LOGINเคยไหมสักนาทีที่รู้สึกดี ไม่ต้องรักก็ได้ สักเสี้ยวนาทีที่รู้สึกสงสารพิงบ้าง สงสารไอ้คนที่โง่งมงายมาเป็นสิบปี
View MoreJanessa POV
Habang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.
“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Madam Imelda. Hinila niya ako palayo sa malditang kumupkop sa akin ng ilang taon para pahirapan, gawing alila at gawing katatawanan ako. “Ulilang lubos na ‘yang si Janessa, wala ng mga magulang tapos ginaganiyan mo pa!” sigaw pa rin niya. Naiiyak ang tiyahin ko sa nadatnan niya rito.
“Well, nabuhay naman siya rito. Pinakain ko, ayan, tumagal naman ang buhay niya rito, kaya anong sinisigaw-sigaw mo diyan, ale?!” mataray na wika sa kaniya ni Madam Imelda. Maldita rin talaga.
“Binuhay? Tignan mo nga ang pamangkin ko? Tignan mo ang itsura? Nakapang-housemaid na uniform! Akala ko nasa magandang buhay siya kasi mayaman ang kumupkop, pero nagkamali pala ako. Inalila at pinapahirapan niyo siya rito. Kung hindi pa makarating sa akin ang viral video ni Janessa na pinapahiya ng mga anak mo, hindi ko pa malalalaman na nasa impyerno pala ang buhay niya!”
Naiiyak ako, for the first time ay mayroon na ring nagtatanggol sa akin sa mga mang-aaping ito. Nasa likod ni Madam Imelda ang mga anak niyang sina Francis at Andrea. Sila ‘yung mas madalas akong apihin at ipahiya kapag nandito ang mga kaklase nila.
Sa totoo lang, dati ko pa gustong umalis rito. Hindi ko lang magawa kasi tinatakot ako nila Andrea at Francis na ikakalat daw nila ang video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Kinuhanan kasi nila ako ng video nun. Sa takot kong mapahiya, heto, nagtagal ako rito at hindi makawala-wala sa kanila.
“Hindi sasama sa iyo si Janessa. Malakas ang kutob namin na mas pipiliin niya rito kaysa sumama sa iyo,” matapang pang sabat ni Andrea sa Tita Merbella ko. Wala talaga silang pinipiling tao na gagalangin.
“At bakit? Bakit hindi e, impyerno itong lugar na ito!” sigaw ni Tita sa kaniya. Galit na galit siya.
“Dahil hindi talaga. Tanungin mo siya Janessa kung sasama ba siya sa iyo?” tanong pa ni Francis na tinatawanan lang kami ni Tita Merbella.
“Tita, may hawak po kasi sila ng video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Tinatakot nila ako na ilalabas iyon kapag lumayas ako rito,” matapang kong sumbong kay Tita Merbella para matapos na ito. May kakampi naman na ako kaya lulubusin ko na.
“Putang-ina ninyo pala! Sasampahan ko kayo ng kaso. Iyan pala ang panakot ninyo kaya hindi makaalis dito ang pamangkin ko!” sigaw ni Tita Merbella. Sobrang tapang niya talaga.
Maging si Madam Imelda ay nagulat sa mga anak niya. Alam niyang mali iyon kaya napatingin siya sa mga ito.
“Totoo ba iyon?” tanong pa ni Madam Imelda sa mga anak niya.
Hindi kumibo ang dalawa. Sa unang pagkakataon, nakita kong namutla ang mga mukha nila. Hindi siguro sila makapaniwalang magsusumbong na ako.
“Imelda, buburahin nila ang video na iyon o maghaharap tayo sa korte?” matapang na tanong ni Tita Merbella kay Madam Imelda.
Alam ni Madam Imelda na matatalo sila, kaya pinili nitong ipabura na lang ang video sa mga anak niya. Nung araw ding iyon, nagulat ako kasi parehong binasag ni Madam Imelda ang cellphone ng mga anak niya.
Sa wakas, nakalaya na rin ako sa kamay ng mga hayop na iyon. Tuluyan na akong sumama kay Tita Merbella papunta sa San Isidro del Monte Claro Town. Sabi niya, kukupkupin na niya ako at doon na patitirahin sa bahay nila.
