9

สายตาหวาดหวั่นของมัญชุลิกากวาดไปทั่วบริเวณที่มีคนงานสั่งล้อมกันอยู่มากมาย เท้าเล็กชะงักทันทีเมื่อเห็นสายตาคมเข้มของลวรรษตวัดมองเธอทันทีที่ก้าวย่างมาถึง

“มานี่สิ”

ร่างบางเดินเข้าไปใกล้กับที่ลวรรษยืนอยู่ ก่อนที่เสียงเข้มจะพูดขึ้นมาเสียงดัง เป็นการแนะนำตัวเธอ

“คนนี้คือคนงานใหม่ที่จะมาทำงานในไร่ของเรา ทุกคนช่วยเป็นหูเป็นตาแทนฉันด้วยว่าผู้หญิงคนนี้คอยอู้งาน เอาเปรียบคนอื่นอยู่หรือเปล่ าถ้าเห็นว่าเธออู้งานรีบมาบอกฉันด้วย ฉันจะไล่เขาออกไปทันที”

มัญชุลิกาสูดลมหายใจเข้าปอดตัวเองเบาๆ วันนี้เธอเตรียมใจไว้พร้อมแล้วกับคำพูดเย็นชา ไร้เยื่อใยของเขา แต่พอมาได้ยินแบบนี้ก็เล่นเอาหัวใจเธอแกว่งไปเช่นกัน

“ษินช่วยสอนงานเธอด้วย อ้อ...อย่าเห็นว่าเป็นผู้หญิงแล้วไม่กล้าใช้งานหนักๆ เพราะถ้าฉันรู้ นายจะโดนหนักกว่าผู้หญิงคนนี้เสียอีก”

กษินพยักหน้าเล็กน้อย ถึงแม้จะไม่เข้าใจกับคำพูดของลวรรษก็เถอะ ก่อนจะหันไปยิ้มให้อย่างเป็นมิตรกับมัญชุลิกา ซึ่งหญิงสาวคนนั้นก็ตอบรับเขาอย่างดี ยิ้มตอบกลับให้เขาอย่างเป็นมิตรด้วยเช่นเดียวกัน

“ผมชื่อกษิน เรียกผมว่าพี่ษินก็ได้นะครับ ผมคงแก่กว่าคุณ”

“ขอบคุณค่ะพี่ษิน เรียกนก