Partager

บทที่ 7

Auteur: หมิ่นหมิ่น
“อะไรอีกล่ะพี่ฉือ ทำไมไม่เห็นด้วยอีก นายก็อยากจบเกมแก้แค้นนี่เร็ว ๆ ไม่ใช่เหรอ? พวกเรารับรอง ไม่ถึงตายหรอก! เดี๋ยวตอนที่เธอใกล้ขาดใจจริง ๆ ค่อยเปิดประตูให้ก็ได้”

เสียงเฮ่อเยี่ยนฉือยังคงแข็งกร้าว “ไม่ได้ มันเสี่ยง เธอห้ามเป็นอะไร”

ปลายสายมีคนพูดอย่างไม่เข้าใจ “อะไรนะพี่ฉือ วันนี้ฉันยังได้ยินมาว่านายทิ้งเฟยเยว่แล้ววิ่งตามหยานอี้ซีออกไป เฟยเยว่ร้องไห้ทั้งคืน นายต้องปลอบตั้งนานกว่าจะหาย เพื่อไม่ให้เธอคิดมาก นายถึงรีบมาคุยเรื่องแผนครั้งที่ 99 กับพวกเราไม่ใช่เหรอ? ทำไมอันนี้ก็ไม่ได้ อันนั้นก็ไม่ได้ นายยังจำได้ไหมว่าคนที่นายชอบจริง ๆ คือใครกันแน่ รีบเลิกกับหยานอี้ซี แล้วกลับไปหาเฟยเยว่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่นายอยากทำมาตลอดหรือไง”

ลมหายใจของเฮ่อเยี่ยนฉือถี่ขึ้นทันที เหมือนอยากจะโต้แย้ง

แต่จังหวะนั้นเอง เสียงของซ่งเฟยเยว่ก็ดังขึ้นจากปลายสาย

“เยี่ยนฉือ เมื่อกี้ที่พวกคุณคุยกัน ฉันได้ยินหมดแล้ว ตอนนี้ฉันถามแค่อย่างเดียว ถ้าฉันยืนยันจะใช้วิธีนี้แก้แค้นหยานอี้ซี นายจะยอมหรือไม่ยอม”

เฮ่อเยี่ยนฉือเงียบไป

เสียงของซ่งเฟยเยว่สั่นเครือเหมือนจะร้องไห้ “นายเคยบอกว่าจะทำทุกอย่างเพื่อฉันไม่ใช่เหรอ!”

ในที่สุดเขาก็พูด เสียงแหบพร่า “โอเค เอาตามที่เธอต้องการเลย”

ซ่งเฟยเยว่หัวเราะทั้งน้ำตา พวกเพื่อน ๆ ก็ส่งเสียงดีใจ “เยี่ยม ! รอวันนั้นแทบไม่ไหวแล้ว ! ”

เฮ่อเยี่ยนฉือย้ำอีกครั้ง “อย่าให้เกิดเรื่องล่ะ”

หยานอี้ซียืนอยู่ในเงามืด หัวใจเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบแน่นจนแทบแตกสลาย เจ็บจนแทบหายใจไม่ออก

เธอเดินกลับเข้าห้องเงียบ ๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความหนึ่งออกไป

……

วันครบรอบมาถึง

เฮ่อเยี่ยนฉือทำตามแผน พูดกับหยานอี้ซีว่า “อี้ซี วันนี้ฉันเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ หลับตานะ เดี๋ยวพาไปที่หนึ่ง”

หยานอี้ซีมองเขานานมาก ก่อนจะหลับตาลงโดยไม่ขัดขืน

เขายกยิ้มเล็กน้อย ใช้ผ้าผูกปิดตาเธอ แล้วพาขึ้นรถ

เมื่อรถจอด เขาพยุงเธอเข้าไปในบ้านร้างหลังนั้น ก่อนพูดเบา ๆ “รอฉันตรงนี้นะ เดี๋ยวไปหยิบของขวัญ แล้วจะกลับมา”

หยานอี้ซียืนอยู่กับที่ ฟังเสียงฝีเท้าเขาค่อย ๆ ห่างออกไป

ขณะที่เขากำลังจะปิดประตู เธอเอ่ยเรียกเขาขึ้นมา

“เฮ่อเยี่ยนฉือ นายรู้ไหม…ฉันชอบนายจริง ๆ”

