Home / โรแมนติก / แผนลับ... ลวงรัก / บทที่ 3 : โสดไหมคะ(1)

Share

บทที่ 3 : โสดไหมคะ(1)

Author: ToBeAlone
last update publish date: 2026-05-24 11:00:31

มือเรียวรีบคว้าแขนเขาลงจากเวทีแบบไม่คิดชีวิต ใบหน้าสวยแดงจัดด้วยความอับอาย เพราะสายตาหลายคู่ในผับจับจ้องมาที่พวกเขา บ้างยิ้มกรุ่มกริ่ม บ้างกระซิบกระซาบกันเบา ๆ แต่สิ่งที่ทุกคนเห็นตรงกัน คือทั้งคู่ดูเหมาะสมราวกับหลุดออกมาจากพระนางในซีรีส์จีน

ตรัสสาลากเขากลับมาที่โต๊ะอย่างไว พอถึงปุ๊บก็รีบปล่อยมือแล้วทรุดตัวลงนั่งแทบจะทันที หวังหลบสายตาเพื่อนร่วมโต๊ะที่กำลังจ้องมาแบบจะเผากันให้มอด

“ต๊าย นังขิง แกไปแอบซ่อนพ่อเทพบุตรไว้ตอนไหนยะ” ณัฐวัชรโพล่งขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกายวิบวับ จนณณณที่ถูกจับจ้องอยู่ถึงกับเลิกคิ้ว

“นั่นสิ ถึงว่า ทำไมเมินอาจารย์เจมส์ได้หน้าตาเฉย เพราะมีของดี ของแรร์อยู่กับตัวนี่เอง” ศศิธรเสริมเสียงแซวอย่างรู้ทัน

ดวงตาคมของณณณตวัดมองใบหน้าสวยข้างตัวก่อนจะหันไปทางศศิธร “อาจารย์เจมส์… เหรอ” น้ำเสียงเยียบเย็นดังขึ้น

ตรัสสาก็รีบหันขวับไปห้ามเพื่อนแทบไม่ทัน หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันทีแบบไม่มีสัญญาณเตือน “พวกแกหยุดเลยนะ”

แล้วทำไมฉันต้องกลัวเขาด้วยเนี่ย…

ร่างเล็กสูดลมหายใจลึก แล้วพูดรวดเดียวจบแบบไม่ให้ใครแทรก “จำที่ฉันเคยเล่าไหม ว่ามีครอบครัวใจดีรับเลี้ยงฉันตอนเด็ก ๆ นี่คุณณณณ ลูกชายคุณปรางทิพย์กับคุณณิภพ ครอบครัวที่ฉันเคยเล่าให้ฟังนั่นแหละ”

“อ่อ…” ศศิธรลากเสียงยาว จ้องณณณตาไม่กะพริบ ความสนใจฉายชัดบนใบหน้า

“หล่อขนาดนี้… โสดไหมคะ”

ณณณหันมองเพื่อนของยัยเด็กดื้อที่ใจกล้าไม่เบา “โสดไหมเหรอ…” เขายิ้มมุมปาก ก่อนจะตวัดแขนโอบร่างบางข้างตัวเข้ามาแนบอก

“เมียผมก็นั่งอยู่ตรงนี้ไงครับ”

“อะไรนะ!”

สามสาวร้องอุทานออกมาพร้อมกัน ตาเบิกโพลงเหมือนเห็นยูเอฟโอลงจอดกลางผับ แม้แต่คนที่เพิ่งถูกประกาศสถานะว่าเป็นเมีย ยังอ้าปากค้าง มองหน้าเขาอย่างงุนงงก่อนจะตั้งสติได้แล้วแหวกลับไปทันที

“ฉันไปเป็นเมียคุณตอนไหน” แก้มแดงเถือก ทั้งจากความตกใจ และความเขินที่พุ่งขึ้นมาจุกอก

