8

@ผับfriends 

ทั้งสองนั่งนิ่งเงียบบรรยากาศภายในรถคันหรูดูอึมครึม ต่างฝ่ายต่างก็ตีหน้าบึ้งตึงใส่กัน จึงทำให้ไม่มีการสนทนาใดๆระหว่างทางจนมาถึงผับผับfriends ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับค่ำคืนนี้

ทั้งสองคนเดินลงจากรถ ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง  

ผับfriends 

"วู๊!!! แม่มาแล้วจ้า หลีกทางหน่อย เฮ้เย้!" เหมือนฝันเดินอวดขาเรียวยาว พร้อมกับเด้งก้นกลมเล็กน้อย ผ่านชุดเดรสเกาะอกสีแดงที่มีความยาวเพียงหนึ่งคืบ หน้าอกหน้าใจของเธอที่ดูเหมือนจะใหญ่โตเกินตัวไปสักหน่อย จึงทำให้เป็นที่จับจ้องของเหล่าเสือคำรามในยามราตรี ณ ผับหรูย่านใจกลางเมือง 

เธอสลัดความเป็นเหมือนฝัน เด็กสาวกะโปโลอายุ 18 ปี ที่คอยช่วยแม่เก็บค่าเช่าจากแม่ค้าซึ่งวางแผง ณ ตลาดภิรมย์รำพันของกิจการครอบครัวในยามกลางวันทิ้งไปเสียหมดสิ้น เมื่อครั้นหญิงสาวได้สวมชุดอวดโชว์หุ่นเพรียว ท่องเที่ยวยามราตรีในสถานที่ครื้นเครงเช่นนี้ เธอก็เริ่มกลายร่างเป็นเจ้าผีเสื้อตัวน้อยโบยบินเข้าหาแสงสีระยิบระยับ 

"คราวนี้แม่มากูดับเลยจ้า" พลอยใสเอ่ยขึ้น พร้อมกับทอดมองเรือนร่างอรชรที่ดูสมบูรณ์แบบทั้งหน้าตาและฐานะทางครอบครัวด้วยความอิจฉา 

"เบาเบาจ้าแม่ ยู้ววฮู้ว" หญิงสาวหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟา พร้อมกับยกขาขึ้นมาไขว่ห้าง ทำให้ชุดเดรสแดงแปร๊ดของเธอที่สั้นเพียงคืบเดียว ถลกขึ้นไปจนเกือบจะเห็นจีสตริงลายลูกไม้

"แหมม นี่ชุดตามสบายของมึงเหรอจ๊ะยัยเหมือนฝัน ฉันหละอยากให้อาจารย์มาเห็น นางสาวเหมือนฝันนักเรียนหัวกระทิคนเก่งของโรงเรียน ที่มักจะใส่เสื้อตัวใหญ่โคร่งและกระโปรงยาวถึงตาตุ่มเสียเหลือเกิน" เมญ่าพูดด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหนเพื่อนสนิท เพราะเมื่อไหร่ที่เธอออกท่องยามราตรีก็มักจะเปลี่ยนเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง ทำให้ตนเองและพลอยใสดับวับได้ภายในพริบตา 

"อย่าเลย ให้อาจารย์รู้จักกูเท่าที่กูอยากให้รู้จักก็พอ ฮ่า ฮ่า" พูดจบเหมือนฝันก็กรีดนิ้วเรียวหยิบแก้วกระเบื้องที่มีเหล้าสีอำพันขึ้นมากระดกเข้าปากเป็นว่าเล่น 

"ชนค่ะ ชะนี!!" ฉันยกแก้วขึ้นเป็นการเชิญชวน

เกร๊ง!🍻 เสียงแก้วเหล้ากระทบกันครั้งแล้วครั้งเล่า ดังแข่งกับเสียงเพลงที่กำลังบรรเลงอยู่ในผับ มีผู้คนมากหน้าหลายตาแวะเวียนกันมาไขว่คว้าหาความสุข บ้างก็หนีเมียมาเที่ยว บ้างก็พาชู้มาเที่ยว หรือไม่ก็มาสังสรรค์กับเพื่อนฝูง

"อีฝัน ผู้โต๊ะนั้นมองมึงหวะ" เหมือนฝันเหลือบสายตามองตามนิ้วเรียวยาวของเมญ่าอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก เธอก็แค่มาเที่ยวสังสรรค์กับเพื่อนสนิทและหวังจะปลดปล่อยความเป็นตัวตนแท้จริงออกมาอย่างเต็มที่ ไม่ได้คาดหวังเรื่องอย่างว่าเลยแม้แต่น้อย..

