2

"โอ๊ย!! แล้วมาว่าฉันสมองขี้เลื่อย ไม่หัดดูตัวเองบ้างเลย ประโยคง่ายๆแค่นี้ก็แปลไม่ออก ที่เรียนจบมาได้เนี่ย ยัดใต้โต๊ะหรือเปล่ามิทราบคะพ่อคนรวยล้นฟ้า" เหมือนฝันพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันพร้อมกับกรอกตามองบนอย่างเอือมระอา

"เธอนี่ผีเจาะปากมาพูดหรือเปล่าวะ!" เฮียซันยืนกอดอกมองยัยเด็กแสบที่นั่งรับประทานข้าวเหนียวหมูปิ้งอย่างมูมมามโดยส่งสายตาและสีหน้ากวนประสาทอยู่ทุกเมื่อเป็นระยะระยะ

ถือได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ต่อต้านเขาทั้งการกระทำและวาจา เพราะโดยปกติแล้วแค่เขากระดิกนิ้วผู้หญิงพวกนั้นก็เร่เข้ามารายล้อมไม่ขาดสายต่อคิวยาวจากราชบุรีไปกรุงเทพมหานครได้เลยทีเดียว

"ฉันไม่อยากจะเสวนากับคนสมองขี้เลื่อยแบบนายหรอกนะ! ตกลงนายจะยอมจ่ายค่าเสียหายและค่าทำขวัญให้ฉันดีๆหรือจะให้ถึงโรงพัก เอริ้ก!" เหมือนฝันพูดจบก็เลยออกมาเล็กน้อยด้วยความอิ่มหนำ ภายในถุงพลาสติกมีหมูปิ้งจำนวน 20 ไม้และข้าวเหนียว 4 ห่อ แต่ตอนนี้กลับหมดเกลี้ยงเหลือเพียงแค่ไม้ลูกชิ้น

"นี่เธอกินเข้าไปได้ยังไงวะ! ฉันว่าเมื่อกี้มันยังเต็มถุงอยู่เลยนะเว้ยเฮ้ย" เฮียซันเอ่ยถามอย่างไม่เชื่อสายตาพรางทอดสายตามองถุงหมูปิ้งสลับกับใบหน้าของเธอ

"นี่! นายจะอยากรู้เรื่องของฉันไปทำไมนักหนา เอ๊ะ! หรือนายเห็นว่าฉันสวยก็เลยอยากยื้อเวลาเพื่อที่จะได้อยู่ต่อนานๆ แต่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องหาเรื่องมาคุยกับฉันก็ได้นะ เพราะนายไม่ได้ตรงสเปคของฉันเลยแม้แต่ปลายเล็บ" เหมือนฝันพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ แล้วลุกขึ้นยืนตรงด้วยความสูง 156 เซนติเมตร พลางเชิดหน้าเงยขึ้นพูดคุยกับฝ่ายตรงข้ามซึ่งมีส่วนสูงถึง175เซนติเมตร 

"โอ๊ย! อย่าหลงตัวเองให้มันมากหน่อยเลย เธอเองก็ไม่ใช่สเปกฉันซะหน่อย ตัวก็เตี้ย หน้าตาก็งั้นงั้นแหละพอดูได้ ส่วนนมก็เล็กกระจิ๊ดริดฉันว่านะไข่ดาวยังไงกว่าอีก" มือหนาของเฮียซันผลักหน้าผากมนของเหมือนฝันเบาเบา ทำให้เรือนร่างบางเซตัวทิ่มไปด้านหลังเล็กน้อย

"ไอ้บ้ากาม!! ไอ้ลามก!! ไอ้โรคจิต!! นมฉันเนี่ยใหญ่กว่าหัวนายอีกรู้ไว้ซะด้วย" ใบหน้างดงามเพ่งสายตากลมโตใส่เฮียซันแทบจะถลนออกมานอกเบ้า ภายในดวงเนตรสีดำขลับฉายแววความดื้อรั้นออกมาให้เห็นอย่างโจ่งแจ้ง

"ไหน! ฉันขอดูหน่อยสิ ว่าใหญ่กว่าหัวฉันจริงหรือเปล่า" ดวงตาเจ้าเล่ห์กลิ้งกลอกหลุกหลิกราวกับกำลังนึกคิดกลอุบายสิ่งใดอยู่ภายในใจเพื่อกลั่นแกล้งอีกฝ่าย

ตุ้บ!!