ณณณโน้มตัวกระซิบข้างหู ดวงตาเจ้าเล่ห์วาววับ “ต้องให้พี่ทวนความทรงจำไหมครับ” เขากระซิบเสียงเบาข้างหู เสียงทุ้มต่ำแทบไม่ต้องเปล่งดัง แต่กลับทำให้เธอสะดุ้ง ยิ่งลมหายใจร้อน ๆ ที่เป่ารดข้างหู ทำเอาเธอเผลอย่นคอหนีอย่างลืมตัว

ตรัสสากระซิบเสียงลอดไรฟันตอบกลับ “ไม่ต้องค่ะ คุณนนท์รู้ดีอยู่แล้ว ว่ามันไม่มีความทรงจำอะไรให้ทวน”

ทันใดนั้น ปัธนัยกับศรุตก็เดินมาถึงโต๊ะ พอเห็นตรัสสาในอ้อมแขนเพื่อนรัก ศรุตก็ชี้นิ้วทันที “ไอ้นนท์ น้องในกระเป๋าตังค์มึงนี่หว่า”

ตรัสสาขมวดคิ้วหันไปมองพวกเขาสองคน สลับกับมองหน้าณณณอย่างงุนงง “น้องในกระเป๋าตังค์อะไรคะ”

“ไม่มีอะไร” เขาตอบสั้น ๆ เบี่ยงสายตาหลบแบบผิดปกติสุด ๆ

ณัฐวัชรเห็นท่าไม่ดี รีบแทรกบทสนทนาแล้วเปลี่ยนบรรยากาศทันที “โอ๊ย จะเรื่องอะไรไม่สำคัญแล้วค่ะ มีหนุ่มหล่อมากันทั้งที โต๊ะเรากำลังสนุกอยู่เลย เชิญร่วมวงค่ะ พ่อเทพบุตรสุดหล่อทั้งสาม”

ทั้งสามหนุ่มพยักหน้ารับคำเชิญ พวกเขาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ปัธนัยแนะนำตัวเองคนแรกว่าเขาเป็นหมอฉุกเฉิน ส่วนศรุตเป็นหมอเฉพาะทางด้านศัลยกรรมกระดูกและข้อ ส่วนณณณ เป็นศัลยแพทย์ทรวงอก

“โอ๊ย! โปรไฟล์ดีมากเว่อร์ คืนนี้มันคืนนัดบอดหมอหล่อชัด ๆ” ณัฐวัชรหันมากระซิบกับศศิธร ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ แต่เสียงกระซิบนั้นดังเกินไปเลยทำเอาหลุดขำกันทั้งโต๊ะ

บทสนทนาเริ่มไหลลื่นไปเรื่อยๆ มีเสียงหัวเราะสอดแทรกมาเป็นระยะ มีณัฐวัชร ศศิธร และปัธนัยเป็นตัวชงหลัก

ส่วนหญิงสาวตัวเล็กสุดในโต๊ะกลับนั่งเงียบกว่าปกติ ตรัสสารู้สึกกระอักกระอ่วนใจทุกครั้งที่ต้องสบตากับณณณ เมื่อดวงตาคมจ้องมาที่เธอไม่ห่าง

“ยัยขิง หมดแก้ววว” ศศิธรส่งแก้วให้ ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

คนตัวเล็กดื่มรวดเดียวโดยไม่ลังเล นับไม่ถ้วนแล้วว่านี่แก้วที่เท่าไหร่ จนกระทั่งมือแข็งแรงวางแตะหลังมือเธอเบา ๆ

“พอแล้ว เดี๋ยวเมา” เสียงทุ้มต่ำเรียบง่าย แต่ทำเอาเธอชะงัก รอยยิ้มจางหายจากใบหน้าสวยทันที

“ฉันจะเมา หรือไม่เมาก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ”

