13. สมาชิคใหม่ของครอบครัว

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : สมาชิคใหม่ของครอบครัว

--------------------------------------------------------------------------

เมื่อเจไดนึกได้เช่นนั้นก็เกิดความน้อยใจขึ้น ที่เธอเอาแต่หวาดกลัวและไม่เปิดใจให้เขาเลย ต่างจากลูก้าที่ทำเธอหวาดกลัวไม่ต่างกันแต่เธอก็เลือกที่จะไว้ใจเขามากกว่า 

ลูก้าถือถาดนมที่เจไดตั้งใจเอามาให้สาวน้อยกลับห้องเพื่อนำมันไปให้เธอด้วยตัวเอง เพราะตอนนี้เธอควรกินนมบำรุงนอนได้แล้ว...

“อ่ะ กินเสร็จแล้วก็วางไว้นี่แหละ เช้าค่อยเอาลงไปเก็บ” เขายืนกอดอกและจ้องมองเธอที่นั่งอยู่บนเตียง

“ค่ะ” เธอรีบกินนมและยาบำรุงทันที เพราะกะว่าคืนนี้จะนอนพักให้เต็มตื่น และภาวนาว่าลูก้าจะทำตามในสิ่งที่เธอเอ่ยขอไปเพราะคิดว่าดีกว่าที่เธอจะไปขอนอนห้องของวีเดน

เธอทิ้งตัวลงนอน หลังจากวางแก้วนมลงถาด ส่วนลูก้าที่นอนอยู่ข้าง ๆ ก็ดันตัวขึ้นมาปิดไฟ เพื่อเข้านอนตามเวลา เตียงที่แสนจะกว้างใหญ่ของเขา มันทำให้เธอนั้นมีพื้นที่มากพอให้เขยิบออกมานอนอยู่ห่างเขา...

“เขยิบมา นอนแบบนั้นเดี๋ยวก็ร่วงเตียงหรอก” ไม่รู้ว่าเธอจะกลัวอะไรผมนักหนา ทั้งที่วันนั้นผมก็ทำลายความเป็นพ่อลูกของเราไปแล้ว

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูนอนแบบนี้สบายกว่า” ฉันหลับหูหลับตาพูดแล้วก็นอนนิ่งอยู่แบบนั้น เพื่อให้เขาลืมเรื่องที่สั่งให้ทำ

“ถ้าไม่เขยิบมาฉันจะ...” เขาพูดพรางใช้มือลูบไปที่ต้นขาอ่อนของเธอ ซึ่งการขู่แบบนั้นมันก็ใช้ได้ผล เด็กขี้กลัวทำตามคำขอของเขาทันที

ฟุบ!

“ดี...หันหน้ามาทางนี้ด้วย” เขาพูดบอกกับเด็กสาวที่ยังคงนอนหันหลังให้เขาอยู่ แม้ว่าเธอจะเขยิบเข้ามาใกล้แล้ว

“แด๊ดจะไม่ทำอะไรหนูใช่ไหมคะ ถ้าหนูหันไป” สาวน้อยเอ่ยถามเพราะอยากให้เขาพูดคำสัญญากับเธอ ว่าจะไม่ทำเรื่องที่เธอกลัว

“เธอนอนท่านี้ฉันก็ทำได้...จะลองดูไหมล่ะ” ผมค่อย ๆ ใช้มือลูบไปที่เอวบางของเธอ และลากมือลงไปที่บั้นท้ายสวย ก่อนที่เธอจะพลิกตัวหันกลับมาทางผมด้วยความเร็วแสง

“นอนได้หรือยังคะ?”

“กอดฉันด้วย”

“แด๊ดคะ”

ผมแพ้เสียงแด๊ดคะของเธอจริง ๆ ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกถูกใจ อยากให้เธอเรียกผมด้วยคำนั้นตอนที่เธอนอนอยู่ใต้ร่างของผม “ถ้าไม่กอด...งั้นทำลูกก่อนนอนกันดีไหม”

“ก็ได้ค่ะ กอดก็ได้” เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา ก่อนจะตวัดแขนโอบกอดร่างหนาไว้ตามสั่ง

“นอนได้หรือยังคะ?” '

“เงยหน้าขึ้นมาด้วย...”

