Masukจูบหนักหน่วงจากริมฝีปากหนายังควานหาความหวานทั่วโพรงปากพร้อมตวัดลิ้นรัดอย่างเผ็ดร้อนจนหญิงสาวแทบขาดใจตาย เขาไม่เปิดทางให้หล่อนได้พักหายใจหายคอ
“อะอื้อ”
เธอพยายามขัดขืนแล้วแต่สู้แรงคนตัวใหญ่ไม่ไหว ได้แต่ภาวนาให้ใครก็ได้ได้ช่วยเข้ามาดึงเธอออกไปจากสถานการณ์นี้ที
ปากหยักได้รูปไล่ลงมาขบกัดลำคอระหงจนเป็นรอยทั่วซอกคอ
"อ๊ะ! อือ ไม่"
แคว๊กกก เสียงเสื้อเชิ้ตตัวข้างนโดนฉีกทึ้งออกจนกระดุมกระเด็นหลุดไม่เหลือชิ้นดี หญิงสาวไม่มีคำร้องขอใดๆนอกจากน้ำตาเต็มดวงหน้าหวานที่ตอนนี้ดูน่าเวทนายิ่งนัก หน้าอกอวบใหญ่ถูกมือหนาบีบเคล้นอย่างแรง ส่วนหวนมสีชมพูโดนปากร้อนคาบงับจนเป็นรอย เธอร้องเสียงหลงเมื่อถูกรุกราน แต่คนกระทำเธอนั้นกลับยิ้มเยาะหยัน
“นังร่าน โดนแค่นี้ครางใหญ่เลยนะ” เขารีบถอดกางเกงออกจากความตุงที่คับแน่นตรงกลางกาย จ่อที่ปากทำเอาเธอตกตะลึง นี่คือครั้งแรกที่เธอได้พานพบกับสิ่งที่เรียกว่า องคชาติ
“ดูดมันซะ” พูดจบเขายัดความเป็นชายเข้าปากเธออย่างแรงจนมิดลำ
มีเพียงเสียงต่อต้านอู้อี้จากหล่อน น้ำตาไหลอาบหน้าเมื่อปากคับแน่นไปด้วยบุรุษความเป็นชายที่เธอไม่เคยประสบมัน
เขาเร่งซอยความอวบใหญ่เข้าออกปากเธออย่างเมามันในขณะที่มือยังกอบกุมบีบบี้ปลายปทุมของเธอสร้างความเจ็บปวดปนหวาดกลัวให้เธอยิ่งนัก
“ซี้ดด เสียวชิบ” เสียงแหบพร่าสบถหยาบอย่างพอพึงขณะกระแทกถี่ยิบเมื่อใกล้ถึงขอบสวรรค์ เสียงครางราวกับสัตว์ร้ายเปล่งออกมาพร้อมลาวาสีขาวขุ่นพุ่งเข้าเต็มปากหญิงสาว มันไหลลงลำคอโดยที่เธอไม่ต้องการกลืนมันลงด้วยซ้ำ เขาจัดการเช็ดคราบและใส่กางเกงให้เข้าที่ โดยไม่สนใจใยดีหล่อนที่นั่งร้องไห้ไปมือเช็ดปากอย่างพะอืดพะอม
“หยุดมารยาแกล้งร้องไห้ได้แล้ว"
เธอรีบควานหาสูทตัวนอกมาสวมอย่างรนราน
"คงค้างเติ่งอยู่สินะ แต่เสียใจด้วยแค่นี้ก็มากเกินพอแล้ว"
เธอกำหมัดแน่น
"เห็นว่าแอบชอบฉันอยู่ไม่ใช่หรือพิมรภา? เหอะ น่าขันจริง เธอไม่มีสิทธ์เทียบขั้นฟ้าใสหรอกนะ จำไว้”
เขาเดินออกจากห้องอย่างไม่สะทกสะท้าน เธอปล่อยโฮออกมาอย่างสุดขีด นี่หรือผู้ชายที่เธอเคยใฝ่ฝันอยากเจอตัวจริงสักครั้ง..
