38. ทำสัญญา

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ทำสัญญา

--------------------------------------------------------------------------

ช่วงที่ผ่านมานี้ แด๊ดลูก้าพยายามทำลูกสุด ๆ แต่มันก็ยังไม่ได้ผล เพราะประจำเดือนของฉันยังคงมาอยู่ปกติ ซึ่งตอนนี้ฉันก็เริ่มหันมาดูแลร่างกายของตัวเองอย่างจริงจังมากขึ้น เพื่อช่วยให้แด๊ดสมหวังอีกแรง

ซึ่งนอกจากการทานยาบำรุง ทานอาหารดีๆ ที่มีประโยชน์แล้ว ฉันก็หาข้อมูลเพิ่มเติมจากในเน็ต เพราะหากลองมีลูกด้วยวิธีธรรมชาติหนึ่งปีแล้วยังไม่ได้ผล ก็คงจะต้องไปปรึกษาแพทย์อีกครั้ง 

และฉันค่อนข้างมั่นใจในตัวแด๊ดลูก้าว่าเขาจะสามารถทำลูกเองได้แน่นอน…

“ว้าว ในพันทิปนี่มีแต่คนแนะนำอะไรดี ๆ แฮะ”

เธอเลื่อนอ่านเสพข้อมูลในอินเตอร์เน็ต เพื่อจะเอามาลงสนามจริงในคืนนี้..

วันนี้แด๊ดบอกว่าจะรีบเคลียร์งานแล้วรีบกลับบ้าน ซึ่งหลังจากที่แด๊ดออกจากบ้านไป ฉันก็ลุกขึ้นเก็บกวาดทำความสะอาดห้องนอน เพื่อเตรียมพื้นที่สนามรบในคืนนี้

ชั้นล่างของบ้าน ช่วงสาย…

“ตื่นแล้วเหรอครับ” วีเดนที่นั่งอยู่ชั้นล่างอยู่ก่อน เอ่ยถามกับเด็กสาวที่เพิ่งเดินลงมาจากบันได

“ค่ะ...เมื่อคืนแด๊ดไม่ได้ออกไปทำงานเหรอคะ ทำไมวันนี้ตื่นเร็วจัง?” เธอเดินมาหาวีเดนที่โซฟาพรางรอฟังคำตอบ

“ใช่ครับ เมื่อคืนที่ร้านคนเยอะ ก็เลยขี้เกียจเข้าไป”

“แล้วแด๊ดเจไดล่ะคะ ยังไม่ตื่นเหรอ?” เธอเอ่ยถามเพราะเห็นว่าเขานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียว

“เชอะ! ถ้าแด๊ดไม่อยู่จะถามหาแด๊ดแบบนี้บ้างไหมเนี่ย ทำไมถึงรักผัวไม่เท่ากันเลยฮะ แด๊ดน้อยใจนะ”

ท่าทางขี้งอนของเขาทำเด็กสาวหลุดขำออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนตักของอีกคน…

เธอประคองใบหน้าหล่อเหล่านั้นไว้ และพูดบอกเขาไปตามตรง ถึงเหตุผลที่ทำให้เธอรู้สึกเช่นนั้น

“ก็เพราะว่าแด๊ดดื้อกว่าชาวบ้านเขาไงคะ ที่หลังก็อย่าดื้อเข้าใจไหมคะ”

“ต่อไปแด๊ดจะไม่ดื้อแล้วครับ...สัญญาว่าจะเป็นผัวที่ดี แล้วก็จะเป็นพ่อที่ดีของลูกด้วย”

เขาพูดให้คำสัญญากับว่าที่คุณแม่ ที่จะต้องตั้งครรภ์ลูกของเขาในอนาคต เพื่อให้เธอนั้นกลับมามั่นใจในตัวเขาอีกครั้ง

“ทำให้ได้นะคะ หนูจะรอดู...” เธอพูดพรางยิ้มหวานให้ว่าที่คุณพ่อ ก่อนจะลุกออกจากตักของเขามาเข้าครัว เพื่อเตรียมน้ำปั่นผลไม้ให้กับตัวเองดื่มบำรุงสุขภาพ

ผมเดินตามซานย์เข้าไปในห้องครัว กะว่าจะเดินเข้าไปอ้อนเมียซะหน่อย พอเดินเข้ามาในครัวก็เห็นว่าเธอกำลังหั่นผลไม้เพื่อที่จะเอามาปั่น ซึ่งก็พอดูออกว่าเธอกำลังจะทำน้ำผลไม้รวมปั่น เลยอยากจะเสนอหน้าเข้าไปช่วยเพื่อเอาใจเธอ

“ให้แด๊ดช่วยไหมครับ”

“ไม่เป็นไรคะ แด๊ดไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นเถอะ เดี๋ยวหนูตามไป”

“เดี๋ยวแด๊ดยืนให้กำลังใจนะ”

หนุ่มหล่อเดินเข้ามาสวมกอดสาวสวยจากทางด้านหลังของเธอ และทำตัวคอเคลียกับซอกคอหอม ๆ นั้น…

ฟอด~

“เมียแด๊ดตัวหอมจัง”

ดูเหมือนแด๊ดจะไม่ฟังคำสั่งของฉัน แต่ก็ชั่งเถอะ โตแล้วขี้เกียจพูดเยอะ ไม่ไปก็ไม่ไปให้ยืนเกาะเป็นลูกลิงอยู่แบบนี้แหละ

พอยืนไปสักพักก็รู้สึกเหมือนมีอะไรแข็งๆ ทิ่มเข้าที่บั้นท้ายของฉัน พอหันไปมองหน้าแด๊ด ฉันยังไม่ทันได้เอ่ยปากถามเลย แต่กลับเจอยิ้มหวาน ๆ แทนคำตอบที่อยู่ในใจของฉัน “^^”

“ตื่นแล้วไง”

เสียงวีเดนพูดขึ้นถามใครบางคนที่กำลังเดินตรงเข้ามาในครัว ซึ่งเมื่อคนหน้าหวานเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าเป็นแด๊ดเจไดของเธอ ที่เดินหน้าสะลึมสะลือเข้ามาในครัว

“เออ แล้วมึงมายืนเกาะเมียกูทำไมเนี่ย?”

