Chapter.7 NC+

เขาปล่อยริมฝีปากบางที่ตอนนี้บวมเจ่อเป็นอิสระเลื้อยมาจูบดูดซอกคอจนเป็นรอยจ้ำๆเต็มไปหมด

“โอ๊ย ปะ ปล่อยนะ” ราฟาเอลเลื่อนมาถึงซาลาเปาใหญ่สองลูกที่มีบราเชียร์สีหวานปกปิดแทบไม่มิด เขาปลดตะขอมันออก แล้วส่งลิ้นร้ายไล่เลียปลายปทุมถันชวนสยิว ส่วนอีกข้างเขาไม่ยอมปล่อยให้ว่าง เอื้อมมือนวดเคล้นอย่างหนักพร้อมบีบบี้หัวนมสีชมพูอ่อน

ภาพที่เขามองเธอตอนนี้ที่กำลังกระสับกระส่ายปนครางอย่างสับสนมันช่างปลุกความเป็นชายให้แข็งทรมานยิ่งนัก

“อ่าส์” เธอเปล่งเสียงครางพร้อมแอนหน้าอกขึ้นรับ ทำไมถึงได้รู้สึกวาบหวามเช่นนี้? ร่างกายช่างทรยศไร้แรงจะขัดขืน มีเพียงเสียงครางประท้วงเบาหวิวในลำคอ ดวงตากลมสวยตื่นตะลึงเมื่อเขาถอดเสื้อออก กล้ามเนื้อเป็นมัดกับซิกแพกเป็นลอนความโค้งเว้าส่วนเอวช่างเซ็กซี่ราวกับนายแบบ เธอแอบลอบกลืนน้ำลายเบาๆก่อนเบือนหน้าหนี

“อยากจนเก็บสีหน้าไม่อยู่เลยนะนังร่าน”

เธออ้าปากค้างตาเบิกโพลงเมื่อเขาถอดกางเกงอวดแท่งบุรุษขนาดใหญ่ที่

“ไม่ๆๆ ฉันกลัว อย่าเลยนะคะ” เธอร้องขอออกไปตามตรง เธอกลัวจริงๆ มันไม่มีมีวันที่มันจะเข้ามาในตัวเธอได้แน่นอน

ตั้งแต่เกิดมานี่คือครั้งแรกและมันจะดีกว่านี้ถ้ามันเกิดจากความรัก แต่นี่ ...เธอกำลังจะโดนข่มขืน

“อย่าแสร้งไร้เดียงสาเลย ไหนโชว์ความร่านออกมาสิ” มือหนารูดเจ้าท่อนอวบใหญ่ในมือ อีกข้างบีบบี้ติ่งเสียวเธออย่างแรง พร้อมโน้มตัวลงประกบจูบเธออย่างหนัก เธอครางกระเส่าจวนใจจะขาด เขาฉวยจังหวะเธอกำลังอ้าปากส่งเสียงครางฮือยัดท่อนเอ็นใหญ่ยาวนั่นเข้าไปในปากเล็ก หญิงสาวตาเหลือกค้างเพราะมันจุกไปถึงลำคอ

“อึก”

ปากเล้กแคบนั้นช่างเร้าอารมณ์เสียวซ่านไปทั้งลำเขื่อง สะโพกสอบอัดสาวท่อนเอ็นในปากนุ่มสักพัก จึงดึงมันออก

ไม่มีทางที่เขาจะอ่อนโยนต่อผู้หญิงชั่วคนนี้ ราฟาเอลถลกชุดของเธอขึ้นปลายนิ้วเกี่ยวเบี่ยงแพนตี้ไว้ด้านข้างพร้อมนำตัวตนเข้าไปในโพรงสาวจนมิดลำ

ชั่วขณะนั้นเหมือนเธอกำลังถูกมีดมาปักและกรีดกลางกาย เสียงหวีดร้องแห่งความทรมานดังก้อง

“ไอ้เลว เอามันออกไป ยะอย่า ฮึก..”

เขาตกใจสุดขีดเมื่อทราบความจริงว่าแม่นี่ยังบริสุทธิ์ ..

