เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 5 ทำไมต้องใจร้าย NC เบาๆ
วันที่เผยแพร่:
2026-06-10 12:58:15“แค่นี้เหรอคะไหนเขาบอกให้พวกเธอดูแลนิน”ลินินหน้าตาเหลอหลามองตามหลังสามสาวที่เธอออกไปเฉย ๆ ภาคินบอกว่าให้พวกเธอดูแลทำไมถึงรู้สึกว่าต้องดูแลตัวเอง
“ต่างคนต่างอยู่ดีแล้วค่ะ ถ้าให้ดูแลอาจทะเลาะกันบ้านแตก”อุ่นกระซิบกระซาบอยู่ข้าง ๆ ลินิน ป้าเจียกฟาดแขนอุ่นแรงจนอุ่นสะดุ้ง
“อย่านินทาเจ้านาย”ป้าเจียกทำหน้าดุ ลินินหน้าเจื่อนเหลือบมองอุ่นแล้วอมยิ้มให้กัน อุ่นนี่แหละที่จะเป็นเพื่อนในระหว่างที่เธออาศัยอยู่ที่นี่
ช่วงค่ำภายในห้องนอนลินิน
บนที่นอนนุ่มร่างบางนอนแผ่หลายิ้มกว้างบนที่นอนกางแขนขาโยกไปมาสบายใจ
“วันนี้รอดแค่วันพฤหัส ได้นอนสบาย ๆ อีกตั้งสามวัน.....”เสียงหวานเจื้อยแจ้ว เกลือกกลิ้งลงบนที่นอนนุ่มไปมาอย่างอารมณ์
“อารมณ์ดีอะไร”เสียงทุ้มพูดขึ้นทำเอาหญิงสาวสะดุ้งดีดตัวหน้าเหวอที่เห็นภาคินยืนกอดอกหน้าขรึมอยู่ข้างเตียง
“คุณมาทำอะไรคะ”
“มาเอาไง วันนี้จะสอนท่าใหม่”คิ้วเข้มเลิกขึ้นงงว่าทำไมเธอถึงถามอย่างนั้น
“แต่วันนี้เป็นวันของ.....คนที่ชื่อไอยู.......”หน้าสวยครุ่นคิดพยายามนึกชื่อสาววันพฤหัส
“จะเอาใครก็เอา ไม่ต้องกำหนดวัน”
“อ้าว......”หน้าสวยสลดลงคอตกทิ้งตัวนั่งห่อเหี่ยวอย่างเห็นได้ชัด ภาคินนั่งลงข้าง ๆ มองขุ่นเคือง
“ดูผิดหวังนะ เก็บอาการหน่อยทำหน้าที่ตัวเองให้ดี”มือหนาลูบไล้แก้มเนียนมองสบตากันนิ่งนาน ใบหน้าคมเคลื่อนเข้าใกล้ชิดจะแตะริมฝีปากอวบอิ่ม
“คุณเอาถุงยางมาไหมคะ”เสียงหวานเอ่ยถามตาใส
“ไม่ใช้”ชายหนุ่มชะงักเล็กน้อย
“ต้องใช้ค่ะ และห้ามจูบด้วยคุณมีเซ็กกับผู้หญิงหลายคนอาจเอาเชื้อโรคมาติดฉัน”
“กล้ารังเกียจผมเหรอ”หน้าคมบึ้งตึงเสียงแข็งไม่พอใจ
“เอ่อ.ก็..... ฉันกลัวเป็นเอดส์”ลินินตอบอึกอักไม่กล้าสบสายตาที่แข็งกร้าวราวจะฆ่าเธอให้ตาย
“ถ้ามีเชื้อโรค ก็ติดตั้งแต่เมื่อคืนล่ะอย่าเรื่องเยอะ!”ภาคินหงุดหงิดโมโหที่เธอรังเกียจเลยกระชากร่างบางเข้าใกล้จะจูบหญิงสาวที่พยายามขืนตัวเอนหน้าหนี
“ห้ามจูบ ใส่ถุงยางด้วย!”