พูดจบผมก็เดินไปผลักไอเดนออกจากตัวซานย์ทันที แล้วเข้าไปสวมกอดซานย์แทนมัน ก่อนที่จะหอมไปที่แก้มใสใสของคนตัวเล็กหนึ่งฟอดใหญ่ ๆ

“ทำไมเพิ่งลงมาคะ?” เธอเอียงหน้าหันไปถามเจไดที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง

แต่ยังไม่ทันที่เจไดจะได้ตอบอะไร หัวของเขาก็ถูกมือของอีกคนผลักออกห่างร่างของคนตัวเล็กสุดแรง จนคอแทบเคล็ด

“เชี่ย!” เจไดยกเท้าขึ้นถีบกลับวีเดน ก่อนจะหันมาตอบคำถามของสาวสวย

“แด๊ดเล่นเกมส์ดึกครับ ก็เลยตื่นสาย”

คนรวยก็แบบนี้สินะ นอนรอใช้เงินอยู่บ้านอย่างเดียวก็เลยมีเวลาว่าง ไม่เหมือนแด๊ดลูก้าของฉัน นอกจากทำธุระกิจผิดกฎหมายแล้ว ยังเปิดธุรกิจขึ้นมาบังหน้าอีก แถมบริษัทส่งออกของแด๊ดก็ไปได้ดีซะด้วย ไม่รู้ว่าจะรวยไปไหน ไม่แปลกที่แด๊ดอยากจะมีลูกไว้สืบทอดธุรกิจ

แต่ว่าสองคนนี้เนี่ยสิ จะมีลูกไปทำไม ตัวเองยังทะเลาะกันเป็นเด็กแย่งของเล่นอยู่เลย… “เฮ้อ”

“โตป่านนี้แล้วยังเล่นเกมส์อยู่อีกเหรอคะ?”

“งั้น...ให้แด๊ดเลิกเล่นเกมส์ แล้วมาเล่นอย่างอื่นดีไหมครับ”

ประโยคคำพูดของแด๊ดเมื่อครู่ เขาพูดมันพร้อมกับบีบเคล้นบั้นท้ายของฉันเต็มแรง

ปึง!

มีดคมสับลงที่เขียงเต็มแรง เพื่อเตือนสติในการกระทำของพวกเขา “เอามือออกเดี๋ยวนี้เลยนะคะ...เห็นไหมคะว่าถืออะไรอยู่”

“ทำไมล่ะ แด๊ดก็อยากเล่นแบบคืนนั้นอีกนะ...ตอนนี้เฮียไม่อยู่บ้านด้วย” วีเดนพูดปากคว่ำใส่คนสวย แต่ทว่าเธอกลับไม่ได้ใจอ่อนให้ท่าทางน่ารักนั้นเลยสักนิด

“เราไม่ทำแบบนั้นกันอีกได้ไหมคะ…หนูไม่อยากรู้สึกผิดกับแด๊ดลูก้า” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึดผิด ก่อนจะก้มหน้าหั่นผลไม้ต่อ

“แต่ถ้าเฮียไม่รู้ก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ” เจไดเอ่ยถาม

“แล้วถ้าแด๊ดรู้ขึ้นมาล่ะคะ...หนูไม่อยากให้พวกแด๊ดต้องมีปัญหากัน พวกแด๊ดช่วยรอจนกว่าจะถึงเวลาได้ไหมคะ?”

“…”

“…”

“แล้วอีกอย่าง…ไม่สงสารหนูบ้างเหรอคะ แต่ละคนใหญ่อย่างกับขวดน้ำ ไม่กลัวหนูไส้แตกบ้างเหรอคะ” เธอพูดน้ำเสียงและท่าทางหงุดหงิด แต่คนที่เห็นกลับหลุดขำออกมาด้วยความเอ็นดู

“แด๊ดรอก็ได้ครับ ว่าแต่คิวต่อไปของใครเหรอ” เจไดส่งสายตาปริ๊ง ๆ หาสาวสวยพรางรอฟังคำตอบที่ตนคาดหวัง

“รอดูพฤติกรรมก่อนนะคะ”

“เรียงตามอายุเว๊ย...กูเกิดก่อนมึงต้องได้คิวต่อไป” วีเดนพูดขึ้น

“เกิดก่อนแค่สามเดือนไอสัต! กูเป็นผัวซานย์ก่อนมึง...ต่อไปต้องคิวกู”

“เฮ้อ”

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ยอมกันง่าย ๆ กับเรื่องนี้ ยืนเถียงกันเป็นเด็กแบบนี้ ฉันคิดไม่ออกเลยว่าถ้ามีลูกแล้วพวกเขาจะเป็นยังไงกัน แต่สำหรับแด๊ดลูก้าของฉัน เขาต้องเป็นพ่อที่ดีของลูกฉันแน่ ๆ

แต่กับสองคนนี้ ฉันอาจจะต้องเลี้ยงลูกไปด้วย แล้วก็เลี้ยงพวกเขาไปด้วย แยกไม่ออกเลยว่าอันไหนลูกอันไหนผัว นี่สินะชีวิต…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~