"ก็ไม่ใช่สเปคอยู่ดี" เหมือนฝันยักไหล่เล็กน้อยแล้วกระดกเหล้าเข้าปาก พร้อมกับโยกย้ายเรือนร่างบางไปมาตามจังหวะเพลง 

"งั้นกูเอานะคนนี้" พลอยใสพูดขึ้น พร้อมกับส่งสายตาแพรวพราวไปหาผู้ชายโต๊ะตรงข้าม  

"ขอคุยด้วยได้มั้ยครับ" จู่ๆก็มีผู้ชายรูปร่างสูงโคร่งประมาณ 175 เซนติเมตร ฉายใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มคล้ายกับลูกครึ่งอาหรับมองมาทางคนตัวเล็กด้วยสายตาหวานฉ่ำ 

"ไม่ได้ค่ะ" หญิงสาวตอบปฏิเสธไปอย่างตรงตรง เพราะผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีอะไรที่ตรงสเป็คของเธอ 

"......" ชายคนนั้นฉีกรอยยิ้มเจื่อนเจื่อน เมื่อโดนปฏิเสธซึ่งซึ่งหน้าเช่นนี้ 

"คือ..ผมชื่อต้นนะครับ" เขายังคงไม่ละความพยายาม เพราะเชื่อและตั้งปฏิญาณมั่นเสมอว่า ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก! น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังสึกกร่อนได้เลย..

...แต่หินบอกว่าเป็นได้แค่คนร่วมโลกเดียวกัน..

"ไม่อยากรู้จักค่ะ ไม่ต้องแนะนำชื่อก็ได้" เหมือนฝันตอบกลับไปอีกรอบ พร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไหล่ผายทั้งสองข้างหล่นลงต่ำพรางชักสีหน้าเบื่อหน่ายเต็มที 

"......." ต้นกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ริมฝีปากหนาสีคล้ำขบเม้มเข้าหากันเบาเบาแต่ก็ยังคงหน้าด้านหน้าทนหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟาข้างข้างเหมือนฝัน 

"และที่สำคัญคุณไม่ควรถือวิสาสะมานั่งโต๊ะของคนอื่นโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตนะคะคุณต้น มันดูเหมือนคนไม่มีมารยาทเสียเลย" หญิงสาวส่งยิ้มบางบางเพียงครู่เดียวก่อนที่จะหุบยิ้ม ตีสีหน้าบึ้งตึงจนทำให้คุณต้นทนไม่ไหวจนต้องลุกขึ้นออกไป 

"พวกมึง! พี่กูเชิญไปนั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน ไปปะ" ผู้ได้รับการเชื้อเชิญพยักหน้าเป็นตอบรับเพื่อไม่ให้เสียมารยาท ก่อนที่หญิงสาวร่างบางทั้งสามคนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปนั่งร่วมโต๊ะเดียวกับลูกพี่ลูกน้องของพลอยใส นั่นก็คือคิมหันต์ เพื่อนสนิทของเฮียซัน..

"....." หญิงสาวชำเลืองตามองเฮียซันเล็กน้อย สังเกตเห็นเขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่ไม่มีผู้หญิงนั่งขนาบข้างอย่างเช่นเพื่อนคนอื่นอื่น 

"นี่เพื่อนของพลอยเองค่ะ ซิสเมญ่า และ ยัยเหมือนฝัน" พลอยใสเอ่ยแนะนำชื่อเสียงเรียงนามของเพื่อนสนิทให้แก่เพื่อนของลูกพี่ลูกน้องได้ทราบ 

"ฮึก! " เหมือนฝันกระดกเหล้าเข้าปากโดยไม่ได้สนใจสายตาคมคายคู่หนึ่งของฝ่ายตรงข้ามที่กำลังจับจ้องทุกกิริยาบทการกระทำของเธออย่างไม่คลาด

"นี่หรอวะน้องเหมือนฝันของมึง" มังกรกระซิบกระซาบถามเพื่อนสนิท 

"ใช่" น้ำเสียงทุ้มตอบกลับไปอย่างห้วนห้วน  พร้อมกับแลบลิ้นร้อนออกมาเลียวนรอบขอบปากด้วยอารมณ์กระสัน 

........

........

"ถ้าขับรถกลับไม่ไหว พักที่นี่ก่อนก็ได้นะสาวๆ พี่จัดเตรียมห้องพักไว้ให้เรียบร้อยแล้ว" คิมหันต์เอ่ยบอกเพื่อนเพื่อนของพลอยใสที่ตอนนี้เมาเละเทะไม่เป็นท่า

"อื้ออ!" มือเล็กลูบไล้เรือนร่างอรชรที่มีหยาดเหงื่อประพรมอยู่รำไรด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างร้อนรุ่มไปทั้งกาย 

"กลับบ้าน" คนตัวโตพุ่งเข้ามาประคับประคองหญิงสาวแล้วเดินออกไปขึ้นรถสปอร์ตคันหรูซึ่งจอดรอไว้ด้านหน้าผับ ก่อนที่จะแล่นมุ่งหน้ากลับไปยังบ้าน 

"อื้มส์!! ร้อน อื้ออ" เธอรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว ร้อนระอุตามร่างกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ด้วยพิษแอลกอฮอล์จึงทำให้เธอไม่มีสติสัมปชัญญะครบถ้วน ค่อยค่อยเลื่อนมือลงไปลูบไล้ต้นขาแกร่งของคนข้างกายอย่างเย้ายวนชวนให้กำเริบรัก 