“เฮ้ย! เป็นนางบำเรอไม่มีสิทธิเลือก เรื่องมากนักจะพาไปขายตัวชายแดนให้มันจบ ๆ”สายตาคมดุดันเดือดดาลที่เธอกล้าปฏิเสธเขา
“ทำไมต้องใจร้ายด้วย ถึงเป็นแค่นางบำเรอก็กลัวไม่ได้หรือไง อีกหน่อยคุณเฉดหัวทิ้ง ฉันจะได้กลับไปทำงานหาเงินได้ไม่ใช่ต้องมาคอยรักษาโรคที่ได้รับมาจากคุณ!”เสียงหวานสั่นเครือน้ำตารื้นพรั่งพรูความกังวลที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องรับหากติดเชื้อโรคทางเพศสัมพันธ์
“ว่าผมร้าย ผมจะร้ายให้ดูว่าร้าย ๆ จริง ๆ มันเป็นยังไง!” หน้าคมขึงขังหงุดหงิดที่เธอเล่นตัว กายหนาพุ่งตัวดันหญิงสาวกดลงบนที่แล้วขึ้นคร่อมทับอย่างรวดเร็วสองแขนแกร่งรวบข้อมือเรียวยกขึ้นตรึงไว้เหนือศีรษะคนใต้ร่างพยายามดิ้นรนร้องโวยวายจนหน้าแดงก่อนจะโดนเขาจูบบดขยี้รุนแรง
กายหนาพุ่งตัวดันหญิงสาวกดลงบนที่แล้วขึ้นคร่อมทับอย่างรวดเร็วสองแขนแกร่งรวบข้อมือเรียวยกขึ้นตรึงไว้เหนือศีรษะคนใต้ร่างพยายามดิ้นรนร้องโวยวายจนหน้าแดงก่อนจะโดนเขาจูบบดขยี้รุนแรง ก่อนจะเคลื่อนหน้าซุกไซ้ซอกคอเรียวหื่นกระหายลินินดิ้นขัดขืนไม่ยอมให้เขาล่วงล้ำโดยไม่ใส่ถุงยาง แต่มันช่างไร้ความหมายเธอไม่อาจต้านแรงเขาไหวความแข็งแกร่งสอดแทรกเข้าช่องทางรักอย่างไม่ปรานีเหมือนในครั้งแรก ลินินเจ็บแสบน้ำตาไหลเม้มปากบางที่สั่นระริก
“โอ้ว...........ซี้ด.........”เสียงทุ้มครางกระเส่า ขับเคลื่อนโยกใส่อย่างเร่าร้อนรุนแรงด้วยความโมโห กายบางสะท้านเด้งไหวให้เขาทำตามความต้องการ เอวหนาหมุนวนควงความแข็งแกร่งในเรือนร่างหญิงสาวอย่างเมามัน สายตาหวานมองตัดพ้อน้ำตาไหล ภาคินมองคนใต้ร่างอย่างเฉยชาไม่แยแสว่าเธอจะรู้สึกยังไงในเมื่อเป็นนางบำเรอก็ต้องทำให้เขาพอใจเท่านั้น
“รังเกียจนัก ต้องสั่งสอนให้เข็ด”เสียงทุ้มเข้มขึ้นเคลื่อนสะโพกอัดกระแทกหนักหน่วง โน้มลงประกบจูบสอดลิ้นเข้าปากนุ่มดุดดุนลิ้นบางด้วยความหื่นกระหาย หน้าอกแกร่งบดเบียดอกอวบนุ่มเนื้อตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อ กายบางรับแรงสวาทดิบเถื่อนจนตัวโยกไหวหมดทางสู้ได้นอนยอมให้เขากระทำเนิ่นนานจนกว่าเขาจะพอใจ เมื่อร่างหนากระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำคาวอุ่นเข้าเรือนร่างเธอนั่นคือการสิ้นสุดการลงโทษที่แสนอัปยศของหญิงสาว
“คราวหลังอย่าทำเป็นรังเกียจอีก ถ้าไม่อยากโดนหนักกว่านี้”ภาคินถอยตัวออกห่างสีหน้าดุดัน ลุกขึ้นสวมกางเกงเดินออกจากห้องเสียงประตูที่ปิดลงเสียงดังทำให้หญิงสาวที่นอนแผ่หราน้ำตานองหน้าปิดเปลือกตาลงอย่างเจ็บปวด นางบำเรอก็แค่นี้ให้เขาเสพสมจนพอใจเขาก็จากไปทิ้งขว้างเธอไว้ไม่สนใจว่าเธอจะรู้สึกยังไง................
