ログイン"ไอ้ฟิวกูมีเรื่องสำคุญจะคุยกับมึงหน่อยมึงว่าง...." ไอ้เตอร์ที่ไม่รู้มันมีเรื่องด่วนอะไรถึงจ้ำอ้าวๆเดินมาหาผมถึงในสวนหลังบ้านแบบนี้ด้วยท่าทางกระหืดกระหอบเหมือนไปเจอเรื่องตื่นเต้นอะไรมา"ไม่ว่างกูพาลูกกูเดินเล่นอยู่""กูพูดไม่ทันจบมึงเสือกบอกว่าไม่ว่าง""มึงแหกตาดูว่ากูทำอะไรอยู่ กูเลี้ยงลูกกูไม่ว่างเ
ห้าเดือนต่อมา...."อุ๊บ อุ๊บ อ๊วกกกกกกกก อ๊วกกกกกก" คุณฟิวลุกออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีที่ตื่นนอนขณะที่ฉันกำลังเปิดประตูห้องนอนเข้ามาหลังจากไปดูเด็กๆทานอาหารเช้าที่บ้านใหญ่ พอเห็นคุณฟิววิ่งเข้าห้องน้ำฉันก็รีบเดินตามเข้าไปช่วยลูบหลังให้" ทำไมมันทรมานแบบนี้ ฮือออ ฮืออออ ลูกแกล้งพ่อทำไมครับลูก ฮื
"ฮึก ฮึก ฮึก" ฉันไม่อาจสกัดกั้นน้ำตาให้มันหยุดไหลได้ยิ่งได้ยินสิ่งที่เขาพูดมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ปฏิเสธเขามาตลอดเรื่องแต่งงาน"แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย" เสียงเชียร์ที่ดังมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องลุกขึ้นยืนแล้วหันกลับไปมอง ปรากฏว่าทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมดไม่ว่าจะเป็น คุณปกรณ์
"อร่อยมั้ยครับลูก^^" ผมถามสองสาวที่กำลังตักข้าวผัดทะเลคำสุดท้ายเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจานไม่เหลือ"อร่อยมากๆเลยค่าปะป๊า^^""อร่อยที่ฉุดเยยค่าาาาา^^" ผมยิ้มให้สองสาวก่อนจะหันมาพูดกับลูกชายคนโตว่าเดี๋ยวพาน้องไปที่งานเลย"ฟ้าครามครับเดี๋ยวถ้าน้องๆทานข้าวกันอิ่มแล้วลูกจูงมือน้องๆไปที่งานเ
ใบบัว...หนึ่งเดือนต่อมา...ตอนนี้เรามาพักผ่อนกันที่หัวหินหลังจากที่ไม่ได้มานานตั้งแต่ฉันท้องสองแฝดแล้วอีกอย่างคุณฟิวก็ไม่ค่อยว่างพามาด้วยแต่ตอนนี้คุณฟิวตัดสินใจว่าจะทำที่บ้านแทนการเข้าบริษัทเขาบอกจะเข้าไปเฉพาะมีเรื่องเร่งด่วนเท่านั้นซึ่งทุกคนไม่ว่าจะเป็นคุณปกรณ์คุณท่านคุณเฟื่องก็เห็นดีด้วยเพราะที่ผ
"เมียจ๋าผัวอยากเสร็จบนเตียง" คนพูดพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าจากนั้นเขาก็ถอดท่อนเอ็นอันใหญ่คับร่องออกอย่างรวดเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ทัน"อ๊ะ" ฉันเสียววูบในช่องท้องเมื่อตัวตนของเขาหลุดออกไปจากนั้นเขาก็ช้อนตัวฉันขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวก่อนจะอุ้มฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาวางฉันลงบนเตียงนอนอย่างช้าๆ แววตาของเขาที
ใบบัว....ฉันเก็บของใส่ล้อเข็นอย่างมีความสุขวันนี้เป็นวันแรกที่ฉันได้กลับบ้านเร็วเพราะปกติฉันจะเก็บของตอนเย็นแต่นี่เพิ่งจะบ่ายโมงกว่าๆเท่านั้น"ฟ้าคราม ลูกอยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับแม่จะได้แวะที่ตลาด หรืออยากได้อะไรมั้ยอย่างพวกของเล่นที่ลูกชอบแล้วก็อยากได้" ฉันถามลูกขณะเดินกลับบ้าน เพราะฉันแทบไม่เ
ฟิว..."สวัสดีค๊าบคุณลุงสุดหล่อคุณลุงอยากได้อะไรค๊าบ^-^"ลูกถามผมด้วยภาษาอังกฤษที่สำเนียงชัดเป๊ะโดยที่แกยังคงมีใบหน้ายิ้มแย้มแม้จะนั่งอยู่กลางแดด "พ่อ..เอ่อลุงสนใจชิ้นนี้ครับราคาเท่าไหร่เหรอ" ผมลองพูดภาษาไทยกับลูกเพื่อดูปฏิกิริยาของแกแล้วชี้ไปที่ตุ๊กตาแม่ลูกที่วางอยู่ใกล้มือ"เอ๋...คุณลุงพูดไทยได้ด
"แม่ค๊าบบบ แม่" สักพักลูกชายของผมก็วิ่งมาหาใบบัวซึ่งผมก็ไม่รู้ว่ามาได้ยังไงคนเดียว"ฟ้าครามลูกมาที่นี่ได้ยังไงครับอามิ้งมาส่งเหรอ""เปล่าค๊าบลุงศิวาไปรับผมที่บ้านอามิ้งค๊าบ" ผมมองไปทางด้านหลังก็เห็นไอ้ศิวากำลังเดินตามหลังลูกชายของผมมา ลูกผมเรียกมันว่าลุงศิวาอย่างสนิทสนมซึ่งมันก็คงไม่แปลกเพราะอย่างที
ฟิว.....ผมแอบเดินตามใบบัวกับลูกโดยที่ไม่ให้ทั้งสองคนรู้ตัวจนมาที่บ้านหลังเล็กๆ หลังนึงที่ภายในรั้วบ้านปลูกผักผลไม้เอาไว้จนเต็มพื้นที่ บ้านหลังนี้คนของผมรายงานว่าใบบัวซื้อบ้านหลังนี้อยู่กับลูกเพียงลำพังสองคนส่วนไอ้ศิวานานๆ มันถึงจะมาที่นี่สักครั้งหนึ่งแต่มันไม่เคยนอนค้างที่นี่เลยสักครั้งเพราะมันจะไป







