10 Years ago [10 ปีที่แอบรัก] (BL- Mpreg)

10 Years ago [10 ปีที่แอบรัก] (BL- Mpreg)

last updateLast Updated : 2026-09-09
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
5views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เคยไหมสักนาทีที่รู้สึกดี ไม่ต้องรักก็ได้ สักเสี้ยวนาทีที่รู้สึกสงสารพิงบ้าง สงสารไอ้คนที่โง่งมงายมาเป็นสิบปี

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 บทนำ

Janessa POV

Habang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.

“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Madam Imelda. Hinila niya ako palayo sa malditang kumupkop sa akin ng ilang taon para pahirapan, gawing alila at gawing katatawanan ako. “Ulilang lubos na ‘yang si Janessa, wala ng mga magulang tapos ginaganiyan mo pa!” sigaw pa rin niya. Naiiyak ang tiyahin ko sa nadatnan niya rito.

“Well, nabuhay naman siya rito. Pinakain ko, ayan, tumagal naman ang buhay niya rito, kaya anong sinisigaw-sigaw mo diyan, ale?!” mataray na wika sa kaniya ni Madam Imelda. Maldita rin talaga.

“Binuhay? Tignan mo nga ang pamangkin ko? Tignan mo ang itsura? Nakapang-housemaid na uniform! Akala ko nasa magandang buhay siya kasi mayaman ang kumupkop, pero nagkamali pala ako. Inalila at pinapahirapan niyo siya rito. Kung hindi pa makarating sa akin ang viral video ni Janessa na pinapahiya ng mga anak mo, hindi ko pa malalalaman na nasa impyerno pala ang buhay niya!”

Naiiyak ako, for the first time ay mayroon na ring nagtatanggol sa akin sa mga mang-aaping ito. Nasa likod ni Madam Imelda ang mga anak niyang sina Francis at Andrea. Sila ‘yung mas madalas akong apihin at ipahiya kapag nandito ang mga kaklase nila.

Sa totoo lang, dati ko pa gustong umalis rito. Hindi ko lang magawa kasi tinatakot ako nila Andrea at Francis na ikakalat daw nila ang video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Kinuhanan kasi nila ako ng video nun. Sa takot kong mapahiya, heto, nagtagal ako rito at hindi makawala-wala sa kanila.

“Hindi sasama sa iyo si Janessa. Malakas ang kutob namin na mas pipiliin niya rito kaysa sumama sa iyo,” matapang pang sabat ni Andrea sa Tita Merbella ko. Wala talaga silang pinipiling tao na gagalangin.

“At bakit? Bakit hindi e, impyerno itong lugar na ito!” sigaw ni Tita sa kaniya. Galit na galit siya.

“Dahil hindi talaga. Tanungin mo siya Janessa kung sasama ba siya sa iyo?” tanong pa ni Francis na tinatawanan lang kami ni Tita Merbella.

“Tita, may hawak po kasi sila ng video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Tinatakot nila ako na ilalabas iyon kapag lumayas ako rito,” matapang kong sumbong kay Tita Merbella para matapos na ito. May kakampi naman na ako kaya lulubusin ko na.

“Putang-ina ninyo pala! Sasampahan ko kayo ng kaso. Iyan pala ang panakot ninyo kaya hindi makaalis dito ang pamangkin ko!” sigaw ni Tita Merbella. Sobrang tapang niya talaga.

Maging si Madam Imelda ay nagulat sa mga anak niya. Alam niyang mali iyon kaya napatingin siya sa mga ito.

“Totoo ba iyon?” tanong pa ni Madam Imelda sa mga anak niya.

Hindi kumibo ang dalawa. Sa unang pagkakataon, nakita kong namutla ang mga mukha nila. Hindi siguro sila makapaniwalang magsusumbong na ako.

“Imelda, buburahin nila ang video na iyon o maghaharap tayo sa korte?” matapang na tanong ni Tita Merbella kay Madam Imelda.

