แชร์

บทที่ 7

ผู้เขียน: หมิ่นหมิ่น
“อะไรอีกล่ะพี่ฉือ ทำไมไม่เห็นด้วยอีก นายก็อยากจบเกมแก้แค้นนี่เร็ว ๆ ไม่ใช่เหรอ? พวกเรารับรอง ไม่ถึงตายหรอก! เดี๋ยวตอนที่เธอใกล้ขาดใจจริง ๆ ค่อยเปิดประตูให้ก็ได้”

เสียงเฮ่อเยี่ยนฉือยังคงแข็งกร้าว “ไม่ได้ มันเสี่ยง เธอห้ามเป็นอะไร”

ปลายสายมีคนพูดอย่างไม่เข้าใจ “อะไรนะพี่ฉือ วันนี้ฉันยังได้ยินมาว่านายทิ้งเฟยเยว่แล้ววิ่งตามหยานอี้ซีออกไป เฟยเยว่ร้องไห้ทั้งคืน นายต้องปลอบตั้งนานกว่าจะหาย เพื่อไม่ให้เธอคิดมาก นายถึงรีบมาคุยเรื่องแผนครั้งที่ 99 กับพวกเราไม่ใช่เหรอ? ทำไมอันนี้ก็ไม่ได้ อันนั้นก็ไม่ได้ นายยังจำได้ไหมว่าคนที่นายชอบจริง ๆ คือใครกันแน่ รีบเลิกกับหยานอี้ซี แล้วกลับไปหาเฟยเยว่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่นายอยากทำมาตลอดหรือไง”

ลมหายใจของเฮ่อเยี่ยนฉือถี่ขึ้นทันที เหมือนอยากจะโต้แย้ง

แต่จังหวะนั้นเอง เสียงของซ่งเฟยเยว่ก็ดังขึ้นจากปลายสาย

“เยี่ยนฉือ เมื่อกี้ที่พวกคุณคุยกัน ฉันได้ยินหมดแล้ว ตอนนี้ฉันถามแค่อย่างเดียว ถ้าฉันยืนยันจะใช้วิธีนี้แก้แค้นหยานอี้ซี นายจะยอมหรือไม่ยอม”

เฮ่อเยี่ยนฉือเงียบไป

เสียงของซ่งเฟยเยว่สั่นเครือเหมือนจะร้องไห้ “นายเคยบอกว่าจะทำทุกอย่างเพื่อฉันไม่ใช่เหรอ!”

ในที่สุดเขาก็พูด เสียงแหบพร่า “โอเค เอาตามที่เธอต้องการเลย”

ซ่งเฟยเยว่หัวเราะทั้งน้ำตา พวกเพื่อน ๆ ก็ส่งเสียงดีใจ “เยี่ยม ! รอวันนั้นแทบไม่ไหวแล้ว ! ”

เฮ่อเยี่ยนฉือย้ำอีกครั้ง “อย่าให้เกิดเรื่องล่ะ”

หยานอี้ซียืนอยู่ในเงามืด หัวใจเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบแน่นจนแทบแตกสลาย เจ็บจนแทบหายใจไม่ออก

เธอเดินกลับเข้าห้องเงียบ ๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความหนึ่งออกไป

……

วันครบรอบมาถึง

เฮ่อเยี่ยนฉือทำตามแผน พูดกับหยานอี้ซีว่า “อี้ซี วันนี้ฉันเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ หลับตานะ เดี๋ยวพาไปที่หนึ่ง”

หยานอี้ซีมองเขานานมาก ก่อนจะหลับตาลงโดยไม่ขัดขืน

เขายกยิ้มเล็กน้อย ใช้ผ้าผูกปิดตาเธอ แล้วพาขึ้นรถ

เมื่อรถจอด เขาพยุงเธอเข้าไปในบ้านร้างหลังนั้น ก่อนพูดเบา ๆ “รอฉันตรงนี้นะ เดี๋ยวไปหยิบของขวัญ แล้วจะกลับมา”

