All Chapters of เฮียครับผมรับไม่ไหว Yaoi: Chapter 1 - Chapter 8

เฮียครับทำไมชอบจับผมกระแทกผู้​เขียนข้าวหลาม ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือเว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆเฮียครับทำไมชอบจับผมกระแทกเวลาราวๆ ห้าทุ่มที่หน้าผับชื่อดังแห่งหนึ่ง อยู่ไม่ห่างจากสถานีรถไฟในตัวเมืองเชียงใหม่“มันเดินออกมาแล้วครับนาย… ”เสียงของไอ้ดำ ลูกสมุนคนสนิทของ ‘เดช’ หรือผู้คนมักจะเรียกกันว่า ‘พ่อเลี้ยงเดช’ ดังเข้ามาในโทรศัพท์ไอโฟนที่พ่อเลี้ยงกำลังถือแนบหู ร่างสูงใหญ่นั่งอยู่ในรถเบนส์สีดำคันหรู จอดรออยู่ที่ด้านหลังผับ‘ไอ้ดำ’ กำลังซุ่มเล็งเหยื่อผู้โชคร้ายอย่างใจจดใจจ่อ รอกระทั่งเห็นเป้าหมายเดินออกมาก็รีบรายงาน“มึงแน่ใจนะว่าใช่มัน… อย่าให้ผิดตัวนะโว้ย… กูไม่อยากเสียเวลา”พ่อเลี้ยงเดชย้ำเสียงหนักกับลูกสมุนที่พร้อมเข้าจู่โจมเป้าหมาย“ผิวขาว… ตัวเล็ก… จมูกโด่ง หน้าตาหล่อเหลาเหมือนในรูปครับนาย… ไม่ผิดตัวแน่ๆ… ”ไอ้ดำยืนยันว่าใช่คนท

แต่ต้องพยายามทำใจดีสู้เสือ ยิ่งในมุมที่ตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น เงยหน้ามองพ่อเลี้ยงเดชยืนจังก้าเต็มความสูงใหญ่ยิ่งทำให้กันย์รู้สึกราวกับว่าร่างของตัวเองกำลังถูกบีบให้ลีบเล็กลงทุกที ส่วนพ่อเลี้ยงเดชนั้นดูตัวใหญ่ตระหง่านและทรงอำนาจน่าเกรงขาม อีกทั้งดวงตาคมกริบคู่นี้ยังมีประกายของสัตว์นักล่าสุดเหี้ยมโหดแผ่ออกมาให้เห็น“มึงทำเหี้ยอะไรไว้… ตัวมึงย่อมรู้ดี”พ่อเลี้ยงสาดน้ำเสียงใส่“ผมคิดว่าคุณกำลังเข้าใจผิดอย่างแรง ผมขอโอกาสอธิบายได้ไหมครับ… และถ้าคุณปล่อยผมออกไปโดยไม่ทำอันตรายผม… ผมสัญญาว่าจะไม่แจ้งความเอาผิดเรื่องที่คุณลักพาตัวผมมา… ”แม้เสียงของกันย์จะอ่อนลงด้วยความกลัว หากสุดท้ายก็ยังกล้าต่อรองกับพ่อเลี้ยงเดช หวังให้ตัวเองรอดไปจากสถานการณ์บ้าๆ นี้เสียที“ไอ้เวร… นี่มึงยังกล้ามาต่อรองกับกู”พ่อเลี้ยงเดชปรี่เข้ามากระชากคอเสื้อของชายหนุ่มจนร่างน้อยแทบลอยขึ้นจากพื้นพร้อมกับง้างหมัดทว่ายังไม่ทันได้กระแทกหน้าคนปากดี ก็มีเสียงกังวานของใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง “เดช… อย่าถึงกับต้องลงไม้ลงมือ ปู่บอกแกแล้วใช่ไหมว่าให้เลิกจองเวร… ให้ลืมเรื่องนี้ไปซะ… ”เสียงของชายชราวัยเจ็ดสิบปีที

คลิปมีเพียงเท่านั้น… แม้จะเป็นเพียงคลิปสั้นๆ ก็จริง… แต่มันก็ทิ้งความเจ็บปวดไว้กับพ่อเลี้ยงเดชผู้เป็นพี่ชายเจ้าของคลิปมาจนถึงวันนี้ เมื่อรู้ว่ามีชื่อของผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาเกี่ยวข้อง ตอนแรกพ่อเลี้ยงคิดจะปล่อยให้ผ่านเลยไป แต่ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีภายหลังการจากไปของน้องสาวผู้เป็นที่รัก ชื่อของผู้ชายที่ถูกเอ่ยถึงก็ยังติดอยู่ในความสงสัย สุดท้ายจึงตัดสินใจออกค้นหา… ถึงขั้นลงทุนจ้างนักสืบอยู่พักใหญ่ๆ จนรู้เบาะแสของกันย์ กระทั่งได้เจอตัว“อรตายยังไงครับ… ”กันย์ถามทั้งน้ำตา“คืนนั้นอรเมามากจนเกิดอุบัติเหตุขณะกำลังขับรถกลับบ้าน… ”พ่อเลี้ยงเดชตอบ… จ้องมองใบหน้านองน้ำตาของกันย์ ทำให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีท่าทีของความโหดร้ายเลยสักนิด ต่างไปจากสิ่งที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้ว่าจะได้เห็น“ผมขอโทษ… ”น้ำเสียงสำนึกผิด กันย์ไม่รู้ว่าเรื่องราวในคืนนั้นจะทำให้เกิดการสูญเสียถึงเพียงนี้ “ผมขอโทษ… ”กันย์ยกมือไหว้พ่อเลี้ยงเดชอีกครั้งแล้วก้มลงกราบหลุมศพทั้งน้ำตานองใบหน้าพ่อเลี้ยงเดชจ้องมองตาของกันย์ที่ดูอ่อนโยน ไม่มีวี่แววของความเหี้ยมเกรียมอย่างแบดบอยส์ที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้เลยสักนิดว่าจะได้เห็น แทนที่จะได้จ

“โห… ”ดวงตาของกันย์เบิกโพลงตะลึงมองอาวุธประจำกายของพ่อเลี้ยง ตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามพ่อเลี้ยงก้มลงหยิบกระปุกวาสลีนในกระเป๋ากางเกงที่เตรียมเอามาพร้อมรูดทาท่อนเอ็นคัดแข็ง รอบๆ ลำเนื้อสีน้ำตาลมีเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนเหมือนรากไม้กระจายอยู่รอบลำร่างสูงใหญ่กำยำไปด้วยมัดกล้าม ขยับขึ้นมาบนเตียง แทรกลำตัวเข้ามาคุกเข่าระหว่างง่ามขาของกันย์ที่โดนดันให้อ้ากว้าง“ไม่นะ… ”กันย์แทบไม่เชื่อว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง หัวเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัวพร้อมกับหัวเอ็นสีม่วงถอกบานกดเข้าใส่รูจีบสีชมพูขมิบด้วยความกลัว“โอ๊ะ… ”กันย์สะบัดใบหน้า… สูดปากพริ้มตารับความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรูแคบคับ เมื่อส่วนปลายของลำเนื้อยาวใหญ่รุกคืบเข้ามาคาเอาไว้ครึ่งลำ“อูยยยยย… ”กันย์ครางเสียงยาน…ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกันด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นของชายใดสอดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น“งืออออ… ผมเจ็บ… ”เสียงของกันย์สั่นเครือ…เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็