"ไอ้บ้า!!" เหมือนฝันพูดพร้อมกับใช้เท้าเล็กแทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างขาของชายหนุ่ม แล้วเลื่อนขึ้นมากระแทกกับเป้ากางเกงพองนูนของเขาอย่างรวดเร็วและเต็มแรงจนเกิดเสียงดัง ตุ๊บ

"โอ๊ย!!" คนตัวโตล้มทรุดลงกับพื้นด้วยความปวดร้าวตรงน้องชาย พรางทอดสายตามองเหมือนฝันที่กำลังวิ่งดุ้กดิ้กแล้วคว้ารถจักรยานของตนแล้วปั่นออกไปทันที

....เขาไม่สามารถละสายตาจากก้นกลมสองลูกนั้นได้เลยจริงๆ 

"ฝากไว้ก่อนเถอะยัยตัวแสบ!! หึ้ย" เฮียซันต้องเจ็บใจไปมากกว่านั้นเมื่อใบหน้าจิ้มลิ้มหันกลับมามองพร้อมกับแลบลิ้นล้อเลียนกวนประสาทเขา

"แม่งเอ้ย!" จู่จู่ เฮียซันก็ฉีกยิ้มหวานออกมาอย่างไร้สาเหตุ ภายในสมองของเขาตอนนี้มีแต่ภาพของเหมือนฝันฉายเเล่นอยู่ ทั้งกิริยาท่าทางคล้ายกับม้าดีดกะโหลก และใบหน้าจิ้มลิ้มที่ชอบยั่วประสาทได้ทุกเวลา แต่เขากลับรู้สึกว่าชอบพอเธอเป็นพิเศษ อย่างที่ไม่เคยคิดเช่นนี้กับใครมาก่อน

.

.

@ผับfriend

"อึก อึก อึก" มือหนาหยิบแก้วกระเบื้องที่มีเหล้าสีอำพันกระดกเข้าปากรวดเดียวราวกับน้ำเปล่า แขนเรียวเหยียดวางบนพนักพิงโซฟาสีแดงแสดงท่าทีใหญ่โตคับเมือง พร้อมกับยกขาขึ้นไขว่ห้างพรางทอดสายตาคมกวาดมองเหยื่อรายต่อไปของค่ำคืนนี้

"กูอยากได้เด็กนั่นว่ะ! ดูปากเก่งน่าค้นหาดี" เฮียซันโพร่งปากพูดออกมา ทำให้เพื่อนของเขาที่นั่งหน้าสลอนกันอยู่ 4 คนรู้สึกตื่นตะลึงไม่ใช่น้อยแล้วพร้อมใจมองมาที่เขาเป็นตาเดียวกัน

"แม่ง! มึงจะโดนคดีพรากผู้เยาว์หรือเปล่าวะ ดูจากที่มึงเล่ามาเด็กนั่นน่าจะยังไม่จบม.6นะเว้ย ฮึฮึเพื่อน" คิมหันต์พูดด้วยน้ำเสียงติดตลก

"เออ! กูว่าปล่อยให้น้องเขาไปมีอนาคตที่ดีเถอะว่ะ" เสียงทุ้มของมังกรพูดเสริม

"แล้วมึงไม่มีอะไรจะบอกกูบ้างหรอวะไอ้คีย์" เฮียซันหันไปมองเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งนั่งหน้านิ่ง วางมาดเคร่งขรึมกระดกเหล้าเข้าปากโดยไม่สนใจพวกเขาเลยสักนิด

"อยากได้ก็จีบ" ตอบด้วยน้ำเสียงห้วนห้วน เขาไม่มักจะสนใจเรื่องไร้สาระสักเท่าไหร่ วันๆก็ทำแต่งานอยู่โรงพยาบาลแทบจะครบ 24 ชั่วโมงอยู่แล้ว ซึ่งนานๆทีถึงจะออกมาสังสรรค์กับเพื่อนในกลุ่ม (เรื่องนี้จะเกิดก่อนเรื่องของพี่คีย์และนุ่มนิ่ม 1 ปีนะคะ)