เช้าวันรุ่งขึ้น
ภาคินแต่งตัวออกจากบ้านเช้าตรู่หลังจากนอนไม่หลับกระส่ายกระสับทั้งคืน คนขับรถขับพาเขาไปยังโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายอย่างละเอียด ภาคินมองออกไปนอกหน้าต่างทำหน้าขรึมตลอดเวลา
“คุณคินเพิ่งตรวจสุขภาพประจำปีเมื่อเดือนที่แล้วนี่ครับ”คนขับรถเอ่ยถามเจ้านาย
“จะตรวจเน้นโรคทางเพศสัมพันธ์”
“ใครที่ต้องสงสัยแพร่เชื้อให้คุณครับ”
“ไม่มี แค่อยากตรวจให้มั่นใจ ”ภาคินน้ำเสียงเรียบนิ่งภายใต้ความเคร่งขรึมเขากำลังคิดถึงลินิน นางบำเรอตัวแสบที่รังเกียจว่ากลัวว่าเขาจะมีเชื้อทางเพศสัมพันธ์จนเขาต้องบังคับมีเซ็กซ์ด้วย และสายตาที่เธอมองเขาอย่างรังเกียจทำให้เขาหงุดหงิดนอนไม่หลับที่ถูกนางบำเรอปฏิเสธ ภาคินจึงออกมาตรวจร่างกายเพื่อเอาผลตรวจไปให้เธอดูว่ายังแข็งแรงปลอดเชื้อ ทั้งที่ความจริงเขาไม่ต้องทำขนาดนี้แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำให้เธอวางใจ........
บทล่าสุด
เหยื่อแค้น ตอนที่ 27 ภรรยามาเฟีย (บทพิเศษ)
“ได้สิ แต่จะเอาไปทำอะไร”ภาคินเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย“ไปทำศัลยกรรมที่เกาหลีค่ะ ยกหน้าใหม่หมดเสริมนมตู้ม ๆ จะได้สวยถูกใจคุณ”ลินินเอาสองมือดันหน้าอกอิ่มทั้งสองข้างขึ้นแล้วบีบให้หน้าอกชิดใหญ่ ภาคินอมยิ้มขำภรรยาพร้อมกับส่ายหน้าเบา“ผมไม่ชอบของปลอม........”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นแล้วโน้มลงไปจุ๊บหน้าขาวอวบตรงหน้าแผ่วเบา“จริงเหรอคะ........เห็นนางบำเรอของคุณปลอมทุกคน”หญิงสาวหรี่ตามองหยอกเย้า“นางบำเรอปลอมได้ เมียต้องไม่ปลอม จะไปทำให้เหมือนคนอื่นทำไมเป็นนินอย่างนี้ก็น่ารักอยู่แล้ว”ริมฝีปากหนาลากไล้รอบ ๆ สองเต้าอวบอย่างหลงใหล กายบางสะท้านอมยิ้มเขิน“น่ารักจริงนะ นินแต่งหน้าแต่งตัวตั้งหลายชั่วโมงคุณไม่เห็นชมเลย........”ลินินรีบเขยิบตัวลุกขึ้นกลัวจะเกินเลยกว่านี้เดี๋ยวไม่ต้องไปร่วมงานกันพอดี ร่างบางยืนหมุนตัวช้า ๆ ให้สามีชม“ยังไม่ครบชุด”ภาคินลุกขึ้นเดินไปหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำขนาดใหญ่ที่วางบนโต๊ะแล้วถือมายืนตรงหน้าหญิงสาว เมื่อเปิดกล่องออกสร้อยเพชรงูขนาดใหญ่สวยสะพรึงทำลินินถึง
เหยื่อแค้น ตอนที่ 26 อยู่ฐานะอะไร (จบ)