Alam ni Madam Imelda na matatalo sila, kaya pinili nitong ipabura na lang ang video sa mga anak niya. Nung araw ding iyon, nagulat ako kasi parehong binasag ni Madam Imelda ang cellphone ng mga anak niya.

Sa wakas, nakalaya na rin ako sa kamay ng mga hayop na iyon. Tuluyan na akong sumama kay Tita Merbella papunta sa San Isidro del Monte Claro Town. Sabi niya, kukupkupin na niya ako at doon na patitirahin sa bahay nila.

Habang nakasakay kami sa jeep ay nag-iiyakan kaming magtiyahin. Awang-awa siya sa akin, lalo na nung makita pa niyang nakasuot ako kanina ng pang-katulong na damit.

Halos dalawang oras ang biyahe bago kami nakarating sa San Isidro del Monte Claro Town. Nandito na kami sa Viejo Street kung saan nakatayo ang up and down na bahay ni Tita Merbella.

“Sige na, Janessa, pumasok ka muna sa loob at may sasaglitin lang ako sa kabilang bayan. May meeting akong pupuntahan na sobrang mahalaga, hahabol ako, aabot pa naman kasi ako,” paalam niya kaya tumango ako at pumasok na sa loob.

Lumang style ang istura ng harap sa labas, pero pagdating sa loob, maganda at malawak naman. May sala, dining area, kusina, likod bahay na may mga tanim pang mga gulay.

Pagdating ko naman sa itaas, nakita kong may terrace tapos may dalawang kuwarto. Una kong pinuntahan ‘yung nabukas na pinto ng kuwarto. Malinis at maayos iyon, mukhang nilinis na ni Tita Merbella kasi alam niyang susunduin na niya ako.

Binaba ko doon ang mga gamit ko, pagkatapos ay sinubukan ko namang silipin ang isang kuwarto. Pero bago ako pumasok doon ay nagulat ako kasi may naririnig akong boses ng lalaki. Parang umuungöl. Nakaawang ang pinto kaya narinig ko rin talaga agad ang boses ng isang lalaki doon.

“AAHHHHHHH… SARAP…..”

“OOHHHHH…. PUTA!”

“UGH… UGGHH… OHHHH.”

Nanginig ang kamay ko nung pagsilip ko sa loob ay may nakita akong hubu’t hubad na lalaki. Pawisan ito, nakapikit, at nakanganga. Pero ang mas kinagulat ko ay ‘yung nakita kong ginagawa niya. Hawak-hawak nito at pinanggigilan ang napakalaking pagkalalakë nito. Kahit nasa malayo ako, kitang-kita ko kung gaano kapula ang ulo ng titë nito na for the first time ay nakakita na rin ako sa personal. Hindi ako makapaniwalang ang unang makikita ko na ganoon ay pagkalaki-laki at sobrang haba. Tila lagpas pusod pa iyon. Parang kasing haba ng talong. Halos kulang ang dalawang kamay niya para mahawakan ang katawan palang na titë nito.

Siya siguro ang sinasabi ni Tita Merbella na si Uncle River. Siya ang asawa ng tiyahin ko.

Nakakaloka, ito agad ang bumungad sa akin pagdating ko rito. Hindi ako makapaniwalang madadatnan ko pang ganoon ang asawa ni Tita.

Hanggang sa mas lumakas pa ang ungöl niya.

“AAAAAAHHHHHH!!!!”

“AAAAHHHHH!!!”

“SHIT, AYAN NA AHHHH!!!”

Napanganga ako lalo nung parang fountain na bumulusok mula sa butas ng ulo ng titë niya ang mga kạtas niya. Iyon na siguro ang tinatawag nilang tạmod ng mga lalaki. Ang dami, sobrang dami niyang nilabas. Nagsitapon iyon sa mga abs at galit na galit na dibdib ni Uncle River. Ang iba ay natulo na rin sa sapin ng kama niya.

