พระชายาข้า นางเป็นนักฆ่า

พระชายาข้า นางเป็นนักฆ่า

last updateLast Updated : 2025-12-10
By:  l3oonm@Completed
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
7 ratings. 7 reviews
37Chapters
5.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

นางถูกลักพาตัวมาขายให้องค์กรใต้ดิน เพื่อถูกฝึกให้เป็นนักฆ่าตั้งแต่เล็ก ภารกิจสุดท้ายที่องค์กรมอบให้คือส่งนางไปตาย แต่ไม่คิดว่าวิญญาณของนางจะเข้ามาอยู่ในร่างของ เซี่ยเฟิงอวี่ พระชายาขององค์ชายรอง

View More

Chapter 1

บทนำ

After six years of marriage, Beverly Sinclair discovers that her husband's love and devotion were nothing but lies. She couldn't understand how Evan Gray could be such a good actor. He claimed he loved her more than life itself, but could this really be considered love?

And so, she decided to leave him. She made a call and said, "Chief Bronson, please take me back to the team as soon as possible."

"Bev, Evan will probably lose his mind if you suddenly go missing," James Bronson said, sounding a little surprised. He knew Beverly and Evan had been married for six years. They even had a son together.

Their life was picture-perfect, and Evan loved Beverly more than anyone could imagine.

"He doesn't matter anymore." Beverly tightened her grip on her phone.

"Alright, then. It was a huge loss to the organization when you decided to leave. Give us a month at most to make the arrangements. When the time comes, 'Beverly Sinclair' will disappear from the face of the earth, and 'Cipher' will return to the team," James said.

"Thanks, Chief Bronson."

Beverly put her phone away and looked at a laptop screen, which showed surveillance footage of a man and a woman making love in every corner of the villa.

The sight pierced Beverly's eyes. She and Evan had met and fallen in love ten years ago, going from being students to getting married. She'd never once imagined he would betray her. He'd cheated on her with their son's nanny, Cindy Beech.

In the footage, the colorful wrappers of countless condoms lay scattered across the study floor. A few of them even fell on their marriage certificate, which was stored in the safe.

Beverly's body had suffered permanent damage after giving birth to her and Evan's son, Harold Gray. She'd wanted to try for another, but it had been a challenge to even conceive.

She and Evan had never used another condom since then, but he tore open one after another in the surveillance footage, seemingly insatiable.

How could he do this to her?

Just then, Beverly received a message notification on the laptop. It came from Evan's WhatsApp account, which was logged in on the computer.

"Harry said he'll address Beverly as 'Mom' and me as 'Mommy.' What about you, babe?"

The reply was immediate. "You're my babe too."

Beverly looked at the reply and slumped in her seat, clutching her aching chest. She clenched her fists so tightly that her nails dug into her palms, drawing blood. The pain couldn't compare to the agony her heart was in, though.

She forced herself to calm down as she looked through the countless messages Evan and Cindy had sent each other. It turned out Evan had been cheating on her since she'd had Harold! The affair had gone on for five years, yet there had never been a crack in his facade.

The fallen wedding photos, capturing their supposed deep love, were even more jarring than the pile of condoms.

Beverly suddenly thought of Harold. It was parent-child day at the kindergarten, and he was there with Cindy. The thought of Harold addressing Cindy as "Mommy" made Beverly's heart twist painfully.

He was her son!

She grabbed her car keys and headed downstairs. Suddenly, she heard the maids whispering among themselves.

"Oh, my goodness. What is this? What's it doing among Mrs. Gray's clothes?" one asked.

"Look at all the holes in this. Can you even still call it a garment?"

"Shh. It belongs to that person," a maid whispered.

"Throw it into her room."

"God, she's such a slut. Isn't she afraid of retribution for seducing a married man?"

Beverly watched as a maid opened the door to Cindy's bedroom on the first floor and threw a skimpy negligee inside. Then, she and the rest of the maids continued gossiping about Cindy.

"M-Mrs. Gray?" The maids were stunned when they spotted Beverly. They quickly hurried off, pretending that they were busy.

It turned out Beverly was the only one in this whole place who'd been kept in the dark.

Beverly was distraught as she hurried to the kindergarten. There, she saw Cindy and Harold having fun together.

When Harold noticed Beverly standing there with her hands empty, he asked in displeasure, "Mom, where are the mango tarts?"

"I forgot, Harry," she said.

"Go and buy them now, then." Harold got mad. "Cindy's been talking about them for days!"

