Home / โรแมนติก / แผนลับ... ลวงรัก / บทที่ 3 : โสดไหมคะ(2)

Share

บทที่ 3 : โสดไหมคะ(2)

Author: ToBeAlone
last update publish date: 2026-05-25 11:00:02

“ไม่ค่ะ ร้อน” เธอสะบัดเสียงอย่างดื้อรั้น

บรรยากาศกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เพื่อน ๆ เห็นท่าไม่ดี จึงค่อย ๆ ทยอยลุกออกจากโต๊ะ ปล่อยให้ทั้งคู่อยู่เคลียร์ใจกันตามลำพัง ร่างเล็กเห็นเพื่อนตัวเองชิ่งหนี ก็เตรียมจะลุกหนีเหมือนกัน

“ถ้าลุกขึ้นจากโต๊ะ พี่จะพากลับทันที”

“คุณมีสิทธิ์อะไรมาบ่งการชีวิตฉัน”

“หึหึ” เขาไม่ตอบ แต่กลับหัวเราะในลำคอ

เขาจะเอายังไงกันแน่… ตรัสสาคิดในใจอย่างหงุดหงิด

มือบางยื่นแจ็กเก็ตคืนให้ แต่ร่างสูงไม่ยอมรับ เธอจึงวางไว้ข้างตัวเขา ก่อนจะลุกย้ายไปนั่งอีกฝั่งของโต๊ะเพื่อหลีกเลี่ยงความใกล้ชิด ยังไม่ทันจะนั่งลงดี ณณณก็คว้าแจ็กเก็ตขึ้นมาและเดินอ้อมโต๊ะมาอีกครั้ง

“ใส่ซะ” เขาออกคำสั่งนิ่ง ๆ แล้วลงมือใส่ให้เธอเสร็จสรรพ ก่อนจะก้มลงกระซิบชิดใบหู “อย่าให้พี่เอาจริงนะครับ” ริมฝีปากเขาแตะลงบนแก้มเธออย่างจงใจ และเขายังกดค้างเอาไว้ชั่วครู่

“พี่นนท์!” ตรัสสาร้องเสียงหลง สายตารีบกวาดมองรอบโต๊ะอย่างลนลานว่ามีใครเห็นไหม หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบกระเด้งกระดอนออกมา

“อย่าทำแบบนี้ได้ไหมคะ”

“พี่จะทำยิ่งกว่านี้ ถ้าเด็กดื้อแถวนี้ ยังกล้าถอดเสื้อพี่ออกอีก”

เขากลับไปนั่งที่เดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีแต่เธอที่หัวใจเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่ได้

ภาพความทรงจำในวัยเด็กระหว่างเธอกับเขาค่อยๆ ผุดขึ้นมาแทนที่ภาพตรงหน้า ทุกเรื่องราวแจ่มชัดราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ร่างเล็กจมอยู่ในภวังค์ครู่ใหญ่

จนกระทั่งเสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นใกล้ตัว ดึงสติเธอให้หลุดออกจากภาพในอดีตที่ฉายซ้ำไปมาอยู่ในหัว

“เอ... นี่ใช่ นักศึกษาหนีเรียนมาเที่ยวหรือเปล่าครับ”

ตรัสสาเงยหน้าขึ้นสบตาเจ้าของเสียงทัก หรืออาจารย์เจมส์สุดหล่อที่ณัฐวัชรและศศิธรเอาแต่พูดถึง เขายืนยิ้มอยู่ตรงหน้า ทำให้เธอต้องรีบปรับสีหน้าแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง “สวัสดีค่ะอาจารย์ ใครเขาหนีเรียนกันเวลานี้ล่ะคะ อาจารย์มาเที่ยวหรอคะ”

อีกฝ่ายหัวเราะเบา ๆ หางตาเหลือบมองชายหนุ่มอีกคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามด้วยแววตาแปลก ๆ ความหล่อเหลาและไอความน่าเกรงขามที่อีกฝ่ายแผ่ออกมาทำให้เขารู้สึกไม่ชอบใจเอาเสียเลย

แต่จีราวัฒน์ก็กดความรู้สึกนั้นไว้ ส่งยิ้มกว้างให้หญิงสาวตรงหน้าที่เขาชื่นชอบมากกว่า “ครับ กำลังเดินหาโต๊ะ บังเอิญเห็นน้ำขิงก่อน สองสาวไม่มาด้วยหรือ”

เธอชี้นิ้วไปทางหน้าเวทีให้เขามองตาม เห็นศศิธรกับณัฐวัชรกำลังเต้นกันสุดเหวี่ยง เหมือนหลุดเข้าไปอยู่อีกโลกหนึ่ง

“แล้วทำไมน้ำขิงไม่ไปเต้นกับเพื่อนด้วยล่ะ หืม” เขาถามต่อด้วยน้ำเสียงขี้เล่น

“ไม่ไหวค่ะ ช่วงนี้แบตเตอรี่อ่อน”

“หาเวลาพักผ่อนบ้าง ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้ก็บอกนะครับ”

จีราวัฒน์ยื่นขอเสนอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เขาเป็นอาจารย์พิเศษจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สอนวิชาเลือกที่สามสาวเลือกลงเรียน ทำให้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับตรัสสา และไม่ปิดบังเลยว่า เขาชอบเธอมาก แม้จะเคยถูกร่างเล็กตรงหน้าปฏิเสธไปแล้วหนึ่งครั้ง แต่ก็ไม่คิดจะยอมแพ้

ณณณที่นั่งฟังเงียบ ๆ มาได้พักใหญ่ เริ่มกำมือแน่น ความรู้สึกไม่พอใจพุ่งขึ้นสูง เขาไม่ชอบสายตาที่ไอ้อาจารย์หน้าจืดคนนี้ใช้มองผู้หญิงของเขาเลยสักนิดก่อนที่ความอดทนของณณณจะหมดลง ศศิธรที่มองสถานการณ์อยู่ก็โฉบเข้ามาทันเวลา

“สวัสดีค่ะอาจารย์เจมส์สุดหล่อ” ศศิธรเมาได้ที่ยิ้มแฉ่ง เดินเซๆ เข้ามาทักทาย

จีราวัฒน์หัวเราะเบา ๆ มองลูกศิษย์ตรงหน้าด้วยความเอ็นดูปนระอา“ครับ เหนื่อยไหม”

“ไม่เหนื่อยค่ะ อาจารย์ไปเต้นกับมู่หลานดีกว่าค่ะ”

ไม่พูดเปล่า มือเรียวก็คว้าแขนเขาแล้วลากออกไปหน้าตาเฉย ทิ้งตรัสสากับณณณไว้ที่โต๊ะตามลำพังอีกครั้ง

บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกกะทันหัน ราวกับมวลอากาศหนักอึ้งถูกกดทับด้วยสายตาคมดุของเขา เธออยากลุกหนี แต่สายตาคู่นั้นกลับรั้งเอาไว้ ราวกับโซ่ล่องหนที่พาดพันรอบตัว บีบรัดให้เธอนั่งนิ่งโดยไร้ทางหลีกหนี

“น้ำขิง” เสียงทุ้มของเขาเรียกเธอขึ้นอีกครั้ง

ร่างเล็กสะดุ้งเบา ๆ สบตากับเขาอย่างไม่ตั้งใจ

“กลับกับพี่”

“ไม่ค่ะ” คำตอบหลุดออกทันควัน โดยไม่ต้องผ่านสมองให้เสียเวลา ใครจะกล้าไปกับเขาในสภาพนี้ ดูรังสีที่ปล่อยออกมาสิ อย่างกับพายุที่พร้อมจะถล่มทุกอย่างให้พังพินาศ

“จะกลับดีๆ ไหม” น้ำเสียงกดต่ำและแฝงความเด็ดขาดของเขา ทำให้รู้ว่าเขาเอาจริง

“คืนนี้มู่หลานกับแนนนี่จะไปค้างที่ห้อ-” ไม่ทันจบ มือใหญ่ก็คว้ากระเป๋าสะพายของเธอไปเปิดค้นต่อหน้าต่อตา ไม่สนใจสายตาตกใจจากเจ้าของอย่างเธอเลยสักนิด

“จะทำอะไรคะ”

ภายในกระเป๋ามีทั้งของใช้ส่วนตัว และสิ่งของสำคัญต่าง ๆ แต่สิ่งที่เขาหยิบออกมาคือ พวงกุญแจตุ๊กตาเด็กหญิงมัดจุกกลางหัว