Hindi ko maitatanggi na ang hot ng asawa pala ni Tita Merbella. Ang ganda ng katawan at ang laki pa nung…shit...ang laki ng titë ni uncle river.

Pero ang hindi ko maintindihan ay parang nag-enjoy akong panuorin siya.

Doon lang ako nahimasmasan at natakot na baka mahuli niya ako, kaya umalis na ako at bumalik sa ibaba ng bahay. Doon ako naghintay na bumaba siya para magpakilala.

Pagadating ko tuloy sa ibaba ay pinagpawisan ako. Hindi na maalis sa isipan ko ang istura niya habang nilalabasan ng tạmod.

Unang araw palang dito ay parang nagkasala na agad ako.

Sorry po, Tita Merbella kung nakita ko na ang halos lahat ng tinatago ni Uncle River.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
ตอนที่ 1 บทนำ
คุณเคยรักใครไหมครับ เคยแอบรักใครหรือเปล่าแล้วคนเราจะแอบรักคนอื่นได้นานแค่ไหน???"คิดดีแล้วใช่ไหมที่จะแต่งงานกับพี่เขา"นิศาเอ่ยถามลูกชายคนเดียวอีกครั้ง การแต่งงานคือการตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิตของคนเรา การมีชีวิตคู่ที่ดีล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา และเธอเองก็หวังว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของลูกชายจะไม่ใช่การตัดสินใจที่ผิดพลาด"ครับ พิงคิดดีแล้ว"ใบหน้าหนุ่มน้อยที่ถูกผู้เป็นแม่เฝ้าเลี้ยงดูมาอย่างดี ดีเสียจนกลายเป็นคนที่มองทุกอย่างในแง่ดีไปเสียหมด เธอพยักหน้ารับในสิ่งที่คนเป็นแม่ได้เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มดวงตาปีติอย่างเห็นได้ชัดสำหรับพิงชลการได้แต่งงานกับคนที่ตนเองรัก เป็นที่น่ายินดีเป็นที่สุด พิงชลไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าตนเองจะมีวันนี้ วันที่เขาจะได้เป็นเจ้าสาวของคนที่ตัวเองแอบรักมานาน"แม่ครับ อย่ากังวลเลย พิงเชื่อว่าพิงทำให้พี่ทีเอ็นดูพิงได้ อีกอย่างการ์ดเชิญเราก็แจกไปจนเกือบหมดแล้วยกเลิกตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว""ทันสิ ถ้าพิงไม่อยากแต่ง"นิศารู้ดีแก่ใจว่าลูกชายของตนเองนั้นรู้สึกอย่างไรกับหมื่นนที แต่ทว่าฝ่ายนั้นกลับไม่เคยมีใจให้พิงชลเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังดูเหมือนจะรังเกียจรังงอนเสียด้วยซ้ำไป
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 2 เจ้าบ่าวหรือนักโทษ