"โอเคงั้นกูเชื่อมึง" เฮียซันเลือกคำตอบที่ถูกใจเขามากที่สุด แล้วแสยะยิ้มร้ายมุมปากพรางครุ่นคิดหนทางในการเข้าถึงตัวยัยเด็กแสบเมื่อเช้านี้อย่างแนบเนียนที่สุดเพื่อไม่ให้เป็นการเสียหน้าว่าเฮียซันฉายาหนุ่มคาสโนว่าตัวพ่อพลิกลิ้นลงทุนตามจีบเด็กกะโปโล 

"ไอ้สัส!! แล้วนี่มึงอยากจะแดกอะไร" มังกรเอ่ยถามเฮียซันเพื่อนสนิท

"อยากแดก..ไวน์หวะ" เฮียซันควงแก้วเหล้าหมุนไปมาอย่างชำนาญ

"ไวน์เป็นของมึนเมา เค้าน่าจะไม่ให้เอาเข้าเยี่ยมว่ะ เอาเป็นโอเลี้ยงกับข้าวแกงถุงแทนได้ปะ" คิมหันต์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะหันไปยิ้มน้อยน้อยกับมังกรเป็นเชิงว่ารู้กันสองคน

"อะไรของพวกมึง ไม่ให้เอาเข้าได้ยังไง กูเป็นคนเซ็นรับสต๊อกของเอง" เฮียซันขมวดคิ้วเข้มถามด้วยความสงสัย โดยไม่ได้เข้าใจถึงความหมายของเพื่อนสนิทที่ต้องการจะสื่อเลย

".......ฮ่าๆๆ ฮ่าๆ" คิมหันต์และมังกรหัวเราะดังลั่น ออกมาแข่งกับเสียงบทเพลงคลื่นเครงในผับหรูย่านตัวเมืองอย่างชอบใจ

"พวกมึงเป็นเหี้ยอะไรกัน..บ้ารึเปล่าวะ" สายตาคมคายชำเลืองมองเพื่อนสนิททั้งสองคนด้วยความแปลกใจ

"มึงนี่! เคยโง่ยังไง ก็ยังคงโง่เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยนะไอ้ซัน เฮ้อ! มิน่าล่ะถึงเรียนเฉียดฉิวเกรดเลข0 มาไม่กี่คะแนน" คีย์ชำเลืองมองเพื่อนสนิทอย่างเฮียซันเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนเงียบขรึม ไม่ค่อยเอ่ยปากผูกสัมพันธ์กับใคร  แต่หากได้พูดเข้าสักคำก็ทำเอาหงายเงิบกันไปเป็นระนาบ

"มึงนี่ก็จี้จุดเพื่อนจังเลย ฮ่าๆๆ" มังกรพูดคล้ายกับเห็นใจเฮียซัน แต่ทว่ากลับหัวเราะตบท้ายเสียดื้อดื้อ

"ถือว่ามันเป็นความสามารถพิเศษเฉพาะตัวนะเว้ย! เพราะไม่ใช่ว่าใครจะทำก็ได้ กูไม่อยากเป็นคนส่วนมากว่ะ มันดูไม่โดดเด่น ธรรมดาเกินไป เป็นคนส่วนน้อยดีกว่าได้รับความสนใจ" คนตัวโตพูดอย่างภาคภูมิใจพร้อมกับไหวไหล่แกร่งเล็กน้อย

"ขอนั่งด้วยคนนะคะ.." จู่ๆก็มีผู้หญิงสาวสวยพราวเสน่ห์แต่งกายด้วยชุดเดรสเกาะอกสีแดงรัดติ้วจนนมทะลักเล้นออกมา และความสั้นของกระโปรงเพียงคืบหนึ่งนับลงจากสะโพกเท่านั้น

"เชิญครับสุดสวย" เขาเอ่ยถ้อยคำหวานน้อมรับไมตรีจากสาวสวยคนนั้น เพราะนี่คือเหยื่อชิ้นเด็ดในค่ำคืนนี้

"ขอบคุณค่ะ ชื่อแตงโมนะคะ" เรือนร่างอรชรพูดพร้อมกับยกขาเรียวขึ้นมาไขว้ ทำให้กระโปรงที่สั้นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วถลกขึ้นไปบนยอดขาอ่อนเผยให้เห็นจีสตริงลายลูกไม้สีแดงอยู่รำไร