“เฮ้อ” สิ้นเสียงถอนหายใจอีกครั้งของสาวสวย เธอก็เงยหน้าขึ้นมาตามที่อีกคนสั่ง

จ๊วบ

“นอนเถอะ” หลังจากที่จูบเธอเสร็จ เขาก็ปล่อยให้เธอได้หลับพักผ่อนจริง ๆ ในอ้อมกอดของเขา โดยที่ไม่คิดจะรบกวนเธอเลยสักนิด

และในเช้าที่ผมตื่นขึ้น ก็ยังเห็นว่าเธอนั้นหลับอยู่ ดูเหมือนว่าเมื่อคืนคงจะหลับสบายซะด้วย

ตอนนี้ทั้งแขนทั้งขาเธอขึ้นมากอดก่ายอยู่บนตัวของผม เตียงผมคงจะนุ่มนอนสบายสินะ สงสัยคืนนี้ต้องหลอกให้นอนนี่อีกสักคืนแล้วล่ะ…

ยิ่งมองหน้าเธอก็ยิ่งหลงในความน่ารักและความไร้เดียงสาของเธอ จนอดไม่ได้ที่จะหอมฟัดแก้มใสของสาวน้อย ฟอด

“อือ” เสียงครางบิดขี้เกียจของเธอดังขึ้นในตอนที่เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองหน้าอีกคน เจ้าของใบหน้าหล่อร้ายที่จ้องเธออยู่เวลานี้

“แด๊ดตื่นแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถามแก้เขินเพราะไม่รู้จะพูดอะไรเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วเจอสายตาคู่นั้นอยู่ใกล้เพียงปลายจมูก

“ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว วันนี้อยากไปไหนไหม แด๊ดว่างเดี๋ยวพาไป”

“ไปได้เหรอคะ”

เธอเอ่ยถามอย่างให้ความสนใจ เพราะปกติแล้วชีวิตของเธอมีแค่ที่บ้านกับโรงเรียนเท่านั้น ซึ่งเธอไม่เคยได้ไปเที่ยวเล่นเหมือนเด็กคนอื่นเลย เพราะต้องอยู่ในความดูแลของพวกเขาตลอด เพื่อปกป้องความบริสุทธิ์ของเธอจากผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขาทั้งสามคน…

ห้องซานย์…

“ไปไหนดีนะ…อ๋อจริงด้วย ชวนแด๊ดไปที่นั่นดีกว่า”

ชั้นล่างของบ้าน ในช่วงสาย…

ผมลงมานั่งรอซานย์ที่ชั้นล่างอยู่นาน แต่ก็ไม่รู้ว่าเธอจะให้พาไปที่ไหนเพราะผมไม่เคยพาเธอออกจากบ้านในวันหยุดหรือไปเที่ยวพักผ่อนกันเลย มีแต่จะขังเธอไว้ในบ้านหรูหลังนี้...

ลูก้าตัดสินใจชวนสาวน้อยออกไปนอกบ้านเพราะเห็นว่าช่วงนี้เธอดูเคลียดกับเรื่องการมีลูก เขาเลยอยากพาเธอออกไปเที่ยวเล่นเพื่อผ่อนคลายความเครียดลง อีกทั้งวันนี้ เขายังจะหาเรื่องหลอกล่อให้เธอนอนที่ห้องเขาอีกคืนด้วย…

“เสร็จแล้วค่ะแด๊ด” เธอเดินลงมาในชุดเสื้อยืดธรรมดา แต่ที่ขัดใจคนหน้าขรึมเลยก็คือ กระโปรงยีนส์สั้นที่เธอสวมอยู่

“แต่งตัวแบบนี้จะไปไหน” เขาขมวดคิ้วถามเธอด้วยความสงสัย และหงุดหงิดเล็ก ๆ กับกระโปรงตัวนั้น

“ไปจตุจักรค่ะ”

“แด๊ดไปด้วย” เสียงของวีเดนลอยมาจากชั้นสองของบ้าน และรีบวิ่งลงมาหยุดยืนอยู่ข้างสาวสวย แม้ไม่รู้ว่าเธอจะไปทำอะไรที่นั่นแต่เขาก็อยากจะตามไป

“ไปทำไมจตุจักร?”