‘ยัยฟ้า ดูนี่แฟนในอนาคตของฉัน หุ่นเซ็กซี่มาก หน้าก็หล่อยิ้มทีนี่โอ๊ยฉันจะละลาย’
“ไหนๆ ขอดูโปรไฟล์ซิ อาห์ ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล่ มาเฟียอิตาลี ทายาทเจ้าพ่อมาเฟีย ดาเรนโด้ ลีโอนาร์ด สเป็กแกนี่อินเตอร์เลยนะยัยพิม ว่าแต่ฝันเกินตัวไปมั้ยเนี่ย”
ฟ้าใสหันไปมองดูรูปพร้อมอ่านประวัติชายในฝันของเพื่อนสาวผ่านอินเตอร์เน็ต
“นี่ถ้าฉันได้เจอตัวจริงเค้าได้ถ่ายรูปคู่กันคงดีนะ” หญิงสาวพร่ำเพ้อให้เพื่อนฟังอย่างลมๆแล้งๆ
“ฮ่าๆๆ พอเหอะยัยพิม ไหนล่ะข้อมูลโปรเจคที่ฉันให้แกหา ก่อนอื่นคือทำโปรเจคให้เสร็จไวๆจะได้เรียนจบ แล้วแกจะได้ทำงานหาเงินขอเค้าแต่งงานซะ” เสียงสนทนาอย่างสนุกสนานของสองสาวช่างมีความสุขเหลือเกินเมื่อในอดีต
..แต่ดูสภาพเธอตอนนี้สิ เธอร้องไห้จนตัวโยนภายในห้องอันเวิ้งว้าง ถูกชายผู้ตนเองแอบปลื้มข่มเหงย่ำยีราวกับเธอไม่ใช่คน
เธอคงอ่อนแอเกินไปใช่ไหม เขาถึงได้ทำร้ายจิตใจเธอขนาดหนักแบบนี้
อย่างน้อยเขาควรสงสารและเห็นใจในฐานะความเป็นมนุษย์เช่นเดียวกัน เธอไม่เคยหวังให้เขามารักเธอตอบเพราะมันคงเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เธอรู้
ขอเหอะชาตินี้อย่าได้เจอะเจอกันอีกเลย
พิมรภาพยายามรวบรวมสติ ดึงผ้าคลุมโต๊ะมาไว้บนไหล่ตนเองแทนเพื่อปกปิดร่องรอยตามซอกคอ และเสื้อผ้าที่ขาดวิ่น
จะไม่ให้ใครเห็นเธอสภาพนี้เด็ดขาด สภาพที่...เหมือนโดนรุมโทรม
เธอรีบวิ่งออกไปทางบันไดหนีไฟโบกรถแท็กซี่กลับบ้าน โดยไม่สนใจเรื่องงานที่เธอทำมากว่า2ปี ไม่มีอีกแล้ว นี่คือครั้งแรกที่เธอคิดอยากลาออก
“อ้าวหนูพิมลูกมาพอดีเลยมาๆ นั่งนี่มาโซ้ยส้มตำกะพ่อมา แม่แกทำเพิ่งเสร็จรสชาตินี่แซ่บเวอร์” ผู้พ่อกวักมือเรียกลูกสาวพลางตบเก้าอี้รอ เมื่อสังเกตดูอาการของลูกสาวกับผ้าคลุมไหล่ลายแปลกตาแล้วจึงอดถามไม่ได้ “เอ่อ หนูหนาวเหรอลูก?”
