Home / รักโบราณ / แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ) / บทที่6 วันเวลาแห่งการเติบโต

Share

บทที่6 วันเวลาแห่งการเติบโต

last update publish date: 2025-02-05 21:15:07

“ท่านแม่หาได้เป็นเช่นนั้นสักนิดเจ้าค่ะ หากท่านแม่อ่อนแอ ย่อมเห็นแก่ตัวทิ้งเราสามพี่น้องไปนานแล้ว การที่ท่านแม่ยังอยู่นั่นเพราะรักและเข้มแข็งมากแล้วเจ้าค่ะ ผู้ใดจะมองว่าท่านแม่โง่เขลา ช่างเขาปะไรเจ้าค่ะเพราะสำหรับข้าสามพี่น้อง ท่านแม่นั้นคือผู้เสียสละอย่างแท้จริง”

“วันนี้ข้าจะทำหมูย่างให้ท่านแม่กินนะขอรับ”

หยางเจี่ยนเดินเข้ามาบอกกับมารดา โดยมีน้องชายที่กอดห่อขนมเอาไว้แน่น หยางไท้ไม่ยอมกินขนมเหล่านั้น แม้จะอยากกินมากเพียงใดก็ตาม เด็กชายบอกเพียงว่าจะรอกินพร้อมกันกับทุกคน

“เจ้าเหนื่อยมากแล้ว ไปอาบน้ำนอนพักผ่อนเสียก่อน ทางนี้แม่ทำเอง”

“ท่านแม่นั่นล่ะขอรับที่ควรพักผ่อน เรื่องแค่นี้เราสามคนพี่น้องจัดการได้สบาย ท่านด้วยป้าโจว ลุงสือไปพักกันได้แล้ว ให้พี่เสี่ยวเตี๋ยช่วยเราสามคนก็พอขอรับ”

“แต่ว่า...”

“อย่าดื้อสิขอรับ วันนี้ข้ามีแรงมากพอที่จะดูแลทุกคน อย่าได้ทำลายน้ำใจนี้ของข้าเลยนะขอรับท่านแม่ หากวันใดข้าเหนื่อยข้าจะบอกท่านแม่เป็นคนแรกนะขอรับ”

หยางเจี่ยนเริ่มใช้ทั้งความเป็นชายหนุ่ม ปนกับความเป็นเด็กของร่างนี้กับมารดา ทำให้เหลียนฮวา ที่ยังอยู่ในอ้อมกอดของมารดาเบะปากใส่พี่ชาย ทำให้หยางไท้หัวเราะคิกคัก ด้วยขำขันกับหนาตาทะเล้นของพี่สาว

“เช่นนั้นก็ตามใจ แม่หวังว่ามื้อค่ำนี้เราจะได้กินข้าว”

จางฮุ้ยเหมยยังมิวายประชดลูก ๆ ก่อนคลายอ้อมแขนออกจากบุตรสาว แล้วเดินยิ้มกว้างหายเข้าไปในกระท่อม พร้อมป้าโจว ที่คุยเจื้อยแจ้วด้วยความสุขใจ ทางด้านลุงสือยังคงรอช่วยเหลือนายน้อยทั้งสามอยู่ด้านนอก

หยางเจี่ยนคร้านจะเถียงกับตาแก่หัวดื้อ จึงพากันเดินไปที่ครัว เพื่อจัดเตรียมทำมื้อค่ำ โดยมีหยางไท้จับมือพี่ชายไม่ยอมปล่อยเดินตามต้อย ๆ เหลียนฮวาได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก 

เพราะในชีวิตเก่านั้น นางทำกับข้าวเป็นที่ไหน กองทัพสอนให้สู้รบ ไม่ได้สอนทำอาหารสักหน่อย ซึ่งอันที่จริงก็มีสอน แต่นางเลือกจะไม่ทำ เพราะสงสารทุกคนที่ต้องชิม