Habang nakasakay kami sa jeep ay nag-iiyakan kaming magtiyahin. Awang-awa siya sa akin, lalo na nung makita pa niyang nakasuot ako kanina ng pang-katulong na damit.
Halos dalawang oras ang biyahe bago kami nakarating sa San Isidro del Monte Claro Town. Nandito na kami sa Viejo Street kung saan nakatayo ang up and down na bahay ni Tita Merbella.
“Sige na, Janessa, pumasok ka muna sa loob at may sasaglitin lang ako sa kabilang bayan. May meeting akong pupuntahan na sobrang mahalaga, hahabol ako, aabot pa naman kasi ako,” paalam niya kaya tumango ako at pumasok na sa loob.
Lumang style ang istura ng harap sa labas, pero pagdating sa loob, maganda at malawak naman. May sala, dining area, kusina, likod bahay na may mga tanim pang mga gulay.
Pagdating ko naman sa itaas, nakita kong may terrace tapos may dalawang kuwarto. Una kong pinuntahan ‘yung nabukas na pinto ng kuwarto. Malinis at maayos iyon, mukhang nilinis na ni Tita Merbella kasi alam niyang susunduin na niya ako.
Binaba ko doon ang mga gamit ko, pagkatapos ay sinubukan ko namang silipin ang isang kuwarto. Pero bago ako pumasok doon ay nagulat ako kasi may naririnig akong boses ng lalaki. Parang umuungöl. Nakaawang ang pinto kaya narinig ko rin talaga agad ang boses ng isang lalaki doon.
“AAHHHHHHH… SARAP…..”
“OOHHHHH…. PUTA!”
“UGH… UGGHH… OHHHH.”
Nanginig ang kamay ko nung pagsilip ko sa loob ay may nakita akong hubu’t hubad na lalaki. Pawisan ito, nakapikit, at nakanganga. Pero ang mas kinagulat ko ay ‘yung nakita kong ginagawa niya. Hawak-hawak nito at pinanggigilan ang napakalaking pagkalalakë nito. Kahit nasa malayo ako, kitang-kita ko kung gaano kapula ang ulo ng titë nito na for the first time ay nakakita na rin ako sa personal. Hindi ako makapaniwalang ang unang makikita ko na ganoon ay pagkalaki-laki at sobrang haba. Tila lagpas pusod pa iyon. Parang kasing haba ng talong. Halos kulang ang dalawang kamay niya para mahawakan ang katawan palang na titë nito.
Siya siguro ang sinasabi ni Tita Merbella na si Uncle River. Siya ang asawa ng tiyahin ko.
Nakakaloka, ito agad ang bumungad sa akin pagdating ko rito. Hindi ako makapaniwalang madadatnan ko pang ganoon ang asawa ni Tita.
Hanggang sa mas lumakas pa ang ungöl niya.
“AAAAAAHHHHHH!!!!”
“AAAAHHHHH!!!”
“SHIT, AYAN NA AHHHH!!!”
Napanganga ako lalo nung parang fountain na bumulusok mula sa butas ng ulo ng titë niya ang mga kạtas niya. Iyon na siguro ang tinatawag nilang tạmod ng mga lalaki. Ang dami, sobrang dami niyang nilabas. Nagsitapon iyon sa mga abs at galit na galit na dibdib ni Uncle River. Ang iba ay natulo na rin sa sapin ng kama niya.
Hindi ko maitatanggi na ang hot ng asawa pala ni Tita Merbella. Ang ganda ng katawan at ang laki pa nung…shit...ang laki ng titë ni uncle river.
Pero ang hindi ko maintindihan ay parang nag-enjoy akong panuorin siya.
Doon lang ako nahimasmasan at natakot na baka mahuli niya ako, kaya umalis na ako at bumalik sa ibaba ng bahay. Doon ako naghintay na bumaba siya para magpakilala.
Pagadating ko tuloy sa ibaba ay pinagpawisan ako. Hindi na maalis sa isipan ko ang istura niya habang nilalabasan ng tạmod.
Unang araw palang dito ay parang nagkasala na agad ako.
Sorry po, Tita Merbella kung nakita ko na ang halos lahat ng tinatago ni Uncle River.
