INICIAR SESIÓNCompartir
Chapter.4
Fecha de publicación:
2026-08-14 17:25:51“ถ้ามันไม่พอจริง ที่หลังบ้านเราก็เกือบสิบไร่พ่อจะเอาไปจำนอง ไม่ก็ขายมันเล้ย เนอะแม่เนอะ”
“แล้วครอบครัวฟ้าใสเค้าไม่คิดจะช่วยหนูใช้หนี้สักแดงเลยหรือลูก พ่อแท้ๆเค้าก็อยู่ทำไมไม่สงสารเราเลย”
“โหยพ่อ เราอุตส่าห์บากหน้าไปพร้อมลูกเค้าปัดป่ายไม่ใยดีแถมโบ้ยว่าเราโกหกอีก ใบสัญยงสัญญาอะไรก็ไม่มีแล้วจะเอาหลักฐานที่ไหนไปให้เขาดู เฮ้อ” คนเป็นแม่บ่น
“ไปกันใหญ่แล้วค่ะพ่อกับแม่เนี่ย” เธอกรอกตา พลางยกมือห้ามให้ทุกคนฟังเธอก่อน “พอๆค่ะ ฟังหนูนะคะ หนูขายรถใช้หนี้แทนฟ้าใสหมดแล้ว แต่หนูแค่อยากไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ และอยากลืมเรื่องราวไม่ดีด้วยค่ะ เผื่อ หิมะกับอากาศหนาวๆ อาจทำให้หนูดีขึ้นก็ได้นะคะ”
“นะๆ พ่อแม่เนอะ กอดกันๆ” เธอออดอ้อนอย่างหนัก
“ที่สำคัญที่นั่นปลอดภัยล้านเปอร์เซ็น เจ้าของเป็นคนไทย เพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันก็อยู่นั่นได้สองปีแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือรายได้ดีด้วยค่ะ นะคะพ่อแม่”
“ทำงานอะไร” ทั้งสองเอ่ยถามพร้อมกันโดยบังเอิญ
“เป็นพนักงานต้อนรับค่ะลูกค้าส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติหนูเก่งภาอังกฤษพอดี นะๆพ่อแม่เนอะ”
“หนูสัญญาจะโทรหาทุกวันเลย”
“เอาไงแม่” พ่อหมูหันไปถามภรรยา
“ไม่รู้ ไปตลาดกันป่ะพ่อ ขอเวลาพ่อแม่คิดละกัน” พ่อแม่เธอตัดบทสนทาไปดื้อๆ เพราะเป็นห่วงลูกสาว
..............................
เพล้ง!!
เสียงแก้วบรั่นดี กระทบพื้นสนั่นทำเอาบอดี้การ์ดหนุ่มทั้งสองมองหน้ากันด้วยความเป็นห่วงเจ้านาย เขาคงคิดถึงฟ้าใสจับใจ แม้จะไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายแสดงออกมากมายแต่แววตาเศร้าปนแค้นและอารมณ์หงุดหงิดที่ตวาดลูกน้องบ่อยๆ ทำให้เดฟและโทนี่เป็นห่วงมาก
ดวงตาสีอำพันปนเศร้าเฝ้าคิดถึงเรื่องราวในอดีตของเขากับฟ้าใสอย่างอาลัยอาวรณ์
‘เอ่อ.. คุณคะ ดิฉันขออนุญาตถ่ายรูปคุณได้มั้ยคะเพื่อนของฉันชอบคุณมากเลยค่ะ’
“ไม่ได้!”