“นินรักคุณ คุณอยากให้นินอยู่ในฐานะนางบำเรอก็ได้ ขอแค่ได้รักและอยู่ใกล้คุณ.......” หญิงสาวยิ้มหวานแววตาสดใส เดินเข้ามาหาร่างแกร่งยกมือเรียวขึ้นคล้องลำคอแกร่งเกาะแล้วเขย่งเท้าขึ้นหอมแก้มสาก ภาคินกระตุกยิ้มคล้องเอวบางรวบหญิงสาวมาแนบชิด“อยู่ในฐานะเมียสุดที่รักของมาเฟียแล้วกัน” หน้าคมยกยิ้มมุมปากสองสายตามองกันหวานซึ้ง ร่างหนาย่อตัวลงช้อนตัวหญิงสาวอุ้มไว้ในอ้อมกอดแล้วเดินกลับไปที่บ้าน ลินินยิ้มมีความสุขซบอกแกร่งแสนจะอบอุ่น“อย่าห่างกันอีกนะ คิดถึงจะแย่” หน้าคมเปื้อนยิ้ม ดีใจที่เธอกลับมา“นินกลับไปจัดการเรื่องที่บ้านและดนุมาค่ะ”“เจอแฟนเก่าด้วย?” เขาหยุดชะงักจ้องหน้าสวยเอ่ยถามเสียงแข็ง“เปล่าค่ะ แค่โทรบอกเลิก” ลินินรีบบอกให้เขาสบายใจ“แอบโทรหาผู้ชายลับหลังผม โดนทำโทษแน่” ภาคินแกล้งทำเสียงดุดัน“อย่ารุนแรงนักนะคะ กลัว....” ลินินทำเสียงออดอ้อนแล้วอมยิ้มซุกหน้าลงอกแกร่ง“ฮึ ยายตัวแสบ..” ภาคินเม้มปากมองคนรักอย่างมันเขี้ยว เท้
เหยื่อแค้น ตอนที่ 25 หลอก ลวง เลว
ลินินกรีดร้องย่อตัวลงหลับตาปี๋เอามือปิดหูหวาดกลัวจนตัวสั่น ภาคินเดินเข้าไปหาสาธิตแล้วมองด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ถ้าจะปล่อยคนชั่วไปเฉย ๆ ไม่ได้รับโทษใด ๆ ก็จะไม่ยุติธรรมกับครอบครัวของลินินที่โดนเขาเล่นงานรับกรรมแทนทั้งที่บริสุทธิ์ ภาคินจ่อปืนที่ขาอีกข้างของสาธิต ธวัชชัยรีบร้องห้าม“นิน อย่าให้ยิงพ่อของหนู!!”ธวัชชัยตะโกนเสียงดังอย่างลืมตัว ลินินสะดุ้งหน้าเหวอหันไปมองธวัชชัยอย่างเชื่องช้า“พ่อพูดว่าอะไรนะ........พ่อนินตายไปแล้ว”หน้าสวยชุ่มไปด้วยน้ำตา สายตาล่องลอยมึนงงกับสิ่งที่ได้ยิน“สาธิตเขาเป็นพ่อของหนู น้องชายพ่อที่ชื่อธนวัฒน์ เปลี่ยนชื่อเป็นสาธิต”“ผมแค่ทำให้เขาเกิด ผมไม่ใช่พ่อของเขา..........”สาธิตเสียงสั่นเครือสีหน้าเจ็บปวดเลือดที่ขาไหลนองเต็มพื้น ดวงตาสวยเบิกโพลงอ้าปากค้างค่อย ๆ หันไปมองสาธิตที่นอนเลือดนองบนพื้น“หนูไม่เชื่อ ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่พ่อของหนู ไม่ใช่ ไม่จริง!!!”หน้าสวยส่ายไปมารับไม่ได้ลุกวิ่งเตลิดออกไปทั้งน้ำตา“พ่อขอโทษ....”ธวัชชัยน้ำตาไหลที่ทำให
เหยื่อแค้น ตอนที่ 24 ใครได้ผลประโยชน์
“ผมไม่ใช่คนดีแต่ไม่เคยฆ่าใคร เรื่องนี้มันเป็นความลับมานานเกินไปและคนที่ทำผิดก็ได้รับผลกรรมของตัวเองไปแล้ว!!”ธวัชชัยตะโกนลั่นห้อง ลินินหน้าเครียดมองชายที่รักทั้งสองคน“จะใส่ร้ายใครเพื่อให้ตัวรอด”“ใครที่มีผลประโยชน์เป็นผู้ดูแลมรดกจนกว่านายจะบรรลุนิติภาวะ ตอนที่อายุครบ 20 ปี ได้ทรัพย์สินมาครบไหมหรือไม่เคยรู้เลยว่าพ่อแม่ตัวเองทิ้งมรดกไว้ให้เยอะขนาดไหน!!”