทีที่ความหฤหรรษ์ผ่านพ้นไป ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมห้องนอนอีกครั้ง สติที่เคยมืดบอดเริ่มกลับคืนมาทีละน้อยพร้อมกับคำถามที่ทิ่มแทงหัวใจดวงน้อย บัวรินนอนมองเพดานห้องด้วยสายตาที่ว่างเปล่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มตีตื้นขึ้นมาจนจุกอยู่ที่ลำคอ ทั้งที่ในยามปกติเธอไม่เคยคิดเกินเลยกับสามีของพี่สาวแม้แต่น้อย ความรู้สึกขยะแขยงตัวเองเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆเมื่อความซ่านสยิวจากฤทธิ์ยายังคงทำหน้าที่ทรยศจิตใจ ความสับสนนี้ก็กัดกินความรู้สึกของเธอจนเริ่มหวาดกลัว... เธอกลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ จะไม่ได้หยุดลงเพียงแค่สัมผัสจากปลายนิ้วของเขาเท่านั้น!ท่ามกลางความเงียบสงัดภายในห้องนอน บัวรินนอนระทดระทวยอยู่บนเตียงหนาด้วยความสับสนที่ตีรวนอยู่ในอก สติของเธอเพิ่งจะฟื้นคืนมาได้เพียงเสี้ยว แต่พอสายตาเห็นศุภกรณ์เดินเปลือยเปล่ากลับมาจากห้องน้ำ แก่นกายความเป็นชายของเขาที่ตั้งตระหง่านและดูใหญ่โตน่ากลัวทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายใดถึงกับสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่นศุภกรณ์ก้าวขึ้นเตียงมาหาเหยื่อสาวที่นอนเปลือยเปล่าอย่างย่ามใจ เขารวบตัวเธอเข้ามากอดไว้อีกครั้งด้วยท่าทางคุกคาม“พี่กรณ์... ขอร้อง อย่าทำอะไรรินอี
También te puede gustar
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว264.1K vistasกับดักรัก ท่านประธานเอวดุ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)39.2K vistasสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์73.3K vistasรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว348.7K vistasNextdoor สกิดรักสาวข้างบ้าน
เฮียกังฟู1.7K vistas99 วันก่อนหย่า
มาตานานา พิธุ1.0K vistasโปรดอย่าเล่นกับไฟ
อินทุภา123 vistasทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน
มงกุฎดอกหญ้า427 vistas
