Chapter. 2

‘นี่ ฉันล้อเล่นทำเป็นหวงจริงจังไปได้แหม่ ชอบก็ชอบอยู่หรอกแต่เห็นเป็นแฟนเพื่อน ก็อดดีใจแทนไม่ได้ ชีวิตที่เหมือนซินเดอเรล่า หูยยอิจฉาจริง’ เธอพูดจบพร้อมพนมมือไหว้ทักทายในแบบฉบับชาวไทยให้กับมาเฟียหนุ่มที่ยืนมองอยู่อีกฝั่งถนนเขม็งเพ่งสายตามาทางเธอและฟ้าใส

รอยยิ้มทักทายแสนหวานปนใสซื่อทำให้หัวใจเต้นเร็วผิดปกติ

แต่เขาก็สามารถควบคุมอารมณ์ได้ดีด้วยการตึงสีหน้าเรียบเฉยขณะพยักหน้ารับไหว้

“สาวไทยนี่เสน่ห์แรงทุกคนสินะ” ราฟาเอลพึมพำกับตนเองก่อนโบกมือลาฟ้าใส สาวน้อยผู้กุมหัวใจเขาตั้งแต่แรกเจอ ก่อนขึ้นรถยังไม่ลืมส่งสัญญาณมือเชิงสัญลักษณ์ว่าเขาจะโทรหาเป็นระยะ เขาหวง และเป็นห่วงหล่อนยิ่งกว่าไข่ในหิน

ภาพหวานของคู่รักยังอยู่ในสายตาพิมรภาที่มองเพื่อนสาวกับแฟนหนุ่มแล้วย่นจมูกอัตโนมัติเพราะรู้สึกหมั่นไส้อย่างเสียไม่ได้ แต่เธอในใจก็ยินดีกับเพื่อนรัก ดีใจที่ชีวิตของฟ้าใสจะได้สบายสักที

จะเหลือก็แต่ ..เรื่องพัฒน์

‘เอ่อ แล้วแกจะบอกพัฒน์ตอนไหน ฉันสงสารว่ะ’

‘ก็วันนี้แหละพิม ฉันจะทำให้ทุกอย่างจบสิ้นสักที’ เธอจะต้องจัดการจากแฟนหนุ่มที่คบกันมานานเสียที นอกจากจะเสียเวลาและเสียเงินที่แฟนหนุ่มขูดรีดเธอไปเข้าบ่อนและเล่นพนันบอลอยู่ตลอดแล้ว เธอจะให้ราฟาเอลรู้เรื่องที่เธอคบซ้อนและขอเงินเขาไปให้พัฒน์ไปถลุงเล่นไม่ได้แน่ ราฟาเอลเกลียดคนโกหก และจุดจบของคนที่ทำให้ราฟาเอลโกธรคือ..ความตายเท่านั้น แม้เธอจะรู้จักเขาไม่นาน แต่เพียงแค่ระยะเวลาเท่านั้นก็มากพอที่ทำให้เธอได้เข้าใจในวิถีชีวิตของเขาซึ่งเห็นการเข่นฆ่าเป็นเรื่องปกติ

‘ออ พี่ๆที่ทำงานเค้าฝากถามเรื่องเงินน่ะแก ฉันไม่รู้จะตอบเค้ายังไงดี ทั้งต้นทั้งดอกสองแสนกว่าอ่ะฟ้า”เธอถามเพื่อนสาวเสียงอ่อน สองสาวเคยทำงานที่เดียวกัน ฟ้าใสมักมีปัญหาเรื่องเงินไม่พอใช้เพราะต้องไปจุนเจือครอบครัวและคนรักตลอดจนต้องหยิบยืมจากที่ทำงานถึงขั้นมองหน้าใครไม่ติด เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอต้องไปทำงานต่างบ้านต่างเมืองเป็นพนักงานเสิร์ฟ จนได้พบกับรักครั้งใหม่อย่าง ราฟาเอล.

‘เฮ้ยบ้าเหรอ เงินแค่สองแสนฉันให้พัฒน์ตั้งหลายล้านฝากเอามาให้แกใช้หนี้ให้ด้วยนะ ทำไมมันเลวแบบนี้’ ฟ้าใสกำหมัดกรามขบกันแน่นด้วยความขุ่นแค้น

‘เฮ้ออ ฟ้านะฟ้า ขอให้พัฒน์มันยอมเลิกง่ายๆเหอะสงสารแก’

‘ชีวิตฉันยอมคนมามากแล้วพิม ถึงเวลาที่ฉันจะใจร้ายดูบ้าง’ วันนี้เธอจะไม่ยอมใครอีกแล้วทั้งแฟนแมงดาและแม่เลี้ยงจอมโหดเธอส่งเงินให้พ่อมาก็หลายล้านยังบ่นว่าไม่พอใช้อีก ถ้าจัดการเรื่องวุ่นๆได้เธอจะอยู่กับราฟาเอลและไม่มาเหยียบที่นี่อีก ส่วนพ่อก็คงส่งเงินให้ใช้จ่ายเหมือนเดิมอยู่แล้ว

แต่กับพัฒน์ เธอต้องจบสักที...