มือของเขาชะงัก สายตานิ่งมองมันเงียบ ๆ ใบหน้าที่เคร่งขรึมดูอ่อนลงเล็กน้อยเมื่อความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นในหัว

มันเป็นของที่เขาซื้อให้เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่ต้องแวะไปรับเธอจากโรงเรียนแทนลุงปองที่ป่วย เด็กหญิงลูกเสี้ยวยุโรปในชุดนักเรียนกำลังยืนมองมันอยู่ที่หน้าร้านขายของข้างโรงเรียน มันเป็นพวงกุญแจแบรนด์ดัง ทำให้ราคาของมันค่อนข้างสูง เขาเลยซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้า

“ยังเก็บไว้อีกเหรอ” เสียงของเขาอ่อนลง

“มันแพง เสียดายถ้าจะทิ้ง”

ดวงตาคมมองคนปากแข็งด้วยความรู้สึกหลากหลายชั่วครู่ แล้วลุกขึ้นจากโต๊ะไปทางหน้าเวที โดยไม่พูดอะไรต่อ

ตรัสสามองตามหลังเขาอย่างงุนงง

ณณณสะกิดณัฐวัชรที่กำลังเต้นสะบัดผมยาวสลวยแบบสุดเหวี่ยง “แนนนี่... พี่จะพาน้ำขิงกลับก่อน นี่กุญแจห้องของน้ำขิง” เขายื่นพวงกุญแจให้

ณัฐวัชรรับไว้อย่างรู้ทัน ก่อนจะกระซิบตอบ “รับทราบค่า พี่หมอนนท์ ขอให้คืนนี้... เป็นคืนที่สุข สุข สุข นะค้า”

คำพูดของณัฐวัชรทำให้ณณณหัวเราะออกมา เขาหันไปพยักหน้าให้เพื่อนอีกสองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล “กูไปก่อนนะ ฝากดูแลเพื่อน ๆ เมียกูด้วย”

“อ้าว ไอนี่ ชิ่งก่อนตลอด” ปัธนัยบ่นตามหลัง แต่ไม่ได้เดินตามไป

ตรัสสายังงุนงงกับสถานการณ์ ไม่ทันได้โต้แย้งหรือหาทางเลี่ยง ก็พบว่าตัวเองกำลังถูกเขานำตัวออกไปจากผับ โดยไม่มีใครขัดขวาง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 29 : เลือกทางตาย(2)

    “คุณฉีดยาอะไรเข้าไป” เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน บ่งบอกว่าผู้พูดกำลังหัวเสียไม่น้อย ที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน“จะรอให้นังเด็กนี่มันแหกปากร้องให้คนอื่นได้ยินหรือไง” เสียงหวานใสกระซิบตอบเครียด“แล้วจะฟื้นเมื่อไหร่”“สองถึงสามชั่วโมงก็น่าจะฟื้นแล้ว รีบพาหล่อนออกไป แล้วอย่าปล่อยให้กลับออกมาได้อีก”“หึ... ภาวนาให้ผู้อำนวยการของคุณตามนังนี่ไม่เจอเถอะ”อีกฟากหนึ่งที่ห้องยา...แม้จะมั่นใจเต็มร้อยว่าแผนที่วางไว้ต้องสำเร็จ แต่เพราะมันเป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา นัยนาก็อดรู้สึกกระสับกระส่ายไม่ได้ ร่างอวบเดินวนไปมาอยู่กลางห้องยา จนเรียกสายตาจากหลายคู่ให้เผลอเหลือบมองด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่มีใครกล้าเปิดปากถามร่างท้วมได้แต่ภาวนาให้ชายคนนั้นไม่ทำพลาด เพราะถ้าเรื่องดันโป๊ะแตก หลานชายคนเก่งของเธอไม่มีทางปล่อยเธอไว้แน่ ๆ เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยพอสมควรแล้ว เธอก็ทำทีเป็นชะเง้อมองประตูหน้าห้องยาอย่างคนที่กำลังรอใครบางคน“ไปนานเกินไปแล้ว… แอบไปอู้งานอยู่ที่ไหนหรือเปล่านะ”เสียงบ่นลอดริมฝีปากในจังหวะที่ยกข้อมืออวบขึ้นดูเวลา ตาก็แสร้งเหลื

