All Chapters of เหยื่อแค้นบำเรอกาม: Chapter 1 - Chapter 6

ภาคิน เจ้าของบ่อนคาสิโนผู้เด็ดเดี่ยว ความแค้นในอดีตสร้างแผลใจให้เขาต้องล้างแค้นด้วยการเอาลูกศัตรูมาเป็นนางบำเรอ ภาคินไม่รู้เลยว่านางบำเรอแสนสวยคนนี้จะมีอิทธิพลกับชีวิตทำให้เขาเปลี่ยนไปตลอดกาลลินิน ด้วยความรักในครอบครัวจึงยอมแลกร่างกายเพื่อให้ครอบครัวอยู่รอด แม้จะต้องเจอกับความทุกข์และถูกทำร้ายจิตใจมากเพียงไหนความเป็นตัวเธอก็ยังคงอยู่และมัดใจเจ้าหนี้มาดขรึมได้อยู่หมัด ภายในบ่อนคาสิโนประเทศเพื่อนบ้าน ภาคินยืนมองดารุณีกับธวัชชัยกำลังเล่นพนันกับกลุ่มคนอีกห้าคน สายตาคมจ้องมองขึงขังไม่วางตา ภาณุเดชเดินมายืนข้างๆ“กูสั่งคนไปแล้วไม่เกินเที่ยงคืน เป้าหมายจะมีหนี้ไม่น้อยกว่าหนึ่งล้าน”ภาณุเดชเดินมายืนข้าง ๆ แล้วมองไปที่ดารุณี“ขอบใจมากเพื่อน” ภาคินยิ้มมุมปากแววตาแข็งกร้าว เขาเกลียดครอบครัวนี้เพราะพวกมันโกงค่านายหน้าที่ดิน พอพ่อแม่เขาไปโวยวายก็ถูกสั่งเก็บ ทำให้ชีวิตเขาพังทลายต้องดิ้นรนเพียงคนเดียวกว่าจะมีวันนี้มันไม่ง่ายเลย เขาตั้งใจทำให้ดารุณีที่ติดการพนันติดหนี้เยอะขึ้นเรื่อย ๆ และเอาสินทรัพย์มาชำระคืน เป้าหมายที่ต้องการคือให้พวกมันหมดตัว เวลาผ่านไปเพียงไม่ถึงเดือนทุกอย่างก็เป็นไป

“พอ ออกไปได้!”เสียงทุ่มออกคำสั่ง ลูกน้องหยุดชะงักหันมองงง ๆ แล้วลุกขึ้น หญิงสาวหายใจหอบโล่งอก มองลูกน้องเดินออกไปจากห้อง ภาคินก้าวเดินเข้ามานั่งแทนที่ลูกน้อง“ตัวสั่นเชียว.....”ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเกลี่ยปอยผมที่ร่วงหล่นบดบังหน้าสวย ลินินเหล่หางตามองเคืองมือหนาจับคางมนบังคับให้เธอหันมาหาแล้วฉกจูบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วด้วยความกระหายอยาก ลิ้นหนาซอกซอนเข้าโพรงปากนิ่มตวัดลิ้นหยอกล้อลิ้นบางที่ไร้เดียงสา ลินินหายใจหอบเหนื่อยจากการถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วง ริมฝีปากหนาถอดถอนจ้องหน้าสวยที่ดูสับสน“ต้องฝึกอีกเยอะ ผมจะเสียเวลาสอนเซ็กซ์ให้คุณแล้วกัน” หน้าคมโน้มลงซุกไซ้ลำคอเรียวไล่มาถึงช่วงอก มือหนาซุกซนไปทั่วกายสาวแสนจะนุ่มนิ่มเนียนละเอียดค่อย ๆ ดันร่างบางนอนลงบนที่นอน เคลื่อนริมฝีปากแทะเล็มจากหน้าอกลงไปยังหน้าท้องแบบราบ ลินินใจสั่นระรัวความรู้สึกวาบหวิวอ่อนระทวยไปกับการเล้าโลม เรียวลิ้นหมุนวนหน้าท้องแบนราบที่แขม่วเกร็งเสียวซ่าน เสียงลมหายใจติดขัดมวลท้องอย่างบอกไม่ถูกเรียวลิ้นร้ายเลาะเล็มลงไปจนถึงเนินสวาทกายบางสะดุ้งถอยหนีแต่มือแกร่งจับเอวบางกดไว้แน่น ก่อนจะจัดการละเลงความนุ่มนิ่มอย่างหิวกระหาย“อื้

“แค่นี้เหรอคะไหนเขาบอกให้พวกเธอดูแลนิน”ลินินหน้าตาเหลอหลามองตามหลังสามสาวที่เธอออกไปเฉย ๆ ภาคินบอกว่าให้พวกเธอดูแลทำไมถึงรู้สึกว่าต้องดูแลตัวเอง“ต่างคนต่างอยู่ดีแล้วค่ะ ถ้าให้ดูแลอาจทะเลาะกันบ้านแตก”อุ่นกระซิบกระซาบอยู่ข้าง ๆ ลินิน ป้าเจียกฟาดแขนอุ่นแรงจนอุ่นสะดุ้ง“อย่านินทาเจ้านาย”ป้าเจียกทำหน้าดุ ลินินหน้าเจื่อนเหลือบมองอุ่นแล้วอมยิ้มให้กัน อุ่นนี่แหละที่จะเป็นเพื่อนในระหว่างที่เธออาศัยอยู่ที่นี่ ช่วงค่ำภายในห้องนอนลินิน บนที่นอนนุ่มร่างบางนอนแผ่หลายิ้มกว้างบนที่นอนกางแขนขาโยกไปมาสบายใจ“วันนี้รอดแค่วันพฤหัส ได้นอนสบาย ๆ อีกตั้งสามวัน.....”เสียงหวานเจื้อยแจ้ว เกลือกกลิ้งลงบนที่นอนนุ่มไปมาอย่างอารมณ์“อารมณ์ดีอะไร”เสียงทุ้มพูดขึ้นทำเอาหญิงสาวสะดุ้งดีดตัวหน้าเหวอที่เห็นภาคินยืนกอดอกหน้าขรึมอยู่ข้างเตียง“คุณมาทำอะไรคะ”“มาเอาไง วันนี้จะสอนท่าใหม่”คิ้วเข้มเลิกขึ้นงงว่าทำไมเธอถึงถามอย่างนั้น“แต่วันนี้เป็นวันของ.....คนที่ชื่อไอยู.......”หน้าสวยครุ่นคิดพยายามนึกชื่อสาววันพฤหัส“จะเอาใครก็เอา ไม่ต้องกำหนดวัน”“อ้าว......”หน้าสวยสลดลงคอตกทิ้งตัวนั่งห่อเหี่ยวอย่างเห็นได้ชัด ภาคิ