LOGINShare
บทที่ 1 อยากมีลูก 2
publish date:
2026-08-09 11:38:21“แกแน่ใจแค่ไหนว่าคุณอ็องตวนจะมาเที่ยวผับนี้” เมื่อธิรักษ์มาเธอมาผับร้านเดิม และเธอไม่คิดว่าอ็องตวนจะมาที่นี่อีกครั้ง
“ฉันไม่รู้ว่าจะหาเขาเจอได้ที่ไหน ก็ลองมาดู เพราะคราวก่อนฉันก็เจอเขาที่นี่ เขานี่แหละที่แบกแกขึ้นรถน่ะ” สุดาอ้าปากค้าง “เขาแบกฉันขึ้นรถเหรอวะ ทำไมแกไม่บอกฉันตั้งแต่แรกว่าฉันมีโอกาสได้อยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายสุดหล่อคนนั้น” ธิรักษ์เบ้ปาก สุดาออกอาการเคลิ้มเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อหลายคืนก่อน “เกินไปแล้วยัยดา คนนี้พ่อของลูกฉันนะเว้ย แกไม่มีสิทธิ์” “จ้า ฉันไม่แย่งพ่อของลูกแกแล้วก็ได้ ว่าแต่จะเข้าไปได้หรือยัง” เมื่อเห็นแสงสี จังหวะเพลงทำนองครึกครื้น ก็อยากขยับแข้งขยับขาขึ้นมา ธิรักษ์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หวังว่าวันนี้เธอคงไม่ได้มาเสียเที่ยว กว่าจะรู้ตัวสุดาที่ยืนอยู่ข้างเธอก็หายไปเสียแล้ว เห็นหลังหลิวๆเดินเข้าไปผับเรียบร้อยแล้ว “ยัยดา รอฉันก่อนซิ” ธิรักษ์วิ่งตามสุดาเข้าผับ พอเข้ามาข้างในนักท่องเที่ยวยามราตรีออกจังหวะตามสเต็ปเพลงได้อย่างพลิ้วไหว แต่เธอไม่มีเวลามากพอที่ผ่อนคลายอารมณ์ ผู้คนมากมายทำให้ยากต่อการตามหาคน ธิรักษ์เดินตามหาทั่วทั้งผับก็ไม่พบผู้ชายที่เป็นเป้าหมายของเธอ ยิ่งหัวเสียเข้าไปใหญ่เพื่อนอย่างสุดาที่ลากมาที่นี่หวังว่าจะช่วยทำตามหากลับมาเต้นออกจังหวะกับชายหนุ่มวัยละอ่อน แถมสุดาหน้าแดงแอ๋ “ยัยดา ฉันบอกให้แกมาช่วยตามหาเป้าหมาย แต่กลับมาเต้นอะไรตรงนี้ได้ยังไง” ธิรักษ์ลากสุดา “ฉันก็ตามหาคุณอ็องตวนอยู่ แต่ไม่เห็น” “แล้วแผนฉันจะสำเร็จได้ยังไงล่ะทีเนี่ย” ธิรักษ์พึมพำ “เปลี่ยนเป้าหมายเถอะ คุณติณณ์แกไม่ต้องทำอะไรเขาก็ยอมขึ้นเตียงทำแกโดยไม่ต้องเสียแรงอ่อยสักนิด” สุดาแนะนำ “หรือไม่คุณอ็องตวนอะไรนั่นอาจจะกลับฝรั่งเศสแล้วก็ได้” “อือ” ธิรักษ์หน้าจ๋อยไปเลย “งั้นก็กลับกันเถอะ” “เฮ้ย! จะกลับแล้วเหรอ” สุดาอุทานที่เห็นธิรักษ์ทำท่าจะเดินออกจากผับ เมื่อไม่เจอเป้าหมายที่วางเธอก็เดินกลับลานจอดรถทันที เธอควรหาที่อยู่เขาถี่ถ้วนกว่านี้ แผนจะได้ไม่ผิดพลาด แต่เพราะเธอมัวแต่คิดเรื่องวางแผนไม่สนใจมองทางสักนิด รองเท้าส้นสูงที่สวมใส่อย่างทะมัดทะแมง ย่างก้าวอย่างมั่นคงกลับมาสะดุดก้อนหินก้อนเล็กๆ “ว้าย!!!” ธิรักษ์ร้องออกมาอย่างลืมตัว หลับปี๋เพราะคิดว่าตัวเองคงหกล้มหัวคะมำหงายอย่างหมดท่า ทว่าอ้อมกอดของใครบางคนรับเธอไว้ทัน “ระวังด้วยนะครับคุณเจน” เสียงทุ้มที่คุ้นหูกระทบโสตประสาทหูของธิรักษ์ เธอค่อยไปปรือตาขึ้นมองบุคคลที่ช่วยเหลือเธอ ถึงกลับตาโต รีบผละออกจากอ้อมแขนของเขา วางตัวไม่ถูกเมื่อเจอสายตาร้อนแรงของเขาจดจ้องเธอ “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงสั่น อ็องตวนยิ่งรู้สึกขำผู้หญิงตรงหน้า ท่าทางเขินอายของเธอทำให้เขาอยากแกล้ง เรียวปากที่แต่งแต้มสีสันเม้มแน่น เขาอยากลองลิ้มรสบางสักครั้งว่าจะเร่าร้อนขนาดไหน “เราเจอกันที่ลาดจอดรถอีกแล้วนะคะ เจอฉันทีไรคุณต้องคอยมาช่วยฉันตลอด” “ไม่เป็นไรครับผมเต็มใจ” อ็องตวนตอบยิ้มๆต่อให้มากกว่านี้ยินดีที่จะช่วยเธอ เขาเข้าผับแห่งนี้แทบทุกวันเพราะหวังจะได้เจอผู้หญิงตรงหน้า ทั้งๆที่เขาไม่ชอบเที่ยวกลางคืนสักเท่าไหร่ แต่เพียงแค่อยากเจอหน้าเธอเท่านั้น เขาถือว่ามันคุ้มค่าตลอดหลายวันที่รอคอยเธอ “ค่ะ” ธิรักษ์ก้มหน้ารับคำอย่างหน้าแดง “คุณมาคนเดียวหรือครับ” ธิรักษ์ทำหน้าไม่ถูกเมื่อเห็นสุดาก้มหน้าเดินมาหาเธอ สุดาที่กำลังเดินต้องชะงัก หลบหลังรถคันอื่น ธิรักษ์ที่กำลังขึงตาห้ามเธอเดินเข้าไปใกล้ ดีที่อ็องตวนหันหาหาธิรักษ์ สุดาโล่งใจ ที่นี่ก็เริ่มแผนขั้นต่อไปตามที่ธิรักษ์ได้วางไว้“คุณจะตอบผมได้หรือยังว่าคุณมากับใคร” อ็องตวนถามทวนอีกครั้ง
“คะ?” ธิรักษ์ตื่นตระหนกกับคำถามง่ายๆของชายหนุ่ม เพราะมัวแต่จ้องมองสุดาที่กำลังหลบอยู่หลังรถ ถ้าออกมาตอนนี้มีหวังแผนที่วางไว้พังกันพอดี ชายหนุ่มเห็นเธอจ้องมองอะไรบางอย่างกำลังเหลียวมองตาม เธอชิงพูดเสียก่อน “มาคนเดียวค่ะ” “นี่คุณจะกลับแล้ว?” อ็องตวนเลิกคิ้วสงสัย เมื่อเธอเดินสวนเขา ก่อนที่เธอจะหกล้มเสียก่อน “อ้อเปล่าค่ะ คือ...ฉันลืมโทรศัพท์ไว้ที่รถ” เธอตอบตะกุกตะกัก
Latest chapter
แผนกลลวงใจรัก บทที่ 10 ความเข้าใจ 7
อ็องตวนที่กำลังจั๊กจี้หญิงสาวผงกหัวขึ้นมองผู้มาเยือนที่ไม่รู้จักเคาะประตูของอนุญาตเอาเสียเลย “พ่อ! แม่! มาได้ยังครับ” เป็นคำเอ่ยทักที่แสนตื่นตกใจ หญิงสาวที่นอนอยู่บนโซฟารีบลุกนั่งอย่างทุลักทุเลเพราะมือถูกมัดเอาไว้ ผมเฝ้ายุ่งเหยิงไม่เป็นทรง สภาพของชายหนุ่มก็เช่นกันเสื้อผ้าหลุดลุย เนคไทตัวเก่งอยู่ที่มือของหญิงสาว อ็องตวนรีบแก้มัดให้ภรรยา และหันมาติดกระดุมให้ตัวเอง พลางมองบิดามารดาที่จ้องมองเขาเป็นตาเดียว “เอ่อ..