“อืม… ก็ลองเมาดูจะได้รู้ว่าเกี่ยวไม่เกี่ยว” เสียงทุ้มยังเรียบเหมือนเดิม แต่น้ำเสียงแบบนั้น… เธอรู้ดีว่าเขาหมายความตามนั้นทุกคำ

มือเล็กหยิบแก้วขึ้นมาอีกครั้ง สีหน้าไม่ยอมแพ้ “มูมู่ เติมให้ฉัน”

“เอ่อ...” ศศิธรเหลือบมองณณณแวบหนึ่ง แต่ก็ยื่นเหล้าให้ตามคำขอ

ณัฐวัชรเห็นบรรยากาศที่เปลี่ยนไปตึงเครียด ก็รีบพูดแก้สถานการณ์ “พี่หมอนนท์ไม่ต้องห่วงนะคะ ถ้ายัยขิงเมาเดี๋ยวแนนนี่แบกกลับเองค่ะ เห็นร่างน้อยแบบนี้แต่แบกยัยขี้เมาสองตัวนี้กลับประจำค่า คริคริ”

“มึงก็อย่าห่วงนักเลย น้อง ๆ เขามาสนุกกัน” ศรุตช่วยเสริมอีกแรง

หญิงสาวต้นเรื่อง ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ หรือความน้อยใจที่สะท้อนขึ้นมาในอก ไม่ว่ากี่แก้วที่รับมาเธอก็กระดกหมดแบบไม่คิดชีวิต

“ต๊าย อินี่ ก็ค่อย ๆ ดื่มสิยะ” ณัฐวัชรหยิกขายัยเพื่อนสุดดื้อที่ใต้โต๊ะแล้วกระซิบเสียงเบา “พี่หมอนนท์ดูทรงแล้วเหมือนจะรอเชือด แกก็อย่ายั่วให้เขาปรี๊ดสิยะ”

“เขาจะทำอะไรฉันได้ เหอะ!” ตรัสสาสวนกลับเสียงดัง แล้วถอดแจ็กเก็ตที่ลืมตัวใส่คลุมอยู่นานคืนให้เขา

ณณณเห็นเด็กดื้อกำลังเริ่มจะงัดข้อกับเขา คิ้วเข้มขมวดยุ่ง “ใส่ไว้”

“ไม่ค่ะ ร้อน”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 44: จบบริบูรณ์ (ตอนต้น) (1)

    ตรัสสาไม่อยากจะเชื่อว่าณณณจะทำตามคำพูดของเธอเคร่งครัดขนาดนั้น คืนนั้นที่คอนโดของณัฐวัชร ประโยคที่เธอพูดกับเขาก่อนแยกจากันคือ…“ถ้าอย่างนั้น… ตอนนี้ น้ำขิงขอให้พี่นนท์กลับไปก่อนได้ไหม หากน้ำขิงพร้อมแล้ว จะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาพี่นนท์เอง”และใช่... สามีสุดที่รักของเธอ หายไปเลยหายแบบเงียบกริบ ไม่แม้แต่โทรมา มีเพียงข้อความเดียวที่ส่งมาหลังจากคืนนั้น ว่าเธอย้ายกลับมาอยู่คอนโดได้ เขาจะไม่เข้ามารบกวนจนกว่าเธอจะยินยอมแถมณณณยังรู้ความลับที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ายัยเพื่อนตัวดีของเธอน่ะ… มีผู้แล้วจ้า เขาเลยไม่อยากให้เธออยู่รบกวนเพื่อนรักนานนัก ต้องคาดคั้นกันอยู่นาน ถึงได้ตาโตกันทั้งกลุ่ม เมื่อรู้ว่า ‘ผู้’ ของเพื่อนรักคือใคร“นังแนนนี่! หล่อนไปทำอย่างไรถึงตกเขามาได้!” เสียงร้องหลงคีย์ของคู่กัดขาประจำดังขึ้นทันที&ldq

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 43 : ความเคยชินที่น่ากลัว (3)

