เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 8
บทล่าสุด
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย บทที่ 10
เขาเป็นทั้งคู่ค้าทางธุรกิจในปัจจุบัน และ... ผู้ที่กำลังตามจีบฉันอยู่เมื่อโจวอันตงเห็นภาพตรงหน้า แววตาของเขาฉายแววโมโหขึ้นทันที เขาเดินเข้ามาดึงมือของกู้เยี่ยเฉินออกด้วยท่าทีที่ดูสุภาพทว่าแข็งกร้าว"คุณครับ กรุณาปล่อยมือจากคู่หมั้นของผมด้วย"คำว่าคู่หมั้นเพียงคำเดียว เปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางศีรษะของกู้เยี่ยเฉินเขามองฉันอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา "ไม่... เป็นไปไม่ได้... ฉือฉือ บอกเขาไปสิว่ามันไม่จริง!"โจวอันตงปกป้องฉันไว้ด้านหลังพลางยิ้มอย่างสง่างามแต่ดูห่างเหิน"คุณครับ เดือนหน้าเซี่ยไหลกำลังจะเข้าพิธีหมั้นกับผมแล้ว"เซี่ยไหล... ชื่อใหม่ของฉันกู้เยี่ยเฉินจ้องมองฉัน แสงสว่างในดวงตาของเขาค่อยๆ ดับวูบลงทีละน้อย"ฉือฉือ... คุณรักเขางั้นเหรอ?"ฉันมองใบหน้าที่แสนสิ้นหวังของเขา ก่อนจะคล้องแขนโจวอันตงแล้วส่งยิ้มให้"เขาเป็นคนดีมากค่ะ"เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วจะรักหรือไม่รักนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป สิ่งที่สำคัญคือ ฉันไม่ใช่ซูฉือคนที่เคยเอาแต่หมุนรอบตัวเขาอีกต่อไปแล้วกู้เยี่ยเฉินมองภาพความสนิทสนมของเรา ร่างกายของเขาโอนเอนไปมาจนแทบจะยืนไม่อยู่"ทำไมกัน... ทำไมถึงเร็วขนาดนี้
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย บทที่ 9
เขามองมาที่ฉันซึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน แววตาของเขาเปลี่ยนจากความตระหนก เป็นความยินดีปรีดา และจบลงที่ความสิ้นหวัง"ฉือฉือ..."เขาพยายามจะก้าวเข้ามาหาฉัน แต่กลับถูกกดตัวไว้อย่างแน่นหนากู้หยุนฉี่ยืนขึ้นพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสลดใจ"ฉันขอประกาศ... ปลดกู้เยี่ยเฉินออกจากทุกตำแหน่งและริบสิทธิ์ในการสืบทอดทั้งหมด พร้อมทั้งขับไล่ออกจากตระกูล ห้ามกลับเข้ามาเหยียบที่นี่อีกเป็นอันขาด""ส่วนกู้หยุนซาน... มอบให้คุณหนูซูเป็นคนจัดการ"กู้เยี่ยเฉินคุกเข่าลงบนพื้น เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาอ้อนวอนสุดชีวิต"ฉือฉือ... ผมขอโทษ... ผมผิดไปแล้ว... คุณยกโทษให้ผมนะ..."ฉันเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา โน้มตัวลงสบตาเขานิ่ง"กู้เยี่ยเฉิน ระหว่างเราสองคน มันไม่เคยเป็นเรื่องของการให้อภัยหรือไม่ให้อภัย""แต่มันคือหนี้เลือดที่ต้องชดใช้ด้วยชีวิต"พูดจบ ฉันก็ลุกขึ้นเดินตรงไปยังกู้หยุนซานที่ถูกคุมตัวไว้ แล้วหยิบปืนบราวนิ่งกระบอกที่กู้เยี่ยเฉินเคยให้ฉันออกมา"ปัง!"เสียงปืนดังกึกก้อง ความแค้นทั้งหมดเป็นอันสิ้นสุดลงกู้เยี่ยเฉินถูกขับออกจากตระกูลเขาไม่ใช่ทายาทผู้สูงส่งอีกต่อไป เป็นเพียงสามัญ