“ถอยออกไปซะอย่าให้ต้องใช้ความรุนแรง”
เดฟและโทนี่ ตวาดเสียงเข้มพร้อมกันหญิงสาวให้ออกห่าง เพราะกลัวว่าหล่อนจะเป็นหญิงผู้โชคร้ายที่ทำให้เจ้านายหนุ่มโมโห
‘ไม่เอาน่าเดฟโทนี พวกแกอย่าเสียมารยาทสิ เธอมาดี’ เขาดุลูกน้องพร้อมส่งยิ้มให้กับหญิงสาวร่างอรชรน่าทะนุถนอมกับใบหน้าสวยหวานราวตุ๊กตาของหล่อนทำให้เขาเปลี่ยนโทนเสียง
เขาเป็นลูกค้าประจำที่นี่เพราะ ฟรังค์โก เมแกน มอนเดอริโอ เพื่อนของเขาเป็นเจ้าของภัตตาคารหรูแห่งนี้ เขาและผองเพื่อนกลุ่มดาร์คต่างมาพบปะกันที่นี่ประจำ เขาคอยมองสาวเสิร์ฟคนนี้ได้เกือบเดือนแล้ว ความน่ารักปนแววตาเศร้าทำให้เขาสนใจและอยากรู้จักเธอมากกว่านี้จึงให้คนสืบประวัติของเธอจากเพื่อนร่วมงาน จึงทราบคร่าวๆว่าเธอเกิดในครอบครัวยากจน มีหนี้สินมากมายจนจัดสินใจมาทำงานต่างบ้านต่างเมือง เธอมักคุยปัญหาเรื่องเงินๆทองๆผ่านมือถือกับทางบ้านเสมอจนเพื่อนร่วมงานต่างเห็นใจ
ให้ตายสิ ทำไมเขาต้องสนใจสาวเอเชียคนนี้มากขนาดนั้น อารมณ์เขาเหมือนเด็กหนุ่มเพิ่งเริ่มจีบสาว ไปทานข้าวที่นั่นแทบทุกวันเพื่อได้เจอหน้าหล่อน จนผ่านมาเป็นเดือนหล่อนกลับเป็นคนเข้าหาก่อนโดยการมาขอถ่ายรูปขนาดนี้ มีหรือเขาจะปล่อยให้โอกาสนั้นหลุดลอยไป
‘ถ่ายรูปได้ แต่มีข้อแม้นะ’
‘ข้อแม้อะไรคะ?’
‘เธอต้องไปล่องเรือกับฉันในคืนนี้ รับรองว่าได้ถ่ายรูปให้เพื่อนสาวดูอย่างจุใจแน่นอน”
และนั่นคือจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์จนผ่านมาได้สี่เดือนเขาจึงสั่งให้หญิงสาวลาออกจากงานเพื่อมาอยู่กับเขา แม้เธอไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์ดังที่เคยคาดเดา แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรถือสา เป็นปกติหากเธอจะผ่านมือชายมาเพราะคงหาสาวบริสุทธิ์ได้ยากในสมัยนี้ และเขารู้ดีว่าฟ้าใสไม่ใช่คนใจง่ายยอมให้ใครไปทั่วเหมือนผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขา
‘คุณราฟคะ ตื่นได้แล้วค่ะ ฟ้าทำข้าวต้มกุ้งให้ทานกำลังร้อนเลยนะคะ’ เสียงหวานที่คุ้นหูปลุกเขาในยามเช้า
‘รู้มั้ยเธอทำให้ราฟน้อยตื่นด้วย’ เขาพูดพร้อมรูดมันโชว์ให้เธอดู
‘บ้าอ่ะ เล่นอะไรก็ไม่รู้’ เธอเขินหน้าแดงก่ำ
‘ที่รัก ช่วยฉันที ขอรอบเดียวนะๆ ทำเสร็จแล้วจะทานฝีมือเธอ สัญญา”
‘อ้อนขนาดนี้คงต้องยอมสินะคะ’
เธอเลื่อนมือไปกอบกุมความใหญ่และยาวของเขาเลื่อนขึ้นลงพร้อมดูดเลียจนเขาครางกระเส่า
“ที่รัก” สูดปากครางเสียงแหบพร่า ไม่นานกลับมีเสียงโทรเข้าจากมือถือฟ้าใสดังขึ้นทำให้เธอจำใจไปรับแล้ววิ่งออกไปคุยที่นอกระเบียงคอนโดสุดหรูที่เขาเป็นเจ้าของ และยกให้พื้นที่ชั้นบนสุดทั้งชั้นให้เธออาศัย
