Short
แม่บ้านไลฟ์สดเปลี่ยนแปลงคุณผู้หญิงคนสวยจนโด่งดัง

แม่บ้านไลฟ์สดเปลี่ยนแปลงคุณผู้หญิงคนสวยจนโด่งดัง

โดย:  ลูกพลับไม่แดงจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
7บท
4.7Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

แม่บ้านของฉันเรียกตัวเองว่าเป็นผู้หญิงอิสระยุคใหม่ เธอเกลี้ยกล่อมให้ฉันพึ่งพาตัวเอง ให้ฉันซักผ้า ทําอาหาร และเลี้ยงลูก และแนะนําให้ฉันหย่ากับสามี ต่อมาฉันพบว่าเธอเป็นเน็ตไอดอลคนหนึ่ง ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน เธอทําวิดีโอในธีม "สอนงานคุณภรรยา" เพื่อใส่ร้ายป้ายสีฉัน และยังขโมยเครื่องประดับและเสื้อผ้าของฉัน หลังจากที่ฉันไล่เธอออก เธอก็ด่าฉันทางอินเทอร์เน็ตว่าฉันสร้างกระแส ประจบสอพลอผู้ชายรังเกียจผู้หญิง แฟนคลับตัวยงมาที่บ้านของฉัน เอายาฆ่าหญ้าเป็นน้ำให้ฉันดื่ม เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันย้อนกลับมาในวันที่พบว่าเธอมีคนตามบัญชีเป็นล้าน ชอบไลฟ์สดและถ่ายวิดีโอมากขนาดนี้ งั้นฉันก็จะให้ทุกคนเห็นธาตุแท้ของผู้หญิงพึ่งพาตัวเองคนนี้

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1

Erza POV

Winter is coming, and I've been looking for a warm coat in my wardrobe, but there's nothing there. All I have is a bunch of old, colorful clothes that my cousin left behind. I hesitated momentarily and then put on a simple hoodie and jeans. I hope it helps me through the harsh winter.

"Hurry up, stupid!" A bitter voice resounded above my head.

I didn't need to look to know it was Erina, my cousin. She stood before me, wearing a new warm coat she had just bought a few days ago.

I should introduce myself a bit. I'm the daughter of a famous Beta, but that's a thing of the past. My parents died in a war 15 years ago, and I was sent to my uncle's house, living with their family to this day.

"Stay away! You are standing in my way, loser.” Erina annoyedly kicked me in the back, and I almost fell into the closet.

As she left, I raised my head and stood up, brushing the dust off my body. I'm used to this, so it's not enough to hurt me anymore. I went downstairs and saw Alfine and Erina sitting at the dining table. Alfine and Erina are twins, but they don't look alike.

Erina has dark eyes and yellow hair, while Alfine has blue eyes and black hair.

I sat down at the table, stomach rumbling, gulping at the sight of Erina and Alfine's hearty morning, and then looked again disappointedly at my portion. I only have one apple, and it's half spoiled.

But my hunger is coming, and I can't wait any longer. I opened my mouth to bite the apple when suddenly a slap like heaven landed on my face. I did somersaults and hit the wall pretty hard, my spine slamming into the ground, causing me to groan in pain.

No one came to help or worry about me, and around me, Erina's amused laughter and Alfine's dispassionate mocking eyes, they thought I deserved it.

“You are so rude; you should at least greet me before starting your meal, ungrateful bastard. I don't understand how it was possible to raise someone like you all these years." Blake's harsh voice resounded; he was my uncle.

It took me a few minutes to adjust the status. Then I put my hands on the floor, forced myself to stand, and whispered with a frown. "I'm sorry; I don't see you."

Blake got even angrier after hearing that; he slammed his hand on the table, causing the table to crack a zigzag line. “Who taught you how to argue with me?”

"Sorry, I'll pay attention next time." I actively admit fault. I know that Blake is a highly hot-tempered person; if I argue back, my results will be even direr than now.

Erina raised her eyes at me, poking her fork into the bacon. “So frustrating! Breakfast was also not good. Why do I have to see this hateful face every morning?"

I bit my lip, wanting to go to the bathroom, but Blake yelled sternly. "Sit down! I haven't finished eating yet, but you dare to go?"

Reluctantly, I had to go back to the dining table and eat my apple. I should have been able to enjoy the sweetness of this apple, but now I can only feel the smell of blood filling my mouth and rushing up my nose after every opening of my mouth.