"เธอ!..อย่าทำแบบนี้" อีกฝ่ายพยายามปัดไปมือซุกซนของคนตัวเล็กให้ออกห่าง แต่ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้สนใจแรงทัดห้ามของเขาเลยแม้แต่น้อย 

 มือเล็กลูบไล้ไปจนถึงส่วนใจกลางกายของคนตัวโต เมื่อโดนสัมผัสเพียงด้านนอกก็ทำให้แท่งอุ่นร้อนพองขยายตัวใหญ่ขึ้นดุดันเป้ากางเกงแทบปริ มืออีกข้างก็เลื่อนขึ้นบีบขย้ำทรวงอกอวบอิ่มของตนเองเบาเบาเพื่อคลายอารมณ์ความกระสัน

"อ่าา...แล้วเธอจะเสียใจที่ทำแบบนี้" เฮียซันหักรถเลี้ยวจอดข้างทางอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะถอดสายเข็มขัดออก แล้วเปลี่ยนพนักพิงของคนข้างกายให้เอนราบลงไปในแนวนอน

"ชะ....ช่วยหน่อย อื้ออ ฉะ..ฉัน" เรือนร่างบางบิดเร่า ไฟร้อนเร่าภายในตัวสูบฉีดเเล่นพลุกพล่านบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์จางจาง ยิ่งทำให้เธอมีความต้องการเรื่องอย่างว่าเพิ่มสูงมากยิ่งขึ้น 

"โดนยาปลุกเซ็กส์หรือเปล่าวะ!" เขาหวนคิดถึงคำพูดแปลกแปลกของเพื่อนสนิทก่อนที่จะออกมาจากผับ 

'เต็มที่นะเพื่อน' 

'จัดให้เด็กมันดู' 

'พวกกูช่วยมึงเต็มที่แล้ว อย่ากระจอก' 

"เร็วๆสิ!! ถ้านายไม่ทำ ฉะ..ฉันจะไปให้คนอื่นทำแทน อื้อออ" ริมฝีปากอวบอิ่มถูกปิดด้วยปากของอีกฝ่าย เขาส่งลิ้นร้อนควานหาน้ำหวานในโพรงอุ่นอย่างหิวกระหาย พร้อมกับส่งมือหนาเลื่อนลงไปบีบขยำเนินภูเขาที่แทบจะกอบกุมไม่มิด 

"อื้ออ" ใบหน้าหล่อเหลาไล่ลิ้นขมเม้มเนินเนื้อขาวเนียนบนลำคอระหงทุกซอกทุกมุม พร้อมกับซอนไซใช้ปลายจมูกสันโด่งสูดดมกลิ่นหอมรวยระรินเพื่อเพิ่มความกระสัน

"อื้มส์" มือร้ายสอดอ้อมไปทางแผ่นหลังแบนราบ แล้วรูดซิบเดรสเกาะอกสีแดงตัวจิ๋วออก ก่อนที่จะถลกลงมากองที่หน้าท้อง เผยให้เห็นเนินอวบอิ่มซึ่งมีเพียงบราปีกนกสีเนื้อแนบประชิดอยู่ 

"ระ..เร็วสิ อื้ออ" หญิงสาวออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงสั่นเร่าเร่า เมื่อเห็นคนตรงหน้าชักช้าลีลาไม่ยอมกระทำให้ทันใจเสียที 

"ใจร้อนจริงๆเลยนะ"  เขาหยิบยกเส้นผมยาวสลวยขึ้นมาสูดดมเข้าปอดลึกลึก แววตาและท่าทางของเขาคล้ายกับคนโรคจิต  ก่อนที่จะกระชากบราปีกนกออกแล้วโยนไปยังเบาะด้านหลังรถ  

"ฮึก!" เฮียซันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ส่งสายตาหื่นกระหายจับจ้องเนินภูเขาสองลูกตรงหน้า พร้อมกับส่งลิ้นร้ายตวัดวนยอดปลายถันสีชมพูอ่อนเพื่อลิ้มชิมรส 

"อ๊ะ อะ อื้มส์~" นิ้วเรียวจิกลงบนไหล่แกร่งของคนตัวโตแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เขามอบให้

แผล็บ! แผล็บ! 

ลิ้นร้อนขบเม้มเนินเนื้อขาวเนียนจนเป็นจ้ำแดงๆด้วยความหมั่นเขี้ยว ก่อนที่จะไล่มือซุกซนต่ำลงไปเรื่อยๆจนถึงใจกลางสาว สองขาเรียวยาวแยกออกจากกันเล็กน้อยอย่างอัตโนมัติตามสัญชาตญาณ 

"อื้ออส์ ตะ..ตรงนั้น อื้ออ" นิ้วเรียวถูไถกลีบกุหลาบที่ปิดแน่นสนิทผ่านจีสตริงลายลูกไม้ซึ่งมีน้ำหวานไหลเปียกแฉะ