‘ใครวะ!’ เขาบ่นให้คนที่โทรมาขัดจังหวะความสุข พร้อมท่าทีมีพิรุธนั้นเขาจึงเดินไปแอบฟังให้รู้เรื่อง
‘ว่าไงจ๊ะพิม’
แม่พิมรภาอีกแล้วหรือ?! เพื่อนสาวคนเดิมที่โทรมาขัดจังหวะบ่อยจนเขาเริ่มไม่ถูกชะตากับเธอเข้าแล้ว
‘ไง คงจะสบายดีไหมได้ข่าวว่าลาออกจากงานแล้วสงสัยแฟนรูปหล่อคงให้ออกสินะโอยฉันล่ะอิจฉาชีวิตเธอที่สุดเลย ชีวิตเธอช่างโชคดีจริงๆแค่ขอถ่ายรูปให้ฉันไหงมาเป็นแฟนกันซะนี่’ เธอเอ่ยแซวปนประชดประชัน แต่ใจจริงนั้นทั้งดีใจและรู้สึกเซอร์ไพรส์มากที่เพื่อนเธอโชคดียิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งเสียอีก
‘นี่เลิกแขวะซะที ว่าแต่มีธุระอะไร’
‘ก็เรื่องเดิม ตั้งแต่แกเปลี่ยนเบอร์ติดต่อแล้วที่บ้านแกมาหาฉันที่ทำงานรบเร้าให้ฉันติดต่อแกให้ได้ เรื่องเงิน เรื่องเดิมๆแหละแก’
‘และพัฒน์ก็อีกคนนึง เห็นว่าติดพนันออนไลน์ตั้งห้าล้านบ่นว่าติดต่อแกไม่ได้อีก เฮ้อ ฉันจะบ้าตาย’
ก็แน่นอนล่ะเธอมาอยู่กับราฟาเอลแล้วจะให้พัฒน์ติดต่อคุยกับเธอเหมือนแต่ก่อนคงไม่ได้
‘หา ห้าล้าน ฉันจะไปเอาที่ไหนมาให้เนี่ยพัฒน์นะพัฒน์ ขนาดสองแสนยังไม่ได้คืนที่ทำงานเลยแก’
คนแอบฟังได้ยินแล้วเห็นใจแฟนสาว
Último capítulo
แค้นรักมาเฟียร้าย Chapter.4
“ถ้ามันไม่พอจริง ที่หลังบ้านเราก็เกือบสิบไร่พ่อจะเอาไปจำนอง ไม่ก็ขายมันเล้ย เนอะแม่เนอะ”“แล้วครอบครัวฟ้าใสเค้าไม่คิดจะช่วยหนูใช้หนี้สักแดงเลยหรือลูก พ่อแท้ๆเค้าก็อยู่ทำไมไม่สงสารเราเลย”“โหยพ่อ เราอุตส่าห์บากหน้าไปพร้อมลูกเค้าปัดป่ายไม่ใยดีแถมโบ้ยว่าเราโกหกอีก ใบสัญยงสัญญาอะไรก็ไม่มีแล้วจะเอาหลักฐานที่ไหนไปให้เขาดู เฮ้อ” คนเป็นแม่บ่น“ไปกันใหญ่แล้วค่ะพ่อกับแม่เนี่ย” เธอกรอกตา พลางยกมือห้ามให้ทุกคนฟังเธอก่อน “พอๆค่ะ ฟังหนูนะคะ หนูขายรถใช้หนี้แทนฟ้าใสหมดแล้ว แต่หนูแค่อยากไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ และอยากลืมเรื่องราวไม่ดีด้วยค่ะ เผื่อ หิมะกับอากาศหนาวๆ อาจทำให้หนูดีขึ้นก็ได้นะคะ”“นะๆ พ่อแม่เนอะ กอดกันๆ” เธอออดอ้อนอย่างหนัก“ที่สำคัญที่นั่นปลอดภัยล้านเปอร์เซ็น เจ้าของเป็นคนไทย เพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันก็อยู่นั่นได้สองปีแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือรายได้ดีด้วยค่ะ นะคะพ่อแม่”“ทำงานอะไร” ทั้งสองเอ่ยถามพร้อมกันโดยบังเอิญ“เป็นพนักงานต้อนรับค่ะลูกค้าส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติหนูเก่งภาอังกฤษพอดี นะๆพ่อแม่เนอะ”“หนูสัญญาจะโทรหาทุกวันเลย”“เอาไงแม่” พ่อหมูหันไปถามภรรยา“ไม่รู้ ไปตลาดกันป่ะพ่อ ขอเวลาพ่อแม่คิด
แค้นรักมาเฟียร้าย Chapter.3