เสียงหัวเราะของสามพี่น้องดังออกมาให้ได้ยิน ทำให้คนที่เพิ่งมาถึงสะเทือนใจจนไม่อาจทนรับได้ ฟงพร้อมด้วยเงาทั้งแปดซ่อนตัวเงียบชายป่าห่างกระท่อมไปไม่มากนัก พวกเขาเดินทางไม่ยอมหยุดพัก จากเสิ่นโจวมาที่เมืองชีเป่ย เพื่อพบกับคุณชายน้อยหรงหยางเจี่ยน ตามคำสั่งของนายท่านและคุณชายใหญ่

“ท่านฟง เราจะเข้าไปพบคุณชายเลยหรือไม่ขอรับ”

“ยังก่อน! วันนี้เราเฝ้ายามอยู่รอบ ๆ ที่นี่ พรุ่งนี้ค่อยส่งข่าวให้แก่คุณชาย”

“ขอรับ”

 

สามเดือนก่อนหน้า ณ เมืองเสิ่นโจว จวนคหบดีจางหลี่ชาง

ภายในห้องหนังสือ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ ของเจ้าของจวนและบุตรชายคนโต ที่เพิ่งเดินทางมาถึงบ้านในตอนเช้า ผ่านไปเพียงสองชั่วยาม คนของเขาได้นำจดหมายจากชีเป่ยมามอบให้ เขากับบุตรชายคิดว่าจะมีข่าวน่ายินดีจากลูกหลาน

ทว่ามันกลับเป็นข่าวที่เลวร้าย จนเขาทั้งคู่ไม่อาจรับได้ แต่จะเอะอะโวยวายก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน สองพ่อลูกจึงได้แต่นั่งสงบสติอารมณ์ พร้อมวนอ่านเนื้อความในจดหมายซ้ำไปซ้ำมา ด้วยความร้าวรานในหัวใจ

"ข้าจะไปฆ่ามันท่านพ่อ แล้วพาเหมยเอ๋อร์กับหลาน ๆ กลับบ้านเองขอรับ"

จางหย่งสือคำรามออกมาด้วยหัวใจที่สุมด้วยเพลิงแค้น เขายินดีที่จะพาครอบครัวออกจากอู๋เป่ยในทันที หากสกุลหรงตั้งใจที่จะเป็นปรปักษ์อย่างออกนอกหน้ากับสกุลจาง และแน่นอนว่าเขาจะทำให้คนพวกนั้น ได้รู้ถึงความเจ็บปวดที่แท้จริง

"ใจเย็นหน่อยหย่งสือ ขนาดเจี่ยนเอ๋อร์ยังใจเย็นที่จะค่อย ๆ ลงมือ เจ้าผู้เป็นลุง ทั้งยังมีตำแหน่งสำคัญในแคว้นเหลียง อย่าได้ทำอะไรไม่ยั้งคิด น้องสาวเจ้าคงไม่ต้องการให้นางเป็นต้นเหตุของสงคราม เจ้าน่าจะรู้นิสัยของท่านลุงกับแม่ของเจ้าดีกว่าผู้ใด พ่อเองก็อยากรู้ว่าหลานชายคนโตของเรา จะจัดการเรื่องนี้เช่นไร ไม่ไหวค่อยยื่นมือเข้าแทรก"   

ด้วยแผนการที่หลานชายวัยเพียงสิบสี่ แจกแจงมาในจดหมาย ทำให้จ้าวหลี่ชาง อดทึ่งกับความคิดอันแยบยลของหยางเจี่ยนไม่ได้ ไหน ๆ เรื่องมันก็เกิดขึ้นมาแล้ว หากจะลงมือสังหารคนเช่นหรงจิ่ง มันง่ายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ เขาไม่สนใจชื่อเสียงที่กินไม่ได้ แต่สนใจในความคิดของหลานชายมากกว่า

"เช่นนั้นข้าจะไปชีเป่ยด้วยตนเอง หลานข้า ข้าจะเป็นผู้สอนเขาด้วยตนเอง"

"ให้ฟงกับเงาทั้งแปดไปก็เพียงพอแล้ว เจ้าอยู่รับหน้าแม่เจ้าอยู่ทางนี้ช่วยพ่อ ข้ายังไม่อยากให้ความมุทะลุของเจ้า ไปกดดันเด็ก ๆ ลองให้พวกเขาตัดสินใจทุกอย่างด้วยตนเองดูสักหน่อย อย่างไรฟงก็เสมือนน้าชายแท้ ๆ ของพวกเขาอีกคน ย่อมต้องดูแลเรื่องนี้ได้ไม่แพ้เจ้า"

