เข้าสู่ระบบก็คือหัวโจกของเทคนิคมีนบูรพาพวกเขาขึ้นชื่อเรื่องอะไร เชื่อเสียงเรียงนามถูกพูดต่อไปทางไหนทุกคนรู้ดีแต่ทว่าทุกอย่างที่เขาแสดงออกต่อเธอ ปฏิบัติต่อเธอมันเต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่น“ต้องขอบคุณหนูมากกว่าที่ยอมเปิดใจรักพี่สองคน”“ไม่รักได้ยังไงในเมื่อพี่แฝดแสนดีกับหนูขนาดนี้”ที่ผ่านมาสองแฝดทำให้เห็น ทำ
“หนูชอบไหมเชอรีน” เพราะเกรทไม่มั่นใจเลย ถึงพวกเขาจะตั้งใจมากแค่ไหนแต่ในใจกลับมีความกังวลกลัวว่าเชอรีนจะไม่ชอบ“หนูชอบมาก” แต่ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับมาทำสองแฝดยกยิ้มด้วยความพอใจเพียงแค่เชอรีนชอบ มันก็มากพอแล้ว !“พี่ดีใจที่หนูชอบ” เกรฟเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ ใบหน้าหล่อยกยิ้มอย่างปกปิดไม่มิด จะไม่ให้ดีใ
“บ้านของเรา” สองแฝดตอบกลับมาพร้อมกันและไม่ทันที่จะให้เชอรีนได้พูดอะไรต่อ แฝดพี่รับหน้าที่เปิดประตูบ้าน ส่วนแฝดน้องจับมือเชอรีนเดินตรงเข้ามาด้านในภายในบ้านหลังนี้ถูกตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ครบครัน สายตาสวยสอดส่องไปทั่วก่อนจะพบกับรูปภาพใหญ่ที่เป็นภาพของพวกเขาสามคน“พี่แฝดที่บอกว่าบ้านของเราคืออะไรคะ”
“เชอรีนไลน์มาบอกให้ไปรับหกโมงเย็น มึงจัดลูกโป่งเสร็จยังเกรท” เกรฟเอ่ยถามขึ้นด้วยความร้อนรนเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลาหกโมงเย็นแต่ทว่าในตอนนี้สิ่งที่พวกเขาทำตรงหน้าดูไม่เป็นชิ้นเป็นอัน“ใกล้แล้ว จัดลูกโป่งเสร็จติดรูปแค่นี้ก็เสร็จแล้ว” เกรทตอบกลับมาตรง เขาติดลูกโป่งใบสุดท้ายไว้กับเพดานห้องก่อนจะต
ทุกอย่างดำเนินไปในทางที่ดีไม่เว้นแม้แต่เรื่องต่อยตีที่สองแฝดเคยมีเป็นประจำกับพี่ชายของเชอรีน ตอนนี้มันถูกคลี่คลายกลายเป็นความสัมพันธ์ดี ๆ ระหว่างน้องเขยกับพี่ชาย“หนูอยากไปเที่ยวไหนไหมเชอรีน” เกรฟเอ่ยถามออกมาพร้อมมือหนาที่ลูบหัวคนรักของตัวเองด้วยความเอ็นดูจะมองกี่ครั้งกี่ที เขาก็เอ็นดูเชอรีนเสมอเธ
“เชอรีนหนูได้ยินทุกอย่างไหม” เกรทเอ่ยถามขึ้นเพราะตั้งแต่พวกเขาเปิดสปีกเกอร์โฟน คนที่หลับตาลงและเหมือนจะหลับไปก็ลืมตาขึ้นมานอนฟังด้วย“ได้ยินทุกอย่างเลย” เชอรีนตอบกลับมาตามตรงเพราะเมื่อกี้ที่สองแฝดคุยกับพี่ชายของเธอมันไม่ได้มีเพียงแค่เรื่องของเธอแต่ยังมีเรื่องราวของพวกเขาทั้งสามคนเรียกว่าพวกเขาเคลีย
“แล้วเฮียครามไม่อยากมีเซ็กซ์กับหนูหรอ” แก้มหอมถามขึ้นเพราะมาถึงขนาดนี้แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะไปถึงเรื่องการมีเซ็กซ์เรียกว่าใกล้จนเอื้อมถึง“มีเซ็กซ์กับเธอยังเร็วไปแก้มหอม ผลัดกันเล่นแบบนี้สะสมคะแนนไปเรื่อยๆมันน่าสนุกกว่าเยอะ” ฟ้าครามตอบกลับไปตามตรงเพราะในตอนนี้เขายังสนุกกับการเล่นเกมกับแก้มหอม
“ไม่ใช่เด็กแต่ทำไมชอบทำหน้าตาหวั่นกลัวเหมือนคนไม่เคย”แน่นอนว่าฟ้าครามดูออก ถึงแก้มหอมจะปิดซ้อนความกลัวแต่มีหลายครั้งที่แววตาวูบไหวราวกับมีความกังวลอยู่ในใจ“ถ้าเฮียครามคิดว่าหนูกลัว เฮียครามก็ลองใช้ลิ้นให้หนูสิเดี๋ยวหนูจะเด้งกลับทำให้เฮียครามรู้ว่าหนูไม่ได้กลัว”ในตอนแรกแก้มหอมกังวลและกลัวก็จริงแต่
“จะกินข้าวรอหนูก็ไม่ว่า” แก้มหอมพูดขึ้นทันทีเพราะกว่าเธอจะแต่งหน้าแต่งเสร็จก็คงใช้เวลาพอสมควร“ฉันไม่ได้อยากกินข้าว” ฟ้าครามตอบกลับไปตามตรงในตอนนี้ตัวของฟ้าครามไม่ได้อยากกินข้าวแต่ในใจลึกๆกลับเชยชิมเด็กขี้อ่อยตรงหน้าแต่หากแสดงออกมากไปมันก็อาจทำให้เด็กขี้อ่อยคนนี้หลงระเริง“แล้วอยากกินอะไรคะ หนูหรือ
“น้องแก้มหอมครับ”“เฮ้อ ! มีอะไรคะพี่เจมส์” แก้มหอมได้แต่กลอกตามองบนและถามขึ้น ส่วนเจมส์ที่แก้มหอมพูดถึงก็ผู้ชายคนหนึ่งที่แก้มหอมเคยเล่นด้วย“น้องแก้มหอมไม่ตอบไลน์พี่เลย เป็นอะไรหรือเปล่า” เจมส์ถามขึ้นเพราะสงสัยว่าตัวเองทำอะไรผิด ทำไมน้องแก้มหอมสาวที่แอบชอบถึงได้ดองแชทกันขนาดนี้“ไม่ตอบก็แปลว่าไม่อย