หยานอี้ซียืนอยู่กับที่ ฟังเสียงฝีเท้าเขาค่อย ๆ ห่างออกไป

ขณะที่เขากำลังจะปิดประตู เธอเอ่ยเรียกเขาขึ้นมา

“เฮ่อเยี่ยนฉือ นายรู้ไหม…ฉันชอบนายจริง ๆ”

ฝีเท้าเขาชะงัก เสียงของเธอดังช้า ๆ

“ฉันชอบนายมานานมาก ตอนที่นายตอบตกลงคบกับฉัน ฉันดีใจมาก คิดว่าความหวังของตัวเองเป็นจริงเสียที คืนนั้นฉันไม่ได้นอนเลย ตื่นเต้นจนร้องไห้หมอนเปียก ฟังดูโง่มากเลยใช่ไหม”

เฮ่อเยี่ยนฉือไม่พูดอะไร ลมหายใจหนักขึ้นเล็กน้อย

เธอพูดต่อเบา ๆ “วันนี้เป็นวันครบรอบสามปีของเรา และเป็นครั้งแรกที่นายเตรียมของขวัญให้ ฉันตั้งตารอมากจริง ๆ”

ลำคอของเขาแห้งผาก ผ่านไปครู่หนึ่งจึงตอบเสียงต่ำ “ฉันจะรีบกลับมา รอฉันนะ”

ประตูปิดลง

ทันทีนั้น หยานอี้ซีก็ถอดผ้าปิดตาออก และได้กลิ่นน้ำมันเบนซินคละคลุ้งในอากาศอย่างรวดเร็ว

เธอยิ้มบาง ๆ เดินไปที่มุมห้อง ลากหุ่นจำลองรูปร่างมนุษย์ออกมา

นับตั้งแต่คืนที่ได้ยินโทรศัพท์ เธอก็สั่งทำหุ่นนี้ขึ้นมาให้เหมือนเธอทั้งรูปร่างและส่วนสูงทุกกระเบียดนิ้ว

เมื่อถูกไฟเผา ใคร ๆ ก็จะคิดว่านั่นคือร่างของเธอ

เธอวางเครื่องบันทึกเสียงไว้บนโต๊ะ ข้างในอัดเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

“เฮ่อเยี่ยนฉือ นายหลอกฉันมา 98 ครั้ง ครั้งที่ 99 …ตาฉันบ้าง”

เธอพูดเบา ๆ ก่อนกดเล่นเสียง

ไม่นาน เสียงที่บันทึกไว้ก็ดังขึ้นทั่วบ้าน “ช่วยด้วย! เปิดประตู! เฮ่อเยี่ยนฉือ ช่วยฉันด้วย!”

หยานอี้ซีหันหลัง เดินออกทางประตูหลังโดยไม่หันกลับไปมอง เธอเรียกรถตรงไปสนามบินทันที

ไกลออกไป มีเปลวไฟพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า สาดแสงสีแดงฉานกลางราตรี
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 23