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 29 : เลือกทางตาย(1)

    เวลาหนึ่งทุ่มตรง ห้องยาใหญ่ของโรงพยาบาลยังไม่วายคลาคล่ำไปด้วยเสียงจัดยา เภสัชกรประจำแผนกเกือบสิบชีวิตยังนั่งประจำตำแหน่งกันอย่างแข็งขันนับรวมหญิงสาวที่ใคร ๆ ต่างก็แอบลงมติกันลับหลังแล้วว่า 'สวยกว่านางเอกเบอร์หนึ่ง' กับ 'ปากแจ๋วระดับท็อป' อย่างภรรยาตัวน้อยของท่านผู้อำนวยการหนุ่มหล่อ ที่ปะทะกับแม่สามีและนางเอกเบอร์หนึ่งไปเมื่อตอนกลางวัน ตอนนี้ยังคงก้มหน้าคัดแยกยามือเป็นระวิง แม้จะหมดเวรเช้ามาแล้วก็ตามวันนี้เธอไม่ควรจะต้องนั่งตรงนี้ด้วยซ้ำ แต่เพราะคุณหัวหน้าที่รัก… สั่งให้สลับเวรกับเจ้าหน้าที่อีกคน ด้วยเหตุผลว่า 'อีกฝ่ายต้องพาลูกไปหาหมอ'“น้ำขิง”ตรัสสาขนลุกซู่ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อแบบปกติจากคนที่ไม่น่าจะยอมเรียกชื่อเธอดี ๆ ได้ มือเล็กไม่ได้หยุดทำงาน เพียงแค่ปรายตามองไปที่คนพูดเล็กน้อยนึกถึงผี ผีก็มา คริคริ“มีอะไรให้รับใช้คะ ท่านหัวหน้า”หญิงวัยห้าสิบที่แต่งตัวด้วยชุดตัวในสีสันจัดจ้าน คลุมทับด้วยกราวน์สั้น ยืนกอดอก ส่งยิ้มแปลก ๆ มาให้ ไม่นำพาต่อน้ำเสียงยียวนกวนประสาทที่อีกฝ่ายจงใจพูดใส่จู่ ๆ ตรัสสาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 28 : เชื้อโรคไม่ดี(3)

    ... ไม่เหมือนยัยเด็กแสบ ปากกล้าเสียไม่มี เถียงคำไม่ตกฟากไม่นานทั้งหมดก็มาหยุดอยู่หน้าห้องยา ห้องยานี้เรียกกันติดปากในโรงพยาบาลว่า ‘ห้องยาใหญ่’ เพราะเป็นแผนกที่มีเภสัชกรปฏิบัติงานมากที่สุด เพื่อรองรับผู้ป่วยในจากหลายวอร์ดก๊อก ก๊อก ก๊อก...เสียงเคาะกระจกหน้าช่องรับยาดังขึ้น ตรัสสาที่กำลังจัดยาอยู่ด้านในเงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นเจ้าหน้าที่ในชุดยูนิฟอร์มโรงพยาบาล เธอก็รีบเดินมาเลื่อนกระจกเปิดออก“สวัสดีค่ะ ต้องการติดต่ออะไรคะ”“สวัสดีค่ะ พี่พาผู้บริจาคเงินมาเดินชมโรงพยาบาลน่ะค่ะ” เจ้าหน้าที่การเงินเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหลบให้เห็นคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเมื่อเห็นแขกที่มาเยี่ยมชมในระยะสายตา ดวงตากลมโตของตรัสสาเบิกกว้างในเสี้ยววินาที รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนใบหน้า เธอปิดหน้าต่างช่องทางสำหรับติดต่อ แล้วเดินออกมาที่หน้าห้องยาด้วยตนเอง“สวัสดีค่ะคุณแม่” ตรัสสาทักทายผู้บริจาคหน้าคุ้นด้วยน้ำเสียงหวานจัดใบหน้ายิ้มแย้มประหนึ่งวันนี้ถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง มองเลยไปที่หญิงสาวที่ตามติดแม่สามีมา ก่อนจะเลื่อนสายตากลับคล้ายเป็นมองไม่เห็น แต่ในสมองหมุนแล่น คิด

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 28 : เชื้อโรคไม่ดี(2)