"It's fine, Harry. I can get them myself if I want to have them," Cindy said considerately.

Beverly suddenly wanted to laugh at herself for being such a fool. In the past, she'd even occasionally rewarded Cindy upon seeing how well she took care of Harold.

Harold looked at Cindy with a fawning expression. "Cindy, didn't you say the food there is delicious and that it's a trendy spot where you have to wait in line for three hours to get the tarts? How can you leave for that long when you have to be with me? I'll make Mom buy it for us."

"We can't make Beverly do that for us," she protested.

"Mom likes doing things for me. She'll be upset if I don't let her," Harold said, sounding proud to have Beverly wrapped around his finger.

His words hurt Beverly, and her gaze turned cold.

Just then, a kindergarten teacher approached them. "We're having a three-legged race next. Each child will pair with one parent for it."

Beverly really wanted to accompany Harold. She said, "Harry, I'll do it with you."

"No, thanks." Harold took the rope from the teacher and focused on tying his and Cindy's legs together. He didn't even spare Beverly a glance as he added, "Cindy's a better fit for this."

"Harry, I'm your mother!" Beverly didn't give up so easily. She stepped forward to grab Harold's hand.

But he shook her off and shouted, "You're so annoying, Mom! Can't you just give up being my mom for a little while? Do it for my sake!"

Beverly felt like she'd been stabbed in the heart. "What did you say?"

She'd almost lost her life giving birth to Harold, and she'd loved and cared for him with all her heart. She'd been there for every day of his life, watching as he grew up.

Meanwhile, Cindy had only cared for him for three months, and yet, he was already so partial toward her.

"Beverly, you're willing to do anything for Harry, right? Anyway, who wouldn't want to have a gymnast as a mother? I'm younger, more energetic, and prettier than you," Cindy said.

"With Cindy on my team, I'm sure we'll win!" Harold exclaimed.

He and Cindy high-fived. Then, she held his hand while giving Beverly a taunting look, making the latter tremble in rage.

"Who do you think you are to be so rude to my wife?" Suddenly, Evan cut in coldly, his voice laced with fury. He approached Beverly and wrapped an arm around her waist. "You're just Harold's nanny. If I ever catch you talking back to my wife again, you'll be thrown out of the Gray residence! Now, apologize!"

Cindy immediately lowered her head, making her shoulders tremble slightly as if she were terrified. She said meekly, "I'm sorry, Beverly. I won't do it again."

Beverly felt only coldness in her heart as she watched them sing the same tune to deceive her. All she wanted now was Harold. She would take him with her when she left.

However, Harold suddenly screamed, "Daddy, why did you shout at Cindy? She's not wrong—Mom is old and stupid!"

He had no qualms about completely tearing Beverly down just to defend Cindy. Beverly couldn't understand how he'd turned out like this.

She asked shakily, "Do you like her that much? Do you want her as your mother?"

He glared at her and declared frostily, "I do!"

Those words were the straw that broke the camel's back.

Beverly watched as Harold held Cindy's hand tightly and pulled her to the race's starting line. They two snuggled and weaved their way through the course of the race, chatting and laughing.

Beverly's heart shattered at the sight.

Evan said soothingly, "Honey, Harry's still young. We have plenty of time to educate him properly. Don't let this get to you. I'll make time to talk to Mom about sending Cindy off, okay?"

His tender gaze and sweet words were the same as always, but they now seemed like poison being forced into Beverly's system.

Her heart was in agony. Since both Evan and Harold had picked Cindy over her, she no longer wanted them. There was nothing holding her back anymore.

Beverly pushed Evan away and left the kindergarten. She would disappear without a trace in a month, at most. From then on, she would have all the freedom in the world, and there would no longer be any space for them in her life.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviewsMore

Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
เนื้อเนื่องน่าต้องติดตาม ไม่น่าเบื่อชอบ
2025-12-24 18:38:15
0
0
จันทร์จิรา หลุ๋ยจิ๋ว 'อินทรทัต'
จันทร์จิรา หลุ๋ยจิ๋ว 'อินทรทัต'
สนุกมากค่ะ ชอบ เนื้อเรื่องน่าติดตาม
2025-12-21 09:59:11
0
0
พร พระอาทิตย์
พร พระอาทิตย์
สนุกคะ น่าติดตามทุกตอน
2025-12-21 09:20:18
0
0
Anděl K
Anděl K
สนุกมากๆ แต่งเพิ่มม่อึกเยอะๆนะ อ่านจนจะครบหมดแล่ว เท่าที่ชงแนะนำมา
2025-12-13 02:35:06
0
0
Yingluck Thalangdee
Yingluck Thalangdee
สนุกดีค่ะรออัพเดท
2025-11-26 17:52:52
0
0
37 Chapters
บทนำ
ภารกิจสุดท้าย เฟิงอวี่ จ้องมองแผ่นกระดาษในมือ ก่อนจะขยำทิ้งอย่างไม่ไยดี มันเป็นภารกิจสุดท้ายที่ไหน มันเป็นคำสั่งส่งเธอไปตายเสียมากกว่าเธอถูกลักพาตัวมาตั้งแต่เด็ก ถูกนายหน้าค้ามนุษย์นำมาขายให้องค์กรใต้ดิน ที่ต้องการเด็กมาฝึกให้เป็นนักฆ่า เธอจำไม่ได้แล้วว่าเคยร้องไห้ครั้งสุดท้ายไปเมื่อไหร่คงเป็นตอนที่ถูกพาตัวมา แล้วถูกโยนลงไปในคูน้ำที่มีแต่สัตว์พิษอยู่ด้านใน เฟิงอวี่ถูกปล่อยให้เอาตัวรอด โดยไม่มีแม้แต่อาหารอยู่ถึงห้าวันวันที่ประตูห้องถูกเปิดออก เจ้าหน้าที่ถึงกับผงะถอยหลัง ในตอนแรกพวกเขาคิดว่าคงได้มาเก็บร่างของเด็กน้อยไปทิ้งเช่นเคย แต่ครั้งนี้ไม่เป็นแบบนั้น เมื่อเฟิงอวี่ชูงูที่เธอเพิ่งจะกัดกินเนื้อของมันสดๆ ขึ้นให้พวกเขาดูรอบตัวของเธอมีแต่สัตว์ที่ถูกฟันซี่เล็กๆ ของเธอกัดกระชากจนตายเกลื่อน น้ำรอบตัวถูกย้อมไปด้วยสีแดงของเลือด แม้ร่างกายของเด็กน้อยจะมีร่องรอยโดนกัดอยู่หลายแห่ง แต่ดวงตาคู่โตจ้องมองทุกสิ่งอย่างไม่สะทกสะท้านสติของเฟิงอวี่มืดดับลงทันที เธอถูกส่งตัวไปรักษาที่ห้องพยาบาลขององค์กร แม้แต่หมอในห้องทดลองยังอดที่จะแปลกใจไม่ได้ พิษที่เธอได้รับเลือดของเธอต่อต้านพิษของสัตว์ร้ายได้ทุกช
last updateLast Updated : 2025-11-21
Read more
พระชายา ท่านยังไม่ตาย
เสียงฆ้องดนตรีบรรเลง ดังจนเฟิงอวี่ที่หลับต้องยกมือขึ้นปิดหู แต่เมื่อเธอขยับตัวก็พบว่าเจ็บปวดไปทั่วลำคอของเธอจนแทบจะขยับไม่ได้“ถูกยิงที่คอ ไม่ใช่ ไม่ใช่ที่คอ หากเป็นที่คอต้องไม่รอด แต่...” เฟิงอวี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นแต่เธอยังไม่ทันได้ลืมตาเต็มตา ความทรงจำประหลาดที่ไม่ใช่ของตนเองก็วิ่งวนเข้ามาในหัวจนเกือบจะกรีดร้องออกมา เธอต้องกัดปากเอาไว้แน่น จนเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก“โง่เขลา” เสียงแหบแห้งที่น่ากลัว ทำให้สาวใช้ที่อยู่ด้านข้างสะดุ้งตกใจ“พระชายา ท่านยังไม่ตายหรือเจ้าคะ” แววตาของสาวใช้ไม่มีความยินดี