    ตรงกันข้ามกับหยานอี้ซี คนที่ยืนอยู่ข้างเธออย่างเฮ่อเยี่ยนฉือ กลับตื่นเต้นและประหม่าอย่างเห็นได้ชัดเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ในชีวิตนี้จะมีวันที่ได้แต่งงานกับหยานอี้ซีจริง ๆหลังจากที่หยานอี้ซี “ตาย” ไปในตอนนั้น เขาเคยถึงขั้นคิดจะจัดงานแต่งงานโดยอุ้ม “อัฐิ” ของเธอเข้าพิธีถ้าไม่ใช่เพราะคนในตระกูลเฮ่อเอาชีวิตมาขู่บังคับ เขาก็คงไม่ยอมเลิกล้มความคิดนั้นตอนนี้ ในที่สุดความฝันของเขาก็เป็นจริง ผู้หญิงที่รักเขามาหลายปี และเป็นผู้หญิงที่เขารักเช่นกัน กำลังจะกลายเป็นภรรยาของเขาต่อจากนี้ไป เขาจะต้องดูแลเธอให้ดีอย่างแน่นอน จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวังอีกเมื่อพิธีกรกล่าวนำพิธีเสร็จ หยานอี้ซีและเฮ่อเยี่ยนฉือก็เริ่มกล่าวคำปฏิญาณตามลำดับเดิมทีควรจะเป็นหยานอี้ซีที่พูดก่อน แต่เธอกลับยื่นไมโครโฟนให้ชายตรงหน้าแทนตลอดชีวิตที่ผ่านมา เฮ่อเยี่ยนฉือเคยขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าผู้คนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขาตื่นเต้นเท่าครั้งนี้เลยแม้ก่อนหน้านี้เขาจะเตรียมสคริปต์เอาไว้เรียบร้อยแล้ว แต่พอถึงเวลาที่ต้องพูดจริง ๆ เขากลับจำได้เพียงประโยคเดียว“อี้ซี ผมรักคุณ…และจะรักจนถึงวินาทีสุดท้

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 22

    ตระกูลซ่งมีลูกสาวฝาแฝดอยู่คู่หนึ่ง พี่สาวอย่างซ่งเฟยเยว่นั้นนิสัยหยิ่งผยอง เอาแต่ใจ ชอบใช้อำนาจรังแกคนที่อ่อนแอกว่าส่วนน้องสาวซ่งเฟยหย่ากลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เธอเยือกเย็น สุขุม และมักใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือแทนตัวเองในตอนแรก คนในตระกูลซ่งฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ซ่งเฟยเยว่แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า ซ่งเฟยเยว่จะเป็นพวกคลั่งรัก เฮ่อเยี่ยนฉือ ถึงขั้นยอมเป็นยอมตายเพื่อเขาอยู่บ่อยครั้งสุดท้าย ตระกูลซ่งจึงหมดทางเลือก จำต้องย้ายทรัพยากรและการสนับสนุนระดับหัวกะทิทั้งหมดไปให้ซ่งเฟยหย่าแทนตั้งแต่ซ่งเฟยหย่าอายุ 16 ปี ครอบครัวก็ส่งเธอไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา เพื่อรับการศึกษาระดับชนชั้นนำและกำหนดให้เธอต้องเข้ารับช่วงกิจการทั้งหมดของตระกูลซ่งก่อนอายุ 30 เพื่อให้ได้เข้ารับช่วงโดยเร็วที่สุด ซ่งเฟยหย่าจึงไม่เคยกลับประเทศเลยนั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไม หยานอี้ซี ถึงไม่เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อนจนกระทั่งครั้งนี้ เมื่อซ่งเฟยเยว่ถูกเฮ่อเยี่ยนฉือส่งเข้าคุก และตระกูลซ่งถูกตระกูลเฮ่อโจมตีทางธุรกิจอย่างหนัก ซ่งเฟยหย่าจึงตัดสินใจกลับประเทศเพื่อรับช่วงกิจการของตระกูลไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ซ่งเฟยหย่าก็สื

