Se connecterอีกห้องซึ่งอยู่หลังบ้าน…
แสงแดดของยามเช้า สาดลอดบานหน้าต่างเข้ามาอาบร่างของชายหนุ่มที่ยังนอนเหยียดยาวอยู่กับพื้นตั้งแต่เมื่อคืน ภายในห้องเล็กๆ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นที่คุมขัง
‘กันย์’ ชายหนุ่มผู้เคราะห์ร้าย ยังคงหลับไม่รู้เรื่อง ก่อนจะสะดุ้งตื่นในเวลาต่อมา
หลังจากมีเสียงไขกุญแจคลายโซ่ที่คล้องประตูเอาไว้ พร้อมกับเท้าใหญ่ของใครบางคนถีบประตูเข้ามาเสียงดังโครม
ชายหนุ่มผู้เคราะห์ร้ายสะดุ้งตื่น ลืมตาขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย ความง่วงซึมจากฤทธิ์ของยาสลบทำให้ยังรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง
กันย์คลอนศีรษะไปมา ราวกับว่ากำลังพยายามครุ่นคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่ตัวเองจะมาอยู่ตรงนี้
จากนั้นภาพของเห็นการณ์เมื่อคืนที่ผับก็ทยอยผุดเข้ามาในหัว
แต่การที่ชายหนุ่มยังนอนนิ่งไม่ลุกขึ้นมา ยิ่งทำให้คนใจร้อนที่เพิ่งถีบประตูเข้ามารู้สึกขัดใจ จึงเดินไปที่ตู้เย็นตั้งอยู่มุมห้อง คว้าขวดน้ำเย็นเฉียบออกมาเปิดฝาแล้วราดลงบนหัวของกันย์ในทันที
ซ่า…
เสียงน้ำราดลงมาเต็มหน้า เข้าตา เข้าปาก และบางส่วนเข้าจมูกถึงกับทำให้คนตัวเล็กสำลัก
“แค่ก... แค่ก… แค่ก… ”
กันย์ยกมือขึ้นลูบใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ
“ตื่นได้แล้วโว้ยไอ้เวร… ”
พ่อเลี้ยงเดชนั่นเอง…
กราดเสียงเหี้ยมใส่กันย์ที่กำลังพยายามจะลุกขึ้นมานั่งคุกเข่าอย่างทุลักทุเล ไม่อาจพยุงกายเพราะมือสองข้างถูกเชือกเส้นใหญ่มัดไพล่หลังเอาไว้ราวกับว่าเป็นนักโทษอุกฉกรรจ์
หนุ่มผู้โชคร้ายมองหน้าพ่อเลี้ยงเดช…
นึกสงสัยว่าตัวเองทำความผิดอะไรไว้ กูไปฆ่าพ่อแม่ใครตายหรือยังไง? จึงได้ถูกลักพาตัวมายังสถานที่คุมขังซึ่งไม่รู้ว่าที่ไหน
“มึงเป็นใคร… ทำไมต้องทำกับกูแบบนี้… ”
คนโดนจับมาถามด้วยความโกรธเพราะสำลักน้ำที่เข้าจมูก จ้องมองหน้าผู้ชายตัวใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราดูเหี้ยมเกรียมน่าเกรงขาม
“แค่นี้ยังน้อยไป ถ้าเทียบกับสิ่งที่มึงทำไว้… ไอ้สัตว์… เดี๋ยวมึงจะได้เจอกูยิ่งกว่านี้… ”
พ่อเลี้ยงเดชขบกรามกรอดจนเส้นเลือดนูนขึ้นเป็นริ้วที่ขมับสองข้าง
“ผม… เอ่อ… ผมว่าน่าจะเป็นการเข้าใจผิด… ”
เสียงของกันย์อ่อนลง…
ในสถานการณ์ที่รู้ดีว่าตัวเองเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด ดูท่าทางไอ้เหี้ยมคนนี้จะเอาถึงตาย ครั้นเมื่อมองออกไปจากหน้าต่างก็เห็นว่าที่นี่ถูกโอบล้อมไว้ด้วยป่าเขาจนไม่รู้ว่าตัวเองถูกลักพาตัวมาไว้ที่ส่วนใดของโลก
“ไม่ผิด… ถูกตัว… มึงนี่แหละใช่เลย… ไอ้กันย์”