พ่อครับ แม่ครับ นี่ธิรักษ์ เธอเป็นภรรยาผมครับ” ได้โอกาสอ็องตวนก็รีบแนะนำหญิงสาว “สวัสดีค่ะ” ธิรักษ์หลุบตามองต่ำ เขินอายเกินกว่าจะมองหาผู้ใหญ่ทั้งสอง ต้องโทษชายหนุ่มคนเดียวที่เล่นเป็นเด็กไปได้ เธอคงต้องถูกต่อว่าเลยแน่ “เรื่องที่พ่อกับเห็นผมอธิบายได้นะครับ..” ยังไม่ทันพูดจบก็ถูกแทรกเสียก่อน “ใช่ค่ะ เราอธิบายได้นะคะ” ธิรักษ์ช่วยเสริม “จ๊ะๆ ไม่ต้องแย่งกัน อธิบายมาทีละคน” กรองแก้วไม่มีสีหน้าโกรธเคืองแต่อย่างใด กลับยิ้มแย้ม มิน่าล่ะอ็องตวนถึงบอกว่าตัวเองกำลังแต่งงานก็เพราะหญิงสาวตรงหน้าสวยงาม และน่ารัก
แผนกลลวงใจรัก บทที่ 10 ความเข้าใจ 6
เมื่อความคิดซุกซนแล่นเข้ามาในหัว ธิรักษ์ก็ยิ้มกริ่ม กัดริมฝีปากล่างนิดๆอย่างเย้ายวน ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินนวดนาดไปหาชายหนุ่มที่เคร่งเครียด ขยับตัวเบียดชิดเข้าหาแผ่นหลังแกร่ง มือน้อยซุกซนราวกับปลาหมึกไต่ยุ่มยามตามแผ่นอก หลอกล้อให้อ็องตวนเสียสมาธิไปง่ายๆ “ธะ..ธิรักษ์” ชายหนุ่มปากคอสั่น เรียกชื่อเต็มของหญิงสาวอย่างยากลำบาก ดูเหมือนว่าจะสายไปเสียแล้วหญิงสาวซ้อนนั่งบนตักของเขาเรียบร้อย พร้อมกับเรียวแขนที่คล้องคอเขาไว้ “ไม่สนใจฉันเลยเหรอคะ ฉันฟ้องลูกเราจริง ๆ ด้วยว่าคุณไม่รักแก” ธิรักษ์หัวเราะคิกคัก เมื่อเห็นสีหน้าที่อดทนอดกั้นของชายหนุ่ม ว่าแล้วพลางบดเบียนสะโพกยั่วยวนใจของชายหนุ่ม “ผมว่า...เราไม่ควรจะ...” “ไม่ควรอะไรเหรอคะ ฉันแค่นั่งให้กำลังใจคุณทำงานอย่างแนบชิดก็เท่านั้นเอง” หญิงสาวลูบไล้ใบหน้าคมคายอย่างเย้ายวน แบบนี้เหรอ?ที่เรียกว่าให้กำลัง ถ้าขืนปล่อยให้เจ้าหล่อนนั่งอยู่แบบนี้มีหวังงานการไม่ต้องทำกันพอดี ถึงคราวอ็องตวนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์บ้าง อุ้มในหญิงสาวในท่วงท่าเหมือนอุ้มเด็กทารก “ว้าย...” ธิรักษ์ร้องอย่างตกใจที่ถ
แผนกลลวงใจรัก บทที่ 10 ความเข้าใจ 5
รุ่งเช้าธิรักษ์ตื่นขึ้นมาอย่างอ่อนเพลีย เพราะมัวแต่คิดเรื่องของคนที่เป็นพ่อของลูกน้อย ระหว่างเธอควรจะไปง้อเขาดี หรือรอให้เขามาง้อ เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อยทำไมต้องไปง้อเขาด้วยเล่า “อ้าวรักษ์มาทานข้าวเร็วๆ กำลังร้อนๆอยู่เลย” เธอเดินไปตามเสียงเรียกของผู้เป็นป้า ชะเง้อมองหาใครบางคนแต่กลับไม่พบ ปกติชายหนุ่มตื่นเช้ากว่าเธอ บางครั้งมาปลุกเธอที่ห้องด้วยจุมพิตแสนหวานรับอรุณ “มองหาอะไรอยู่เหรอรักษ์” รตีถามอีกหน “เปล่าค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงแข็ง นั่งตรงเก้าอี้ประจำ หลังจากนั้นเด็กรับใช้นำโจ๊กมาเสิร์ฟอย่างรู้หน้าที่ สายตาเธอยังชะเง้อมองหาอะไรบางอย่าง “หาอะไรเหรอรักษ์ ถ้ามองหาอ็องตวน รายนั้นออกไปแต่เช้าแล้วล่ะ ถามก็ไม่ตอบว่าไปไหน รักษ์ทะเลาะอะไรกับอ็องตวนหรือเปล่า” “สงสัยจะมีงานด่วน” วิทูรช่วยเสริมภรรยา “เอ่อ รักษ์ไม่ได้ทะเลาะอะไรกับอ็องตวนใช่ไหม” “ก็นิดหน่อยค่ะ” เธออ้อมแอ้มตอบ ไม่กล้าเงยหน้ามองวิทูรที่ส่งสายตาคาดคั้น “นี่รักษ์ถ้าเราทำผิด ไปง้อเขาสักนิดก็ไม่เห็นเป็นอะไร เราผิดก็ว่าไ
แผนกลลวงใจรัก บทที่ 10 ความเข้าใจ 4
อ็องตวนถอนใจแล้วถอนหายใจอีก จะทำยังไงให้เมียตัวร้ายเข้าใจเขาสักที ที่พร่ำรักทุกวันไม่มีความหมายเลยหรือไงนะ บางทีการปล่อยให้หญิงสาวอยู่คนเดียวอาจมีประโยชน์มากกว่าการที่เขาต้องค่อยเอาใจ หรือว่าเขาควรพิจารณาแผนของกิตติดูบ้าง เผื่อจะทำให้เมียตัวร้ายยอมรับว่ารักเขา และไว้เนื้อเชื่อใจ แต่แผนคงต้องมีการปรับเปลี่ยนตามแบบฉบับของเขา ไวเท่าความคิด อ็องตวนเดินลงไปที่ห้องโถงที่เห็นสองสามีภรรยากำลังดูละครเรื่องโปรดอยู่ “มีอะไรเหรอจ๊ะ อ็องตวน” รตีเงยหน้าทักหลานเขยเล็กน้อย ก่อนหันไปดูหน้าจอโทรทัศน์ตามเดิม “คือผมมีเรื่องอยากให้ ป้ารตีกับคุณวิทูรช่วยหน่อยครับ” เขาเอ่ยขอออกไปตามตรง เรียกความสนใจจากผู้ใหญ่ทั้งสองได้เป็นอย่างดี “หือ...มีเรื่องอะไรหรือ ถึงต้องขอให้เราช่วย ยัยรักษ์โกรธอะไรอีกล่ะ” ผู้ผ่านประสบการณ์มากอย่างวิทูรเดาทางออก คงหมดปัญญางอนเมียสิท่า ถึงกล้าแบกหน้ามาขอความช่วยเหลือจากเขากับภรรยา “หลานเราก็ใช่ย่อยซะที่ไหนกันค่ะ ก็รู้อยู่ว่ารักษ์ ดื้อดึงขนาดไหน” รตีช่วยเสริมหลานเขย คนเป็นสามีคิดตาม รู้ดีว่าหลานสาวเป็นคนเด็ดขาด ถื
แผนกลลวงใจรัก บทที่ 10 ความเข้าใจ 3
คล้อยหลังที่ชายหนุ่มออกไปจากห้อง เอมมิกายกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลริน รีบลุกขึ้นไปเคาะประตูห้องของเพื่อน ก๊อก ก๊อก ก๊อก ไม่นานประตูเปิดออกพร้อมกับผู้ชายตัวโตทว่าท่าทางตุ้งติ้งราวกับผู้หญิง “ได้ภาพไหมแนนซี่” นนท์ที่เปลี่ยนชื่อเป็นแนนซี่ หยิบโทรศัพท์โชว์ภาพที่เอมมิกาต้องการ “ของกล้วยๆ สบายมือแนนซี่อยู่แล้วจ๊ะ” แนนซี่จีบปากจับคอบอกเพื่อนสาว “ว่าแต่แกจะทำอะไรเหรอ เอมมี่ ยิ้มอย่างกับนางร้ายในละคร” “ก็ฉันมันนางร้ายอยู่แล้วนี่ อ้อ ขอบใจมากนะแนนซี่” เอมมิกาไม่ลืมขอบคุณเพื่อนที่สามารถเก็บภาพสวยๆ ไว้ได้ “บอกแนนซี่หน่อยได้ไหมว่า เอมมี่จะทำอะไร” ชายร่างยักษ์แต่ใจหญิงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “แค่เอาคืนที่พี่อ็องตวนทำให้เอมมี่เจ็บก็เท่านั้น” พูดจบ เอมมิกาฉีกยิ้ม... ติ้ง! เสียงเตือนของข้อความ ปลุกหญิงสาวที่เพิ่งนอนหลับได้ไม่นาน ธิรักษ์เบิกตาขึ้นมามองข้อความที่ถูกส่งโดยเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่คุ้นตา ภาพที่เห็นธิรักษ์ถึงกลับเบิกตาโพลงราวไข่ห่าน คือภาพสามีของตนกำลังประคองหญิงสาวที่ไหนก็ไม่รู้เข้าห้อ
แผนกลลวงใจรัก บทที่ 10 ความเข้าใจ 2
เธอเลือกสั่งเครื่องดื่มที่ไม่แรงมาดื่มย้อมใจ ก่อนคิดจะทำอะไรบางอย่าง เอมมิกาตัดสินใจลุกขึ้นจากโต๊ะแกล้งเดินโซเซโซซัดล้มทับชายร่างใหญ่ “เอ้า เฮ้ยเดินดีว่ะ สวยหรอกนะถึงไม่หาเรื่อง” เสียงของนักเลงหน้าคร่ำคล้ำ เธอแหงนหน้าปรือตามองเล็กน้อย “ขอโทษค่ะพี่” เธอเริ่มแสดงให้เนียนกว่าเดิม โดยปัดมือไปโดนแก้วเครื่องดื่มที่วางบนโต๊ะหกเลียลาด และพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้น “เฮ้ย!” เสียงสบถของชายร่างยักษ์ยิ่งเป็นผลเพราะทุกสายตาจ้องมองมาที่เธอ ไม่เว้นแม้กระทั่งอ็องตวน... “ขอโทษค่ะๆ” เธอพูดย้ำๆก่อนหัวเราะเล็กน้อยพลางยั่วโทสะ ลุกเดินไปข้างหน้าทำท่าจะล้มลงไปอีกครั้งกลับถูกคว้าไว้เสียก่อน “ต้องขอโทษแทนเธอด้วยนะครับ แล้วค่าเครื่องดื่มผมยินดีชดใช้ให้” อ็องตวนรีบขอโทษขอโพยชายร่างยักษ์ พร้อมกับเรียกบริกรมาคิดค่าเสียหาย และสั่งเครื่องดื่มชนิดเดิมให้กับชายร่างยักษ์ “พี่อ็องตวน” เอมมิกางึมงำเบาๆ พลางยิ้มสะใจในอ้อมอก ที่แผนการไปตามที่คาด เธอแอบอิงชายหนุ่มนำพามาที่โต๊ะตัวเดิม พอมาถึงกิตติขมวดคิ้วแปลกใจกว่าเดิม อ็องตวนพรวดพลาดเดิน
You may also like
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน80.9K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์100.9K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า156.9K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่598.0K viewsล้างกระดานชะตา พาใจว้าวุ่น
LiHong160 viewsNo.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย
แสนดาริกา51 viewsโซ่รักนายบำเรอ
คุณธิดา230 viewsสถานะหมดแรงรัก
r.mustang329 views