"ซันครับ หรือจะเรียกว่าเฮียซันก็ได้" เขาเลื่อนแขนที่เหยียดวางอยู่บนพนักพิงลงมาโอบกอดไหล่ขาวของคนข้างกาย พรางลูบไล้เบาๆเพื่อกระตุ้นอารมณ์

"ซัน นี่ร้อนแรงเหมือนพระอาทิตย์หรือเปล่าคะ" มือเรียวของแตงโมลูบไล้ต้นขาอ่อนกำยำของคนตัวโตอย่างเนิบช้าพรางบีบเคล้นเล็กน้อย

"ร้อนแรงกว่าพระอาทิตย์อีกครับ" ใบหน้าหล่อเหลาแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะเลื่อนมือหนาลงมาใช้นิ้วเรียวเกี่ยวพันเส้นผมยาวสลวยของแตงโมแล้วสูดดมด้วยท่าทีสายตาหื่นกามโลมเลียหล่อนผ่านการกระทำ

"เปิดห้องเถอะกูขอร้อง อุจาดตาชิบหาย" มังกรเอ่ยแซวเพื่อนสนิท ถึงแม้เหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นบ่อยครั้งอยู่เป็นประจำและถือเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้วก็ตาม

"อยากเปิดห้อง หรือว่าเปิดอย่างอื่นคะ" แตงโมพูดพร้อมกับจุมพิตลงบนริมฝีปากของอีกฝ่ายอย่างดูดดื่มคล้ายกับเป็นการเชิญชวน

"อยากเปิดอย่างอื่นมากกว่า" ทั้งสองจ้องตากันอย่างรู้เขารู้เรา ก่อนที่จะเดินตามกันเข้าไปสำเร็จความใคร่ในห้องน้ำของผับดัง

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เฮียซันขา~ อื้อ!!" เสียงหวานร้องครวญครางของแตงโมดังระงมทั่วห้องน้ำ

"ใหญ่จนรู้สึกคับแน่นไปหมดเลยนะคะ" แตงโมยิ้มกลุ้มกลิ่มแสดงท่าทีเก้อเขินในขณะที่กำลังจัดแต่งเผ้าผมและเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

"หึ" เขาชำเลืองตามองหญิงสาวที่นั่งอยู่ในซอกห้องน้ำยังไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก แล้วเปิดประตูเดินออกมาทันที

"เฮียซันคะ~พรุ่งนี้เฮียจะมาที่นี่อีกหรือเปล่า" มือเรียวลูบไล้แผงอกแกร่งกำยำของคนตัวโตพรางเลื่อนไล้ต่ำลงไปด้านล่างบริเวณเนินความเป็นตัวตนใหญ่โต

"เฮียว่าแตงโมก็น่าจะรู้ดีนะว่าเฮียเป็นคนยังไง ถึงได้เข้าหาด้วยวิธีนี้ เราก็แค่สนุกด้วยกันครั้งคราว น้ำแตกแยกทาง" เฮียซันจ้องมองดวงหน้าของอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบนิ่ง แล้วจับข้อมือหล่อนแน่นก่อนที่จะผลักออกห่างจากกายคล้ายกับผลักไสไล่ส่ง

"กรี๊ดส์!!" เสียงหวีดร้องกรี๊ดกร๊าดแหลมปรี๊ดของแตงโมแสดงความไม่พอใจเมื่อโดนอีกฝ่ายตอกหน้าด้วยประโยคค่อนข้างหยาบโลน

"แม่ง!!" เฮียซันทุ่มตัวลงกับเก้าอี้นุ่มอย่างเต็มแรง พร้อมกับคว้าแก้วเหล้าสีอำพันขึ้นมากระดกเข้าปากด้วยความละเหี่ยใจ

"เป็นยังไงวะน้องแตงโมนมเท่าหัวเด็กของมึง" คิมหันต์เอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนดูไม่ใคร่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

"เรดาร์กูเริ่มทำงานผิดปกติแล้วว่ะ แม่ง!" ใบหน้าหล่อเหลาส่ายศีรษะไปมาพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"น้องแตงโมนั่นก็ตรงสเปคมึงไม่ใช่หรอวะ หน้าตาสวย นมใหญ่ หุ่นเอ็กซ์ ดูท่าจะค่อนข้างชำนาญอยู่" มังกรถาม