“ค่ะพ่อหนูไม่สบายทานข้าวทานยาเรียบร้อยแล้ว หนาวมากค่ะ บอกแม่ไม่ต้องห่วงนะคะ ขอตัวไปนอนพักผ่อนก่อนนะคะพ่อ” เธอรีบร่ายยาวก่อนวิ่งขึ้นบันได
“ไอ้ลูกคนนี้เนี่ย ห่มผ้าหนาๆนะ” พ่อผู้อารมณ์ดีตะโกนไล่หลังบอกลูกสาวคนเดียวอย่างห่วงใย
ครอบครัวที่แสนอบอุ่นอาศัยอยู่ร่วมกันสามคนพ่อแม่ลูกในบ้านสองชั้นหลังเล็กกะทัดรัด ด้านหลังบ้านมีสวนผักหลากหลายชนิดให้พ่อแม่เธอได้เก็บไปขายในตลาดได้ตลอดปี พ่อแม่ลูกรักใคร่อบอุ่น อารมณ์ดีกันทั้งบ้าน จนบ้านใกล้เรือนเคียงต่างอิจฉาในความน่ารักของบ้านนี้ ร่างบางนั่งกอดเข่าบนเตียงเล็กในห้องสีชมพูหวานแหวว ช่างขัดกับสภาพจิตใจในตอนนี้นัก
‘พิม’ เสียงเรียกอันคุ้นหูที่เธอไม่ได้ยินนานหลายเดือน ทำให้เธอหันมามองด้วยความดีใจ
‘ยัยฟ้า’ สองสาวโผเข้าหากันด้วยความดีใจ ‘แกมาทำไมไม่โทรบอกฉันล่วงหน้าจะได้รอรับที่สนามบินล่ะ’
‘ไม่อยากรบกวนแกไง อีกอย่างฉันไม่ได้มาแท็กซี่’ เธอพยักเพยิดสายตาไปที่รถหรูคันนั้น
‘นั่งคันนั้นมาเหรอ?’ พิมรภาเบิกตาโต
‘อืมใช่ คุณราฟเค้ามีธุระที่เมืองไทยพอดี ฉันเลยขอมากับเค้าน่ะ’
‘หวานจริงนะ’ เธอแซวพลางเอนกายชนสีข้างเพื่อนรัก ‘ว่าแต่จะไม่ให้ฉันขอถ่ายรูปด้วยจริงหรือ แหม ทำเป็นหวงไปได้’
ฟ้าใสหุบยิ้มลงพลัน
“อะไร ว่ามา”“มีคนกร่าง วิ่งเข้าไปในคาสิโนสาขาใหญ่เพื่อยิงคนในบ่อนของเราครับ”“ชิบหายละกู แล้วตอนนี้?”“จับมันไปเค้นถามความจริงแล้วครับมันยังไม่ยอมบอกอะไร”“แล้วความเสียหาย?”“มีคนโดนมันยิงกราดไป 20 กว่าราย ตาย9 ที่เหลือบาดเจ็บครับ มันแฝงตัวเป็นคนของเราทางนั้นจึงไม่สงสัยอะไรครับ”“หาข้อมูลครอบครัวของมันให้ครบ กดดันให้มันบอกความจริงแล้วส่งมันลงนรกซะ!!!”“ครับ”“ทุกอย่างทุกที่เพิ่มความปลอดภัย ระดับ3 เข้าใจมั้ย”“ครับนาย”“ตอนนี้มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันนักหนาวะ”เขาเริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้เดินวนไปมาด้วยความโกรธแค้น ใครที่มันคิดจะเป็นศัตรูกับเขา...พวกมันต้องโดนกำจัด!!ราฟาเอลใช้เวลาสะสางเอาคืนศัตรูตัวฉกาจในเวลาเกือบหนึ่งอาทิตย์เพราะมีกลุ่มเพื่อนสนิทอย่างกลุ่มดาร์กคอยซัพพอร์ตมันจึงดูง่าย การมีเพื่อนสนิทที่เป็นทั้งเพื่อนร่วมธุรกิจจึงได้เปรียบมากและยากที่ใครจะกล้าต่อกรแบบโจ่งแจ้ง การเอาคืนกาสปาโร่อาจจะทำให้เรื่องราวสงบไปซักระยะ แต่แน่นอนว่ามันคงดุเดือดขึ้นเรื่อยๆแน่ราฟาเอลกำลังนั่งทำงานเซ็นเอกสารกองโตบนหน้าอย่าตึงเครียดก๊อกๆๆ“นายครับ ที่ผ่อนคลายชั้นดีมาแล้วครับ”“เชิญเธอเข้ามา” และแน่นอนกิจก