“ใครบอกล่ะ นอนลงแหกแคมออก”“ได้ค่ะ”เธอนอนหงายอ้าขาออกกว้างทำตามอย่างว่าง่าย“แหกให้กว้างอีก”“ค่ะๆ”ท่อนเอ็นใหญ่พรวดเข้าไปร่องเยิ้มอีกครั้ง ทั้งสองครวญครางประสานกัน“เดี๋ยวกูออกไป” แม้จะคาด้ายคาเข็มอยู่ เขายังไม่ลืมสั่งลูกน้องเสียงสั่นพร่า“ตื่นเต้นจังเลยค่ะ”“กูรู้น่า” ภาษากายที่ตอดเขาหนุบหนับมันบอกแทนแล้ว จังหวะท่อนเอ็นสอยเข้าออกนั้นเป็นไปอย่างหนักหน่วง นางแบบสาวหัวสั่นหัวคลอนกรีดร้องเสียแหลมเมื่อใกล้จะแตะขอบสวรรค์ เธอร่ำร้องไม่ขาดปากทั้งคำหวานและคำหยาบโลนอย่างไม่อาย“อูย เสียวรู”“ขยี้ติ่งให้ฉันดูสิ”“ค่ะ”เธอทำตามพร้อมสูดปากครวญครางจนเขาเอานิ้วแหย่เข้าปากให้เธอดูดเสียงน้ำอาบรูที่ถูกเอ็นใหญ่กระแทกบวกกับเสียงดูดนิ้วและเสียงสะโพกปะทะโหนกนูนเกิดขึ้นพร้อมกันดังสนั่น ทำเอาลูกน้องที่ยืนหน้าห้องพลอยงุ่นง่านไปตามกันดาวิเด้สาวท่อนเอ็นออกจากร่องเลื่อนกายขึ้นไปจ่อใบหน้าให้น้ำขาวขุ่นพุ่งกระฉูดจนเลอะเต็มไปหมด แม่โมนิก้าอ้าปากเลียน้ำพลางใช้มือลูบไล้ใบหน้าเปื้อนน้ำสีขุ่นของเขาอย่างลุ่มหลง“มีอะไร” ดาวิดออกมาหาลูกน้องที่รออยู่หน้าประตู“เอ่อ คนของเราตายแล้วครับ คาดว่าพวกนั้นจะรู้แล้วว่านายสั่งม
แค้นรักมาเฟียร้าย Chapter. 2
‘นี่ ฉันล้อเล่นทำเป็นหวงจริงจังไปได้แหม่ ชอบก็ชอบอยู่หรอกแต่เห็นเป็นแฟนเพื่อน ก็อดดีใจแทนไม่ได้ ชีวิตที่เหมือนซินเดอเรล่า หูยยอิจฉาจริง’ เธอพูดจบพร้อมพนมมือไหว้ทักทายในแบบฉบับชาวไทยให้กับมาเฟียหนุ่มที่ยืนมองอยู่อีกฝั่งถนนเขม็งเพ่งสายตามาทางเธอและฟ้าใสรอยยิ้มทักทายแสนหวานปนใสซื่อทำให้หัวใจเต้นเร็วผิดปกติแต่เขาก็สามารถควบคุมอารมณ์ได้ดีด้วยการตึงสีหน้าเรียบเฉยขณะพยักหน้ารับไหว้“สาวไทยนี่เสน่ห์แรงทุกคนสินะ” ราฟาเอลพึมพำกับตนเองก่อนโบกมือลาฟ้าใส สาวน้อยผู้กุมหัวใจเขาตั้งแต่แรกเจอ ก่อนขึ้นรถยังไม่ลืมส่งสัญญาณมือเชิงสัญลักษณ์ว่าเขาจะโทรหาเป็นระยะ เขาหวง และเป็นห่วงหล่อนยิ่งกว่าไข่ในหินภาพหวานของคู่รักยังอยู่ในสายตาพิมรภาที่มองเพื่อนสาวกับแฟนหนุ่มแล้วย่นจมูกอัตโนมัติเพราะรู้สึกหมั่นไส้อย่างเสียไม่ได้ แต่เธอในใจก็ยินดีกับเพื่อนรัก ดีใจที่ชีวิตของฟ้าใสจะได้สบายสักทีจะเหลือก็แต่ ..เรื่องพัฒน์‘เอ่อ แล้วแกจะบอกพัฒน์ตอนไหน ฉันสงสารว่ะ’‘ก็วันนี้แหละพิม ฉันจะทำให้ทุกอย่างจบสิ้นสักที’ เธอจะต้องจัดการจากแฟนหนุ่มที่คบกันมานานเสียที นอกจากจะเสียเวลาและเสียเงินที่แฟนหนุ่มขูดรีดเธอไปเข้าบ่อนและเล่นพ
แค้นรักมาเฟียร้าย Chapter.1
