LOGINหลังจากที่เหมือนฝันเรียนจบมหาวิทยาลัยปี 4 คณะบริหารธุรกิจเรียบร้อยแล้ว เฮียซันก็ได้พาผู้หลักผู้ใหญ่มาสู่ขอหญิงสาวตามขนบธรรมเนียมประเพณี "วันนี้ลูกสาวของแม่สวยที่สุดเลย" คุณภิรมย์รำพันยืนเชยชมเรือนร่างอรชรของลูกสาวผ่านหน้ากระจกบานใหญ่"ฝันตื่นเต้นจังเลยค่ะแม่ ฝันแอบไปดูมาเมื่อกี้คนตั้งเยอะตั้งแยะ ฝันทำตัวไม่ถูก" เหมือนฝันหันหน้าไปบอกคุณภิรมย์รำพัน วันนี้เธอแต่งกายด้วยชุดไทยสีทองสลับแดงฉบับเจ้าสาว ตามเนื้อตัวถูกประดับประดาด้วยสร้อยคอกำไลและต่างหูระยิบระยับ ประจวบเหมาะกับโครงหน้าจิ้มลิ้มที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นดี "แม่ก็ตื่นเต้นเหมือนกัน สมัยที่แม่แต่งงานกับพ่อเนี่ยไม่ได้มีพิธีรีตองอะไรมากมายหรอก แค่ผูกข้อไม้ข้อมือตามประสาคนพอมีพอกินเฉียดเฉียดยากจนนั่นแหละ แต่วันนี้ลูกสาวของแม่ได้เป็นฝั่งเป็นฝากับผู้ชายที่เขาพร้อมจะรักและทะนุถนอมเชิดชูให้หนูเป็นผู้หญิงที่เขารักเพียงหนึ่งเดียว แค่นี้พ่อกับแม่ก็นอนตายตาหลับแล้ว" คุณภิรมย์รำพันโน้มตัวเข้าไปโอบกอดเรือนร่างบอบบางของลูกสาวด้วยความรักและความตื้นตันใจ "ค่ะแม่" "งั้นเดี๋ยวแม่ลงไปต้อนรับแขกด้านล่างก่อนนะ ป่านนี้ว่าที่เจ้าบ่าวคงจ
"เหมือนฝัน ตื่นได้แล้ว นี่ฉันขับรถมาตั้ง 5 ชั่วโมง เธอกะจะนอนหลับตั้ง 5 ชั่วโมงเลยใช่มั้ย" เขาเลื่อนฝ่ามือหยาบกร้านเข้าไปเขย่าเรือนร่างบอบบางของแฟนสาวที่กำลังนอนหลับใหลอยู่ในห้วงนิทราบนเบาะรถอีกฝั่งนึง"อื้อ! ก็เมื่อคืนกว่านายจะยอมปล่อยฉันนอนได้ก็ปาไปเกือบตี 4 แล้ว คนเรามันก็ต้องง่วง ต้องเหนื่อย ต้องเพลียเป็นธรรมดาป่ะ" คนตัวเล็กปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยสภาพงัวเงีย แต่ในขณะที่ทอดมองออกไปด้านนอกกระจกถึงกลับต้องตาลุกวาวเมื่อเห็นบรรยากาศริมชายทะเลของรีสอร์ทที่แฟนหนุ่มพามาเลี้ยงฉลองการประสบความสำเร็จของเธออีก 1 ขั้น และถือเป็นการพักผ่อนหย่อนใจไปในตัว"วู้วว นี่เราถึงกันแล้วหรอ" หญิงสาวรีบเปิดประตูแล้วกระโจนลงจากรถด้วยความตื่นเต้นทันที แล้วเหยียดแขนเรียวทั้งสองข้างยืดออกจากกันพร้อมกับสูดลมอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึกลึก"เราเอาของไปเก็บในห้องพักกันดีกว่า" ชายหนุ่มเปิดฝาท้ายออกแล้วยกกระเป๋าลากสีดำและสีชมพูทั้ง 2 ใบลงจากรถ ก่อนที่จะสาวเท้าตามหลังแฟนสาวที่กำลังเดินปลิวตัวเบาหวิวเพราะแทบจะไม่มีสิ่งของภาระใดใดอยู่บนร่างกายเลยแม้แต่ชิ้นเดียว เพราะเขาได้แบกรับเอาไว้จนหมดแล้ว..'สบายเกินไปแล้วเมียกู' ชายหนุ