‘นายครับ โกดัง N8 บล็อคc โดนวางระเบิดครับ’โกดังเก็บสินค้าของเขาที่เครือข่ายน้อยใหญ่ใช้มันเป็นที่พักก่อนนำไปลำเลียงจำหน่าย“ใครหน้าไหนวะที่กล้าเล่นขนาดนี้ แล้วของเสียหายหนักไหมวะ!”‘เอ่อ ..กระสุนและอาวุธเสียหายเกินครึ่งครับ’“บ้า เอ้ยย!! มึงรีบเก็บกวาดแล้วรายงานผลให้แน่ชัด เดี๋ยวกูไป”เขาเดินออกไปโดยไม่สนใจจะมองมาที่เธอแม้เศษเสี้ยวหางตาก่อนจะเปิดประตูออกจากห้องไป เหมือนหัวใจดังทุ้มอยู่ในอกสั่งให้เขาหันไปมองหญิงสาวที่ตะกายลุกนั่งพิงผนังอย่างเหม่อลอยเขารีบสลัดความคิดต่างๆออกจากหัว วันนี้ยังมีเรื่องใหญ่ให้ต้องสะสางอีกมากมาย พิมรภาไม่สามารถมีอิทธิพลต่อจิตใจเขาแน่นอนเมื่อเปิดประตูออกมาพบกับสมุนทั้งสองที่ยืนรอด้านนอก“สั่งบอดี้การ์ดกลุ่มGของเราไปช่วยโกดัง N8 บล็อคcด้วย ที่นั่นมีเรื่อง”“ครับนาย”เขาเดินไปสั่งงานลูกน้องไปอย่างเร่งรีบ และคำสั่งอีกคำสั่งหนึ่งที่ลืมไม่ได้คือ“โทนี่ แกอย่าลืมบอกทางโรงแรมด้วยว่าห้องนั้น ชั้นเช็คอินอยู่สามวันอย่าให้ใครเข้าไปยุ่มย่าม โดยเฉพาะตอนนี้” เขาจะให้ใครมาเห็นสภาพเธอในตอนนี้ ใครก็อย่าได้บังอาจมาเห็นผู้หญิงของเขาในสภาพโป๊เปลือยอย่างเด็ดขาดรู้ดีว่าเธอคงไม
เขาปล่อยริมฝีปากบางที่ตอนนี้บวมเจ่อเป็นอิสระเลื้อยมาจูบดูดซอกคอจนเป็นรอยจ้ำๆเต็มไปหมด“โอ๊ย ปะ ปล่อยนะ” ราฟาเอลเลื่อนมาถึงซาลาเปาใหญ่สองลูกที่มีบราเชียร์สีหวานปกปิดแทบไม่มิด เขาปลดตะขอมันออก แล้วส่งลิ้นร้ายไล่เลียปลายปทุมถันชวนสยิว ส่วนอีกข้างเขาไม่ยอมปล่อยให้ว่าง เอื้อมมือนวดเคล้นอย่างหนักพร้อมบีบบี้หัวนมสีชมพูอ่อนภาพที่เขามองเธอตอนนี้ที่กำลังกระสับกระส่ายปนครางอย่างสับสนมันช่างปลุกความเป็นชายให้แข็งทรมานยิ่งนัก“อ่าส์” เธอเปล่งเสียงครางพร้อมแอนหน้าอกขึ้นรับ ทำไมถึงได้รู้สึกวาบหวามเช่นนี้? ร่างกายช่างทรยศไร้แรงจะขัดขืน มีเพียงเสียงครางประท้วงเบาหวิวในลำคอ ดวงตากลมสวยตื่นตะลึงเมื่อเขาถอดเสื้อออก กล้ามเนื้อเป็นมัดกับซิกแพกเป็นลอนความโค้งเว้าส่วนเอวช่างเซ็กซี่ราวกับนายแบบ เธอแอบลอบกลืนน้ำลายเบาๆก่อนเบือนหน้าหนี“อยากจนเก็บสีหน้าไม่อยู่เลยนะนังร่าน”เธออ้าปากค้างตาเบิกโพลงเมื่อเขาถอดกางเกงอวดแท่งบุรุษขนาดใหญ่ที่“ไม่ๆๆ ฉันกลัว อย่าเลยนะคะ” เธอร้องขอออกไปตามตรง เธอกลัวจริงๆ มันไม่มีมีวันที่มันจะเข้ามาในตัวเธอได้แน่นอนตั้งแต่เกิดมานี่คือครั้งแรกและมันจะดีกว่านี้ถ้ามันเกิดจากความรัก แต่นี
เป็นเพราะตัวเธอเองนั่นแหละที่อ่อนแอเกินไปเธอตั้งใจจะค่อยเป็นค่อยไปเริ่มจากการเป็นพนักงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ของที่นี่ นอกจากจะรับหน้าที่เป็นพนักงานต้อนรับแล้วเธอยังรับจ๊อบพิเศษเป็นแม่บ้านเก็บกวาดตามห้องต่างๆของทางโรงแรมด้วย เพราะช่วงนี้พนักงานขาดพอดีเธอเลยขอทำเพิ่ม“พิม เลิกงานแล้วไปเที่ยวกับเราไหมเดี๋ยวพาไปกินของอร่อยด้วย”“ไม่หรอกจ้ะรส วันนี้เรารับจ๊อบพิเศษต้องเก็บกวาดห้องช่วยหัวหน้าแม่บ้าน”“ขยันจัง ไม่เหนื่อยเหรอเนี่ย”“ ทำอีกแค่2ชั่วโมงเองสบายมาก เดี๋ยววันหลังจะไปด้วยนะ”ขณะที่สองสาวคุยกันก็มีชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเดินตรงมายังสองสาว เขาหยุดยืนตรงหน้าพิมรภา ในมือถือดอกไม้ยื่นให้กับเธอ“เอ่อ ผมชื่อนนท์นะครับ เป็นคนไทยยินดีที่ได้รู้จักครับ” มีชายหนุ่มหน้าตาดียื่นดอกไม้มาให้ขนาดนี้มีหรือเธอจะไม่หน้าแดง“ขอบคุณค่ะ ฉันชื่อพิม มีอะไรแนะนำได้น้องใหม่อย่างฉันได้เลยนะคะ ฉันยังไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ ขอตัวไปทำโอทีนะคะ เดี๋ยวจะสาย” “บายจ้า รส” เธอรีบเดินออกมาจากสถานการณ์อึดอัดนี้ พร้อมก้มลงหอมดอกไม้จากชายหนุ่มหน้าตาดีคนนั้น“เห็นคนหล่อเข้าหน่อยก็ใจเต้นแรงเลยนะพิมเอ๊ย แต่ถึงจะหล่อแค่ไหนเธอต้องไม่เขวน
หล่อนมีปัญหาเรื่องเงินและหนี้สินทำไมถึงไม่บอกเขา ร่างใหญ่หันหลังกลับไปเขียนเช็คให้เธอจำนวนสิบห้าล้านเพื่อต้องการให้เพื่อนสาวจอมขูดรีดเลิกโทรมารบกวนหล่อนสักทีฟ้าใสวางสายเสร็จต้องตกใจหนัก เมื่อเขายืนอยู่ด้านหลังและยื่นเช็คนั่นให้เธอ พร้อมประโยคคำถามที่ทำให้เธอตกใจอย่างหนัก‘พัฒน์ คือใคร?’