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 21

    ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่า หยานอี้ซีไม่เคยคิดจะหนีแต่เฮ่อเยี่ยนฉือเหมือนติดเครื่องติดตามไว้กับตัวเธอ ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน เขาก็มักจะตามหาเธอเจอเสมอแถมเพื่อจะสั่งสอนเธอ เขายังสั่งให้หยุดงานของเธอในคณะบัลเลต์อีกด้วยแน่นอนว่าเหตุผลที่เขาให้กับหัวหน้าคณะ ไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อก่อน เขาแค่บอกว่าพวกเขาเพิ่งกลับมาเจอกันอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนาน จึงอยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังมากหน่อยรอให้ทั้งสองแต่งงานกันก่อน เธอก็จะกลับไปทำงานได้ตามเดิมใช่… แต่งงานในงานแถลงข่าวครั้งนั้น นอกจากเฮ่อเยี่ยนฉือจะประกาศเรื่องที่หยานอี้ซีแกล้งตายแล้ว เขายังประกาศข่าวดีว่าพวกเขาจะจัดงานแต่งงานในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าสำหรับเรื่องทั้งหมดนี้ หยานอี้ซีไม่รู้อะไรเลยเพราะแบบนั้น หลังจบงานแถลงข่าว เธอถึงได้ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่และทะเลาะกับเฮ่อเยี่ยนฉืออย่างรุนแรงแต่สุดท้าย ก็ยังเปลี่ยนความจริงที่ว่าเฮ่อเยี่ยนฉือจะต้องแต่งงานกับเธอไม่ได้อยู่ดีและวันนี้ที่เฮ่อเยี่ยนฉือพาเธอมาร้านแบรนด์หรู ก็เพื่อเลือกของบางอย่างที่จะใช้ในงานแต่งส่วนชุดเจ้าสาวอะไรพวกนั้น เฮ่อเยี่ยนฉือได้สั่งตัดแบบพิเศษไว้แล้วตั้งแ

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 20

    เมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งของ เฮ่อเยี่ยนฉือ ตรงหน้า หยานอี้ซี ก็รู้สึกได้เพียงความน่าขัน“เฮ่อเยี่ยนฉือ ในเมื่อคุณพูดอยู่ตลอดว่ารักฉัน แล้วทำไมตอนที่ ซ่งเฟยเยว่ ใส่ร้ายฉัน คุณถึงไม่สืบหาความจริงให้ชัด? ทำไมถึงยังยอมรับแผนแก้แค้นฉันของซ่งเฟยเยว่? แล้วทำไมไม่บอกความจริงกับฉัน?”“อย่ามาหาข้ออ้าง ฉันเคยให้โอกาสคุณแล้ว ตอนนั้น…ในกองไฟครั้งนั้น ฉันถามคุณว่าคุณจะกลับมาหาฉันไหม ตอนนั้นฉันคิดไว้แล้วว่า ถ้าคุณหันกลับมาทันที แล้วดึงฉันออกจากกองไฟ ฉันก็จะยกโทษให้คุณ ทุกอย่างที่ผ่านมา ฉันจะไม่ถือสาอีก”“แต่ตอนนั้น…คุณทำยังไงล่ะ”คำพูดยาวเหยียดของหยานอี้ซี สิ่งที่ได้กลับมามีเพียงความเงียบงันยาวนานของเฮ่อเยี่ยนฉือเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งนั้นผ่านมานานเกินไป นานจนเฮ่อเยี่ยนฉือแทบจำรายละเอียดไม่ได้แล้วแต่เขายังจำได้ชัด ว่าตอนนั้นเขาไม่ได้ตอบอะไรเธอเลย เพียงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมา“ในเมื่อคุณทิ้งฉันไว้ในกองไฟได้ แล้วทำไมถึงคิดว่าฉันจะยอมอยู่เพื่อคุณล่ะ?”หยานอี้ซีทิ้งคำพูดนั้นไว้แล้วตั้งใจจะเดินอ้อมออกไป แต่ครั้งนี้เฮ่อเยี่ยนฉือตั้งสติได้เร็ว

