EPISODE 1

(สี่ปีต่อมา)

หอมกรุ่น เบเกอรี่

ติ๊ง ติ๊ง

“หม่ามี๊ขา มีลูกค้าค่า” เสียงเจื้อยแจ้วฟังดูแปร่งๆ ของหนูน้อยลูกครึ่งสุดแสนจะจ้ำม่ำอายุสามขวบลูกครึ่งอเมริกันไทย ผู้มีนัยน์ตาสีเฮเซลนัทเหมือนบิดาพูดขึ้น ผิวขาวอมชมพูกับริมฝีปากแดงระเรื่อของหนูน้อยยิ่งทำให้ดูน่าหยิกน่าหยอก

“โอเคค่ะ หนูไปนั่งเล่นของเล่นรอหม่ามี๊ก่อนนะคะ” รสา คุณแม่ยังสาวสุดสวยวัยยี่สิบหกปีของหนูน้อยฮันนี่หันไปบอกลูกสาวแล้วเดินไปยังเคาน์เตอร์

 หญิงสาวเปิดร้านเบเกอรี่ร่วมกับเพื่อนสนิทมาเป็นเวลาสี่ปีแล้ว เธอเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวมาตลอดตั้งแต่รู้ว่ามีหนูน้อยจนวันที่ลืมตาดูโลกและจนถึงตอนนี้ เธอยังโชคดีที่มีเพื่อนอย่างแพรมุกอยู่ข้างๆ ในทุกสถานการณ์และแพรมุกก็รักหนูน้อยฮันนี่มากเช่นกัน

“น้ามุกไปไหนเหรอคะ” หนูน้อยถามขึ้นเพราะวันนี้เธอยังไม่เจอน้าสาวคนสวยเลย

“น้ามุกไปซื้อของ เดี๋ยวก็มาค่ะ คิดถึงน้ามุกแล้วเหรอคะ”

หญิงสาวรู้ดีว่าลูกสาวตัวน้อยของเธอค่อนข้างติดน้าสาวเพราะแพรมุกก็ดูแลเด็กน้อยมาเหมือนแม่คนหนึ่ง

ติ๊ง...ติ๊ง...

“จะมีใครคิดถึงน้ามุกมั้ยน๊า”

แพรมุกเป็นเพื่อนสนิทของรสา เธอเป็นดังครอบครัวและคนที่คอยช่วยเหลือรสาในทุกๆ อย่าง เธอเป็นคนตรงไปตรงมามีหน้าตาสวยคมแบบไทยๆ

“ฮันนี่ค่า ฮันนี่คิดถึงน้ามุกที่สุดเลย” หนูน้อยพูดพลางวิ่งไปหาน้าสาวที่กำลังอ้าแขนรอรับก่อนจะอุ้มขึ้นมาแล้วหอมฟอดด้วยความมันเขี้ยว

“แก้มฮันนี่หอมจังเลยค่ะ”

“น้ามุกชอบมั้ยคะ”

“ชอบสิคะ ทำหน้าแบบนั้นจะขออะไรอีกล่ะเนี่ย”

“น้ามุกขา ฮันนี่อยากไปเล่นของเล่นที่ห้าง แต่หม่ามี๊ขาบอกว่าไม่ว่างค่ะ”

“อ้อนน้ามุกอีกแล้วนะเราอะ” รสาเห็นลูกสาวแล้วอดที่จะมันเขี้ยวไม่ได้

“งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้น้ามุกพาไปเล่นนะคะ แต่วันนี้หนูต้องทานข้าวเยอะๆ นะ”

“โอเคค่า น้ามุกน่ารักที่สุดเลย วันนี้ฮันนี่จะทานผักกับผลไม้ด้วย”เด็กน้อยพูดออกมาอย่างดีใจ

“ดีมากค่ะ แม่สากับน้ามุกรักหนูที่สุดเลย”

“ฮันนี่ก็รักหม่ามี๊ขา กับน้ามุกขาที่สุดเลยค่า”

รสามองแพรมุกกับฮันนี่แล้วยิ้มอย่างมีความสุข เธออยากขอบคุณพระเจ้าที่มอบของขวัญที่ล้ำค่าอย่างฮันนี่ให้แก่เธอ