ฝีเท้าเขาชะงัก เสียงของเธอดังช้า ๆ

“ฉันชอบนายมานานมาก ตอนที่นายตอบตกลงคบกับฉัน ฉันดีใจมาก คิดว่าความหวังของตัวเองเป็นจริงเสียที คืนนั้นฉันไม่ได้นอนเลย ตื่นเต้นจนร้องไห้หมอนเปียก ฟังดูโง่มากเลยใช่ไหม”

เฮ่อเยี่ยนฉือไม่พูดอะไร ลมหายใจหนักขึ้นเล็กน้อย

เธอพูดต่อเบา ๆ “วันนี้เป็นวันครบรอบสามปีของเรา และเป็นครั้งแรกที่นายเตรียมของขวัญให้ ฉันตั้งตารอมากจริง ๆ”

ลำคอของเขาแห้งผาก ผ่านไปครู่หนึ่งจึงตอบเสียงต่ำ “ฉันจะรีบกลับมา รอฉันนะ”

ประตูปิดลง

ทันทีนั้น หยานอี้ซีก็ถอดผ้าปิดตาออก และได้กลิ่นน้ำมันเบนซินคละคลุ้งในอากาศอย่างรวดเร็ว

เธอยิ้มบาง ๆ เดินไปที่มุมห้อง ลากหุ่นจำลองรูปร่างมนุษย์ออกมา

นับตั้งแต่คืนที่ได้ยินโทรศัพท์ เธอก็สั่งทำหุ่นนี้ขึ้นมาให้เหมือนเธอทั้งรูปร่างและส่วนสูงทุกกระเบียดนิ้ว

เมื่อถูกไฟเผา ใคร ๆ ก็จะคิดว่านั่นคือร่างของเธอ

เธอวางเครื่องบันทึกเสียงไว้บนโต๊ะ ข้างในอัดเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

“เฮ่อเยี่ยนฉือ นายหลอกฉันมา 98 ครั้ง ครั้งที่ 99 …ตาฉันบ้าง”

เธอพูดเบา ๆ ก่อนกดเล่นเสียง

ไม่นาน เสียงที่บันทึกไว้ก็ดังขึ้นทั่วบ้าน “ช่วยด้วย! เปิดประตู! เฮ่อเยี่ยนฉือ ช่วยฉันด้วย!”

หยานอี้ซีหันหลัง เดินออกทางประตูหลังโดยไม่หันกลับไปมอง เธอเรียกรถตรงไปสนามบินทันที

ไกลออกไป มีเปลวไฟพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า สาดแสงสีแดงฉานกลางราตรี

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 23

    ตรงกันข้ามกับหยานอี้ซี คนที่ยืนอยู่ข้างเธออย่างเฮ่อเยี่ยนฉือ กลับตื่นเต้นและประหม่าอย่างเห็นได้ชัดเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ในชีวิตนี้จะมีวันที่ได้แต่งงานกับหยานอี้ซีจริง ๆหลังจากที่หยานอี้ซี “ตาย” ไปในตอนนั้น เขาเคยถึงขั้นคิดจะจัดงานแต่งงานโดยอุ้ม “อัฐิ” ของเธอเข้าพิธีถ้าไม่ใช่เพราะคนในตระกูลเฮ่อเอาชีวิตมาขู่บังคับ เขาก็คงไม่ยอมเลิกล้มความคิดนั้นตอนนี้ ในที่สุดความฝันของเขาก็เป็นจริง ผู้หญิงที่รักเขามาหลายปี และเป็นผู้หญิงที่เขารักเช่นกัน กำลังจะกลายเป็นภรรยาของเขาต่อจากนี้ไป เขาจะต้องดูแลเธอให้ดีอย่างแน่นอน จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวังอีกเมื่อพิธีกรกล่าวนำพิธีเสร็จ หยานอี้ซีและเฮ่อเยี่ยนฉือก็เริ่มกล่าวคำปฏิญาณตามลำดับเดิมทีควรจะเป็นหยานอี้ซีที่พูดก่อน แต่เธอกลับยื่นไมโครโฟนให้ชายตรงหน้าแทนตลอดชีวิตที่ผ่านมา เฮ่อเยี่ยนฉือเคยขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าผู้คนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขาตื่นเต้นเท่าครั้งนี้เลยแม้ก่อนหน้านี้เขาจะเตรียมสคริปต์เอาไว้เรียบร้อยแล้ว แต่พอถึงเวลาที่ต้องพูดจริง ๆ เขากลับจำได้เพียงประโยคเดียว“อี้ซี ผมรักคุณ…และจะรักจนถึงวินาทีสุดท้

