บทที่ 1

แนะนำตัวละคร

ไทเกอร์ ภูริ มัตถพานิช นักศึกษาปี 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ นิสัยใจร้อนเอาแต่ใจเพราะตลอดชีวิตไม่เคยมีใครขัดใจ เป็นหนุ่มหล่อผิวขาว ใบหน้าเล็กคมคาย จมูกโด่งคม ริมฝีปากเล็กได้รูป คิ้วเข้ม ตาสองชั้น ผมสีบรอนซ์เทา หุ่นนายแบบกล้ามแน่น ความสูง 185 ซม.

เลโอ กัณต์ดนัย เดชาทวีวงศ์ นักศึกษาปี 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ ลูกชายคนเล็กของครอบครัวที่อยากออกมาใช้ชีวิตในเมืองกรุง เป็นหนุ่มใต้ผิวขาว ใบหน้าหล่อ ตากลมโต สวมแว่นตาในบางครั้ง จมูกได้รูปกับปาก ผมสีดำเหลือบเทา รูปร่างเพียวบางแต่กล้ามแน่น สูง 185 ซม.

แค่ FWB ทำไมต้องรัก

ความสัมพันธ์ของตัวละครจะเริ่มตั้งแต่ปี 1 จนถึงวัยทำงานค่ะ

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากคู่อริจนกลายมาเป็นเพื่อน

แต่ถึงจะสนิทมากขึ้นแค่ไหนก็ห้าม Friend Zone มา

ได้แค่ FWB แต่พอเวลาบนเตียง

ก็เรียกเมียครับ ผัวครับ

แต่หากไม่ให้เกียรติซึ่งกันและกัน

จนความสัมพันธ์ที่อีกฝ่ายสุดจะทนเกิดขึ้น

แต่ก่อนจบกันเมียขอสั่งสอนผัวก่อนเลิกรา......จะได้รู้ว่า

รักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย...เมื่อเมียโกธรผัวจะโดนแทง

.....................

“ไอ้เลโอน่ะเหรอ มันก็แค่ของตาย” ไทเกอร์พูดออกไปกับกลุ่มเพื่อนที่เขากำลังดื่มสังสรรค์ในคืนนี้

“แต่ก่อนตีกันแทบตาย มึงทำยังไงได้มันมาเป็นเมียวะ”

“ก็กูมันเจ๋งไง”

“เออ มึงมันแน่ ถ้าเบื่อก็ส่งต่อกูได้นะ ฮ่าๆ”

“มึงคิดว่าจะเอาอยู่...ก็ลองดู”

ทุกคำพูดที่ออกจากปากไทเกอร์และเพื่อนของเขานั้นเลโอได้ยินทั้งหมด เลโอขบกราม กำหมัดแน่นด้วยความโกธร นาทีนี้การหลบการรอไม่ใช่ทางออก สันติวิธีไม่มีในพจนานุกรมของเขา และเลโอเดินเข้าไปลากไทเกอร์ออกจากกลุ่มแล้วขึ้นไปให้ห้องพักของโซนห้องวีไอพีที่ถูกเตรียมไว้แค่คนสำคัญเท่านั้น

“ที่มึงได้ทำตามใจมึง ได้ทำอย่างที่มึงต้องการเพราะกูแค่ยอม กูแค่ยอมแต่หากการยอมอ่อนข้อให้แล้วมึงทำกับกูแบบนี้กูก็ทำแบบมึงได้เหมือนกัน”

ผลั๊ก

อ๊ะ

แรงผลักที่ถูกผลักอย่างที่อีกคนไม่ทันตั้งตัวทำให้ไทเกอร์หงายหลังลงเตียงนุ่มและอีกคนก็ถาโถมกายหนาขนาดเท่าเทียบกันกดตัวลงไป มือปลาหมึกที่วุ่นวายปลดกางเกงนั้นทำได้อย่างชำนาญและยังไม่ทันที่เลโอจะขัดขืนตัว แก่นกายคนด้านบนก็กดเข้ารูที่ปิดสนิทนั้นแล้ว

สวบ

“อ๊ะ ปล่อยนะโว้ย” เสียงไทเกอร์ตกใจจนร้องเสียงดังไม่คิดว่าคนที่ตัวเองป่าวประกาศว่าเป็นเมียในอาณัติทำกับตัวเองแช่นเดียวกัน

“หุบปากแล้วไม่ต้องคราง มึงทนไป” เลโอออกเสียงสั่งพร้อมกระแทกสุดแรงจนคนใต้อาณัติหมดแรงฝืน

แรงถาโถมเข้าจังหวะผ่านไปจนกระทั่งเลโอปลดปล่อยออกมาแล้วหยัดตัวขึ้นพร้อมล่วงแบงค์สีเทา 3-4 แบงค์โยนให้คนบนเตียงพร้อมทิ้งคำพูดว่า

“มึงไม่ได้เหนือกว่าแต่เพราะกูแค่ยอมและกูยอมให้ก็ทำอะไรไม่ไว้หน้า ตอนนี้มึงรู้แล้วใช่ไหม มึงเป็นผัวได้มึงก็เป็นเมียได้ ” พูดแล้วเลโอก็กำลังหันหลังเดินออกจากห้องนั้นไป

“มึงจะไปไหน”

“กูจะกลับไปที่ของกู”

“ไม่ได้ มึงเป็นเมียกู”

“กูเพิ่งเสียบมึงไป พูดดีๆ”

“กลับมานี่”

“ขอให้มึงเจอคนที่ยอมมึงได้สักครึ่งของกูนะ กูกับมึงจบกัน”

ปัง !

เสียงประตูถูกปิดลงพร้อมความสัมพันธ์ที่ถูกปิดตัวลงเช่นกัน

ไทเกอร์ x เลโอ

ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ

#แค่ FWB ทำไมต้องรัก

ขอเรียนนักอ่านที่น่ารัก โปรดทำความเข้าใจก่อนอ่านนะคะ

เนื้อหาของนิยายเรื่องนี้เกี่ยวกับความรักของชายรักชาย

เนื้อเรื่องทั้งหมดเป็นการสมมติขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียน จึงอาจจะมีบทที่ไม่เหมาะสมและไม่สมจริง เนื้อหาเหมาะสำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

เนื่องจากมีเนื้อหาเกี่ยวกับการร่วมเพศ บังคับ คำพูดหยาบคาย

ตัวละครมีความสีเทาค่อนดำ

บางตัวละครมีพฤติกรรมที่ไม่ควรทำตามหรือลอกเลียนแบบ

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ

ขอให้นักอ่านที่น่ารักสนุกกับการอ่านนิยาย

และสุดท้ายนี้โปรดแสดงความคิดเขียนอย่างสุภาพ

ให้เกียรติซึ่งกันและกันค่ะ

........................................

นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ด้วยรัก

ริตต้า619