แหล่งปิโตรเลียมธารทองกลางท้องทะเลอ่าวไทย แท่นขุดเจาะน้ำมันที่เอกชนร่วมสัมปทานยังคงทำงานตลอดเวลา ไม่ได้มีวันหยุดพักแบบพนักงานทั่วไปบนชายฝั่ง หมื่นนทีวิศวกรประจำแท่นขุดเจาะยืนทอดสายตามองดูพระอาทิตย์สีส้มแดงดวงใหญ่ที่กำลังเคลื่อนตัวต่ำลงเรื่อย ๆ "เป็นไรวะ"ธนนท์เดินมาด้านหลังของเขา "ทำหน้าเหมือนหมาเน่าถูกรถเหยียบ"หมื่นนทีหันกลับไปมองหน้าเพื่อนร่วมงาน ที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ ถึงแม้จะสบอารมณ์แต่ใบหน้าบอกบุญไม่รับ เหมือนตอนเด็กไม่มีใครหยอกของหมื่นนทีชวนให้คันมือคันเท้าได้ดี "หมาเน่าไม่พอรถเหยียบอีก เหี้ยเถอะ""ทำหน้าให้สมกับเป็นว่าที่เจ้าบ่าวหน่อย"หมื่นนทีอยากจะจับไอ้คนตรงหน้าโยนโลงจากแท่นขุดเจาะให้มันรู้แล้วรู้รอด แล้วกลับไปบอกที่บ้านว่ามันหนีตามนางเงือกในอ่าวไทยไปแล้ว "กูนี่อยากจะมุดหายสลายตัวไปเลยตอนนี้ แม่งเอ๊ยพูดแล้วอารมณ์ขึ้น""จะอะไรขนาดนั้นวะ""มึงไม่เป็นกูมึงไม่รู้หรอก ไอ้เด็กนั่นน่าเอาทำเมียที่ไหนล่ะ....แม่กูโดนของแน่ๆ"หมื่นนทีไม่ยินดีกับการแต่งงานในครั้งนี้แม้แต่น้อย แต่เพราะความเมามายไร้สติเพียงครั้งเดียวทำให้ชีวิตเขาต้องเป็นเช่นนี้ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายใช้
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 3 เจ้าบ่าวหาย
หลังจากส่งตัวเข้าห้องหอเป็นที่เรียบร้อย กลีบกุหลาบสีแดงที่ถูกโรยไว้เป็นรูปหัวใจก็ถูกสะบัดทิ้งอย่างไม่ไยดี "หลบ...เกะกะ"พิงชลที่นั่งอยู่ที่ปลายเตียงลุกขึ้นยืนแต่โดยดี ใบหน้าบูดบึ้งของเจ้าบ่าวทำให้พิงชลเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาบ้างแล้วในตอนนี้ "พี่ทีไม่อาบน้ำเหรอ นอนทั้งแบบนี้มันไม่สบายตัวนะ""ยุ่งอะไร"หมื่นนทีจงใจที่จะทำตัวแบบนี้ เพื่อให้อีกฝ่ายไม่มาเข้าใกล้ตนเองจะเป็นดีที่สุด พิงชลที่ยืนมองไม่ได้จะโต้แย้งอะไรอีกฝ่าย จึงเลือกที่จะเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด เพราะรู้สึกเมื่อยล้ามาทั้งวันผ่านไปชั่วครู่กลิ่นหอมอ่อนก็ลอยออกมาจากห้องน้ำ พร้อมคนตัวเล็กในชุดนอนสีเหลืองลายเป็ด หมื่นนทีหันไปมองคนที่กำลังเดินตรงมาที่เตียง เมื่อก่อนยัยนี่เคยอ้วนเป็นตุ่ม ไปได้ยาลดความอ้วนจากหมอไหนมาถึงได้เหลือตัวแค่นี้ ผิวที่เคยกระดำกระด่างกลับดูผุดผ่องขึ้นมากว่าเมื่อก่อนเป็นอย่างมาก "พี่ทีมองพิงทำไมเหรอ""ใครมอง"ตุบ!!!หมอนหนุนถูกโยนลงมากองที่พื้นตรงเท้าของพิงชล "นู่นที่ของเธอ โซฟา....ฉันไม่ชอบนอนร่วมเตียงกับ..คนอื่น"หมื่นนทีตั้งใจเน้นยำสถานะให้เจ้าสาวป้ายแดงได้เข้าใจ ในขณะที่พิงชลก็ได้แต่คิดไปว่าเขาคงยังโ