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 22

    ตระกูลซ่งมีลูกสาวฝาแฝดอยู่คู่หนึ่ง พี่สาวอย่างซ่งเฟยเยว่นั้นนิสัยหยิ่งผยอง เอาแต่ใจ ชอบใช้อำนาจรังแกคนที่อ่อนแอกว่าส่วนน้องสาวซ่งเฟยหย่ากลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เธอเยือกเย็น สุขุม และมักใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือแทนตัวเองในตอนแรก คนในตระกูลซ่งฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ซ่งเฟยเยว่แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า ซ่งเฟยเยว่จะเป็นพวกคลั่งรัก เฮ่อเยี่ยนฉือ ถึงขั้นยอมเป็นยอมตายเพื่อเขาอยู่บ่อยครั้งสุดท้าย ตระกูลซ่งจึงหมดทางเลือก จำต้องย้ายทรัพยากรและการสนับสนุนระดับหัวกะทิทั้งหมดไปให้ซ่งเฟยหย่าแทนตั้งแต่ซ่งเฟยหย่าอายุ 16 ปี ครอบครัวก็ส่งเธอไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา เพื่อรับการศึกษาระดับชนชั้นนำและกำหนดให้เธอต้องเข้ารับช่วงกิจการทั้งหมดของตระกูลซ่งก่อนอายุ 30 เพื่อให้ได้เข้ารับช่วงโดยเร็วที่สุด ซ่งเฟยหย่าจึงไม่เคยกลับประเทศเลยนั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไม หยานอี้ซี ถึงไม่เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อนจนกระทั่งครั้งนี้ เมื่อซ่งเฟยเยว่ถูกเฮ่อเยี่ยนฉือส่งเข้าคุก และตระกูลซ่งถูกตระกูลเฮ่อโจมตีทางธุรกิจอย่างหนัก ซ่งเฟยหย่าจึงตัดสินใจกลับประเทศเพื่อรับช่วงกิจการของตระกูลไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ซ่งเฟยหย่าก็สื

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 21

    ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่า หยานอี้ซีไม่เคยคิดจะหนีแต่เฮ่อเยี่ยนฉือเหมือนติดเครื่องติดตามไว้กับตัวเธอ ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน เขาก็มักจะตามหาเธอเจอเสมอแถมเพื่อจะสั่งสอนเธอ เขายังสั่งให้หยุดงานของเธอในคณะบัลเลต์อีกด้วยแน่นอนว่าเหตุผลที่เขาให้กับหัวหน้าคณะ ไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อก่อน เขาแค่บอกว่าพวกเขาเพิ่งกลับมาเจอกันอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนาน จึงอยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังมากหน่อยรอให้ทั้งสองแต่งงานกันก่อน เธอก็จะกลับไปทำงานได้ตามเดิมใช่… แต่งงานในงานแถลงข่าวครั้งนั้น นอกจากเฮ่อเยี่ยนฉือจะประกาศเรื่องที่หยานอี้ซีแกล้งตายแล้ว เขายังประกาศข่าวดีว่าพวกเขาจะจัดงานแต่งงานในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าสำหรับเรื่องทั้งหมดนี้ หยานอี้ซีไม่รู้อะไรเลยเพราะแบบนั้น หลังจบงานแถลงข่าว เธอถึงได้ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่และทะเลาะกับเฮ่อเยี่ยนฉืออย่างรุนแรงแต่สุดท้าย ก็ยังเปลี่ยนความจริงที่ว่าเฮ่อเยี่ยนฉือจะต้องแต่งงานกับเธอไม่ได้อยู่ดีและวันนี้ที่เฮ่อเยี่ยนฉือพาเธอมาร้านแบรนด์หรู ก็เพื่อเลือกของบางอย่างที่จะใช้ในงานแต่งส่วนชุดเจ้าสาวอะไรพวกนั้น เฮ่อเยี่ยนฉือได้สั่งตัดแบบพิเศษไว้แล้วตั้งแ