มีเพียงความตกใจและหวาดหวั่นให้ได้เห็นเฟิงอวี่เพียงปรายตามองไปทางนางวูบหนึ่ง ก่อนจะนอนหลับตานิ่งๆ เพื่อประมวลความทรงจำที่ได้มาทั้งหมดตอนที่วิญญาณของนางเข้ามาสวมร่างของ เซี่ยเฟิงอวี่ บุตรสาวท่านแม่ทัพใหญ่ที่ดูแลรักษาดินแดนทางตอนเหนือของแคว้นต้าซ่งเซี่ยเฟิงอวี่เดินทางไปอยู่กับบิดามารดาที่ชายแดนเหนือตั้งแต่เล็ก นางเพิ่งจะเดินทางกลับมาเมืองหลวงเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว ด้วยราชโองการพระราชทานสมรสระหว่างองค์ชายรองกับนางหญิงสาวแม้จะงามล่มเมือง แต่ก็ถูกเลี้ยงดูอยู่ที่ชายแดนเหนือ ถึงจะมีมารดาคอยกล่อมเกล
last updateLast Updated : 2025-11-21
Read more
โลกนี้มีความเป็นธรรมเสียที่ไหน
กรรไกรในมือของซ่งหนิงหวงที่กำลังจะตัดผมของตนและของโจวเจินหยุดชะงัก ก่อนจะขว้างลงพื้นอย่างมีโทสะ แม้เขาจะขังเซี่ยเฟิงอวี่เอาไว้ แต่ไม่ได้อยากให้นางต้องตาย หากนางตายไม่รู้ปัญหาที่ตามมาจะใหญ่โตเพียงใดโจวเจินจะวิ่งตามไป แต่ถูกสาวใช้ห้ามเอาไว้เสียก่อน “หากพระชายารองออกจากห้องหอจะไม่เป็นมงคลนะเจ้าคะ”“พวกโง่ ตามไปสืบว่าเกิดเรื่องใดขึ้น แล้วรีบพาองค์ชายรองกลับมาทำพิธีให้เสร็จ” นางจะยอมให้เขาไม่ทำพิธีต่อได้อย่างไรในเมื่อซ่งหนิงหวงยังไม่ได้เข้าพิธีผูกผมกับเซี่ยเฟิงอวี่ เรื่องนี้นางสืบมาจากสาวใช้แล้ว จึงได้ขอให้เขาทำพิธีผูกผมกับนาง เพื่อจะได้เท่าเทียมกับเซี่ยเฟิงอวี่อย่างที่เขาเคยบอกเอาไว้“จับตัวผู้วางยาได้หรือไม่”“สาวใช้ของพระชายารองพ่ะย่ะค่ะ นางเป็นผู้นำอาหารเข้ามาให้พระชายา มียาพิษอยู่ในอาหารที่นางนำเข้ามาข้าน้อยตรวจสอบแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“มะ ไม่ ไม่จริงเพคะ หม่อมฉันไม่ได้ทำ”“ลากนางออกไปขังเอาไว้ ให้คนสอบสวนนาง” ซ่งหนิงหวงไม่เชื่อว่าโจวเจินนางจะเป็นผู้วางยา ต้องหาตัวผู้อยู่เบื้องหลังของสาวใช้ออกมาให้ได้“ให้หมอมาตรวจพระชายาแล้วหรือยัง” เขามองใบหน้าที่ไร้สีเลือด และคอที่มีรอยเชือกของนาง ไม่ว่
last updateLast Updated : 2025-11-21
Read more
มีช่องหมาลอดอยู่เจ้าค่ะ
ตลอดสองวันนับตั้งแต่เกิดเรื่อง เฟิงอวี่พักรักษาตัวโดยที่ไม่มีผู้ใดเข้ามาก่อกวนนาง จนตอนนี้ร่างกายของนางฟื้นตัวดีแล้ว“มีทางลับหรือไม่” นางให้เสี่ยวเยว่ไปสืบหาทางลับที่จะออกจากตำหนัก“มีเจ้าค่ะ แต่อยู่ในห้องตำรา”“ไม่ได้ แล้วทางอื่นเล่า”“ทิศตะวันตกของตำหนัก เป็นพื้นที่รกร้าง อยู่ติดกับตำหนักของตระกูลจ้าว เอ่อ...