    ครึ่งชั่วโมงถัดมา เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอีกครั้ง“เชิญครับ” เสียงทุ้มเรียบขานอนุญาตโดยไม่เงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่อ่านอยู่ในมือประตูเปิดออกช้า ๆ ชายหนุ่มทำเพียงแค่เหลือบตาขึ้นมองผ่านกรอบแว่นเพียงแว่บเดียว ตามด้วยเสียงถอนหายใจที่แสดงออกถึงอาการเหนื่อยใจลึก ๆ ไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนเข้าหาใครกันแน่ ระหว่างแม่ของเขา หรือกิตติยานางเอกเบอร์ต้นที่มองดูแบบไม่ผ่านสมองให้ต้องเหนื่อยกลั่นกรอง ก็รู้ว่าอยากจะได้บทลูกสะใภ้ตระกูลเพทาพิทักษ์เต็มประดาแต่ก็ต้องถามเขาก่อน... ว่าเขาจะ ‘เอา’ ไหม!คนที่เดินนำเข้ามาก่อนคือบุคคลที่เขาไม่อยากเจอที่สุดในช่วงเวลานี้ มารดาบังเกิดเกล้าตามหลังมาคือหญิงสาวในชุดเดรสเรียบหรูสีฟ้าอ่อนราคาแพง ให้ความรู้สึกอ่อนหวาน เพราะเจ้าตัวต้องการให้ลุคของตัวเองในวันนี้แลดูประหนึ่งนางฟ้านางสวรรค์ผู้มีใจโอบอ้อมอารี สะโพกกลมมนพลิ้วไหวตามจังหวะ รองเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นอย่างมั่นใจ มีผู้จัดการสาวร่างอวบเกาะชายกระโปรงตามมาติด ๆใบหน้าสวยคลี่ยิ้มละมุนถูกจัดไว้อย่างพอเหมาะพอดี ให้ดูอ่อนโยน และน่าทะนุถนอมให้มากที่สุด แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับช

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 28 : เชื้อโรคไม่ดี(1)

    ร่างสูงเปิดประตูเข้าห้องทำงานด้วยสภาพครึ่งคนครึ่งผี มองสภาพเพื่อนรักทั้งสองที่ดูดีกว่าเขาอยู่หน่อยหนึ่ง ทั้งคู่มารอเจอตั้งแต่เช้าตรู่ แต่ตอนนี้กลับพากันงีบหลับอยู่คนละมุมของโซฟาณณณไม่คิดจะปลุก เป็นหมอเหมือนกัน ย่อมเข้าใจว่าการได้งีบหลับนั้น มันคือช่วงเวลาที่แสนวิเศษมากแค่ไหน ดวงตาคมมองเลยไปที่กองแฟ้มที่ถูกวางเรียงกันเต็มโต๊ะ แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่“แบบนี้จะให้มีเวลาอยู่กับเมียได้ยังไงวะ ไม่เป็นแล้วได้ไหมหมอ…” เขาบ่นกับตัวเองอย่างหัวเสียมือหนายกข้อมือดูเวลาบนหน้าปัด ตอนนี้สิบโมงแล้ว ตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นจนถึงเมื่อครู่นี้ เขาเข้าผ่าตัดติดกันมาสามเคส ไม่มีเวลาแม้แต่วินาทีเดียวที่จะหยิบมือถือขึ้นมาดูว่าภรรยาสุดที่รักแอบส่งอะไรน่ารักๆ มาอ้อนอีกหรือเปล่ามือหนาโยนเสื้อกาวน์ที่ถือติดมือมาด้วยพาดไว้บนพนักเก้าอี้ ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำด้านใน เพื่อชำระร่างกาย ให้น้ำเย็นๆ ช่วยชะล้างความเครียดที่สะสมจากเคสผ่าตัดไม่นานนัก ร่างสูงก็เดินออกมาพร้อมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบสะอาด กางเกงสแล็กเข้ารูป มือหนึ่งถือผ้าขนหนูซับเส้นผมที่ยังเปียกหมาด เหลือบมองไปที่โซฟาอี

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 27 : ยกนี้ลูกสะใภ้ชนะ(3)