ธวัชชัยจ้องตาไม่กระพริบ ภาคินชะงักสายตาคมสั่นไหวคิดตามที่ธวัชชัยพูด เขาเริ่มจุกแน่นหน้าอกหายใจเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ตัวสั่นเทาเมื่อทบทวนเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้น คนที่บอกเล่าเรื่องการตายของพ่อแม่คืออาภาสิตาและเขาไม่เคยได้รับมรดกอะไรเลยสักชิ้นที่มีวันนี้ได้เพราะร่วมทำธุรกิจกับภาณุเดช แววตาภาคินแข็งกร้าวขึ้นเมื่อไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน“กูจะไปถามเรื่องนี้เอง!”ภาคินหันหลังเดินออกนอกห้องทันที ลินินหน้าเหวอจะวิ่งตามเขาธวัชชัยรีบคว้าแขนของลูกสาว“หนูพยุงพ่อที พ่อจะไปกับเขา!”“แต่พ่อป่วยอยู่”ลินินมองอย่างห่วงใยหน้าสวยเครียดจัดห่วงทั้งพ่อและภาคิน
เหยื่อแค้น ตอนที่ 23 ไม่เคยทำเลวกับใคร
ภาคินเดินตามมายืนห่าง ๆ ไม่เข้าไปใกล้แล้วยืนมองรอบ ๆ ห้อง“พ่อเป็นยังไงบ้างคะ”“โรคเก่ากำเริบไม่ได้เป็นอะไรมาก หนูรู้ได้ยังไงว่าพ่ออยู่ที่นี่”“หนูโทรหาพ่อไม่ติด เลยโทรหาป้า ๆ บอกว่าพ่อมารักษาตัวที่โรงพยาบาลสองวันแล้วแต่ห้ามไม่ให้บอกหนู”“พ่อไม่อยากให้เป็นห่วง แค่นี้หนูก็เหนื่อยมากแล้ว เออ...เจ้าหนี้เขายอมให้ออกมาด้วยเหรอลูก”ธวัชชัยถามเสียงอ่อนเพลีย“เขามาด้วยค่ะ”ลินินตอบทันควันแล้วหันไปมองภาคินที่ยืนอยู่ด้านหลัง ธวัชชัยผงกหัวดูเห็นภาคินยืนสีหน้านิ่งเฉย สักพักลินินก็เดินไปหาภาคิน“คุณคินกลับไปพักที่บ้านเถอะค่ะ นินจะอยู่เฝ้าพ่อ”เธอเกรงใจที่จะให้เขาอยู่ที่นี่เพราะเขาไม่ชอบพ่อของเธอ“ผมไม่ให้นินอยู่ที่นี่คนเดียว”“แต่นินอยากอยู่กับพ่อ”ลินินหน้างอที่เขาไม่ให้อยู่เฝ้าพ่อ“ผมรู้ ผมสั่งให้รถโรงพยาบาลมารับเขาไปรักษาที่โรงพยาบาลเดิมแล้ว อีกสักพักก็มาถึง ถ้าจะนอนเฝ้าพ่อก็ไปนอนที่โน่นผมจะอยู่กับนินด้วย”มือห
เหยื่อแค้น ตอนที่ 22 จำเป็นต้องทำ
ลินินนอนตะแคงหันหลังให้ฝั่งเขา ภาคินพ่นลมหายใจหนักก่อนจะแทรกกายเข้าใต้ผ้านวมโอบกอดร่างบางแล้วซุกหน้าแนบกับแก้มเนียน“ผมขอโทษ................ผมเชื่อมาเป็นสิบปีว่าพ่อแม่คุณฆ่าพ่อแม่ผม จะให้เปิดใจรับฟังตอนนี้มันก็ยาก........คุณเข้าใจผมหน่อยนะ”เสียงทุ้มอ่อนลงซุกตัวกอดนางบำเรอคนโปรดแน่น ลินินได้ยินเสียงที่ปนความสั่นเครือเลยสงสารพลิกหันนอนหงายมองหน้าคมแววตาเศร้าหมอง มือบางลูบไล้แก้มสากเห็นเขาเศร้าเธอก็เศร้าไปด้วย“ขอโทษที่งอนนะคะ”“ผมจะเจ็บปวดทุกครั้งที่เรื่องการตายของพ่อแม่แว้บเข้ามา ตอนไปยึดบ้านคุณผมก็เสียใจที่ตัวเองต้องเดียวดาย ตอนนี้ผมอยู่ในโลกที่อ่อนแอให้ใครเห็นไม่ได้ ทั้งที่จริงผมอ่อนไหวและเสียใจเป็น”ภาคินพูดระบายความในใจอย่างไม่เก็บงำ เขาแทบไม่แสดงความอ่อนแอแบบนี้กับใครเลยหลังจากที่พ่อแม่ตาย มีแค่เธอคนเดียวที่เขากล้าเปิดเผยตัวตนลึก ๆในใจออกมา ลินินน้ำตาไหลสะเทือนใจที่ตัวเองไปเค้นเรื่องพ่อแม่ทำให้เขาเสียใจหน้าคมหมองเศร้าจนเธอใจหาย“นินขอโทษที่พูดเรื่องพ่อแม่คุณ ถ้าไม่สบายใจเราไม่สืบเรื่องนี้ก็ได้นะคะ ปล่อยมันไปเถอะ........”เสียงหวานสั่นเครือดึงร่างแกร่งเข้ากอดร้องไห้พร่ำขอโทษที่ท