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 20

    เมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งของ เฮ่อเยี่ยนฉือ ตรงหน้า หยานอี้ซี ก็รู้สึกได้เพียงความน่าขัน“เฮ่อเยี่ยนฉือ ในเมื่อคุณพูดอยู่ตลอดว่ารักฉัน แล้วทำไมตอนที่ ซ่งเฟยเยว่ ใส่ร้ายฉัน คุณถึงไม่สืบหาความจริงให้ชัด? ทำไมถึงยังยอมรับแผนแก้แค้นฉันของซ่งเฟยเยว่? แล้วทำไมไม่บอกความจริงกับฉัน?”“อย่ามาหาข้ออ้าง ฉันเคยให้โอกาสคุณแล้ว ตอนนั้น…ในกองไฟครั้งนั้น ฉันถามคุณว่าคุณจะกลับมาหาฉันไหม ตอนนั้นฉันคิดไว้แล้วว่า ถ้าคุณหันกลับมาทันที แล้วดึงฉันออกจากกองไฟ ฉันก็จะยกโทษให้คุณ ทุกอย่างที่ผ่านมา ฉันจะไม่ถือสาอีก”“แต่ตอนนั้น…คุณทำยังไงล่ะ”คำพูดยาวเหยียดของหยานอี้ซี สิ่งที่ได้กลับมามีเพียงความเงียบงันยาวนานของเฮ่อเยี่ยนฉือเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งนั้นผ่านมานานเกินไป นานจนเฮ่อเยี่ยนฉือแทบจำรายละเอียดไม่ได้แล้วแต่เขายังจำได้ชัด ว่าตอนนั้นเขาไม่ได้ตอบอะไรเธอเลย เพียงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมา“ในเมื่อคุณทิ้งฉันไว้ในกองไฟได้ แล้วทำไมถึงคิดว่าฉันจะยอมอยู่เพื่อคุณล่ะ?”หยานอี้ซีทิ้งคำพูดนั้นไว้แล้วตั้งใจจะเดินอ้อมออกไป แต่ครั้งนี้เฮ่อเยี่ยนฉือตั้งสติได้เร็ว

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 19

    เฮ่อเยี่ยนฉือถูกตบจนยืนนิ่งไปนานกว่าจะได้สติ ผ่านไปพักใหญ่ เขาค่อย ๆ ยกมือแตะแก้มที่บวมแดงของตัวเอง“นี่ไม่ใช่ความฝันงั้นเหรอ”หยานอี้ซีถูกความวุ่นวายทั้งวันกวนใจจนหงุดหงิดอยู่แล้ว ได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะเยาะ “ฝันน่ะเหรอ? ใช่น่ะสิ แต่เป็นฝันร้ายยังไงล่ะ”“ฉันซวยจริง ๆ ที่ต้องเจอฝันร้ายแบบนี้!”พูดจบเธอก็ไม่แม้แต่จะมองเขา หมุนตัวเดินลงบันไดทันที“อี้ซี!”เฮ่อเยี่ยนฉือได้สติเต็มที่ รีบวิ่งตามลงไป ระหว่างที่ทั้งสองดึงรั้งกันอยู่ จู่ ๆ เท้าของหยานอี้ซีก็เหยียบพลาด ความรู้สึกวูบโหวงแล่นผ่านร่างก่อนจะร่วงลงไป“ระวัง!”สีหน้าเฮ่อเยี่ยนฉือซีดเผือด รีบคว้าเธอไว้โดยสัญชาตญาณ แต่ช้าไปก้าวหนึ่ง ทำได้เพียงดึงเธอเข้ามากอดแนบอก“โครม!”เสียงดังสนั่น ทั้งสองกลิ้งตกลงพื้นอย่างแรงเพราะมีเขาปกป้อง หยานอี้ซีจึงแค่เวียนหัวเล็กน้อย ไม่ได้บาดเจ็บหนักแต่เฮ่อเยี่ยนฉือที่นอนอยู่ด้านล่าง ท้ายทอยมีเลือดซึมออกมาเป็นทาง“คุณผู้ชาย ! ”คฤหาสน์ทั้งหลังโกลาหลทันที พ่อบ้านรีบส่งทั้งคู่ไปโรงพยาบาลเรื่องราววุ่นวายยืดเยื้อไปอีกหลายวันระหว่างที่เฮ่อเยี่ยนฉือยังนอนพักรักษาตัว หยานอี้ซีก็ตั้งใจจะหนีไปเงีย