    ตลอดสามวันที่ผ่านมา สองสามีภรรยาไม่ได้เจอหน้ากันเลย แม้แต่โอกาสจะคุยเรื่องของนัยนาที่ตั้งใจไว้ก็ไม่มี เวลาที่เธอว่าง เขาก็ติดผ่าตัด ทุกครั้งที่เขาว่าง เธอก็ต้องเข้าเวร และเธอไม่อยากคุยเรื่องสำคัญผ่านโทรศัพท์ยิ่งช่วงสองสามวันนี้ มีเคสอุบัติเหตุใหญ่ติดกันหลายเคส เมื่อวานก็มีรถทัวร์ที่พานักเรียนไปทัศนศึกษาพลิกคว่ำ คนเจ็บกระจายกันอยู่หลายวอร์ด ในโรงพยาบาลวุ่นวายจนเหมือนเป็นสนามรบย่อม ๆผู้ปกครองของเด็ก ๆ มากันเต็มหน้าโรงพยาบาล นักข่าวก็พากันแห่มาทำข่าว พื้นที่ที่ควรสงบเพื่อรักษาผู้ป่วย กลับวุ่นวายกว่าทุกวันและสามีสุดที่รัก... ในฐานะผู้อำนวยการ และศัลยแพทย์ทรวงอก ต้องรับบทหนักกว่าใคร ไม่มีเวลาแม้แต่จะพักผ่อนดี ๆ เธอทำได้เพียงส่งข้าว ส่งน้ำ ส่งของบำรุงผ่านทางเลขาส่วนตัวของเขาเท่านั้นคนอย่างน้ำขิงถือคติ ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่จะลืมอ้อนหลัวไม่ได้!ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะกระจกดังขึ้นหน้าช่องติดต่อของห้องยาภานิกาที่กำลังจัดของเตรียมตัวลงเวรเช้าพลันหยุดมือ หันไปเปิดบานกระจกหน้าต่างเลื่อนออก“ติดต่อเรื่องอะไรคะ”หญิงวัยกลางค

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (2)

    แสงแดดอ่อนจากหน้าต่างเล็ดลอดเข้ามากระทบเปลือกตา ทำให้ร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสบายต้องขมวดคิ้วน้อย ๆ เธอพยายามจะพลิกตัวหนีแสง แต่กลับทำไม่ได้ เพราะติดอะไรบางอย่าง พอก้มมองก็เห็นสาเหตุ ท่อนแขนวางพาดอยู่บนเอว ทั้งมือใหญ่ก็กำชายเสื้อนอนของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไปไหนดวงตากลมโตเบิกกว

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (1)

    “ปล่อยฉันนะ”มือเล็กพยายามแงะมือที่จับแขนเธอไว้แน่น แต่ยิ่งดึง เขาก็ยิ่งบีบแรงขึ้นจนรู้สึกเจ็บ “เจ็บนะ…” เธอร้องบอกเขาร่างสูงชะงักทันทีที่ได้ยิน เขาคลายแรงบีบลง… แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย“ไม่ดื้อกับพี่… ได้ไหม” เสียงทุ้มฟัง

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 3 : โสดไหมคะ(1)

    มือเรียวรีบคว้าแขนเขาลงจากเวทีแบบไม่คิดชีวิต ใบหน้าสวยแดงจัดด้วยความอับอาย เพราะสายตาหลายคู่ในผับจับจ้องมาที่พวกเขา บ้างยิ้มกรุ่มกริ่ม บ้างกระซิบกระซาบกันเบา ๆ แต่สิ่งที่ทุกคนเห็นตรงกัน คือทั้งคู่ดูเหมาะสมราวกับหลุดออกมาจากพระนางในซีรีส์จีนตรัสสาลากเขากลับมาที่โต๊ะอย่างไว พอถึงปุ๊บก็รีบปล

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่2:เรามีเรื่องต้องคุยกัน(2)

    ร่างเล็กยิ้มบาง ส่ายหน้าให้เพื่อนอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย กระซิบเบา ๆ กับตัวเอง “ไม่ได้มีสเปคอะไร แค่ต้องเป็นเขาเท่านั้น…”“ว่าไงนะนังชะนี พูดอะไรนะ” ณัฐวัชรตะโกนถามย้ำ แต่เสียงเพลงกลบคำพูดไปหมดในอีกมุมหนึ่งของผับ โต๊ะที่ดูเงียบสงบกว่าบร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status