มีช่องหมาลอดอยู่เจ้าค่ะ”“ใหญ่พอข้าออกไปได้หรือไม่” หากนางกระโดดออกจากกำแพง ต้องถูกองครักษ์จับได้แน่“ได้เจ้าค่ะ บ่าวลองดูแล้ว คุณหนูจะเดินทางเมื่อใดเจ้าคะ”“ตอนนี้” ตอนกลางวัน แม้จะมีผู้คนทำงานมากในตำหนัก แต่อย่างน้อยก็ลดการตรวจตราจากองครักษ์ไปได้“จะ จะไปอย่างไรเล่าคุณหนู” เสี่ยวเยว่ลืมร้อนใจกับความใจกล้าของคุณหนู ที่ไม่รู้ว่าเพิ่มขึ้นมามากกว่าเดิมตั้งแต่เมื่อใด“เอาชุดของเจ้ามาให้ข้า ข้าวของที่เก็บไว้เอาเข้ามาให้หมด ต่อจากนี้พบเห็นสิ่งใดหุบปากเอาไว้ให้สนิท หากเจ้าพูดเรื่องของข้าสิ่งใดออกไป...” สายตาที่แฝงไปด้วยไอสังหารทำให้เสี่ยวเยว่ตกใจจนเผลอถอยหลังไปหลายก้าว“บ่าวจะกล้าพูดได้อย่างไรเจ้าคะ” นางรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนจะไปเอาของที่เตรียมไว้มาไว้ในห้องของเฟิงอวี่ แล้วช่วยนางเปล
last updateLast Updated : 2025-11-21
Read more
เจ้าต้องยอมเล่นสนุกกับพวกข้า
เฟิงอวี่นางถูกเสี่ยวเยว่เตือนเรื่องประตูเมืองที่ปิดไปแล้ว จึงได้เปลี่ยนทิศทางไปที่ด้านหลังตลาดแทน ชายป่าด้านหลังตลาดคือที่ที่นางจะใช้หลบซ่อนตัว แต่ก่อนที่จะเดินเข้าไปด้านในของป่า มีกลุ่มอันธพาลเดินเข้ามาขวางหน้านางเสียก่อน“สาวงามทั้งสองเจ้าจะไปที่ใดหรือ” เฟิงอวี่ดันตัวเสี่ยวเยว่หลบไปอยู่ด้านหลังของนาง“พี่ชาย ท่านพาจะรู้ทางออกจากเมืองผ่านป่าไปได้หรือไม่”“ข้ารู้อยู่แล้ว แต่ว่า...เจ้าจะให้สิ่งใดตอบแทน”“ท่านต้องการสิ่งใดเล่า ข้าล้วนแต่มอบให้ได้”“คุณหนู” เสี่ยวเยว่ดึงชายเสื้อของนางเอ่ยเสียงสั่นไปด้วยความกลัวบุรุษกักขระตรงหน้าทั้งห้าคน รูปร่างสูงใหญ่ สายตาที่มองมาทางพวกนางมีแต่ความหื่นกระหาย จะไม่ให้เสี่ยวเยว่นางกลัวได้อย่างไร แต่เฟิงอวี่นางไม่สนใจความกลัวของเสี่ยวเยว่แม้แต่น้อย สายตาของนางมองไปที่บุรุษทั้งห้าอย่างไม่หวั่นเกรง“ข้าพาเจ้าออกไปได้ แต่เจ้าต้องยอมเล่นสนุกกับพวกข้า”“หึหึ ไม่มีปัญหา” เฟิงอวี่ยิ้มเย็นออกมารอยยิ้มของนางทำให้บุรุษทั้งห้าตกตะลึงไปครู่หนึ่ง จะบอกว่างามก็งามล่มเมือง แต่มันน่ากลัวอย่างไรก็ไม่รู้เฟิงอวี่เดินตามบุรุษทั้งห้าเข้าไปในป่าอย่างไม่หวาดกลัว นางจับมือเสี
last updateLast Updated : 2025-11-25
Read more
เอาจดหมายไปส่งให้ท่านพ่อข้า
ฮองเฮาใบหน้าดำคล้ำอย่างไม่น่ามอง นางมองดูพระโอรสที่คลอดมาเองอย่างนึกรังเกียจในความโง่เขลาของเขา“หากเจ้าให้ความเป็นธรรมกับนางสักหน่อย อาอวี่นางจะหนีไปเช่นนี้หรือ หากตระกูลเซี่ยรู้เรื่องเข้า เจ้าจะทำเช่นใด”“ลูกคิดว่านางเรียกร้องความสนใจ หึงหวงไม่เข้าเรื่องที่ลูกรับเจินเจินนางเข้าตำหนัก นางจึงหาเรื่องฆ่าตัวตาย”“แล้วเรื่องที่นางถูกพิษเล่า เจ้าจะว่าเช่นใด”“สาวใช้ของเจินเจินเป็นผู้นำอาหารเข้าไป แต่ลูกตรวจสอบแล้วนางไม่รู้เรื่องนี้”“ยังจะกล้าแก้ตัวแทนนาง