พ่อเลี้ยงกราดเสียงใส่ชายหนุ่มผู้เป็นต้นเหตุแห่งความแค้น ดวงตาแดงก่ำราวกับมีก้อนไฟจุดเอาไว้
“เอ่อ… คุณรู้จักชื่อผมด้วย แล้วผม… เอ่อ… ผมไปทำอะไรให้คุณเจ็บแค้น… บอกผมที… ”
กันย์ยอมรับว่ารู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ…
“โถ… ปากบอกว่าเจ็บ แต่รูของมึงขมิบเอ็นกูแน่นเชียว… ซี้ดดดด… ”รูแน่นสุดๆ พ่อเลี้ยงคราง ขบกรามให้กับความฝืดคับของรูเนื้อที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นของผู้ชายคนไหนทะลวงมาก่อน พ่อเลี้ยงจ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังบิดเบ้ไปด้วยความเสียวซ่าน เห็นริมฝีปากน้อยๆ ของกันย์สั่นระริกจนทนมองไม่ไหว รีบเอื้อมมือข้างหนึ่งลงมาโอบต้นคอของกันย์ที่ใบหน้ากำลังเหยเก รั้งขึ้นมาจูบปาก“อือ… ไม่… ”กันย์เม้มปากแน่น… พยายามจะบ่ายหน้าหนีบปากของพ่อเลี้ยงที่มีแพหนวดสีดำหนาคาดเอาไว้เหนือริมฝีปาก“มึงไม่ยอมจูบใช่ไหม… ได้… เดี๋ยวกูจะทำให้มึงยอม… ”มือใหญ่ที่โอบล็อกอยู่หลังต้นคอ กระชากร่างอ้อนแอ้นเข้ามากระเด้าสุดกำลัง ซ่วบ…“อ๊ายยยย… ”กันย์สะดุ้งคราง รู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของพ่อเลี้ยงทะลวงเข้ามาสุดโคนไข่“ไม่ยอมจูบใช่ไหม… ”พ่อเลี้ยงโกรธ มืออีกข้างดันต้นขาด้านในของกันย์ให้แบะอ้าแล้วโก่งเอวกระแทกลำเอ็นทะลวงเข้าหาจนมิดโคน เส้นขนรอบตอโคนเสียดสีปากรูสีชมพู เบ่งบวมขึ้นมาเป็นขอบนูนโอบรัดลำเนื้อสีน้ำตาล กระแทกเข้าสุดออกสุดตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… “อ๊ะ… อ๊ายยยย… อูยยยยย… ”กันย์ร้องครางด้วยความเสียว ปากที่เม้มแน่นเม
“โห… ”ดวงตาของกันย์เบิกโพลงตะลึงมองอาวุธประจำกายของพ่อเลี้ยง ตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามพ่อเลี้ยงก้มลงหยิบกระปุกวาสลีนในกระเป๋ากางเกงที่เตรียมเอามาพร้อมรูดทาท่อนเอ็นคัดแข็ง รอบๆ ลำเนื้อสีน้ำตาลมีเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนเหมือนรากไม้กระจายอยู่รอบลำร่างสูงใหญ่กำยำไปด้วยมัดกล้าม ขยับขึ้นมาบนเตียง แทรกลำตัวเข้ามาคุกเข่าระหว่างง่ามขาของกันย์ที่โดนดันให้อ้ากว้าง“ไม่นะ… ”กันย์แทบไม่เชื่อว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง หัวเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัวพร้อมกับหัวเอ็นสีม่วงถอกบานกดเข้าใส่รูจีบสีชมพูขมิบด้วยความกลัว“โอ๊ะ… ”กันย์สะบัดใบหน้า… สูดปากพริ้มตารับความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรูแคบคับ เมื่อส่วนปลายของลำเนื้อยาวใหญ่รุกคืบเข้ามาคาเอาไว้ครึ่งลำ“อูยยยยย… ”กันย์ครางเสียงยาน…ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกันด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นของชายใดสอดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น“งืออออ… ผมเจ็บ… ”เสียงของกันย์สั่นเครือ…เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็