Blake was so used to this that he looked at me scornfully and then said. “We are going to eat tonight at a restaurant; you take care of yourself.”

I nodded, determined I had to fast tonight. I have no money, and Blake won't leave me any leftovers in the house.

"Talk! You are not mute.” Blake shouted impatiently.

"Yes." I tried to suppress the pain, but as soon as I opened my mouth, the corner of my mouth ripped open, a dull pain running through my body.

After I had eaten my morning, I still had to sit and wait for Blake to finish eating before I was allowed to leave. As soon as he got up, I rushed to the bathroom. I spat out a mouthful of blood and my broken tooth. Next, I rinsed my mouth to get rid of the blood, but the taste lingered on my tongue's tip.

I threw the tooth in the trash; it was no big deal; in a few days, my teeth would grow back; that's the advantage of werewolves; healing is speedy.

Putting my bag on my shoulder, I waited for the car to start before I dared to go out. Every morning Blake would drive Erina and Alfine to school. Although the vehicle has an empty seat, it has never been reserved for me. They would be embarrassed to go to school with someone like me.

Everyone was already in class when I got to school; the schoolyard was empty. I like that; I always choose this time to appear because I wouldn't say I want people's glares and whispers.

It's funny to admit that I am a failure. My father is a Beta; my mother is a mighty warrior. Together, they created many achievements that later generations feared to discuss. But their only daughter, me, doesn't even have a wolf of my own.

The other werewolves, my peers, had their wolf at nine. And I'm 17 years old now. That's why Blake, Erina, and Alfine hate me so much. Blake is a Delta, and he's as brave as anyone; he's one of the strongest of the pack. Erina and Alfine also inherited the warrior blood from him; they can transform early and are extremely powerful.

I sighed and crept into the classroom. I can only take theory sessions, but I have to sit back in class when they are training. Like now, everyone has gathered in the school's typical house. I looked in the direction everyone was training; I wished I could be like them. But that was just a dream.