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 4 เพราะเธอคือรักแรก (1)
วันพักของหมื่นนทีผ่านไปอย่างเชื่องช้า หัวใจเขาร่ำร้องให้แต่ละวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่ว่าขยันทุ่มเททำงานเพื่ออนาคตพลังงานของชาติจะได้ก้าวหน้า แต่เพราะอยากจะหนีจากที่นี่ไปให้พ้น ๆ "พี่ทีตอนเย็นกินอะไรดี พิงทำให้""......""หมูตุ๋นไหม ที่พี่ชอบ"หมื่นนทีลุกขึ้นยืนเดินผ่านคนที่ยืนอยู่ข้างเก้าอี้ ราวกับว่าพื้นที่ตรงนั้นไม่มีใครอยู่เลยก็ว่าได้ พิงชลรู้สึกเก้อที่ถามเขาเช่นนี้ทุกวัน แทบจะทุกมื้อ กลับไร้การตอบรับจากคนที่ถูกถาม ตลอดเวลาที่ผ่านมาร่วมสัปดาห์ที่เป็นเช่นนี้ ตั้งแต่พิงชลติดรถไปรับเขาที่สนามบิน ยืนส่งยิ้มให้เขาอย่างยินดีทว่าหมื่นนทีกลับเดินผ่านไปเหมือนมองไม่เห็น "ที""ครับ?""แม่ให้พิงไปถามว่าเราจะกินอะไร น้องไปไหนล่ะ""ไม่เห็นครับ"จะเป็นไปได้อย่างไรว่าไม่เห็นคนตัวเป็น ๆ ที่ยืนอยู่ข้างเก้าอี้ แต่เขาแกล้งไม่สนใจเสียมากกว่า "อ้าวนั่นไง น้องมาพอดี"หมื่นนทีไม่ได้หันไปมองคนที่เดินมาด้านหลัง ด้านพิงชลก็ไม่อยากจะมีปัญหากับคนตัวโต เพราะคิดว่าเขาจะใจดีกับตัวเองบ้าง "พิงไปหาพี่ทีที่ข้างนอกมาครับ เลยไม่เจอกัน""สรุปแกจะกินอะไร กลับมาบ้านก็กินให้เต็มที่กลับไปใต้อาหารที่ชอบก็ไม่ใช่จะม
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 5 เพราะเธอคือรักแรก (2)
รอยยิ้มกว้างส่งมาให้คนที่ใบหน้าไม่รับส่วนบุญ พิงชลยังคงสดใสไม่ว่าจะผ่านอะไรมา เพียงครู่ก็กลับมามีรอยยิ้มได้ตามเดิม "อย่ามารู้ดี" น้ำเสียงนิ่งไร้อารมณ์ ไม่ได้ทำให้ความพยายามของพิงชลลดต่ำลง ยังคงพยายาม เอาใจอีกฝ่าย"พี่อยากกินหมูทุบไหม คุณแม่บอกว่าพี่ทีชอบกินหมูทุบกับน้ำพริก พิงทำเป็นนะเดี๋ยวพิงทำให้"".....""พิงซื้อสามชั้นมาทำหมูกรอบด้วยนะ ทำเองจะได้อร่อย ๆ พี่ทีอยากผัดใส่อะไร คะน้าหรือผักบุ้งดี....หรือทำน้ำจิ้มถั่วมากินเป็นเมี่ยงหมูกรอบก็ได้ พี่ทีเคยกินไหม พิงชอบมาก...พิงทำให้กินนะ""หนวกหู คนจะขับรถพูดมากอยู่ได้"เอี๊ยด!!!เขาเบรกรถอย่างกะทันหัน พิงชลที่ไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้หัวไปโขกกับกระจกรถด้านหน้า ปึก!!! "ลงไป"ฝ่ามือเล็กวางทาบลงบนหน้าฝากของตัวเอง แรงเบรกมากพอที่จะทำให้พิงชลรู้สึกเจ็บเป็นอย่างมาก "ไปนั่งคนเดียวข้างหลังเลย""....""เมื่อไหร่จะครบสองปี จะได้หย่า ๆ ไปสักที พูดมากอยู่ได้....น่ารำคาญ"น้ำเสียงของเขายังคงเย็นชาอย่างเสมอต้นเสมอปลาย ส่วนพิงชลก็ลงจากรถและไปนั่งเบาะด้านหลังแต่โดยดี ไม่ต่างจากห้องนอนที่ตั้งแต่เขากลับมาพิงชลก็ต้องย้ายตัวเองไปนอนที่โซฟาเล็กปลายเตียง แม้แต
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 6 เพราะเธอคือรักแรก (3)
ยามค่ำคืน"จะทำไงถึงจะหย่าก่อนกำหนดสองปี"คนที่เอนตัวนอนพิงหัวเตียงเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบที่อยู่ในห้อง คำถามที่พิงชลได้ยินเกือบทุกวันตั้งแต่เขากลับมาจากแท่นขุดเจาะน้ำมัน พิงชลนิ่งเงียบไม่หันไปตอบคนที่นั่งอยู่ด้านหลัง เอนตัวลงขดตัวที่โซฟาตัวเล็กปลายเตียง พิงชลยังคงเชื่อว่าหมื่นนทีคนเขาเคยรู้จักไม่ใช่คนใจดำ แม้ที่ผ่านมาเธอจะรู้ดีว่าเขาไม่ได้คิดเป็นอื่นกับตนเอง แต่อีกฝ่ายก็ยังพูดจาไถ่ถามยังตอบบ้าง แม้นาน ๆ ครั้งที่ได้พบกันเพราะอีกฝ่ายนั้นใช้เวลาพักทั้งหมดเพื่ออยู่กับคนรัก นาน ๆ ครั้งถึงจะกลับมาบ้านสักหน ในตอนนั้นพิงชลก็ไม่รู้ว่าเหตุใดที่ทำให้หมื่นนทีกลับมาบ้านพร้อมสภาพเมามายไร้สติ มารู้อีกทีก็แม่สามีได้บอกว่าทั้งคู่จบกันไม่ดีเท่าไหร่"ไม่มีปากรึไงถึงถามไม่ตอบ""....""หูน่ะมีไหม ได้ยินรึเปล่าที่ฉันพูด""......""ไปหย่ากัน ไปหย่ากันเถอะ....."จากเสียงแข็งกร้าวเริ่มนิ่งสงบลง ทว่าความสงบนี้กลับบีบคั้นและสะท้อนในใจของคนที่ได้ยินมัน สิ่งที่พิงชลกลัวที่สุดคือการที่ถูกเขาเกลียด ถูกเขารังเกียจมากไปกว่าทุกวันที่เป็นอยู่"หย่ากันซะแต่ตอนนี้....ก่อนที่ฉันจะไม่อยากมองหน้าเธอ หย่าซะก่อนที่ฉันจะเกลี
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 7 นักบาสเบอร์ 8 (1)
เสียงแซงแซ่ในช่วงพักกลางวันของโรงอาหารภายในโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัด ที่มีนักเรียนจำนวนมากกำลังต่อแถวซื้ออาหารภายในโรงอาหารใหญ่ของโรงเรียน“ต้มข่าไก่กับหมูทอดครับ”“กินเหมือนเดิมอีกแล้วเหรอพิง ไม่เบื่อบ้างรึไง”“อร่อยดี” เด็กชายร่างอวบ หันไปตอบเพื่อนที่ยืนต่อแถวอยู่ด้านหลังแล้วหันกลับไปรับอาหารก่อนเดินเลี่ยงออกจากแถวไปด้วยรอยยิ้มเช่นเคย"เพราะใครบางคนชอบมากกว่า"“อย่าแซวสิ เราไปรอที่โต๊ะนะ”“อืม ๆ รีบกินเลยเธอกินช้าเดี๋ยวไปไม่ทันวันนี้โรงเรียนเราแข่งกับโรงเรียนอื่นด้วย”พิงชลรีบกลับมานั่งที่โต๊ะตักอาหารเข้าปากเคี้ยวจนแก้มตุ่ย วันนี้เป็นวันแข่งขันบาสเกตบอลรอบชิงชนะเลิศที่ต้องดูให้ได้ ด้วยเป็นเรื่องที่ตื่นเต้นกันทั้งโรงเรียนอาจารย์จึงงดสอนในช่วงบ่าย เพื่อให้นักเรียนได้ไปให้กำลังใจนักกีฬาพิงชลไม่ใช่คนที่ชอบเล่นกีฬาไม่ชอบทุกชนิดที่เป็นการออกกำลังกาย สิ่งที่พิงชลชอบที่สุดคือการกินของอร่อย ร้านไหนดี ร้านไหนเด็ดพิงชลบอกได้หมด แต่วันนี้ที่ต้องไปดูให้ได้เพราะกัปตันทีมนั้นคือหมื่นนที พี่ข้างบ้านที่พิงชลแอบชอบมาตั้งแต่ ม.3 เพียงครั้งเดียวที่หมื่นนทีเอ่ยชวนขึ้นรถหลังเลิกเรียนพิเศษมันทำให้หัวใจเ
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 8 นักบาสเบอร์ 8 (2)
การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นทั้งสองโรงเรียนผลัดกันทำแต้มอย่างน่าตื่นเต้น ฝีมือของทั้งสองโรงเรียนค่อนข้างที่จะสูสีกันมากเลยทีเดียว และเป็นคู่ที่ผลัดกันเป็นแชมป์ไปมาโดยตลอด เกมในสนามเป็นยังไงพิงชลก็ไม่ได้ใคร่รู้ ลูกบาสจะอยู่ที่ใครก็ไม่ได้สนใจ เพราะสายตานั้นคอยมองตามนักกีฬาหมายเลข 8 แบบไม่กะพริบ รอยยิ้มของหมื่นนทีตอนที่ทำแต้มให้ทีมได้ มองแล้วสว่างกว่าดวงอาทิตย์ในสายตาของพิงชล ในเวลาที่เขากระโดดขึ้นชู๊ตลูกบาสลงห่วงนั้นแสนจะหล่อเท่ทำเอาคนทั้งโรงยิมกรี๊ดสนั่นหวั่นไหว“ฮือออออ หล่อจัง”พิงชลเขย่าแขนเอิงเอยอย่างลืมตัว เมื่อหมื่นนทีสามารถทำแต้มให้ทีมขึ้นนำได้อีกครั้ง รอยยิ้มเจ้าเสน่ห์นั้นทำให้เกิดเสียงกรี๊ดกร๊าดไปทั่วสนามจนพิธีกรยังต้องเอ่ยแซว“เบอร์ 8 อย่าขยันทำแต้มและอย่ายิ้มนะครับเพราะไม่อย่างนั้นหูผมคงได้แตกเพราะเสียงกรี๊ดแน่ ๆ”แม้บอกว่าห้ามยิ้มแต่คนที่ถูกเอ่ยแซวโต้ง ๆ ในที่สาธารณะเช่นนี้ใครจะไม่เขินบ้างกรี๊ดดดดดดดดดดดดด ดังขึ้นทั่วสนามอีกครั้งแม้ไม่ได้มีการทำแต้มเกิดขึ้นจากทั้งสองฝ่าย ยิ่งทำให้หมื่นนทีเก้อเขินมากขึ้นกว่าเดิม ยิ่งเขินก็ยิ่งยิ้ม พอยิ้มเสียงในโรงยิมก็จะยิ่งดังขึ้นมากกว่าเดิม“กร
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 9 นักบาสเบอร์ 8 (3)
