พระชายาข้า นางเป็นนักฆ่า

ภารกิจสุดท้าย เฟิงอวี่ จ้องมองแผ่นกระดาษในมือ ก่อนจะขยำทิ้งอย่างไม่ไยดี มันเป็นภารกิจสุดท้ายที่ไหน มันเป็นคำสั่งส่งเธอไปตายเสียมากกว่า

เธอถูกลักพาตัวมาตั้งแต่เด็ก ถูกนายหน้าค้ามนุษย์นำมาขายให้องค์กรใต้ดิน ที่ต้องการเด็กมาฝึกให้เป็นนักฆ่า เธอจำไม่ได้แล้วว่าเคยร้องไห้ครั้งสุดท้ายไปเมื่อไหร่

คงเป็นตอนที่ถูกพาตัวมา แล้วถูกโยนลงไปในคูน้ำที่มีแต่สัตว์พิษอยู่ด้านใน เฟิงอวี่ถูกปล่อยให้เอาตัวรอด โดยไม่มีแม้แต่อาหารอยู่ถึงห้าวัน

วันที่ประตูห้องถูกเปิดออก เจ้าหน้าที่ถึงกับผงะถอยหลัง ในตอนแรกพวกเขาคิดว่าคงได้มาเก็บร่างของเด็กน้อยไปทิ้งเช่นเคย แต่ครั้งนี้ไม่เป็นแบบนั้น เมื่อเฟิงอวี่ชูงูที่เธอเพิ่งจะกัดกินเนื้อของมันสดๆ ขึ้นให้พวกเขาดู

รอบตัวของเธอมีแต่สัตว์ที่ถูกฟันซี่เล็กๆ ของเธอกัดกระชากจนตายเกลื่อน น้ำรอบตัวถูกย้อมไปด้วยสีแดงของเลือด แม้ร่างกายของเด็กน้อยจะมีร่องรอยโดนกัดอยู่หลายแห่ง แต่ดวงตาคู่โตจ้องมองทุกสิ่งอย่างไม่สะทกสะท้าน

สติของเฟิงอวี่มืดดับลงทันที เธอถูกส่งตัวไปรักษาที่ห้องพยาบาลขององค์กร แม้แต่หมอในห้องทดลองยังอดที่จะแปลกใจไม่ได้ พิษที่เธอได้รับเลือดของเธอต่อต้านพิษของสัตว์ร้ายได้ทุกชนิด

นับเป็นการค้นพบที่แสนมหัศจรรย์ นับจากนั้นเดือนสองครั้ง เฟิงอวี่จะต้องถ่ายเลือดของเธอเพื่อให้ห้องทดลองได้นำไปวิจัย

เลือดของเฟิงอวี่เมื่อฉีดเข้าไปตัวของสัตว์ไม่ว่าชนิดใด ไม่นานพวกมันจะตายทันที แม้กับคนที่ถูกนำมาใช้ทดลอง ก็ไม่อาจทนรับเลือดของเธอได้ ตัวของเฟิงอวี่จึงมีมูลค่ามหาศาลที่ไม่อาจประเมินค่าได้

ร่างกายที่แสนวิเศษของเธอยังมีอีกอย่างที่ทำให้องค์กรต้องประหลาดใจ เมื่อเกิดบาดแผล ไม่นานมันจะหายได้เองโดยไม่ต้องรักษา แต่ต้องไม่ใช่จุดตาย

นับจากนั้นเธอจึงถูกฝึกให้เป็นนักฆ่าโดยสมบูรณ์แบบ เฟิงอวี่ถือมีดไปสังหารคนตั้งแต่อายุได้เพียงสิบขวบ เธอไม่มีความสงสารหรือเห็นใจ หากเธอไม่เป็นคนฆ่า คนที่จะต้องตายก็ต้องเป็นตัวเธอเอง

ความเป็นอยู่ของเฟิงอวี่ที่องค์กรใต้ดิน ทำให้หลายคนในหน่วยงานต้องอิจฉาเธอ เธอถูกจัดให้อยู่ระดับสูงสุด ที่พักเพียบพร้อมไปด้วยทุกสิ่งเท่าที่ทางองค์กรจะจัดหาได้ เธอจะได้รับทุกอย่างเป็นคนแรกๆ โดยที่ไม่ต้องร้องขอ หรือสร้างผลงาน

ครั้งนี้ก็เช่นกัน เมื่อองค์กรใต้ดินได้กำไลจากโลกอนาคตมา ถึงแม้จะบอกว่าเป็นเพียงตัวทดลอง แต่ประสิทธิภาพของมันก็ทำให้ทั่วโลกต้องการจะครอบครอง

มันสามารถเก็บของไว้ภายในได้ โดยไม่จำกัดจำนวนและพื้นที่ในการจัดเก็บ เฟิงอวี่สวมมันไว้อย่างไร้ความคิดที่จะใช้งาน

สิ่งของที่เธอได้มาล้วนแต่โยนเก็บไปให้พ้นสายตา สุดท้ายจึงเข้าไปอยู่ภายในกำไลของเธอเอง เงิน ทอง ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ ในเมื่อเธอมีมากมายจนไม่รู้ว่าจะใช้เช่นใดให้หมด