The pain all over my body makes me tired; I put my hands under my head and lie on the table. Drowsiness quickly swallowed me, and I laughed softly; I only felt relieved and happy when I slept.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Pailiu Patcharaporn
Pailiu Patcharaporn
สนุกดีค่ะ ......
2025-10-17 22:17:12
0
0
7
บทที่ 1
สิ่งแรกที่ฉันทําเมื่อเกิดมาใหม่ คือการติดตั้งกล้องขนาดเล็กทุกห้องในบ้านของฉันหลังจากที่คนงานออกไปแล้ว ฉันก็นั่งบนโซฟาและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเข้าไปในห้องไลฟ์สดห้องหนึ่งบังเอิญได้พบกับเฉินเสียวหย่าที่กำลังไลฟ์สด"ทุกๆ คน วันนี้ฉันซื้ออาหารกลับมาแล้ว เดี๋ยเราจะให้ซูเจียวเจียวทําอาหารจานแรกในชีวิตของเธอกัน"ความคิดเห็นผ่านหน้าจอเลื่อนผ่านไปอย่างเร็ว ไม่นานนัก ในห้องไลฟ์สดของเฉินเสียวหย่าก็มีผู้ชมห้าพันคนแล้ว"ถ้าวันไหนไม่ได้ดูเสียวหย่าฝึกฝนภรรยาตัวน้อยฉันก็จะทรมาน""ขอให้บนโลกนี้ต่อไปไม่มีภรรยาตัวน้อยอีกแล้ว""เสียวหย่าน่าทึ่งจริงๆ เพิ่งผ่านไปครึ่งเดือน และก็สามารถให้ภรรยาตัวน้อยเข้าครัวได้แล้ว"มองดูความคิดเห็นที่บนหน้าจอ ดวงตาของฉันเคร่งขรึมเฉินเสียวหย่าได้รับการแนะนํามาที่บ้านของฉันโดยคนกลางเมื่อครึ่งเดือนที่แล้ว ตอนแรกฉันคิดว่าเธอยังเด็กเกินไป ไม่เหมาะกับการเป็นแม่บ้านแต่หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ฉันถูกเฉินเสียวหย่าหักหน้า เธอไม่เพียงแต่ทําอาหารและเลี้ยงเด็กเป็น แต่ยังพูดภาษาต่างประเทศได้อีกด้วยเฉินเสียวหย่าบอกว่าเธอเป็นเด็กสาวชนบท ผ่านความพยายามอย่างหนักถึงได้มาที่เมืองใหญ่
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
"คุณหญิง ฉันซื้อซี่โครงหมูมา วันนี้ฉันจะสอนคุณทําซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานนะคะ"ทันทีที่เฉินเสียวหย่าเปิดประตูเข้ามา เธอก็ตะโกนเรียกฉันฉันเงยหน้ามองเธอไปทั่วร่างกาย ในที่สุดก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติกับกระดุมของเธอดูท่าเธอคงจะซ่อนกล้องไว้ตรงนั้น"คุณหญิง มาในครัวสิคะ" ฉันไม่ตอบกลับเธอ เฉินเสียวหย่าจึงหยิบของเข้าไปในครัวเองหลังจากที่ฉันเดินตามไป เธอก็หยิบผ้ากันเปื้อนขึ้นมาสวมบนตัวฉันฉันถอยหลังหลบออก พร้อมทําหน้าบึ้งตึง และเอ่ยปากพูด: "ฉันไม่ทํา"เฉินเสียวหย่ายิ้มอย่างอ่อนโยน "อย่าเป็นแบบนี้สิคุณหญิง เราคุยกันแล้วว่าเราจะเรียนรู้การทําอาหารกันในวันนี้ ในฐานะผู้หญิงอิสระยุคใหม่ คุณควรเลี้ยงดูตัวเอง รวมถึงการทําอาหารเองด้วย""ถ้าฉันทําอาหารอแล้วเธอทําอะไร?" ฉันถามเธอ "เฉินเสียวหย่า เธอลืมไปหรือเปล่าว่าฉันให้เธอมาเป็นแม่บ้าน ไม่ใช่มาเป็นครูสอนอุดมการณ์ของฉัน"เฉินเสียวหย่าสีหน้าตกตะลึงและใบหน้าของเธอเผยให้เห็นร่องรอยของความไม่พอใจฉันไม่แปลกใจเลยที่เธอมีสีหน้าแบบนั้นนับตั้งแต่ฉันถูกเธอล้างสมอง ฉันแทบเห็นคําพูดของเธอเป็นคําพูดศักดิ์สิทธิ์ คิดว่าฉันสามารถอยู่รอดได้ด้วยการทํา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