"ฉันก็พร้อมแล้วเหมือนกันค่ะพี่แอนนา พร้อมที่จะประจานพี่ให้คนในครอบครัวได้รับรู้ถึงไส้ถึงพุงว่าแท้จริงแล้วสันดานเดิมมันเป็นยังไง" เหมือนฝันไม่สามารถทนดูแฟนหนุ่มของตนเองโดนลวนลามผ่านการลูบไล้และสายตาที่จ้องจะงาบเขาได้อีกต่อไปแล้วจึงสาวเท้าเดินออกมาจากมุมอับของห้อง พร้อมกับถือโทรศัพท์มือถือราคาแพงถึง 2 เครื่อง โทรศัพท์ที่อยู่ในมือซ้ายของเธอใช้อัดคลิปวีดีโอประจานความร่างของหล่อน และโทรศัพท์ที่อยู่ในมือขวานั้นเปิดวิดีโอคอลต่อสายการประชุมกับปาฏิหาริย์ คุณภิรมย์รำพันและคุณอัครเดช"กรี๊ดส์!!" แอนนารีบดึงผ้าห่มที่ตั้งอยู่ใกล้มือที่สุดขึ้นมาปกคลุมสงวนของตนเอง"มานี่!" เหมือนฝันตะคอกเสียงแข็งพร้อมกับสายตากวักตวัดคล้ายกับเป็นเชิงบอกเป็นความความโดยนัยน์ เรียกหาแฟนหนุ่มของเธอ"ครับ" ชายหนุ่มรูดซิปกางเกงที่โดนปลดโดยนิ้วเรียวของแอนนาเมื่อครู่ขึ้นมา แล้วรีบเดินเข้าไปยืนขนาบข้างกับแฟนสาวอย่างเหมือนฝันทันที"นี่มันอะไรกันคะซัน! อีเหมือนฝันเข้ามาอยู่ในห้องได้ยังไง ไหนบอกว่าที่บ้านไม่มีใครอยู่ไงคะ" หล่อนตะคอกด้วยสุ้มเสียงโกรธเคืองพร้อมกับใช้สายตาดุดันจ้องมองดวงหน้าจิ้มลิ้มของเหมือนฝันด้วยความไม่พอใจ"แล้
หลังจากวันที่แข่งขันประชันรถรอบชิงชนะเลิศครั้งนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็แทบจะมาสิงตัวอยู่ที่บ้านของคุณภิรมย์รำพันทั้งวันทั้งคืน และแทบจะกลายเป็นลูกชายคนหนึ่งไปแล้ว"คิดถึงจังหวะ ไม่อยากให้ไปโรงเรียนเลย ลาออกมาอยู่กับฉันทุกชั่วโมงได้มั้ย" ชายหนุ่มนั่งอยู่ที่ปลายเตียงนอนขนาดใหญ่ แล้วยื่นแขนแกร่งสวมกอดเอวคอดกิ่งของเรือนร่างบอบบาง พร้อมกับใช้ใบหน้าหล่อเหลาซบลงบนเนินอกอวบอิ่ม"ไม่ได้! อีกไม่กี่เดือนฉันก็จะเรียนจบมัธยมศึกษาปีที่ 6 แล้ว นายหนะหัดไปทำงานทำการบ้างนะ ไม่ใช่มันซุกหัวอยู่ที่บ้านของคนอื่นตลอด 24 ชั่วโมงแบบนี้" เหมือนฟันพูดด้วยน้ำเสียงแข็งเอ็ดเขาเบาเบา"ฉันรู้แล้วหน่า เห็นหรือเปล่าช่วงนี้ฉันก็เข้าไปช่วยป๊าดูแลบริหารธุรกิจน้ำเต้าหู้ของครอบครัว เเล้วนะ ถึงแม้ว่าจะไปบ้างไม่ไปบ้างก็ตาม แต่มันก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีไม่ใช่หรอที่ฉันจะหัดทำอะไรดีดีขึ้นมาบ้าง" เขาชำเลืองสายตาทอดขึ้นมองดวงหน้าจิ้มลิ้มของของฝ่ายตรงข้าม แล้วปล่อยร่างกายของเธอได้เป็นอิสระ"เออ เดี๋ยวฉันไปทำงานแป๊บเดียว นายรออยู่ที่บ้านเนี่ยแหละอีก 2 ชั่วโมงฉันจะกลับมา" เธอโน้มหน้าลงไปจุมพิตบนพวงแก้มซ้ายขวาของแฟนหนุ่มก่อนท