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 18

    ครึ่งเดือนต่อจากนั้น หยานอี้ซียุ่งกับการแสดงจนแทบไม่มีเวลาหายใจ แน่นอนว่าเธอไม่มีอารมณ์ไปสนใจเฮ่อเยี่ยนฉือกระทั่งการแสดงรอบสุดท้ายจบลง เธอก็ได้หยุดพักที่รอคอยมานานขณะกำลังจะเช่ารถออกไปขับเที่ยวเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากผู้ช่วยของเฮ่อเยี่ยนฉือปลายสายบอกเพียงว่าเฮ่อเยี่ยนฉือเกิดเรื่อง ขอร้องให้เธอไปที่บ้านตระกูลเฮ่อสักครั้งหยานอี้ซีที่รู้ดีถึงนิสัยเขา คิดว่าเป็นแผนแก้แค้นอีกครั้งเสียมากกว่า แต่เธอก็คร้านจะเปิดโปงเพียงตอบอย่างใจเย็น “ฉันไม่ใช่หมอ ช่วยอะไรเขาไม่ได้หรอกค่ะ”พูดจบก็วางสายทันที ไม่รอฟังคำตอบแถมเพื่อกันการรบกวน เธอยังใจดีบล็อกเบอร์นั้นเข้าบัญชีดำเรียบร้อยจากนั้นก็โยนโทรศัพท์ลงบนโซฟา เตรียมเรียกรถไปบริษัทเช่ารถขึ้นรถแล้วบอกจุดหมาย เธอก็เอนหลังหลับตางีบที่เบาะหลังเวลาผ่านไปนาน คนขับจอดรถแล้วเรียกเธอตื่น บอกว่าถึงแล้วหยานอี้ซีจ่ายเงินแบบงัวเงียแล้วลงจากรถแต่พอเงยหน้ามองอาคารตรงหน้า เธอก็ชะงัก คนขับมาผิดทาง ส่งเธอมาที่คฤหาสน์ตระกูลเฮ่อเสียอย่างนั้นทั้งโกรธทั้งขำ เธอหยิบโทรศัพท์จะเรียกรถใหม่ พร้อมเดินออกไปทว่าในจังหวะนั้น ประตูคฤหาสน์ก็เปิดออก พ่อบ้

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 6

    หมอหนุ่มถูกแรงกดดันจากท่าทีของเฮ่อเยี่ยนฉือทำเอาหน้าซีด เลยรีบขอโทษแล้วออกจากห้องไปทันทีเฮ่อเยี่ยนฉือสีหน้าเย็นชา เดินมาหยุดข้างเตียง น้ำเสียงแฝงความไม่พอใจ “คราวหน้าถ้าเจอคนแบบนี้ ก็บอกไปตรง ๆ ว่ามีแฟนแล้ว พูดแค่นี้มันยากมากหรือไง”หยานอี้ซีมองเขา ในใจมีแต่ความขบขันเขาบอกว่าทั้งชีวิตจะไม่มีวัน

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 5

    ในห้องผู้ป่วยเงียบกริบ ราวกับอากาศแข็งตัวเฮ่อเยี่ยนฉือที่เพิ่งเดือดดาลใส่ต้นเหตุเมื่อครู่ ชะงักค้างอยู่กับที่ ประโยคนั้นดังก้องในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า“อย่าบอกนะว่าหลายปีมานี้ แกล้งทำเป็นคบ แต่ดันรักเธอเข้าจริง ๆ แล้วน่ะ”รักหยานอี้ซีงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก !เขาปฏิเสธความคิดนั้นแทบจะในทันที ราวก

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 2

    เสียงของแม่ดังขึ้นมาทันทีด้วยความดีใจ “ดีเลยซีซี งั้นพ่อกับแม่จะไปจัดการเรื่องเอกสารนะ พอทำเสร็จแล้วจะกลับคำไม่ได้นะลูก”เธอกำโทรศัพท์แน่น ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบอย่างหนักแน่น “หนูไม่เปลี่ยนใจค่ะ”แม่กำลังจะวางสาย แต่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงถามอย่างลองเชิง “อ้อ แล้วแฟนของลูกล่ะ? ไม่ใช่ว่า

  • แก้แค้นกลับคืน   บทที่ 1

    หยานอี้ซียืนนิ่ง มองลอดเข้าไปในห้องผู้ป่วยที่แง้มประตูไว้ เพียงครู่เดียวก็เห็นชายในชุดคนไข้ท่ามกลางกลุ่มคนเฮ่อเยี่ยนฉือนอนพิงหัวเตียงอย่างสบาย ๆ ก้มหน้ากดโทรศัพท์ มีคนยืนบังใบหน้าเขาไว้เล็กน้อย แต่ยังเห็นสันจมูกโด่งกับโหนกคิ้วคมเข้มได้ชัดสภาพแบบนั้นเหมือนคนบาดเจ็บสาหัสตรงไหน !หยานอี้ซีกะพริบตา

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status