ตอนบ่าย ฉันเพิ่งตื่นนอน โทรศัพท์มือถือของฉันขึ้นแจ้งเตือนว่าเฉินเสียวหย่าไลฟ์สดอีกครั้งฉันเพิ่งกดเข้าไป ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นฉันรีบปิดการไลฟ์สด เฉินเสียวหย่ากำลังถือชุดราตรีอยู่ในมือ"คุณหญิง นี่คือชุดสําหรับงานเลี้ยงพรุ่งนี้ ถ้าคุณเห็นว่าไม่มีปัญหาอะไร ฉันก็จะนำไปรีด"ฉันเหลือบมองเห็นชุดราตรี ก็หน้าบึ้งตึงทันที "เปลี่ยน ฉันจะใส่กี่เพ้า"พรุ่งนี้เป็นงานประมูลกี่เพ้า งานมีกําหนดว่าต้องสวมกี่เพ้า ฉันเคยบอกเธอไว้ก่อนหน้านี้แล้วเหตุผลที่เธอทําเช่นนี้ อาจเป็นเพราะวันนี้คนบางคนในห้องไลฟ์สดรู้สึกว่าฉันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอพูด ดังนั้นครั้งนี้เธอจึงต้องการยืนยันบทบาทคุณนายของฉันแน่นอนว่าหลังจากที่ฉันพูดจบ เฉินเสียวหย่าก็เกลี้ยกล่อมฉัน: "คุณหญิงฉันรู้ว่าคุณผู้ชายชอบให้คุณใส่กี่เพ้า แต่คุณชอบใส่ชุดราตรีมากกว่าไม่ใช่เหรอ เราเป็นผู้หญิง ควรเอาใจตัวเองก่อนแล้วค่อยเอาใจคนอื่น""ไปเปลี่ยนซะ อย่าให้ฉันพูดเป็นครั้งที่สาม"ฉันพูดจบประโยคแล้วปิดประตูทันทีเมื่อหยิบมือถือขึ้นมาดูอีกครั้ง เฉินเสียวหย่าก็ยิ้มอยู่ในห้องไลฟ์สด"ไม่เป็นไรทุกๆ คน เจียวเจียวช่วงนี้อาจจะเหนื่อย ยังรู้สึกว่าพึ่งพ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
เพื่อให้ทุกคนเข้าใจเหตุและผลได้ง่ายขึ้น ฉันยังปรับไปข้างหน้ากลัวว่าจะไม่มียอดวิว ฉันจึงโทรหาผู้ช่วยของเสิ่นหรูโม่ และขอให้เขาจ่ายเงินเพื่อซื้อยอดการมองเห็นให้ฉันไม่ถึงห้านาที ในห้องไลฟสดก็มีจำนวนห้าหมื่นคนแล้วหลังจากเฉินเสียวหย่าพูดว่าเป็นห่วงเสิ่นหรูโม่จบเสิ่นหรูโม่ยังคงขมวดคิ้ว "คุณยังไม่จบอีกนะ ไสหัวไปซะ"ทันใดนั้นดวงตาของเฉินเสียวหย่าก็เปลี่ยนเป็นแดงก่ำ "คุณผู้ชาย คุณยังไม่สนใจฉันใช่ไหม ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ซูเจียวเจียวมีอะไรดี เธอไม่คู่ควรกับคุณเลย ไม่เหมือนฉัน ฉันพยายามอย่างมาก ฉันจะสามารถยืนข้างๆ คุณได้อย่างแน่นอน ไม่ได้เหมือนกับซูเจียวเจียว ที่มัวแต่ยืนเสพสุขอยู่ข้างหลังคุณ แถมยังโง่เขลาอย่างมาก"ทันทีที่เธอพูดแบบนี้ออกมาหน้าจอมือถือเหมือนจะระเบิด'นี่มันเกิดอะไรขึ้น? นี่มันอะไรกัน? เฉินเสียวหย่ากำลังแสดงละครอยู่เหรอ?''ใครกําลังไลฟ์สดอยู่? ''พวกเธอเข้ามาไม่ได้ดูชื่อคนเหรอ นี่คือซูเจียวเจียวไง!''อ๊าอ๊าอ๊านี่คือฉากน่าอับอายอะไรกัน เฉินเสียวหย่าทําไมถึงทำแตกต่างจากเธอพูด''ฉันรีบติดต่อเพื่อนรักเพื่อให้มากินเผือกแล้ว'บนหน้าจอใบหน้าของเสิ่นหรูโม่เปลี่ยนเป็นแดงก่ำด
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
สุดท้ายฉันก็ปล่อยให้เฉินเสียวหย่าไปเรื่องนี้ถูกพูดถึงทางออนไลน์มาหลายวันแล้วเรื่องก่อนหน้านี้ของเฉินเสียวหย่า ถูกหยิบขึ้นมาโดยชาวเน็ตจํานวนมากเธอไม่ได้เป็นเหมือนอย่างที่เธอพูดเลย หลังลงจากเขา พยายามเรียนรู้ภาษาต่างประเทศสองภาษาด้วยตัวเองเธอเป็นนักเรียนที่สถาบันภาษาต่างประเทศและถูกไล่ออกเนื่องจากมีชู้กับครูของเธอหลังจากที่เฉินเสียวหย่าถูกไล่ออกเธอก็มาเป็นแม่บ้าน และมักจะยั่วยวนสามีของคนอื่นเป็นเมียน้อยมืออาชีพหลังจากมาที่บ้านฉันแล้ว พบว่าสร้างเรื่องราวเกี่ยวกับคุณนายมียอดวิวเยอะมากหลังจากลงวิดีโอแรก มีบริษัทเข้ามาหาเธอและให้คําแนะนําแก่เธอเพื่อเงิน