"กรี๊ดส์!!!!" เรือนร่างบอบบางลุกขึ้นโลดเต้นพร้อมกับเปล่งเสียงกรี๊ดกร๊าดเพื่อแสดงความยินดีอกดีใจให้กับผู้ชนะรอบชิงชนะเลิศในการแข่งขันครั้งนี้"วู้วว!! ในที่สุดเราก็ได้ผู้ชนะในการแข่งขันครั้งนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้วนะครับ นั่นก็คือ เฮียซัน สาวเล็กสาวใหญ่บนสแตนเชียร์ของเรา ขอเสียงปรบมือให้กับผู้ชนะด้วยครับ" ชัชวาลเอ่ยประกาศทันทีเมื่อรถของเฮียซันพุ่งเข้าสู่เส้นชัยเป็นอันดับแรกชายหนุ่มรูปร่างสูงโคร่งก้าวขาลงจากรถแข่งสีส้มดำคู่ใจ พร้อมกับยกฝ่ามือหยาบกร้านขึ้นมาเสยผมแบบลวกลวก ก่อนที่จะใช้สายตาคมคายมองหาเรือนร่างบอบบางของแฟนสาวคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนสแตนเชียร์ฝั่งขวา ยกแขนเรียวขึ้นสูงพร้อมกับโบกส่ายมือไปมา ก่อนที่จะกระโจนลงด้านล่างแล้วสาวเท้าพรวดพราดรีบวิ่งเข้าไปหาแฟนหนุ่มอย่างรวดเร็ว โดยมีคนตัวโตอ้าแขนแกร่งเพื่อรอรับอ้อมกอดอบอุ่นจากแฟนสาว"เก่งที่สุดเลย" คนตัวเล็กกระโดดกอดเรือนร่างหนาตรงหน้า พร้อมกับเขย่งปลายเท้าเพื่อฝากรอยจุมพิตลงบนพวงแก้มซ้ายขวาทั้งสองข้างซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อเป็นรางวัลสำหรับผู้ชนะในวันนี้"เพราะว่ามีกำลังใจดีแบบนี้ไงคะ" เขาเลื่อนฝ่ามือหยาบกร้านขึ้นไปลูบศีรษะทุยเบาเบาด้วยควา
"งั้นกูก็ไม่มีอะไรจะพูดกับมึงแล้ว!" ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้แกร่งอย่างกะทันหัน เขาจ้องมองดวงหน้าของปาฏิหาริย์พร้อมกับส่ายศีรษะเบาเบาด้วยความผิดหวัง"ไม่ ในความหมายของกูก็คือ มึงไม่จำเป็นที่จะต้องยอมแพ้ ไม่ว่ากูหรือมึงชนะในครั้งนี้ เราก็จะพูดคุยปรับความเข้าใจกันเพื่อความสุขของผู้หญิงที่เรารัก กูเห็นในความพยายามและความจริงใจของมึงที่มีต่อน้องกู กูโคตรนับถือมึงจริงจริงเลยว่ะ" ปาฏิหาริย์พูดแล้วหยัดตัวเองให้ลุกขึ้นสาวเท้าเข้าไปหาแผ่นหลังหนาที่กำลังเดินออกไปจากห้องพักส่วนตัวของนักกีฬา"มึงพูดจริงจริงใช่มั้ย" รอยยิ้มที่แสดงถึงความดีใจปรากฏบนดวงหน้าหล่อเหลา เขารีบพลิกตัวกลับมาแล้วตรงปรี่เข้าหาปาฏิหาริย์ทันที"เออ แต่มึงต้องสัญญากับกูนะว่ามึงจะรักและเทิดทูนนุ่มนิ่มให้เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวของมึง มึงจะไม่ทำให้น้องกูเสียใจเด็ดขาด มึงรับปากกูได้มั้ยไอ้ซัน" คราวนี้คงเป็นปาฏิหาริย์เองที่กระวนกระวายกลัวว่ากรรมซึ่งเขาเคยก่อไว้กับเพื่อนร่วมงานอย่างซัน จะย้อนกลับมาทำร้ายคนที่เขารักนั่นก็คือเหมือนฝันน้องสาวเพียงคนเดียวของเขา"กูสัญญา ว่ากูจะทำให้เหมือนฝันเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ถึงแม้ว่ากูจะไม่