จางหลี่ชางรู้จักนิสัยของบุตรชายดี เขายังไม่อยากให้เรื่องนี้บานปลาย และที่สำคัญเขาไม่อยากฟังคำแก้ตัวของคนสกุลหรง เขาจะลองดูสิว่าหลานชายจะทำอย่างไร ไม่ให้งูพิษตื่นจนเผ่นหนีไปเสียก่อน

เมื่อเขายังลงมือเองไม่ได้ ก็แค่เป็นกำลังหนุนให้กับสองแฝด ได้ใช้ความสามารถให้เต็มกำลังสักหน่อย ในภายหน้าไร้เขาและภรรยา หยางเจี่ยนจะได้ดูแลครอบครัวได้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   ตอนที่110 ไร้กังวล

    “ตัวข้าเพิ่งตรวจบัญชีเสร็จเจ้าค่ะ เลยออกมา นั่งยืดเส้นยืดสาย ดื่มชารับลมเจ้าค่ะ” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานปนเอาใจ ซึ่งนี่มิใช่ตัวตนของนางในอีกโลก ที่เคยเป็นเลย แต่ในเมื่อยามนี้นาง อยู่ในร่างของหญิงสาววัยละอ่อน และมีคู่หมั้นรูปงาม หากนางจะออดอ้อนบ้าง ยอม ไม่ใช่เรื่องเสียหาย “หากเจ็บป่วยมาเล่า ดึกมากแล้วเข้าไปนอนเถอะ คืนนี้พี่จะเฝ้ายามให้เจ้าเอง” แม่ทัพหนุ่มบอกหญิงสาว ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน แววตาของเขา เต็มไปด้วยความรักลึกซึ้ง ราวกับว่าเวลานี้ ในลานกว้างมีเพียงเขาและนาง ไร้ผู้อื่นยืนร่วมอยู่ด้วย นั่นทำให้ เจินจู ชิงหลิง และฉินชี จำต้องขยับก้าวถอยห่างออกไป อยู่ในมุมของตนเองส่วนหรงเล่อถง เขายังคงยืนนิ่ง มองพี่ว่าที่พี่เขย กับพี่สาว พูดคุยกันเสียงอ่อนหวาน นี่กระมัง...คือบรรยากาศของคำว่าครอบครัว ซึ่งปกติแล้ว ที่จวนเขามักไม่เคย ได้พูดจาเล่นหัวกันภายในครอบครัว เขาจะได้เห็นเพียงความบึ้งตึง และคำพูดที่เต็มไปด้วยการบีบบังคับเขาแทบจะไม่เคยมีโอกาส ได้มองเห็นการหยอกล้อกันของคนในบ้าน เว้นเพียงแค่ช่วงเวลา ที่เขามาหาผู้เป็นย่าก็เท่านั้น ที่เขาสามารถทำตัวผ่อนคลาย จากท

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   ตอนที่109 ประหนึ่งน้ำตาล

    ด้านหน้าราม ร่างสูงของแม่ทัพหนุ่ม ได้ก้าวมาหยุดตรงลานหิน หน้าประตูอาราม ซึ่งเวลานี้เขาได้เห็นชายหนุ่ม ผู้เป็นน้องชายต่างมารดาของคู่หมั้น ที่กำลังก้าวออกมาจากด้านในตัวอาราม “คุณชายรองหรง” จ้าวหมิงเยี่ย เรียกน้องชายต่างมารดาของหญิงสาว ด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจ เขาไม่อาจบอกได้ว่า ชายหนุ่มตรงหน้า เป็นคนดีหรือเลวร้ายอย่างไร เพราะเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมากับตัวเขาและคู่หมั้น รวมถึงพี่น้องของนาง ล้วนแล้วแต่มาจากคนสกุลหรงทั้งสิ้น “อ้าว! ท่านแม่ทัพจ้าว มาได้อย่างไรขอรับ นี่ก็ค่ำมืดแล้ว ท่านแม่ทัพกับคุณชายน้อยจ้าว คงไม่ได้มาไหว้พระกระมังขอรับ” เมื่อหันไปเห็นว่าเป็นผู้ใด หรงเล่อถงจึงได้เอ่ยถามกลับไป แม้จะพอเดาได้ ว่าแม่ทัพหนุ่มมาที่นี่ เพราะพี่สาวต่างมารดาของเขา ยังมิได้กลับมืองหลวงเป็นแน่ “ข้ามารับฮวาเอ๋อร์ กลับเมืองหลวง” แม่ทัพหนุ่มตอบอย่างไม่อ้อมค้อม “ข้านึกเอาไว้แล้วขอรับ ว่าท่านแม่ทัพจะต้องมาด้วยเรื่องของพี่หญิง แต่เวลานี้ก็มืดค่ำแล้ว คงเดินทางไม่สะดวกกระมังขอรับ อีกทั้งประตูเมืองก็คงปิดแล้ว อย่างไรคืนนี้ ท่านแม่