เธอกล้าเสี่ยงและสร้างหัวข้อนี้ขึ้นมาในที่สุดหลังจากทําให้ฉันขุ่นเคือง บริษัทนั้นก็ปิดตัวลงเช่นกันเฉินเสียวหย่ามีแต่เรื่องฉาวโฉ่ในช่วงเวลานี้เธอยังเปิดการไลฟ์สด อยากขายความน่าสงสารอีกครั้งน่าเสียดายที่ไม่มีใครยอมซื้อของเธอเลยบัญชีไลฟ์สดของเธอแย่ยิ่งกว่า เปิดหนึ่งครั้งก็ถูกแบนหนึ่งครั้งฉันรู้ว่าในเวลานี้เสิ่นหรูโม่ได้เคลื่อนไหวแล้วเนื่องจากเหตุการณ์นี้ฉันก็ถือว่ามีชื่อเสียงขึ้นมาหลายคนเรียกร้องให้ฉันเริ่มไลฟ์สด
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
หลังจากที่เฉินเสียวหย่าจากไปแล้ว เสิ่นหรูโม่ก็มาบ่นกับฉัน"คุณทําอย่างนี้ ลูกสาวจะมีบาดแผลทางใจแน่นอน"ฉันพูดว่า: "คนเราต้องเติบโตขึ้น และลูกสาวของฉันจะสืบทอดบริษัทในอนาคต และถ้าไม่สามารถรับมือกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นี้ได้ ฉันจะไม่กล้าส่งมอบบริษัทให้เธอ"ฉันนึกถึงลูกสาวของฉันในชาติที่แล้ว เป็นเพราะเฉินเสียวหย่าจึงเปลี่ยนไปขี้อายและขี้ขลาด เจอปัญหาก็ใส่อารมณ์แบบลูกคุณหนู และทรมานอย่างมากการทําเช่นนั้นส่งผลกระทบต่อเธอจริงๆ นั่นแหละแต่ก็ยังดีกว่าต่อไปเธอเชื่อใจเฉินเสียวหย่าโดยที่ไม่มีเงื่อนไขใดๆ และเฉินเสียวหย่าก็ทำสิ่งเลวร้ายลับหลังฉันฉันคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "พรุ่งนี้พาเธอออกไปเที่ยว เด็กน้อย กล่อมง่าย"เสิ่นหรูโม่กอดเอวของฉันและกระซิบเสียง: "แล้วคุณจะเกลี้ยกล่อมผมอย่างไร วันนี้ผมเกือบจะเสียสละตัวเองแล้ว"เมื่อได้ยินเช่นนี้ฉันก็นึกถึงชาติที่แล้วเป็นเพราะเฉินเสียวหย่าวางยาเสิ่นหรูโม่ ทั้งสองจึงนอนด้วยกัน เสิ่นหรูโม่ถึงได้แต่งงานกับเธอชายคนนี้เสียตัวไปนานแล้วอารมณ์ของฉันดำดิ่งลงทันที และฉันดุด่าเขาไปหนึ่งคำ"ออกไปให้ห่างจากฉัน"เสิ่นหรูโม่ตัวสั่นด้วยความกลัวจากอารมณ์
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7
เมื่อเฉินเสียวหย่าถูกพาตัวไป เธอพูดกับฉันว่า: "ซูเจียวเจียวอย่าดีใจนานเกินไป ฉันไม่ได้แพ้ ฉันไม่ได้แบล็กเมล์เธอ ฉันยังไม่ตาย ฉันแค่ถูกตัดสินเป็นเวลาห้าปี และเมื่อฉันออกมาฉันอายุยังไม่ถึงสามสิบปี ยังมีอนาคตที่ดี ถึงตอนนั้นเสิ่นหรูโม่จะยังเป็นของฉัน"ฉันรู้สึกขำ "ทําไมเธอถึงยึดเสิ่นหรูโม่ไม่ยอมปล่อย เป็นเพราะเขาแต่งงานกับเธอในชาติที่แล้วงั้นเหรอ?"ดวงตาของเฉินเสียวหย่าเบิกกว้างเธอถามฉันอย่างไม่อยากจะเชื่อ "คุณรู้ได้อย่างไร? หรือว่าคุณก็เกิดใหม่งั้นเหรอ?"ฉันพยักหน้าเฉินเสียวหย่าตกใจไม่กี่วินาทีแล้วก็กลับมาเป็นปกติ"เธอคงไม่รู้นะสิ ตอนหลังสามีของเธอรักฉันจนจะตาย เขารักฉัน มันถูกลิขิตไว้แล้วฉันส่ายหน้า"เฉินเสียวหย่า นี่คุณไม่รู้จริงๆ เหรอว่าชาติที่แล้วคุณตายอย่างไร?"ชีวิตที่ผ่านมาเฉินเสียวหย่าเสียชีวิตด้วยภาวะเส้นเลือดอุดตันในน้ำคร่ำหลังจากให้กําเนิดลูกเด็กสูญเสียการเต้นของหัวใจทันทีที่เกิดมา จากนั้นเธอก็รู้สึกว่าหายใจไม่ออก เธอแค่ง่วงนอนและเสียชีวิตอยู่บนเตียงผ่าตัดแต่ฉันที่เป็นวิญญาณเห็นทุกสิ่งตอนที่คนอื่นไม่สังเกตเสิ่นหรูโม่ฉีดของเหลวที่ไม่ทราบชื่อเข้าไปในร่างกายของเ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status