    “ไม่มีคนที่สติปัญญาดีคนไหนชอบให้คนอื่นมาบงการชีวิตหรอกนะลูก สิ่งที่นนท์ทำ อาจคิดว่าดีที่สุดแล้วสำหรับน้อง แต่นั่นมันคือในมุมของแก ไม่ใช่ของน้อง แกคิดแทนได้… แต่ไม่ควรลงมือกระทำ หากไม่ได้ถามความคิดเห็นของน้องก่อน ชีวิตคนเราต่างจากหมากบนกระดานตรงที่มีความนึกคิด มีความรู้สึก มีจิตใจ”ณณณรับฟังเงียบ ๆ เริ่มแรกเขาไม่มีความคิดจะบงการอะไรยัยเด็กแสบขนาดนั้น เพียงแต่ว่า… พอมันเริ่มมาแล้วหนึ่งเรื่อง เรื่องสอง เรื่องสาม เรื่องสี่ก็ตามมา จนกลายเป็นความเคยชินที่น่ากลัวแล้วยิ่งตั้งแต่เธอยังเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อยที่ไม่เคยขัดใจอะไรเขาเลย เอาแต่ตามเรียก พี่ชาย ๆ ทั้งวัน แม้จะมีปากดีสู้กลับเขาบ้างไปตามเรื่อง แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นขัดใจจนไม่ทำตามทำให้กลายเป็นความเคยชิน ณณณเริ่มจัดการชีวิตให้หญิงสาว ตั้งแต่เรื่องโรงเรียน แผนการเรียนตั้งแต่ระดับมัธยม ตอนช่วงขึ้นมัธยมปลายใหม่ ๆ มีเอเจนซี่มาเทียวตา

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 43 : ความเคยชินที่น่ากลัว (2)

    กล่องใบนี้คืออัลบั้มเก่าเก็บ มีทั้งภาพในวัยเด็กของเขาและของเธอ รอยยิ้มเล็ก ๆ ที่เคยสดใสในอดีตค่อย ๆ ฉายชัดขึ้นในหัว ภาพความทรงจำค่อย ๆ ย้อนกลับไปถึงเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน…เสียงพ่อค้าแม่ค้าริมตลาดนัดค้าส่งไม้ประดับดังระงม เชิญชวนลูกค้ากันเซ็งแซ่ ที่ปากทางเข้าตลาด มีสองแม่ลูกแต่งกายดูดี สะดุดตาพ่อค้าแม่ค้าหลายคู่ เดินเข้ามาพร้อมคนติดตามอีกสามคนโดยเฉพาะเด็กหนุ่มที่คนมองคาดคะเนจากรูปร่างคงอายุไม่น้อยกว่าสิบเจ็ดสิบแปดปีแน่ หากแต่เขาไม่ใช่เด็กหนุ่ม แต่เป็นเพียงเด็กชายวัยสิบสองย่างสิบสาม ที่มีส่วนสูงถึงร้อยเจ็ดสิบหกเซนติเมตร ยิ่งเมื่อรวมกับใบหน้าหล่อเหลา แม้ยังไม่เต็มวัยก็บ่งบอกได้ชัดว่า โตไปต้องเป็นผู้ชายที่หาตัวจับยากแน่นอนแต่เสียอย่างเดียว… ใบหน้าหล่อ ๆ นั้นนิ่งสนิท ไม่บ่งบอกอารมณ์ใด ๆ ทั้งสิ้น ดวงตาคมเฉียบ เย็นชาจนแทบไม่อยากเชื่อว่าเป็นแววตาของเด็กชายคนหนึ่ง

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 43 : ความเคยชินที่น่ากลัว (1)

    ครั้งนี้ตรัสสาไม่ลืมหิ้วเจ้าแมวอ้วนมาด้วย เธอมาขอหลบภัยเยียวยาความรู้สึกที่คอนโดของณัฐวัชร ถึงเจ้าของห้องจะไม่เต็มใจให้มาสิงอยู่ด้วยก็เถอะ ไล่ยังไงเธอก็ไม่ไปหรอก ขอเวลาให้เธอได้ใช้สมองกลั่นกรองความคิดให้ตกตะกอนสักหน่อยเถอะณัฐวัชรกับศศิธร หลังฟังเพื่อนรักเล่าเรื่องทั้งหมด ก็ถึงกับนิ่งอึ้งกันไปพักใหญ่ ตรัสสาไม่ได้เล่าแค่เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่เธอย้อนเล่าตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่ไม่เคยเล่าให้ใครฟัง“แล้วตอนนี้แกจะเอายังไง จะเลิกกับพี่หมอนนท์หรอ” ศศิธรถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ถ้าสองคนนี้เลิกกันเธอคงเสียดายแย่ เพราะทั้งคู่เหมาะสมกันมากตรัสสาพลันส่ายหน้าหวือทันควัน “ไม่เอา ใครบอกจะเลิกกับพี่นนท์กัน”เธอรักของเธอมาตั้งกี่ปี ไม่คิดจะเลิกกับเขาง่าย ๆ หรอก แค่ต้องการเวลาให้ทั้งเธอและเขา ทำความเข้าใจกับความสัมพันธ์นี้ใหม่“เอ้า! แล้วหนีมานี่ทำไมยะ” ศศิธรแหวกลับ ตาค้อน

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 42 : ว่าจะ... ไม่ (3)

    บอดี้การ์ดทั้งสี่คนถึงกับยกมือกุมแก้มตัวเองพร้อมกันอย่างเงียบ ๆ หลังเห็นความแรงลูกเตะของนายหญิง…หวังว่าเจ้านายของพวกเขาจะไม่ทำให้นายหญิงโกรธเสียงฝีเท้าหลายคู่เร่งร้อนดังขึ้นมาทางบันได ก่อนร่างสูงของณณณจะโผล่ขึ้นมาพร้อมกับเลขาคนสนิท ดวงตาคมไล่มองสำรวจคนรักตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ไม่แม้แต่จะชายตามองร่างไร้สติบนพื้นเลยด้วยซ้ำพอสบกับตากลมโตที่มืดสนิทของเธอ เขาก็กลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก คำที่จะพูดเหมือนจะติดคอ ไม่สามารถเปล่งออกมาได้ ตรัสสามองสีหน้าเจื่อน ๆ ของเขาแล้วร้อง หึ ในลำคอหนึ่งคำ ก่อนจะเดินผ่านหน้าเขาไปโดยไม่พูดอะไรณณณไม่อยากเชื่อว่ายัยเด็กแสบจะมองแผนทั้งหมดออกแล้ว แต่การพยักหน้าของบอดี้การ์ดทั้งสี่ก็เป็นคำยืนยันได้ชัดเจน เขาหันตัวตามแทบจะในทันที เดินก้าวเร็วตามเมียไป“น้ำขิง รอพี่ด้วย”ช่วงขายาวกว่าเท่าตัวทำให้ไม่กี่ก้าวก็ไล่ตามทัน ก่อนจะตัดสิ

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 42 : ว่า... จะไม่ (2)