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย บทที่ 8
ในขณะที่เขากำลังหัวหมุนจนแก้ปัญหาไม่ตก ฉันก็ส่งของขวัญชิ้นใหญ่ไปกำนัลเขานั่นคือการแจ้งเบาะแสโดยไม่ระบุชื่อเรื่องที่กู้กรุ๊ปเลี่ยงภาษีและฟอกเงินผิดกฎหมาย พร้อมหลักฐานที่แน่นหนาจนดิ้นไม่หลุดหน่วยงานกำกับดูแลเข้าแทรกแซงอย่างรวดเร็ว กู้กรุ๊ปถูกสั่งระงับกิจการเพื่อปรับปรุงโครงสร้างทันทีอาณาจักรทางธุรกิจแห่งนี้สั่นคลอนและจวนจะพังทลายลงในชั่วพริบตากู้เยี่ยเฉินถูกกักตัวไว้ในประเทศ ไม่สามารถเดินทางออกนอกประเทศเพื่อตามหาฉันได้อีกต่อไปฉันตัดหนวดตัดเครือที่เขาส่งออกมาตามหาฉันทิ้งจนหมดสิ้นลุงหลี่โทรศัพท์มาหาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "คุณหนูครับ พวกเราทำสำเร็จแล้ว!"ฉันมองดูสภาพอันน่าเวทนาของเขาผ่านหน้าจอโทรทัศน์ แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย"นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น""สิ่งที่ฉันต้องการ คือการทำให้เขาไม่เหลืออะไรเลย"ในตอนนั้นเอง ฉันก็ได้รับข้อความอีกสายหนึ่งเสิ่นชาเร่ร่อนอยู่ข้างถนน ลูกในท้องแท้งไปแล้ว หล่อนคิดจะหาเงินด้วยการไปแฉข้อมูลกับสื่อ แต่กลับถูกใครบางคนลากตัวไปกลางทางและส่งเข้าโรงพยาบาลบ้า กลายเป็นคนพิการพูดไม่ได้ไปตลอดกาลเป็นฝีมือของคนตระกูลกู้ฉันปิดโทรศัพท์ลงโดยไม่มีความสงส
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย บทที่ 7
ในวันเดียวกับที่ฉันเดินทางออกจากสวิตเซอร์แลนด์ เครื่องบินของกู้เยี่ยเฉินก็ร่อนลงจอดที่ซูริกเขาคว้าน้ำเหลวสิ่งที่ฉันทิ้งไว้ให้เขามีเพียงบันทึกการรักษาที่ปลอมแปลงมาอย่างแนบเนียน ซึ่งระบุว่าคนไข้ขอยุติการรักษาและออกจากโรงพยาบาลไปแล้วกับคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดอีกหนึ่งตัวในวิดีโอ ฉันสวมชุดคนไข้ ร่างกายซูบผอม ใบหน้าซีดเซียว โดยมีลุงหลี่คอยประคองขึ้นรถคันหนึ่งที่มุ่งหน้าไปในทิศทางที่ไม่มีใครล่วงรู้ฉันทุ่มเงินมหาศาลจ้างช่างแต่งหน้าสเปเชียลเอฟเฟกต์จากฮอลลีวูดมาแต่งหน้าคนป่วยให้ ซึ่งมันดูสมจริงเสียจนแยกไม่ออกกู้เยี่ยเฉินมองดูฉันที่ "อ่อนแอ" ในวิดีโอด้วยความรู้สึกเหมือนถูกมีดกรีดใจความสำนึกผิดและความหวาดกลัวแทบจะกลืนกินเขาไปทั้งตัวเขาสรุปเอาเองอย่างดื้อรั้นว่า เป็นเพราะฉันรู้ตัวว่าเหลือเวลาอีกไม่มาก จึงเลือกที่จะเดินจากเขาไปเขาออกคำสั่งด้วยดวงตาแดงก่ำ"ปิดล้อมท่าเรือขนส่งสินค้าทุกแห่งในยุโรป!""ติดต่อหมอที่ดีที่สุดในโลกมาให้หมด ไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่!""ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดิน ก็ต้องตามหาคุณผู้หญิงกลับมาให้ได้!"เขาคิดว่าฉันกำลังหลบหน้าเขาแต่หารู้ไม่ว่า ฉันได้เปลี่ยนตัวต