หมื่นนทีใช้เวลาท่ามกลางทะเลกว้าง เขาอยู่ปฏิบัติงานที่นี่มาหลายปี ทุกครั้งที่มองรู้สึกว่ามันกว้างใหญ่ไพศาล แต่วันนี้เขากลับรู้สึกว่ามันช่างเคว้งคว้างและอ้างว้าง จุดที่เคยยืนชมพระอาทิตย์ตกความงามยามอัสดงในวันนี้กลับเป็นความหม่นหมองใจจนรู้สึกหดหู่ พยายามบอกตัวเองว่าไม่นานพิงชนก็จะกลับมา วันพักรอบหน้าเมื่ออีกฝ่ายใจเย็นแล้วก็ค่อยคุยกันใหม่ เวลาล่วงเลยผ่านมาจากวันเป็นเดือน ย่างเข้าสู่เดือนที่สอง เขาชำเลืองมองโทรศัพท์อยู่เนือง ๆ ปกติจะมีข้อความส่งทิ้งไว้ให้เขาได้เหลือบมองแม้ไม่เปิดอ่าน หรือบางครั้งจะมีเสียงโทรศัพท์ดังรบกวนสมาธิเขาที่กำลังทำงาน แต่ก็ไม่ยอมกดตัดสายทิ้งทั้งที่บอกว่ารำคาญ ตึ๊ง!!!!!! เสียงเตือนข้อความดังขึ้น คนที่กำลังจิตใจเหม่อลอยสะดุ้งตัวแทบจะถลาเข้าไปหาโทรศัพท์ แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อไม่ใช่ใครบางคนที่เขากำลังนึกถึง [ ทำหน้าเหมือนโดนเมียทิ้ง ]"ส่งมาทำห่าอะไร"หมื่นนาทีรู้สึกฉุนเฉียวอย่างมากเมื่อข้อความนั้นถูกส่งมาจากธนนท์ไม่ใช่พิงชลอย่างที่คิดเอาไว้ "เป็นอะไรของมึงเนี่ย กูเห็นแบบนี้มาเป็นเดือนแล้ว""ไม่ยุ่งสักเรื่องจะตายไหม""ตาย...แต่กูยังไม่อยากตายให้กูยุ่งเถอะ"ธนนท์ตอบ
"พิงฝากของไว้ให้ทีด้วยนะ เดี๋ยวน้าไปหยิบให้" เธอหายเข้าไปด้านในครู่หนึ่งก็กลับออกมาพร้อมซองสีน้ำตาล และกล่องกำมะหยี่ที่หมื่นนทีจำมันได้ดี "นี่สมุดบัญชีเงินที่ทีให้พิงเดือน ยังอยู่ครบทุกบาท หนึ่งปีกับสิบเอ็ดเดือนพิงเขียนเช็คสั่งจ่ายคืนให้เรียบร้อย ส่วนนี่แหวนยังใหม่อยู่ไม่ได้หมองเลย เพราะน้องไม่ได้ใส่"นางกล่าวด้วยความสัตย์ไม่ได้มีท่าทีจะประชดประชันแต่อย่างใด ทว่าหากหมื่นนทีถูกต่อว่าสักนิดก็คงจะไม่รู้สึกละอายเช่นนี้ เขาคิดว่าพิงชลซื้อข้าวของมากมายอย่างฟุ่มเฟือยเพราะได้เงินจากเขา ไม่รู้จักประหยัด เขาชอบต่อว่าอีกฝ่ายมาโดยตลอด "เช็กใบนี้สินสอดสองล้าน น้องตั้งใจคืนให้ทีส่วนเครื่องทองเครื่องเพชรต่าง ๆ ที่คุณพิมพ์ให้มาน่าจะไปเบิกที่ธนาคารให้พรุ่งนี้""ไม่เป็นไรครับ ผมไม่รับคืนเพราะว่าผมยังไม่ได้หย่ากับพิง...พิงยังเป็นเมียผมอยู่""....." "เดี๋ยวพิงกลับมา ถ้าใจเย็นลงแล้วผมจะมาคุยอีกที ขอบคุณน้าสา เอ่อ คุณแม่มากครับ"หมื่นนทีเดินกลับไปตัวเปล่า ไม่ได้หยิบสิ่งใดกลับมาสักชิ้น ในใจตอนนี้รู้สึกเคว้งคว้างอย่างไม่เคยเป็น แม้จะพยายามบอกตัวเองว่าไม่กี่วันเดี๋ยวพิงชลก็กลับมาวันเวลาผ่านไปจนเกือบจ