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   ตอนที่108 ดื่มชา

    เรือนพักฆราวาส ณ อารามซีอัน ความมืดมิดได้ครอบคลุมไปทั่วอาราม เสียงแมลงกลางคืน สอดแทรกสลับเสียงลมหวีดหวิว ที่แว่วให้คนที่อยู่ภายในอารามได้ยิน และรับรู้ ถึงหมู่มวลแมลง ที่กำลังสำเริงสำราญกับยามค่ำคืน ร่างระหง ได้ก้าวออกมายังนอกประตูห้องพัก หญิงสาวยกแขนขึ้นสูงยืดกาย บิดตัวไปมา เพื่อผ่อนคลายความเมื่อยขบ นางช่างมีความเป็นธรรมชาติ มีเสแสร้งเยื่อนสตรีสูงศักดิ์โดยทั่วไป ที่มักจะต้องรักษากิริยา ทุกอย่างก้าว “คุณหนู ดื่มชาสักหน่อยหรือไม่ขอรับ ข้าน้อยจัดเตรียมไว้ตรงม้าหิน ที่ลานหน้าเรือนแล้วขอรับ” ฉินชี ก้าวเข้ามาเอ่ยก็ผู้เป็นนาย ก่อนจะผายมือไปยังม้าหิน ที่ตั้งอยู่กับกลางลานเรือนพัก ชุดน้ำชาได้ถูกจัดเตรียมเอาไว้ โดยมีขนมของโปรดหญิงสาว วางเอาไว้พร้อม “ท่านพี่ฉินซี ช่างรู้ใจข้ายิ่งนัก วันนี้แม้มาเยี่ยมท่านย่า แต่ สมุดบัญชีก็ยังต้องตามติดข้ามา หากได้ดื่มชาร้อน ๆ ท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืน บนภูเขาเยี่ยงนี้ คงให้ความรู้สึกที่ดีไม่น้อย เจ้าค่ะ” หญิงสาวเอ่ยขึ้น พร้อมกับสาวเท้า เดินตรงไปอย่างม้าหิน ร่างระหงนั่งลง ก่อนจะยื่นมือไปคว้ากาน้ำชาขึ้นมาริน ลงยังถ้วยชา