จูบหนักหน่วงจากริมฝีปากหนายังควานหาความหวานทั่วโพรงปากพร้อมตวัดลิ้นรัดอย่างเผ็ดร้อนจนหญิงสาวแทบขาดใจตาย เขาไม่เปิดทางให้หล่อนได้พักหายใจหายคอ“อะอื้อ”เธอพยายามขัดขืนแล้วแต่สู้แรงคนตัวใหญ่ไม่ไหว ได้แต่ภาวนาให้ใครก็ได้ได้ช่วยเข้ามาดึงเธอออกไปจากสถานการณ์นี้ทีปากหยักได้รูปไล่ลงมาขบกัดลำคอระหงจนเป็นรอยทั่วซอกคอ"อ๊ะ! อือ ไม่"แคว๊กกก เสียงเสื้อเชิ้ตตัวข้างนโดนฉีกทึ้งออกจนกระดุมกระเด็นหลุดไม่เหลือชิ้นดี หญิงสาวไม่มีคำร้องขอใดๆนอกจากน้ำตาเต็มดวงหน้าหวานที่ตอนนี้ดูน่าเวทนายิ่งนัก หน้าอกอวบใหญ่ถูกมือหนาบีบเคล้นอย่างแรง ส่วนหวนมสีชมพูโดนปากร้อนคาบงับจนเป็นรอย เธอร้องเสียงหลงเมื่อถูกรุกราน แต่คนกระทำเธอนั้นกลับยิ้มเยาะหยัน “นังร่าน โดนแค่นี้ครางใหญ่เลยนะ” เขารีบถอดกางเกงออกจากความตุงที่คับแน่นตรงกลางกาย จ่อที่ปากทำเอาเธอตกตะลึง นี่คือครั้งแรกที่เธอได้พานพบกับสิ่งที่เรียกว่า องคชาติ “ดูดมันซะ” พูดจบเขายัดความเป็นชายเข้าปากเธออย่างแรงจนมิดลำมีเพียงเสียงต่อต้านอู้อี้จากหล่อน น้ำตาไหลอาบหน้าเมื่อปากคับแน่นไปด้วยบุรุษความเป็นชายที่เธอไม่เคยประสบมันเขาเร่งซอยความอวบใหญ่เข้าออกปากเธออย่างเมามัน
แค้นรักมาเฟียร้าย intro
พิมรภา พนักงานสาวฝ่ายประชาสัมพันธ์ของโรงแรมหรูระดับห้าดาวรับคำสั่งจากเจ้านายเพื่อเข้าพบกับแขกห้องวีไอพีที่อ้างว่ารู้จักกับเธอเป็นการส่วนตัว ร่างอรชรในชุดสีเข้มตัดกับผิวขาวอมชมพูความยาวกระโปรงเลยเข่า สวมคัชชูสีดำก้าวเท้ากระฉับกระเฉงเดินขึ้นลิฟต์ไปพลางคาดเดาถึงแขกคนนั้นอย่างสงสัย‘มีแขกขอพบพิมจ้ะ เห็นเค้าบอกว่าเป็นคนรู้จักพิมน่ะ’ “ใครกัน?”เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาเติบโตในครอบครัวที่หาเช้ากินค่ำซึ่งไม่มีญาติหรือคนรู้จักฐานะดีถึงขั้นยอมควักกระเป๋าจ่ายค่าที่พักห้องวีไอพีราคาแพงหูฉี่ขนาดนี้? พิมรภาเดินไปพลางขบคิดไปมาอย่างสงสัย จะสั่งให้แขกคนนั้นลงมาหาเธอเองก็ไม่ได้ เพราะผู้จัดการเป็นคนสั่งการมาอีกที เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ เธอทำงานตำแหน่งนี้มาได้สองปีกว่าหลังจากเรียนจบและไม่มีแพลนจะหางานที่อื่น เพราะเธอยังมีความสุขกับเพื่อนร่วมงานและงานที่ทำอยู่เรื่องเปลี่ยนงานจึงไม่จำเป็นนัก ความสามารถด้านภาษาอังกฤษเธอที่ดีเยี่ยมแต่ยังคงมีความอ่อนน้อมนั้นจึงทำให้ทุกคนรักเธอใบหน้าเรียวถอดสี ริมฝีปากบางอ้าค้างหวอ“คุณ..?”และแล้วความสงสัยปนกับลางไม่ดีต่างๆที่เธอคิดอยู่ในหัว ก็คลายคำตอบให้เธอได้ดีเมื่อไ
También te puede gustar
เจ้าสาวมาเฟีย
มดตัวจี๊ด37.1K vistasสยบรักเสือร้าย
มดตัวจี๊ด8.1K vistasเมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี17.6K vistasเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees40.7K vistasเด็กพยศของประธานเหนือ
นิษฐา01264 vistasเตียงพิศวาส (nc35+)
ณิการ์10.0K vistasขบถรัก อดีตแค้น
Deal666199 vistasอย่าให้รัก
GINOICHI61 vistas