ความคับแน่นและแรงบีบรัดทรมานทำเขาเสียวซ่านกู่ไม่กลับแม้เลือดไหลออกมาชะโลมแก่นกำยำกับเสียงร้องไห้อย่างหนักของคนใต้ร่าง

“ซี้ดด แน่นชิบ”

“ฮือๆๆ เอาออกไป ฉันเจ็บ ฉันเกลียดแก”

“อยู่เฉยๆ ถ้าไม่อยากเจ็บกว่านี้”

สภาพของพิมรภาตอนนี้ไม่ต่างจากคนตายทั้งเป็น เธอเจ็บเหมือนร่างแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ไม่มีแล้วความสาวที่เธอหวงแหน สายตาเหม่อลอยระคนเจ็บปวด ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน

เขาพยายามสาวเข้าออกอย่างยากเย็น ทำไมมันแน่นบีบรัดเขาหนักอย่างนี้ เขารับรู้ได้ว่าเธอคงทรมานมาก

ราฟาเอลฉีกแพนตี้ตัวน้อยออกจากเธอ ค่อยๆดึงท่อนเอ็นเข้าออกจังหวะช้ามือบีบเคล้นหน้าอกใหญ่พอดีมือ ปากระดมจูบปลอบประโลมเธออย่างมีชั้นเชิงเพื่อคลายความตึงเคลียดให้กับหญิงสาวที่ไม่เคยผ่านมือผู้ใด

“อ่า อะ ซี้ด” ไม่นานเสียงหวานเริ่มครางออกมานั่นเป็นสัญญาณที่ดี

เขายกยิ้มมุมปาก แล้วเริ่มไต่ระดับความเร็วแรงกับเธอ

“อ่า อ้าส์ อื้อ”เสียงหวานเริ่มครางกระเส่าเมื่อเขาเพิ่มความรุนแรงหนักหน่วง

“ฉันใกล้แล้ว แน่นอะไรอย่างนี้ พิมรภา” สะโพกยังกระแทกไม่หยุดหย่อน

เธอส่ายหัวไปมาไม่รับรู้ใดๆทั้งสิ้นนอกจากความแปลกประหลาดในกายตอนนี้ที่ทั้งเจ็บทั้งเสียวในคราเดียวกัน เอวสอบเร่งกระหน่ำเมื่อรับรู้ถึงแรงตอดรัดแน่นจากร่องสาวบริสุทธิ์

“อ่าส์”

“ใกล้แล้ว สาวน้อย ซี้ดดเสียวหัวค..ชิบ”

ร่างทั้งสองเกร็งค้างแตะขอบสวรรค์พร้อมกัน เขาปลดปล่อยข้างในตัวเธอจนรู้สึกอุ่นซ่านโพรงสวาท

“อย่าปล่อยใน อือ ไอ้ชั่ว”

“หึ ไม่ทันแล้วสาวน้อย .. อ่อนปวกเปียกอย่างนี้ยังมีแรงด่ากันได้นะ”

เสียงทุ้มเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม เขาดึงท่อนเอ็นออกจากกายสาวน้ำรักปนเลือดไหลออกมามากมาย เธอเมื่อยขบไปทั้งร่างและที่เจ็บสุดคงไม่พ้นกลางหว่างขาที่ตอนนี้มันคงระบมมาก เธอเจ็บแทบจะไม่มีแรงลุกขึ้น ร่างบางนอนนิ่งน้ำตาไหลอาบแก้มไม่ขาดสาย ดวงตาเศร้าเหลือบมองไปยังคนระยำที่กำลังยืนใส่เสื้อผ้าและหันมามองที่เธอ

เธอรีบเบนสายตาหนีทันที เธอเกลียดขี้หน้าชายคนนี้ที่สุด

“อยากอีกมั้ยละ?”

“ฉันเกลียดแก” สายตาเธอตอนนี้มองมาที่เขาอย่างอาฆาตแค้น

“ปากดีนักนะ”

“โอ๊ย” ร่างล่ำสันก้มลงมาบีบคางเธอแน่น

“ดูสภาพเธอตอนนี้สิ แทบไม่มีแรงเดินยังมาปากดีไม่หยุด”

“แกมันเลว”

 “กล้ามากนะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ด่าฉันแบบนี้”

“รู้ใช่มั้ยถ้าฉันโกรธ เธอจะเป็นยังไง?.... อยากโดนอีกสักรอบมั้ยล่ะ” แววตาถือดีของเธอมันทำให้เขานึกโมโหนัก

แต่เสียงสั่นของสมาร์ทโฟนเขาช่างช่วยชีวิตหล่อนเอาไว้แท้ๆ

“ว่ามา”