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   ตอนที่107 กุนซือสกุลจ้าว

    ก่อนหน้านั้น ยามบ่ายคล้อยวันเดียวกัน หน้าประตูเมืองหลวง ร่างสูงสง่าของแม่ทัพหนุ่มจ้าวหมิงเยี่ย ได้ยืนนิ่งมองตรงไปยังเส้นทางที่ทอดยาว ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกขึ้นน้อย ๆ เพราะเขาเห็นแล้วว่ามีขบวนรถม้า กำลังเคลื่อนตรงมาที่ประตูเมือง เจ้าน้องชายตัวดี กับท่านย่าผู้รักหลานแบบลำเอียง ได้มาถึงเมืองหลวงก่อนกำหนด และเขาเพิ่งรู้จากท่านพ่อ เมื่อครึ่งชั่วยามนี้เอง จึงได้รับคำสั่ง ให้ออกมารอรับทั้งคู่กลับเข้าเมืองหลวง เขาไม่เคยรู้สึกน้อยใจเลย ที่ท่านย่าจะใส่ใจและตามใจหลานรักอย่างจ้าวเล่อลี่ เพราะเขาเองก็ยังตามใจเจ้าตัวดีเช่นกัน หากจะหากุนชือที่เก่งกาจ ย่อมไม่มีใครเทียบเคียงน้องชายของเขา ในคนรุ่นราวคราวเดียวกัน “พวกเขามากันแล้วขอรับ” เจ่าตี่คนสนิทของแม่ทัพหนุ่ม เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น เวลาอยู่ในเมืองหลวง เขามิได้สนใจในตำแหน่งรองแม่ทัพ ของตนเองสักเท่าไหร่ เพราะชีวิตของเขาสิ่งสำคัญคือเงิน และการกลั่นแกล้งน้องชายของผู้เป็นนาย “เจ้าดีใจที่เขามา หรือดีใจที่ตุ๊กตาปากร้ายของเจ้ากลับมาแล้วกันแน่” แม่ทัพหนุ่มรู้ดีว่าน้องชายกับคนสนิท จะตีฝีปากกั

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   ตอนที่106 สิ่งที่เสียไป

    เวลาผ่านไปรวดเร็วยิ่งนัก เพียงครู่เดียวเวลาก็ล่วงเลยไปจนเที่ยงวัน หรงเล่อถง ที่ยืนมองพี่สาวคุยกับผู้เป็นย่ามาสักพัก จึงได้ปรากฏตัวขึ้น “เล่อถง คารวะพี่หญิงใหญ่ขอรับ” ชายหนุ่มประสานมือ โค้งกายให้แก่พี่สาวต่างมารดา ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดผู้เป็นย่าอย่างเอาใจ คงมีเพียงท่านย่าเท่านั้น ที่กอดเขาด้วยความรักอย่างแท้จริง “โตแล้วยังทำตัวเป้นเด็กอยู่อีก มิอายพี่สาวเจ้าบ้างหรืออย่าไรกัน หืม...” “พี่หญิงมีท่านแม่ใหญ่ให้กอด ส่วนข้า...ข้าไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ท่านแม่สักเท่าใด” ชายหนุ่มเว้นคำเอาไว้ หากเขาจะบอกว่ามารดา ไม่เคยแสดงความรักต่อเขา หากไม่ใช่ยามที่ต้องการผลประโยชน์ เขาแทบมิเคยได้ใกล้ชิดผู้เป็นแม่เลยก็ว่าได้ “น้องสามไม่ต้องมากพิธี เราล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น วันนี้พี่จะนอนเป็นเพื่อนท่านย่าที่นี่เอง” จางเหลียนฮวาเอ่ยกับน้องชาย แน่นอนว่านางก็อยากรู้นัก ว่าคนที่ติดตามนางมา ต้องการสิ่งใดจากนางกันแน่ เหตุใดจึงเฝ้าจับตาแม้ว่านางอยู่ในวัดวาเช่นนี้ “หากท่านพี่หญิงไม่รังเกียจ ค่ำคืนนี้ข้าจะพักที่นี่เช่นกัน พอดีท่านเจ้าอาวาสให้ข้าช่วยคั

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   ตอนที่105 สี่พี่น้องหรือ...