เหยื่อแค้น ตอนที่ 6 สั่งสอนให้เข็ด
ช่วงบ่าย ลินินนั่งกอดเข่าบนโซฟาหรูในห้องนอนหน้าสวยหม่นเศร้ากับชีวิตไร้ค่าต้องทนให้เขาย่ำยีอย่างรุนแรงและต้องเป็นแบบนี้ไปอีกหลายเดือน หากชายคนรักของเธอกลับมาจากต่างประเทศก็ต้องเลิกรากันเพราะเธอไม่คู่ควรกับเขาอีกแล้ว แต่ที่ยังทุกข์ใจอยู่ตอนนี้คือไม่อยากให้คนรักรู้เรื่องที่เธอยอมเป็นนางบำเรอกลัวว่าจ
เหยื่อแค้น ตอนที่ 4 ไม่ป้องกัน
กายหนาลุกขึ้นหยิบกางเกงมาสวมใส่ ลินินค่อย ๆ ลุกนั่งมองแผ่นหลังกว้างของคนใจดำไม่แยแสเธอเลยสักนิด ก็อย่างว่าถึงจะถูกเขาพรากความบริสุทธิ์ไปแต่เธอก็เป็นแค่นางบำเรอไม่ใช่คนรักจะให้เขามาสนใจอะไร ระหว่างที่ภาคินกำลังเดินไปที่บานประตูเขาก็พูดไปเรื่อย ๆ โดยไม่หันกลับมามอง“ผมจะให้ป้าเจียกเอายาคุมมาให้ คุณต้
เหยื่อแค้น ตอนที่ 3 ผัวที่ไม่ต้องการ NC
“พอ ออกไปได้!”เสียงทุ่มออกคำสั่ง ลูกน้องหยุดชะงักหันมองงง ๆ แล้วลุกขึ้น หญิงสาวหายใจหอบโล่งอก มองลูกน้องเดินออกไปจากห้อง ภาคินก้าวเดินเข้ามานั่งแทนที่ลูกน้อง“ตัวสั่นเชียว.....”ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเกลี่ยปอยผมที่ร่วงหล่นบดบังหน้าสวย ลินินเหล่หางตามองเคืองมือหนาจับคางมนบังคับให้เธอหันมาหาแล้วฉกจูบริมฝีป
เหยื่อแค้น ตอนที่ 2 ให้ลูกน้องเปิดซิง
ภายในห้องนอน กายหนาคร่อมร่างบางให้อยู่ใต้ร่าง กดจมูกโด่งถูไถซอกคอทั้งซ้ายขวากลิ่นหอมจากกายหญิงสาวทำให้เขาหลงใหล สูดดมความหอมลากลิ้นเลียคอเนียนละเอียด กายสาวขนลุกวาบหวามอย่างไม่เคยมาก่อน ลิ้นสากไล่ลงถึงสองเต้านมอวบบีบเคล้นคลึงสลับตวัดลิ้นดูดเลีย ร่างบางแอ่นสะท้านกัดปากบางแน่นพยายามไม่เคลิ้มไป
บางทีคุณอาจจะชอบ
พันธะ(รัก)เมียบำเรอ
ชะนีติดมันส์32.1K viewsเมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี18.5K viewsเงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia)
Mali_81041.8K viewsภรรยาที่เขา..ไม่ต้องการ
Naya Solene16.9K viewsรักลนไฟ
นามปากกา โฉมงามสุดสวย759 viewsรัก(ลับ)ของมาเฟีย
มุกมายา1.6K viewsบำเรอรัก กลลวงมาเฟีย(ซีรีส์ชุดDARK)
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า5.2K viewsROMRANคนเลว
อิแย้ม630 views