พิมรภาขับรถอีโก้คาร์คันเล็กของเธอพาฟ้าใสขับออกมาชานเมืองตามคำขอของเพื่อนเพื่อมาแอบนัดพบกับพิพัฒน์

‘โอเค ส่งแค่นี้ล่ะเดี๋ยวฉันจะกลับเองนะ’

‘เฮ้ย ยัยบ้าลงๆไปเลย ฉันไม่ชอบเพศเดียวกัน’ พิมรภาบ่นพลางลูบแก้มตนเองป้อยๆ

‘ขอบใจมากนะเพื่อนแกช่วยฉันทุกอย่างจริงๆส่วนเรื่องเงินสองแสนนั่นฉันจะจัดให้ภายในวันนี้นะ สัญญา’

‘ชิ สัญญาตลอด’ เธอย่นจมูกพูดแบบไม่จริงจังนัก

ฟ้าใสเดินออกไปพร้อมโบกมือลาและส่งยิ้มหวานให้ ใครจะไปรู้ว่านี่คือการบอกลาครั้งสุดท้าย..

เธอถอนหายใจยาวเหยียดเมื่อนึกถึงเพื่อนรัก

“เธอถึงบ้านแล้วครับนาย”

“อืม คอยดูอยู่ห่างๆอย่าให้รู้ตัว คืบหน้ายังไง บอกกู!”

หลังจากวางสาย ใบหน้าคมเข้มเหลือบมองลูกน้องคนสนิททั้งสอง เดฟ และ โทนี่ ระยะเวลาที่รับใช้ดาเรนเต้มากกว่าสิบปีทำให้พวกเขาทั้งสองได้รับความไว้วางใจมากที่สุด รูปร่างกำยำ ถนัดเรื่องการต่อสู้ทุกแขนง การได้รับโอกาสจากดาเรนเต้ที่เหมือนชุบชีวิตคนเกือบตายให้ดีขึ้นราวกับเกิดใหม่ทั้งเผื่อแผ่ไปถึงครอบครัวให้มีความเป็นอยู่ที่สุขสบาย เรื่องความซื่อสัตย์และยอมตายแทนเจ้านายได้จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับพวกเขา

“เดฟ แล้วเรื่องพวกสร้างสถานการณ์ให้บ่อนเสียหายล่ะ?”

“มันยอมรับแล้วครับว่าคนในตระกูล ปิฌออาเธอร์บงการ ” เดฟรายงาน

“ออ ไอ้ดาวิด” เขาพึมพำตอบกับตนเอง “แล้ว?” เจ้านายหนุ่มถามต่อ

“เอาศพไปอำพรางรีบร้อยแล้วครับ” โทนี่ตอบอย่างรู้ใจเจ้านาย เมื่อเค้นความจริงได้ประโยชน์อะไรล่ะที่จะเก็บคนของฝั่งตรงข้ามไว้

“ดี” ไอ้ดาวิดมันเป็นแค่เสี้ยนหนามเล็กๆที่ขัดแย้งกันโดยมีผู้หญิงเป็นต้นเหตุ เพราะคำว่าเพื่อน ทำให้เขาไม่กล้าถึงขั้นเข่นฆ่ากันให้ตายไปข้าง และรู้ดีว่ามันไม่เห็นเขาเป็นเพื่อนแล้วและในทางกลับกันดาวิดพยายามหาทางฆ่าเขาอยู่

ณ.ชั้นบนสุดของคาสิโนในเมืองซาเวโรนาตลบอบอวนไปด้วยกลิ่นน้ำกามคละคลุ้ง ผสานเสียงร้องของหญิงสาวครวญครางระงมก้องห้อง

“อูย เสียว เสียวมากค่ะ แทงมาแรงๆเลยค่ะ อู้ยฉันรักดุ้นคุณจังเลยค่ะผัวขา”

ฝ่ามือหนาฟาดลงบั้นท้ายเต็มแรง เร้าอารมณ์ดิบให้เจ้าหล่อนยิ่งนัก

“ฉันไม่ใช่ผัวแกนั่งร่าน”

โมนิก้า นางแบบสาวผมทองสู้ศึกหนักอย่างเอาเป็นเอาตาย เขาเปลี่ยนท่วงท่าให้เธอนั่งควบม้าอยู่ด้านบน

“ควบแรงๆ อาห์ดีมาก เร็วๆ ... เด็ดดวงเหลือเกินโมนิก้า”

“ของคุณทั้งยาวทั้งใหญ่อย่างนี้ โอ้ยแน่นไปหมดแล้ว” เธอสูดปากราวกับทานของเผ็ดร้อน บั้นท้ายกระแทครอบครองบนความใหญ่อย่างเอาเป็นเอาตาย สองมือบีบขยำหน้าอกตัวเองอย่างรุนแรงจนเขาเอื้อมมือช่วยขยำอีกแรง

 “นายครับมีเรื่องแล้วครับ”

แล้วเสียงลูกน้องจากด้านนอกทำเขาอารมณ์เสีย ท่อนเอ็นถอนออกจากร่องสวาททำเอาเธอเสียดาย

“อื้ออ อย่าทรมานค่ะ”

“ใครบอกล่ะ นอนลงแหกแคมออก”