ย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีก่อน

หลังจากกลับมาจากอเมริกาได้สองเดือนหญิงสาวทราบว่าตนเองกำลังตั้งครรภ์ ตอนนั้นแพรมุกออกความคิดเห็นว่าให้เพื่อนไปบอกพ่อของลูก

แต่รสากลับเลือกที่จะไม่บอกเพราะเธอคิดว่าเขาอาจจะไม่ต้องการลูกและกลัวเขาจะให้เธอไปเอาลูกออกเพราะความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นมันฉาบฉวยและปราศจากความรักตั้งแต่แรก

เธอจึงไม่ได้บอกเรื่องนี้แก่เขาและตอนนั้นเธอก็เรียนจบแล้วเลยไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหากจะเก็บลูกไว้ แรกๆ ที่ฮันนี่คลอดออกมาก็ค่อนข้างยุ่งยากเพราะเธอและแพรมุกไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อนส่วนพ่อแม่ของเธอก็เสียไปนานแล้วและเธอเป็นลูกคนเดียวจึงจะหวังพึ่งพาครอบครัวก็ไม่ได้ เลยเรียนรู้การเลี้ยงเด็กกันเอง ลองผิดลองถูกจนฮันนี่โตมาได้จนถึงทุกวันนี้...

ส่วนเรื่องคุณพ่อ หนูน้อยมีถามหาบ้าง หญิงสาวจึงตอบแค่ว่าคุณพ่ออยู่ต่างประเทศและต้องทำงานหาเงิน หนูน้อยรับรู้ก็เข้าใจทันทีโดยไม่งอแง

H.HOTEL

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลาที่บัดนี้คิ้วขมวดผูกกันเป็นปม เนื่องจากโรงแรมสาขาในประเทศไทยเกิดปัญหาค่อนข้างบ่อยในช่วงนี้รวมถึงห้างสรรพสินค้าของเขาเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นยอดขายตก การคอมเพลนจากลูกค้าต่างๆ นานา

รอบนี้เขาคงต้องไปจัดการเองเสียแล้ว ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมทอดสายตามองออกไปยังวิวเมืองเบื้องหน้า เขาเป็นเจ้าของโรงแรมและห้างสรรพสินค้าหลายสาขาและหลายประเทศ ทั้งหมดล้วนอยู่ในการดูแลของเขา

ฮาร์ฟ อภิมหาเศรษฐีในอเมริกา เขามีพี่ชายหนึ่งคน ส่วนพ่อและแม่ให้เขาและพี่ชายสานต่อกิจการทั้งหมด ท่านทั้งสองขอพักผ่อนช่วงบั้นปลายหลังจากที่เหนื่อยมาเกือบทั้งชีวิตแล้ว...

เมื่อสายตาที่ทอดมองออกไปไร้ซึ่งจุดหมาย พลันความคิดก็นึกถึงหญิงสาวคนหนึ่งอีกครั้งเมื่อสี่ปีก่อน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขานึกถึงเธอเรื่อยมา แต่พยายามไม่สนใจเพราะยังไม่พอใจในสิ่งที่เธอทำกับเขาในวันที่ตื่นขึ้นมา

ชายหนุ่มสลัดความคิดออกพร้อมเรียกหาเลขาคนสนิทของเขาทันทีเพื่อให้เตรียมความพร้อมในการเดินทางในอีกชั่วโมงที่จะถึง

“เคน วันนี้เราต้องเดินทางไปประเทศไทยด่วนเตรียมทุกอย่างให้พร้อม”

“ครับ” ชายหนุ่มหน้าตาดีตอบรับเจ้านายด้วยสีหน้าราบเรียบ

เขาไม่ต่างจากผู้เป็นนายมากนักคือสีหน้าเรียบเฉยทั้งเจ้านายและเลขา เคนเป็นคนฉลาด หลักแหลมและหัวไว เขาทำงานกับเจ้านายมาหลายปีแค่มองตาก็รู้ความต้องการของเจ้านายโดยทันทีทำให้ชายหนุ่มสองคนนี้ค่อนข้างสนิทกันมาก