    ที่ตรัสสากล้าปากดี เพราะเธอมองออก ว่ากิตติยาไม่ต้องการให้เรื่องนี้จบด้วยตนเองติดคุก เลยพยายามบังคับให้เธอกระโดดลงไปเอง กะว่าจะเปลี่ยงแปลงเรื่องราวเป็นเธอฆ่าตัวตายเองสินะเธอลงความเห็นของตัวเองในใจ ว่าแม่นางเอกคนนี้ไม่ค่อยมีสมอง ที่ผ่านมาคงมีแต่ความสวยกับพ่อรวย เจ้าตัวคงลืมไปว่า ใช้เสียงตัวเองโทรมาจริง ๆ แล้วยังถ่ายคลิปที่จับเหยื่อมัดไว้ส่งมา ไหนจะโลเคชั่นที่อีกฝ่ายส่งมาอีกเฮ้อ... คิดว่าคนอื่นเขาจะโง่เหมือนหล่อนกันหมดหรือยังไงตรัสสาเชื่อว่าถ้าเจ้าตัวไม่สติหลุดเกินควบคุมจริง ๆ ปืนในมือหล่อนไม่มีทางปล่อยกระสุนออกไปแน่ ๆ แต่ตอนนี้เธอเองก็ไม่กล้าเสี่ยงยั่วอารมณ์อีกฝ่ายเพิ่ม ตากลมโตกวาดมองสถานการณ์รอบ ๆ แบบไว ๆ อีกครั้ง...แปลก ชายร่างโตที่กิตติยาพามา สายตาของพวกเขามันแปลกก่อนที่บางอย่างจะสว่างวาวขึ้นมาในหัว หวังว่าเธอจะคิดไม่ผิด หญิงสาวลองทำตามสิ่งที่ฉุกคิดขึ้นมาได้ทันที

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่2:เรามีเรื่องต้องคุยกัน(2)

    ร่างเล็กยิ้มบาง ส่ายหน้าให้เพื่อนอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย กระซิบเบา ๆ กับตัวเอง “ไม่ได้มีสเปคอะไร แค่ต้องเป็นเขาเท่านั้น…”“ว่าไงนะนังชะนี พูดอะไรนะ” ณัฐวัชรตะโกนถามย้ำ แต่เสียงเพลงกลบคำพูดไปหมดในอีกมุมหนึ่งของผับ โต๊ะที่ดูเงียบสงบกว่าบร

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 2 : เรามีเรื่องต้องคุยกัน(1)

    เสียงเพลงจากผับดังทะลุออกมาจนถึงถนนด้านนอก คิวหน้าร้านยาวเหยียดไปจนเกือบถึงมุมตึก ผู้คนต่อแถวรอตรวจบัตรประชาชนและตรวจอาวุธก่อนเข้าไปด้านใน บรรยากาศครึกครื้นเต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ปะปนกับความคึกคักของคนที่พร้อมจะปล่อยตัวให้สนุกไปกับคืนวันศุกร์แต่ในหมู่ฝูงชนที่แน่นขนัดนั้น สายตาหลายคู่กลับ

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่1:เตรียมตัวฝึกงาน(2)

    ดวงตากลมโตเหลือบมองเพื่อนรักทั้งสองที่นั่งจ้องไม่วางตา หากคลาดสายตาไปเพียงวินาที คงกลัวว่าเธอจะละลายหายไปกับอากาศล่ะมั้ง ตรัสสาถอนใจเบา ๆ แล้วหันกลับมาสนใจน้อง ๆ มัธยมปลายสามคนที่กำลังนั่งล้อมโต๊ะตรงหน้าต่อ สีหน้าเด็ก ๆ จริงจังอย่างกับจะเข้าสนามสอบพรุ่งนี้“โจทย์ข้อนี้มันเป็นระบบปิดนะ เพราะงั้นไม่ต

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 3 : โสดไหมคะ(2)

    “ไม่ค่ะ ร้อน” เธอสะบัดเสียงอย่างดื้อรั้นบรรยากาศกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เพื่อน ๆ เห็นท่าไม่ดี จึงค่อย ๆ ทยอยลุกออกจากโต๊ะ ปล่อยให้ทั้งคู่อยู่เคลียร์ใจกันตามลำพัง ร่างเล็กเห็นเพื่อนตัวเองชิ่งหนี ก็เตรียมจะลุกหนีเหมือนกัน“ถ้าลุกขึ้นจากโต๊ะ พี่จะพากลับทันที”“คุณมีสิทธิ์อะไรมา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status