จากความประทับใจในวันนั้นของพิงชลเริ่มสั่งสมกลายเป็นอยากยึดติดและผูกพัน ทุกเย็นหลังเลิกเรียนก็จะคอยแวะเวียนมาที่สนามบาส เพื่อให้ได้เจอคนที่กำลังซ้อมอยู่แล้วจึงกลับบ้าน "แม่ครับ พี่ทีเขาน่ารักมาเลยนะ เขาเก่งมากเลย"คำเอ่ยชมพี่ข้างบ้านที่คนเป็นแม่ได้ยินมาตั้งแต่ลูกชายเรียนอยู่ม.3 นี่ก็ผ่านไปเป็นปี ดูท่าว่าจะปลื้มพี่เขาอยู่มาก "ชอบพี่เขาเหรอ""แม่ห้ามแซวพิงนะ ความลับสุดยอดเลย""จ้ะ""ใช่พิงแอบชอบพี่ที แต่พี่ทีไม่รู้หรอก....คิดว่าไม่รู้นะ"เด็กชายตัวกลมเอ่ยบอกมารดาด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างสดใส พิงชลเป็นเด็กที่กินเก่งมาก ถึงมากที่สุดจนร่างกายออกอวบอ้วน ทั้งด้วยฮอร์โมนที่เริ่มเปลี่ยนแปลงเมื่อเข้าสู่วัยรุ่น ทำให้ใบหน้าของเด็กชายนั้นเต็มไปด้วยเม็ดสิว ทั้งยังเป็นที่ห่วงกินมากกว่าห่วงสวยจึงไม่คิดจะดูแลตัวเอง เหมือนเพื่อน ๆ ในวัยเดียวกัน ผิวคล้ำหน้ามันแพล็บแต่คนที่หมายปองนั้นกลับเป็นถึงดาวโรงเรียน ที่เก่งรอบด้านทั้งยังหล่อเกาหลีมาดเท่สไตล์นักกีฬานิศายืนมองคนที่กำลังเหม่อลอย ก่อนจะเดินยกจานขนมไปให้ลูกชายที่มักจะมาขลุกอยู่ที่บ้านทั้งวันในวันหยุด เธอมองลูกชายที่มีชีวิตคู่ไม่ค่อยจะราบเรียบนักแต่ก็คงต้
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
ตอนที่ 10 ชุดนอนหรือผ้าขี้ริ้ว (1)
เวลาผ่านไปเกือบปี ชีวิตการแต่งงานที่หมื่นนทีใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่ใต้ บนแหล่งขุดเจาะกลางทะเล เขาเลือกที่จะขอหยุดแบบทำงานสามเดือนหยุดสิบห้าวัน เป็นไปได้ไม่อยากจะหยุดเลยด้วยซ้ำ ช่วงนี้ก้าวเข้าสู่ฤดูมรสุมแม้บางส่วนของการผลิตสามารถหลีกเลี่ยงได้ ทว่าการขุดเจาะยังจำเป็นที่จะต้องดำเนินต่อไปอย่างนี้ตลอดเวลา และเพื่อความปลอดภัยทุกอย่างไม่สามารถละเลยได้แม้แต่เสี้ยวนาที ทุกคืนก่อนนอนเขาต้องเช็กทุกอย่างให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม หากเกิดเหตุฉุกเฉินต้องพร้อมในเวลาอันรวดเร็ว และต้องทราบทันทีว่าเหตุฉุกเฉินเช่นนี้ในฐานะวิศวกรเขาต้องไปประจำอยู่จุดใด และใช้ทางใดเพื่อให้ไปถึงจุดดังกล่าวให้เร็วที่สุด พิงชล-จันทร์-พิงชล : ฝนตกไหมครับเมื่อไหร่จะเซ็นใบหย่า : T-อังคาร-พิงชล : พี่ทานข้าวยัง ขึ้นฝั่งวันไหนพิงชล : อยากกินอะไรพิงทำให้-อ่านแล้ว--พุธ-พิงชล : ข่าวว่ามรสุมเข้าอ่าวไทยพิงชล : พี่เป็นไงบ้าง สบายดีใช่ไหมพิงชล : พิงเป็นห่วง แต่แท่นขุดเจาะแข็งแรงมากสามารถรับแรงพายุที่แรงที่สุดในรอบร้อยปีได้สบาย ๆ พิงเคยอ่านเจอ ดูแลตัวเองด้วยนะจะสบายทั้งกายและใจ ถ้าเธอยอมหย่า : Tพิงชล : จะเป็นปีแล้วยังไม่เลิ
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status