"ไอ้ที่มึงพูดมาก็ถูก แต่ไอ้เชี้ย! นึกว่าเข้าถ้ำหลวง นี่ขนาดคxยกูไซส์ 58 ยังหลวมโพร่งเลย แถมมีหน้ามาบอกกูอีกนะว่า 'ใหญ่จนรู้สึกคับแน่นไปหมดเลยค่ะ' ร้องครางซะระห่มห้องน้ำ ดูเฟคชิบหาย" เฮียซันพูดน้ำเสียงหดหู่ใจยิ่งนัก พรางกรอกกลิ้งลูกตามองบนอย่างอนาถา

"ฮ่า ฮ่า! กูไม่รู้จะสงสารหรือว่าสมน้ำหน้ามึงดี ฮ่า" คิมหันต์และมังกรหัวเราะออกมาพร้อมพร้อมกันอย่างขบขันอย่างที่ไม่สามารถอดห้ามได้

"เบื่อชิบเป๋งเลย! คืนนี้ไปคอนโดน้องส้มโอดีกว่า" เฮียซันกระตุกยิ้มร้ายก่อนที่จะส่งมือหนาล้วงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋ากางเกงแบรนด์หรูขึ้นมากดพิมพ์ไลน์นัดหมายนางแบบหุ่นเซ็กซี่อย่างส้มโอ ที่เขาเลี้ยงเอาไว้ปรนเปรอยามใคร่ 

"มึงอย่ามากินเหล้าแก้วเดียวกับกูนะเว้ย! กูกลัวติดเอดส์ ฮ่า ฮ่า" มังกรพูดจบก็หัวเราะแซวเพื่อนสนิท 

"ไอ้xัส! กูป้องกันทุกรอบเว้ย! เห็นแบบนี้ก็เซฟตัวเองนะครับ" เขาเอ่ยบอกพรางยักคิ้วหลิ่วตา 

"มึงมึง นั่นมันแอ- อื้อ" มังกรพูดยังไม่ทันจบประโยค ก็โดนคิมหันต์ใช้ฝ่ามือหนาปิดปากไว้เสียก่อนแถมยังส่งสายตาดุดันข่มขู่อีกด้วย 

"......แออะไรวะ" 

"กะ..ก็สาวพนักงานแอร์โฮสเตสคนนั้นไง ที่มึงเคยแอบซั่มกันที่สนามบินไง" มังกรบอก

"เออเออใช่! วันนี้มากับผู้ใหม่ว่ะสงสัยผัวแน่แน่เลย" คิมหันต์พูดเสริมเห็นดีเห็นงามด้วยกับถ้อยคำของมังกร

"กูเคยซั่มแอร์โฮสเตสด้วยหรอวะ" เฮียซันถามพร้อมกับขมวดคิ้วผูกปมเข้าหากัน แล้วหันไปมองหญิงสาวชุดเดรสเกาะอกสีขาวคนนั้นที่โดนเพื่อนสนิทใช้แอบอ้างเพื่อแก้ต่าง

"เคยดิวะ! มึงหนะสำส่อนและทั่วถึง ก็คงจะจำไม่ได้ละสิท่าว่าไปซั่มกับใครบ้าง ใช่มั้ยไอ้มัง" คิมหันต์หันหน้าไปพยักหน้าหงึกหงึกกับมังกรเล็กน้อย 

"ใช่ใช่ใช่" มังกรตอบกลับมาอย่างร้อนรนท่าทางของทั้งสองคนดูแปลกชอบกลไม่ใช่น้อยคล้ายกับมีความลับบางอย่างปิดบังซ่อนเร้นเขาอยู่ 

"แอร์โฮสเตสไหนวะเห็นแต่แอ-" คิมหันต์และมังกรหันไปจ้องหน้าคีย์เป็นตาเดียวโดยพร้อมเพรียงกันอย่างมิได้นัดหมาย 

"แอกี่ อีแก่ ฮ่าฮ่าฮ่า" คีย์แค่นหัวเราะในลำคอ ทว่าน้ำเสียงของเขากลับดูฝืนฝืน ชวนขนหัวลุกแปลกแปลก