‘ออ แฟนของยัยพิมค่ะ เค้าติดหนี้พนันบอลตั้งห้าล้านยัยพิมเลยต้องโทรมาเล่าปัญหาทุกข์ใจให้ฟัง’คิ้วหนาขมวดขึ้นเป็นปม เพงมองคนตัวเล็กอย่างสงสัยเงินแค่นี้เป็นแค่เศษเงินของเขา ทำไมเธอไม่เอ่ยปากขอกับเขาบ้าง?‘ทำไมทำหน้าอย่างนั้นคะ หรือว่าแอบเสียดายที่รู้ว่าเพื่อนสาวหน้าหวานของฟ้ามีแฟนแล้ว?” เธอพยายามเปลี่ยนเรื่อง เพราะเคยเอารูปพิมรภาเพื่อนสนิทที่คลั่งไคล้เขานักหนาให้เจ้าตัวดู สีหน้าเขาดูตะลึงในความสวยของพิมรภาแถมยังแกล้งหยอกเธอว่าน่าจะเจอพิมรภาก่อนจนสาวเจ้าเคยงอนไปสามวันกว่าจะหาย‘ต่อให้สวยกว่านี้สักสิบเท่าก็ไม่รัก ถ้าไม่ใช่เธอ โอเค๊?’บทสนทนาจบลงมีเพียงจูบอันดูดดื่มของเขาและเธอเนิ่นนาน ฝ่ามือทั้งสองต่างลูบไล้สัดส่วนพร้อมแลกลิ้นกันพัลวันบทสวาทเริ่มก่อตัวขึ้นใหม่ทั้งบนเตียงและห้องครัว เพราะครั้งเดียวคงไม่พอส
“ถ้ามันไม่พอจริง ที่หลังบ้านเราก็เกือบสิบไร่พ่อจะเอาไปจำนอง ไม่ก็ขายมันเล้ย เนอะแม่เนอะ”“แล้วครอบครัวฟ้าใสเค้าไม่คิดจะช่วยหนูใช้หนี้สักแดงเลยหรือลูก พ่อแท้ๆเค้าก็อยู่ทำไมไม่สงสารเราเลย”“โหยพ่อ เราอุตส่าห์บากหน้าไปพร้อมลูกเค้าปัดป่ายไม่ใยดีแถมโบ้ยว่าเราโกหกอีก ใบสัญยงสัญญาอะไรก็ไม่มีแล้วจะเอาหลักฐานที่ไหนไปให้เขาดู เฮ้อ” คนเป็นแม่บ่น“ไปกันใหญ่แล้วค่ะพ่อกับแม่เนี่ย” เธอกรอกตา พลางยกมือห้ามให้ทุกคนฟังเธอก่อน “พอๆค่ะ ฟังหนูนะคะ หนูขายรถใช้หนี้แทนฟ้าใสหมดแล้ว แต่หนูแค่อยากไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ และอยากลืมเรื่องราวไม่ดีด้วยค่ะ เผื่อ หิมะกับอากาศหนาวๆ อาจทำให้หนูดีขึ้นก็ได้นะคะ”“นะๆ พ่อแม่เนอะ กอดกันๆ” เธอออดอ้อนอย่างหนัก“ที่สำคัญที่นั่นปลอดภัยล้านเปอร์เซ็น เจ้าของเป็นคนไทย เพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันก็อยู่นั่นได้สองปีแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือรายได้ดีด้วยค่ะ นะคะพ่อแม่”“ทำงานอะไร” ทั้งสองเอ่ยถามพร้อมกันโดยบังเอิญ“เป็นพนักงานต้อนรับค่ะลูกค้าส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติหนูเก่งภาอังกฤษพอดี นะๆพ่อแม่เนอะ”“หนูสัญญาจะโทรหาทุกวันเลย”“เอาไงแม่” พ่อหมูหันไปถามภรรยา“ไม่รู้ ไปตลาดกันป่ะพ่อ ขอเวลาพ่อแม่คิด