“หนูอยากเลี้ยงแมวค่ะ...อยากหาอะไรมาเลี้ยงเป็นเพื่อนแก้เหงา”

“ฉันไม่ชอบแมว...” บ้านมาเฟียจะมาเลี้ยงแมวอะไรกัน ผมไม่เห็นด้วยสุด ๆ

ลูก้าคนหน้าร้ายขมวดคิ้วดุพูดขัดขวางสิ่งที่เธอต้องการ เพราะมีปมเรื่องแมว (โดนล้อว่าหน้าเหมือนแมว)

“งั้นพาหนูไปหาหญิง ๆ ที่บ้านหน่อยได้ไหมคะ...” เธอเปลี่ยนสถานที่ไปทันที เมื่อลูก้าไม่อนุญาตให้เธอเลี้ยงแมว

“ผมว่าจตุจักรเป็นตัวเลือกที่ดีครับเฮีย...เราไปจตุจักรกันดีกว่า” วีเดนหันไปมองค้อนใส่คนตัวเล็กทันทีเมื่อพูดจบ เพราะเขาไม่ชอบหน้าคุณคุณพี่ชายของหญิงหญิง เพื่อนสนิทของซันซานย์ จึงยอมให้เธอไปที่นั่นไม่ได้

“ผมไปด้วย” เสียงเจไดที่ยืนพูดอยู่ด้านหลังคนหน้าหวานขึ้นเสียงดัง จนทำเธอสะดุ้งด้วยความตกใจ

“นี่! จะแห่กันไปทำไมทั้งบ้าน แค่ไปซื้อแมวเนี่ยนะ” ลูก้าพูดดุใส่ทั้งสองคนที่ขอตามไปด้วย แต่ก็ห้ามทั้งคู่ไม่ได้จนต้องยอมให้ตามมาในที่สุด

สุดท้ายพวกเราก็ยกกันมาทั้งบ้านเพื่อไปเลือกแมวตัวเดียวกลับไปเลี้ยง และมันก็เป็นการซื้อแมวที่วุ่นวายที่สุด คนนั้นจะเอาแบบนั้นคนนี้จะเอาแบบนี้

“เฮ้อ” ไม่น่าอยากเลี้ยงแมวเลย ฉันควรอยู่บ้านเหงา ๆ นั่นแหละดีแล้ว…

แต่สุดท้ายเราก็ได้หนุ่มน้อยแสนน่ารักมาเลี้ยง น้องเป็นแมวพันธุ์สก็อตติชสีส้มหูพับ มีอายุเพียงแค่สองเดือนเท่านั้น เจ้าเหมียวคงเป็นเพื่อนคลายเหงาและคลายเคลียดให้ฉันได้ดี

“น่ารักจัง”

คนหน้าหวานยิ้มออกอีกครั้งหลังจากไม่ได้ยิ้มมานานเป็นเดือน เพราะเจอกับเรื่องน่าเศร้า และความน่ารักจากเจ้าเหมียวก็ทำให้ใบหน้าสวยใสของเธอมีรอยยิ้ม

“แล้วจะเอามันไปนอนที่ไหนล่ะ” ลูก้าเอ่ยถาม เพราะถึงบ้านหลังนี้จะใหญ่โต แต่ก็ไม่มีห้องพอสำหรับเลี้ยงแมว

“เลี้ยงในห้องหนูก็ได้ค่ะ เดี๋ยวคืนนี้หนูกลับไปนอนที่ห้อง...”

“เออลืมไปเลย...แด๊ดลืมเรียกช่างมาทำกลอนประตูให้” คนเจ้าเล่ห์พูดโกหกตาใสไร้ซึ่งพิรุธ

“ลืมเหรอคะ?”

“ใช่ แด๊ดลืมสนิทเลย” เธอยังกลับห้องไม่ได้หรอก ถ้าฉันไม่อนุญาต

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~