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 19

    เฮ่อเยี่ยนฉือถูกตบจนยืนนิ่งไปนานกว่าจะได้สติ ผ่านไปพักใหญ่ เขาค่อย ๆ ยกมือแตะแก้มที่บวมแดงของตัวเอง“นี่ไม่ใช่ความฝันงั้นเหรอ”หยานอี้ซีถูกความวุ่นวายทั้งวันกวนใจจนหงุดหงิดอยู่แล้ว ได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะเยาะ “ฝันน่ะเหรอ? ใช่น่ะสิ แต่เป็นฝันร้ายยังไงล่ะ”“ฉันซวยจริง ๆ ที่ต้องเจอฝันร้ายแบบนี้!”พูดจบเธอก็ไม่แม้แต่จะมองเขา หมุนตัวเดินลงบันไดทันที“อี้ซี!”เฮ่อเยี่ยนฉือได้สติเต็มที่ รีบวิ่งตามลงไป ระหว่างที่ทั้งสองดึงรั้งกันอยู่ จู่ ๆ เท้าของหยานอี้ซีก็เหยียบพลาด ความรู้สึกวูบโหวงแล่นผ่านร่างก่อนจะร่วงลงไป“ระวัง!”สีหน้าเฮ่อเยี่ยนฉือซีดเผือด รีบคว้าเธอไว้โดยสัญชาตญาณ แต่ช้าไปก้าวหนึ่ง ทำได้เพียงดึงเธอเข้ามากอดแนบอก“โครม!”เสียงดังสนั่น ทั้งสองกลิ้งตกลงพื้นอย่างแรงเพราะมีเขาปกป้อง หยานอี้ซีจึงแค่เวียนหัวเล็กน้อย ไม่ได้บาดเจ็บหนักแต่เฮ่อเยี่ยนฉือที่นอนอยู่ด้านล่าง ท้ายทอยมีเลือดซึมออกมาเป็นทาง“คุณผู้ชาย ! ”คฤหาสน์ทั้งหลังโกลาหลทันที พ่อบ้านรีบส่งทั้งคู่ไปโรงพยาบาลเรื่องราววุ่นวายยืดเยื้อไปอีกหลายวันระหว่างที่เฮ่อเยี่ยนฉือยังนอนพักรักษาตัว หยานอี้ซีก็ตั้งใจจะหนีไปเงีย

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 18

    ครึ่งเดือนต่อจากนั้น หยานอี้ซียุ่งกับการแสดงจนแทบไม่มีเวลาหายใจ แน่นอนว่าเธอไม่มีอารมณ์ไปสนใจเฮ่อเยี่ยนฉือกระทั่งการแสดงรอบสุดท้ายจบลง เธอก็ได้หยุดพักที่รอคอยมานานขณะกำลังจะเช่ารถออกไปขับเที่ยวเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากผู้ช่วยของเฮ่อเยี่ยนฉือปลายสายบอกเพียงว่าเฮ่อเยี่ยนฉือเกิดเรื่อง ขอร้องให้เธอไปที่บ้านตระกูลเฮ่อสักครั้งหยานอี้ซีที่รู้ดีถึงนิสัยเขา คิดว่าเป็นแผนแก้แค้นอีกครั้งเสียมากกว่า แต่เธอก็คร้านจะเปิดโปงเพียงตอบอย่างใจเย็น “ฉันไม่ใช่หมอ ช่วยอะไรเขาไม่ได้หรอกค่ะ”พูดจบก็วางสายทันที ไม่รอฟังคำตอบแถมเพื่อกันการรบกวน เธอยังใจดีบล็อกเบอร์นั้นเข้าบัญชีดำเรียบร้อยจากนั้นก็โยนโทรศัพท์ลงบนโซฟา เตรียมเรียกรถไปบริษัทเช่ารถขึ้นรถแล้วบอกจุดหมาย เธอก็เอนหลังหลับตางีบที่เบาะหลังเวลาผ่านไปนาน คนขับจอดรถแล้วเรียกเธอตื่น บอกว่าถึงแล้วหยานอี้ซีจ่ายเงินแบบงัวเงียแล้วลงจากรถแต่พอเงยหน้ามองอาคารตรงหน้า เธอก็ชะงัก คนขับมาผิดทาง ส่งเธอมาที่คฤหาสน์ตระกูลเฮ่อเสียอย่างนั้นทั้งโกรธทั้งขำ เธอหยิบโทรศัพท์จะเรียกรถใหม่ พร้อมเดินออกไปทว่าในจังหวะนั้น ประตูคฤหาสน์ก็เปิดออก พ่อบ้

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status