    ณ ลานกว้างหลังอาราม ที่นี่เป็นที่พักของฆรวาส ที่อุปถัมภ์วัด ร่างของหญิงสูงศักดิ์ผู้หนึ่ง กำลังนั่งตัดแต่งกิ่งต้นไม้ในกระถาง โดยมีสาวใช้คู่ใจคอยกวาดใบไม้อยู่ในลานกว้าง เสียงฝีเท้าที่ดังอยู่นอกเขตเรือน ทำให้ทั้งคู่หยุดมือลง ก่อนจะพากันหันไป ยังที่มาของเสียง อย่างพร้อมเพรียงราวนัดหมาย หยิงชราทั้งสอง หรี่ตามองไปที่ผู้มาเยือน ก่อนที่หรงฮูหยินจะลุกขึ้นยืน แล้วค่อย ๆ ก้าวตรงไปยังหญิงสาว ซึ่งมีใบหน้าละม้ายบุตรชายของนาง “เป็นเจ้าฮวาเอ๋อร์” หญิงชราน้ำตาคลอหน่วย นับสิบปีเชียวนะ ที่นางมิได้พบหน้าหลานสาวแท้ ๆ ต่อให้ฮวาเอ๋อ์จะโตเพียงใด นางก็จดจำหลานสาวของตนเองได้ “ท่านย่า หลานอกตัญญูนัก ที่มิได้มาเยี่ยมเยือนเสียนาน” จางเหลียนฮวา คุกเข่าลงต่อหน้าผู้เป็นย่า ก่อนจะหมอบกราบลงกับพื้น หญิงชรารีบถลาเข้าประคองหลานรักเอาไว้ ก่อนจะพยุงนางลุกขึ้น “แค่ตอนนี้เจ้ามาหาย่า เท่านี้ก็ดีมากแล้ว ไหนมาให้ย่าดูหน่อย เจ้าโตขึ้นมากทีเดียว งดงามเยี่ยงมารดาเจ้าไม่มีผิด” หญิงชราประคองใบหน้างาม ของหลานสาวอย่างถนอม ดวงตาที่ซื้อไปด้วยน้ำใส ๆ ทำให้จางเหลียนฮ

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   บทที่91 มอบบทเรียน

    ยิ่งไม่เคยรู้ถึงฝีมือของคู่ต่อสู้ เขายิ่งต้องรีบเผด็จศึก ให้ได้โดยไว จึงมิคิดที่จะลีลาให้ตนเอง กลายเป็นฝ่ายเสียท่า สิ้นคำของชายหนุ่ม เงาร่างในชุดสีดำสองคน ก้าวออกจากหลังฉากกั้น ซึ่งเป็นส่วนด้านหลังห้องที่มีหน้าต่าง “อือๆ” เจ้าของจวนทำได้แค่...ส่งเสียงทัดทานในลำคอ ทว่ากลับไม่สามารถ

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   บทที่87 ข้ามิอาจทำตามใจ

    น้ำเสียงของชายหนุ่ม ไม่มีคำว่าเสแสร้ง เขาไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมจึงกล้าที่จะพูดความรู้สึกแท้จริงออกมา ทั้งที่เขาไม่เคยให้ใครได้เห็นมันเลยสักครั้ง อาจเพราะนาง เหมือนพี่สาวของเขาก็เป็นได้ “แล้วทำไม จึงไม่ไปหาพวกเขาเล่าเจ้าคะ” “หากข้าทำทุกอย่างได้ตามใจ ก็คงดีไม่น้อย ลูกภรรยารองที่ต้อ

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   บทที่83 สตรีสองสกุลใหญ่

    “เขาจะแก้แค้นข้า ในครั้งหน้าแน่นอน แต่ช่างปะไร วันนี้ข้ากำชัย ฮ่าๆ”จื่อเว่ยทำได้เพียงส่ายหน้า นางมองออกว่าท่านหมอกับคนรัก มิได้ชิงชังกันแม้แต่น้อย ทว่ามันคือการหยอกเย้า ด้วยความรักใคร่ และต้องสนิทกันมากทีเดียว“ท่านลุงเฟย คืนนี้ลำบากท่านลุงแล้วเจ้าค่ะ”“คุณหนูมิต้องเกรงใจ มันเป็นหน้าที่ และความเต็

  • แฝดสะท้านภพ(ดวงใจจอมทัพ)   บทที่74 พบแล้ว

    ริมน้ำตกจิ้งที่รู้สึกตัวตื่น ด้วยเสียงเพ้อของผู้เป็นนาย ชายหนุ่มรีบถลึงตัวลุกขึ้นด้วยความตกใจ ไฟเกือบจะมอดดับ จิ้งก่นด่าตนเองที่เผลอหลับไป ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปดูคุณชายน้อย ที่ครางออกมาคล้ายคนละเมอมือหยาบวาบทาบหน้าผากของผู้เป็นนาย ก่อนจะรีบวิ่งไปหาไม้มาเติมเชื้อไฟ และทำการบดสมุนไพรที่ยังมีอยู่ หยดล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status