แต่ครอบครัว คือสิ่งที่เธอถวิลหามาตลอด แม้จะไม่แสดงออกก็ตาม ความทรงจำที่เหลืออยู่คือรอยยิ้มของผู้เป็นพ่อและแม่ ที่อยู่หรือใบหน้าล้วนแต่เลือนรางจนจำแทบไม่ได้แล้ว

เฟิงอวี่สืบหาตัวตนและเรื่องราวของเธอมาโดยตลอด เมื่อสองวันก่อนหน้าที่จะได้รับภารกิจสุดท้าย ในที่สุดเธอก็ได้รู้ว่าพ่อแม่ของเธออยู่ที่ใด

เธอบอกเรื่องที่จะกลับไปหาครอบครัว โดยยอมที่จะกลับมาที่องค์กรเพื่อให้เลือดเช่นเดิม ทุกครั้งที่องค์กรเรียกตัว และดูเหมือนว่ามันจะจบอย่างง่ายๆ เมื่อทางองค์กรรับปาก

ตัวเฟิงอวี่ ไม่คิดเช่นนั้น เธอระวังตัวอยู่ตลอดเวลา และรอคอยภารกิจสุดท้ายที่ทางองค์กรขอให้ทำ คำสั่งสุดท้าย คือให้เธอไปเอาชีวิต ผู้เป็นนายใหญ่ขององค์กรฝั่งตรงข้าม

มันง่ายเสียที่ไหน หากเอาชีวิตได้ง่าย องค์กรฝ่ายตรงข้ามคงไม่ก้าวหน้ากว่าองค์กรที่เธออยู่ เฟิงอวี่ เก็บข้าวของทั้งหมดภายในห้องเข้าไปไว้ในกำไล

หากเธอทำสำเร็จก็สามารถหายตัวไปได้ทันที ก่อนจะไปปฏิบัติภารกิจ เธอยังซื้อข้าวของไปฝากครอบครัวจำนวนมาก แต่ไม่คิดว่าข้าวของที่ซื้อเอาไว้มันจะไม่ถึงมือของครอบครัวเธอ

“เธอคิดว่าองค์กรจะยอมให้เธอสืบพบครอบครัวของเธอได้ง่ายเหรอ น่าขำสิ้นดี ครอบครัวที่เธอหวังว่าจะกลับไปใช้ชีวิตด้วย มันถูกองค์กรของเธอสร้างคนมา” นายใหญ่ขององค์กรฝ่ายตรงข้ามมองร่างที่ชุ่มไปด้วยเลือดของเฟิงอวี่อย่างเย้ยหยัน

เขายืนห่างออกไปอย่างระวังตัว รอบข้างล้วนแต่เป็นลูกน้องที่ต่อสู้กับเฟิงอวี่ นอนตายอยู่ที่พื้น ใบหน้าของทุกคนทรมานตายตาไม่หลับ ราวกับถูกพิษร้ายกัดกินร่างกาย เขามองเธอด้วยความเสียดาย หากได้มาเป็นคนขององค์กรตนจะดีแค่ไหน

“...” เฟิงอวี่จ้องมองเขาด้วยสายตาที่เรียบเฉย

“ตอนนี้เลือดของเธอมากพอให้ทำการทดลองโดยไม่ต้องเก็บเธอเอาไว้ เฟิงอวี่...ชื่อนี้ช่างน่าเสียดาย หากเธอยอมเป็นคนขององค์กรฉัน ฉันจะมอบทุกสิ่งที่เธออยากได้ ครอบครัวของเธอฉันจะตามหาอย่างสุดความสามารถ”

“หึหึ ครอบครัวฉัน ไม่เหลือแล้ว แกตามไปพบในนรกก็แล้วกัน” เฟิงอวี่พุ่งตัวเข้าหาอย่างรวดเร็ว

แม้จะมีปลายกระบอกปืนหันมาทางเธอมากเพียงใด แต่ฝีเท้าของเธอก็ดูจะไม่ช้าลงเลย เฮือกสุดท้ายของการมีชีวิตอยู่อย่างไรก็อยากจะลากคนชั่วพวกนี้ไปลงนรกให้ได้มากที่สุด

อีกหนึ่งความลับของเฟิงอวี่ที่ทางองค์กรไม่มีวันรู้ เมื่อเธอตายลง เลือดของเธอจะไร้ค่า แม้จะถูกรักษาเอาไว้อย่างดี

เฟิงอวี่ล้มลงสิ้นใจ ก่อนจะถึงตัวนายใหญ่ที่เธอต้องมาเอาชีวิต เลือดของเธอไหลนองไปทั่ว ก่อนจะลุกไหม้ไปทั่วบริเวณ องค์กรฝ่ายตรงข้ามที่ยังรอดชีวิตพากันหนีตายอย่างอลหม่าน ไม่ต่างจากห้องทดลองในองค์กรใต้ดิน ไฟกำลังลุกไหม้ราวกับไปมีวันดับ งานทดลองทั้งหมดกลายเป็นเถ้าถ่าน เจ้าหน้าที่หลายนายต้องทิ้งชีวิตไว้ภายในห้องทดลอง

“มันเป็นไปได้ยังไง” หากเขารู้ล่วงหน้า จะไม่มีวันส่งเฟิงอวี่ออกไปทำภารกิจสุดท้ายเด็ดขาด