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย บทที่ 6
ในที่สุดเขาก็เข้าใจฉันรู้ทุกอย่าง... รู้มาตลอดฉันไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่ฉัน... ไม่ต้องการเขาแล้วต่างหากความจริงข้อนี้ทำให้เขาเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าข่าวการตายของฉันเสียอีกเขาคลุ้มคลั่งราวกับคนเสียสติ พังข้าวของในห้องทำงานจนแหลกลาญไม่เหลือชิ้นดี"ซูฉือ! กลับมาหาฉันเดี๋ยวนี้! กลับมา!"เสียงคำรามกึกก้องไปทั่วคฤหาสน์ที่ว่างเปล่า ทว่ากลับไม่มีเสียงใดตอบสนองเขากลับมาอีกเลยเขานึกถึงคำถามที่ฉันเคยถามเขา"ถ้ามีวันหนึ่งที่คุณทำให้ฉันเสียใจจริงๆ ล่ะคะ?"คำตอบของเขาในตอนนั้นคือ:"งั้นก็ลงโทษผม... ให้ผมต้องพลิกแผ่นดินตามหาคุณไปจนสุดขอบฟ้า แต่กลับไม่พบคุณอีกเลยตลอดกาล"คำพูดนั้นกลายเป็นคำสาปที่ย้อนกลับมาหาตัวเองบทลงโทษของฉัน... มาถึงแล้วกู้เยี่ยเฉินพุ่งออกจากคฤหาสน์ คว้าตัวหลี่เฮ่อแล้วตะคอกใส่: "เธอยังไม่ตาย! ซูฉือยังไม่ตาย!""ไปสืบมา! ต่อให้ต้องพลิกโลกทั้งใบ ก็ต้องหาตัวเธอให้พบ!"แววตาของเขากลับมามีประกายอีกครั้ง แต่มันคือประกายไฟแห่งความยึดติดที่เข้าขั้นคลั่งไคล้ในขณะที่ฉัน กำลังนั่งอยู่ในโรงพยาบาลที่สวิตเซอร์แลนด์ มองดูใบวินิจฉัยโรคปลอมที่เสิ่นชาทำขึ้นมาในนั้นระบุว่าเป็นมะเร็งเม
แกล้งตาย แลกใจมาเฟีย บทที่ 5
เสียงกรีดร้องของเสิ่นชาฉีกกระชากความเงียบงันที่น่าอึดอัดให้พังทลายลง"ปลอม! นี่มันต้องเป็นเรื่องปลอมแน่ๆ! ต้องเป็นแผนสกปรกของอีแพศยาซูฉือที่สร้างเรื่องขึ้นมา!"เธอพยายามจะเข้าไปคว้าตัวกู้เยี่ยเฉิน แต่กลับถูกเขาสะบัดออกอย่างแรงจนเสียหลักล้มลงบนพื้นอย่างน่าสมเพชกู้เยี่ยเฉินจ้องเขม็งไปที่หน้าจอ ดวงตาที่วินาทีก่อนหน้ายังเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม พลันถูกกลืนกินด้วยสีเลือดในชั่วพริบตา"ฉือฉือ..."เขาส่งเสียงเรียกชื่อฉันออกมาจากลำคอด้วยความเจ็บปวดอย่างสุดแสนทรมานทันใดนั้น เขาพุ่งตัวออกจากโบสถ์ไปราวกับคนเสียสติ ทิ้งเบื้องหลังไว้เพียงงานแต่งงานที่กลายเป็นตัวตลก และเสียงด่าทออย่างบ้าคลั่งของเสิ่นชาฉันนั่งอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวที่มุ่งหน้าสู่สวิตเซอร์แลนด์ มองดูละครลิงที่ถูกถ่ายทอดสดผ่านแท็บเล็ตด้วยใบหน้าเรียบเฉย"คุณหนูครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ"ฉันพยักหน้าแล้วปิดหน้าจอลงทว่ากลับไม่ได้รู้สึกถึงความสะใจในการแก้แค้นแต่อย่างใด ในอกมันกลับโหว่งเหวงจนน่าใจหายซูฉือ... ได้ตายไปแล้วจริงๆตายลงในวันที่กู้เยี่ยเฉินจัดงานแต่งงานให้ผู้หญิงอีกคนตลอดเจ็ดวันหลังจากนั้น กู้เยี่ยเฉินก็เหมือนคนบ้า