“เออ… กูเอง… ”พ่อเลี้ยงเดชตอบ กันย์ได้กลิ่นเหล้าโชยเข้ามากระทบจมูก“มาก็ดีแล้ว… ผมอยากจะถามอยู่พอดี”กันย์พยายามรวบรวมความกล้า เก็บซ่อนความกลัวอย่างมิดชิดไม่ให้เขาเห็น“มึงจะถามอะไร… ”พ่อเลี้ยงเดชทำหน้าถมึงทึง“ไหนพ่อเลี้ยงบอกว่าจะส่งผมกลับบ้าน”“เออ… กูจะส่งมึงกลับ แต่กูมีคำถามข้อนึง… มึงต้องตอบคำถามของกูก่อน… ”“ครับ… พ่อเลี้ยงจะถามอะไรผมครับ”“ทำไมมึงไม่ชอบน้องสาวกู”“ผม… เอ่อ… ”“ตอบมา… ทำไมวะ คำถามนี้สำหรับมึงมันตอบยากนักหรือไง… ”“คือ… ผมมีเหตุผลส่วนตัวครับ ผมขอไม่ตอบ”กันย์รู้ว่าประโยคนี้อาจทำให้เขาโกรธ“ที่แท้มึงก็ไอ้แมงดา ไอ้พวกผู้ชายหลอกกิน… หลายคนแล้วที่เข้ามาในชีวิตของน้องสาวกูเพื่อจะปอกลอกหลอกเงิน… มึงก็ด้วย… ”พ่อเลี้ยงสาดน้ำเสียงใส่กันย์อย่างเหลืออด“ผมไม่ใช่ผู้ชายพวกนั้น พ่อเลี้ยงอย่าเหมารวม… ที่ผมรักน้องสาวพ่อเลี้ยงไม่ได้… ก็เพราะว่าผมมีเหตุผลส่วนตัว… ”“เหตุผลอะไรวะ… ”“มันเป็นเรื่องส่วนตัว… และผมก็ไม่จำเป็นต้องบอกใคร… ”“ไอ้สัตว์… มึงมันก็แค่ไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัว ไอ้หน้าตัวเมียชอบฟันผู้หญิงแล้วทิ้ง วันนี้กูจะทำให้มึงได้ลิ้มรสความเจ็บปวด มึงจะได้รู้ว่าโดนกระแทกแล้วทิ
คลิปมีเพียงเท่านั้น… แม้จะเป็นเพียงคลิปสั้นๆ ก็จริง… แต่มันก็ทิ้งความเจ็บปวดไว้กับพ่อเลี้ยงเดชผู้เป็นพี่ชายเจ้าของคลิปมาจนถึงวันนี้ เมื่อรู้ว่ามีชื่อของผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาเกี่ยวข้อง ตอนแรกพ่อเลี้ยงคิดจะปล่อยให้ผ่านเลยไป แต่ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีภายหลังการจากไปของน้องสาวผู้เป็นที่รัก ชื่อของผู้ชายที่ถูกเอ่ยถึงก็ยังติดอยู่ในความสงสัย สุดท้ายจึงตัดสินใจออกค้นหา… ถึงขั้นลงทุนจ้างนักสืบอยู่พักใหญ่ๆ จนรู้เบาะแสของกันย์ กระทั่งได้เจอตัว“อรตายยังไงครับ… ”กันย์ถามทั้งน้ำตา“คืนนั้นอรเมามากจนเกิดอุบัติเหตุขณะกำลังขับรถกลับบ้าน… ”พ่อเลี้ยงเดชตอบ… จ้องมองใบหน้านองน้ำตาของกันย์ ทำให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีท่าทีของความโหดร้ายเลยสักนิด ต่างไปจากสิ่งที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้ว่าจะได้เห็น“ผมขอโทษ… ”น้ำเสียงสำนึกผิด กันย์ไม่รู้ว่าเรื่องราวในคืนนั้นจะทำให้เกิดการสูญเสียถึงเพียงนี้ “ผมขอโทษ… ”กันย์ยกมือไหว้พ่อเลี้ยงเดชอีกครั้งแล้วก้มลงกราบหลุมศพทั้งน้ำตานองใบหน้าพ่อเลี้ยงเดชจ้องมองตาของกันย์ที่ดูอ่อนโยน ไม่มีวี่แววของความเหี้ยมเกรียมอย่างแบดบอยส์ที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้เลยสักนิดว่าจะได้เห็น แทนที่จะได้จ
อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา“นายครับ… รถพร้อมแล้วครับ”แปดโมงเช้า เมื่อถึงเวลาตามที่นัดหมายกันไว้ ไอ้ดำเดินเข้ามาตามพ่อเลี้ยงเดช กำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ “ไอ้กันย์ล่ะ… ”พ่อเลี้ยงถามถึงคนที่โดนจับตัวมา“ผมเอาตัวมันไปขึ้นรถแล้วครับ… ”ไอ้ดำตอบแล้วเดินไปที่รถตู้สีขาวคันใหญ่ ไม่นานพ่อเลี้ยงก็ตามไปขึ้นรถ พากันเดินทางเข้ามายังสวนกุหลาบที่อยู่ลึกเข้ามาด้านหลังไร่ส้มเนื้อที่กว้างใหญ่หลายพันไร่ในเวลาต่อมากันย์ก้าวช้าๆ ลงจากรถตู้คันใหญ่โดยมีไอ้ดำจูงมือเดินนำหน้า รู้ว่าตัวเองกำลังถูกพามาที่ไหนสักแห่ง ที่มองไม่เห็นก็เพราะว่าดวงตาทั้งสองข้างมีผ้าผูกตาเอาไว้“นั่งลง… ”พ่อเลี้ยงเดชสั่งเสียงเหี้ยม เอาเท้าถีบน่องของกันย์จนร่างน้อยทรุดลงนั่งคุกเข่าบนลานหญ้า“เปิดตามัน… ”พ่อเลี้ยงเดชสั่ง ไอ้ดำรีบแก้ผ้าที่ผูกตาของกันย์เอาไว้ตั้งแต่ตอนที่พาออกมาจากห้อง และพลันนั้นเอง… ภาพที่เห็นทำเอาชายหนุ่มตกใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าหลุมฝังศพของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่รู้ว่าเป็นผู้หญิงก็เพราะว่ามีรูปขาวดำติดอยู่ที่โคนไม้กางเขนทำขึ้นจากหินอ่อนสีขาว“อร… คุณพระช่วย อย่าบอกนะว่าอ
แต่ต้องพยายามทำใจดีสู้เสือ ยิ่งในมุมที่ตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น เงยหน้ามองพ่อเลี้ยงเดชยืนจังก้าเต็มความสูงใหญ่ยิ่งทำให้กันย์รู้สึกราวกับว่าร่างของตัวเองกำลังถูกบีบให้ลีบเล็กลงทุกที ส่วนพ่อเลี้ยงเดชนั้นดูตัวใหญ่ตระหง่านและทรงอำนาจน่าเกรงขาม อีกทั้งดวงตาคมกริบคู่นี้ยังมีประกายของสัตว์นักล่าสุดเหี้ยมโหดแผ่ออกมาให้เห็น“มึงทำเหี้ยอะไรไว้… ตัวมึงย่อมรู้ดี”พ่อเลี้ยงสาดน้ำเสียงใส่“ผมคิดว่าคุณกำลังเข้าใจผิดอย่างแรง ผมขอโอกาสอธิบายได้ไหมครับ… และถ้าคุณปล่อยผมออกไปโดยไม่ทำอันตรายผม… ผมสัญญาว่าจะไม่แจ้งความเอาผิดเรื่องที่คุณลักพาตัวผมมา… ”แม้เสียงของกันย์จะอ่อนลงด้วยความกลัว หากสุดท้ายก็ยังกล้าต่อรองกับพ่อเลี้ยงเดช หวังให้ตัวเองรอดไปจากสถานการณ์บ้าๆ นี้เสียที“ไอ้เวร… นี่มึงยังกล้ามาต่อรองกับกู”พ่อเลี้ยงเดชปรี่เข้ามากระชากคอเสื้อของชายหนุ่มจนร่างน้อยแทบลอยขึ้นจากพื้นพร้อมกับง้างหมัดทว่ายังไม่ทันได้กระแทกหน้าคนปากดี ก็มีเสียงกังวานของใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง “เดช… อย่าถึงกับต้องลงไม้ลงมือ ปู่บอกแกแล้วใช่ไหมว่าให้เลิกจองเวร… ให้ลืมเรื่องนี้ไปซะ… ”เสียงของชายชราวัยเจ็ดสิบปีที