วันนี้หมื่นนทีตื่นสายกว่าที่เคย เขารู้สึกตัวแล้วแต่ไม่ยอมลืมตาขึ้นมา อยากจะนอนกอดร่างนุ่มนิ่มต่ออีกสักหน่อย แต่พอควานหาคนในอ้อมแขนเขานั้นกับว่างเปล่า หมื่นนทีลืมตาขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อมือที่ลูบไปบนที่นอนหวังจะดึงร่างใครบางคนเข้ามากอดกลับได้สัมผัสกับกับสิ่งอื่น เขารับรู้ได้ในทันทีว่าสิ่งนั้นคือกระดาษ แล้วใครกันเอากระดาษมาวางไว้บนเตียง เขาหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดูด้วยอาการงัวเงียและวิงเวียนในช่วงเช้า คิ้วเข้มเริ่มขมวดเข้าหากันทีละนิดจนแทบจะผูกเป็นปม สายตาคมกวาดมองไปทีละตัวอักษรมาจนถึงบรรทัดสุดท้ายของเอกสารใบหลังสุด หมื่นนทีดีดตัวขึ้นด้วยความตกใจ มือเขาสั่นรัวดวงตาเบิกกว้าง อาการงัวเงียเมื่อครู่สร่างในทันที หมื่นนทีอ่านข้อความซ้ำแล้วซ้ำอีก อ่านซ้ำ ๆ วนอยู่อย่างนั้นก่อนจะสบถออกมา"เรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย!!!"ร่างสูงลุกจากเตียงด้วยความรีบร้อน ทำให้เซถลาล้มลงไปนั่งที่พื้นด้วยอาการหน้ามืด เจ้าตัวต้องใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่เพื่อรอให้อาการดังกล่าวคลายลงจนสามารถลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง หมื่นนทีพุ่งตัวไปเปิดตู้เสื้อผ้าออกมาเพื่อจะหาชุดใส่ก่อนจะออกไปข้างนอก ทว่าสิ่งที่ต้องเจอคือครึ่งหนึ่งเป็นความว่างเป
ลำกายใหญ่ค่อย ๆ เบียดแทรกชำแรกเข้าด้านในโพรงอบอุ่น หมื่นนทีไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหรือตะกละตะกลาม อย่างไรความหอมหวานตรงนี้ก็มีให้เขากินทุกเมื่อที่ต้องการ จึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อน "อ๊าาาา"เสียงหวานสั่นเครืออย่างเสียวซ่าน เมื่อเขาขยับจังหวะช้า ๆ ผ่านจุดกระสัน "อ๊าาาา เสียว""ครางสิ ครางดัง ๆ ห้องพี่เก็บเสียง พิงร้องได้ตามสบาย""พี่ที""ขา...พิงเป็นอะไรคะ เรียกพี่ทำไมหืม?"เสียงพร่าจากอารมณ์หื่นกระหายต้องการอยากบ่งบอกว่าเขานั้นก็ชื่นชอบการร่วมรักกับคนตัวเล็กนี้ไม่ต่างกัน จากจังหวะเชื่องช้าเริ่มไต่ระดับเพิ่มขึ้นเป็นเร็วรัว เอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าหาจนทั้งสองกระตุกเกร็งปลดปล่อยตัวตนออกมาพร้อม ๆ กันทว่าเขากลับไม่ยอมถอดถอนแกนกายออกโดยง่าย ยังคงสอดใส่แช่คาเอาไว้อยู่เช่นนั้นครู่ใหญ่ก่อนที่หมื่นนทีก้มจูบที่ท้ายทอยเล็ก ไล่ลงมาตามแนวกระดูกสันหลัง แล้วจึงถึงถอนกายออก ความรู้สึกที่เคยคับแน่นในตอนนี้มันช่างวูบโหวง ร่างเล็กฟุบลงกับที่นอนกว้างอย่างอ่อนแรง เพราะเมื่อครู่กว่าเขาจะถึงฝั่งก็ไม่ใช่เวลาน้อย ๆ ที่เขากระแทกรัวเขาหาก้นกลม "พี่ที!!!""ครับ"พิงชลเรียกชื่อเขาด้วยความตกใจ เมื่อถูกอีกฝ่ายดึงรั้งให