ข้าเตือนเจ้าแล้ว จะรอให้อาอวี่นางตั้งครรภ์ก่อนมิได้เลยหรือ พอนางมีบุตรของตนเอง นางจะมีสนใจหรือว่าเจ้าจะรับสตรีใด ชายารองของเจ้าก็เหลือเกิน ยังไม่ทันเข้าตำหนักก็เรียกร้องอยากได้เรือนพักของอาอวี่ เจ้าต้องโง่เพียงใดที่ยอมนาง เรื่องนี้ข้าช่วยเจ้าไม่ได้ หากข้าออกหน้าความสัมพันธ์กับตระกูลเซี่ยคงจบสิ้น เจ้าไปตามนางกลับมาเสีย ที่เดียวที่นางจะไปคงเป็นจินเป่ย”“ลูกก็คิดเช่นเสด็จแม่ จึงได้มาขอพระราชทานอนุญาตก่อนเดินทาง”“ยังดีที่มีหัวคิด หากตามนางกลับมาไม่ได้ ก็ไม่ต้องกลับมา หากชายารองของเจ้ายังสร้างเรื่องไม่เลิก อย่าหาว่าแม่ใจดำ” คงมีเพียงพระโอรสข
last updateLast Updated : 2025-11-25
Read more
ถอดข้าออกจากตำแหน่งพระชายาเสีย
เสี่ยวเยว่กำลังช่วยประคองเฟิงอวี่ที่ใบหน้าเริ่มซีดขาวขึ้น แต่เสียงฝีเท้าม้าจำนวนมากด้านหลังก็ดังขึ้นเสียก่อน“เกิดอันใดขึ้น” หนิงหวงมองศพมือสังหารที่นอนตายเกลื่อน และมองมาที่เฟิงอวี่ ที่มีเสี่ยวเยว่ประคองแขนนางเอาไว้ เสื้อด้านหลังของนางชุ่มไปด้วยเลือด“ยะ อย่า อย่าเข้ามา หากเจ้าไม่อยากตาย”“อาอวี่ เจ้าได้รับบาดเจ็บ ข้าจะพาเจ้าไปหาหมอ”“ไสหัวไป!!! มือสังหารผู้นั้นมันยังไม่ตาย” นางชี้มือไปที่มือสังหารที่นอนหายใจรวยริน “รองเจ้ากรมพิธีการโจว” สายตาที่นางมองมาทางเขามีแต่ความโกรธแค้นเฟิงอวี่ส่งสายตาให้เสี่ยวเยว่ประคองนางเข้าไปในป่า“ดะ เดี๋ยวก่อน เจ้าจะไปที่ใด เจ้าไม่กลัวตายหรือ” เขาร้องถามด้วยความตื่นตระหนก“หึ การพบท่าน คือหนทางตายที่ง่ายที่สุดสำหรับข้าแล้ว” นางถ่มน้ำลายที่มีเลือดออกมา ก่อนจะผลักตัวของเสี่ยวเยว่ออก“ไม่ทันแล้ว ถอยไป” เฟิงอวี่ใกล้หมดสติเต็มที่ นางไม่อาจอยู่ตอบโต้กับหนิงหวงต่อได้“คุณหนู” เสียงของเสี่ยวเยว่สะอื้นไห้ ปวดใจที่ไม่อาจช่วยผู้เป็นนายได้“เฝ้าด้านนอกไว้ ข้าไม่ตายง่ายๆ หรอก” นางยิ้มออกมาเช่นในตอนแรกที่ปลอบให้เสี่ยวเยว่ลุกขึ้นเดินทางต่อเสี่ยวเยว่พยักหน้าอย่างแข็งข
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more
กล้าดียังไงมานอนข้างข้า
องครักษ์ยังคงจับตัวมือสังหารที่ยังไม่สิ้นลมหายใจเอาไว้ เฟิงอวี่นางปรายตามองไปทางมือสังหารอยู่ครู่ ก่อนจะขว้างมีดสั้นในมือออกไปเข้าที่กลางหน้าผากของเขาพอดี องครักษ์ก็ตกใจจนปล่อยมือออกจากมือสังหาร ร่างของเขาทรุดตัวลงสิ้นใจ โดยที่ยังไม่ได้ร้องออกมาสักคำ“จะ เจ้า” หนิงหวงมองนางอย่างไม่เข้าใจ“ข้ากำลังช่วยคนรักของท่านอยู่ ท่านควรจะขอบใจข้า” สายตาราวกับคมมีดของนางแทงเข้าไปในอกของหนิงหวง จนเขาพูดอะไรไม่ออก“เก็บมีดมาให้ข้าด้วย”องครักษ์ที่เพิ่งรู้สึกตัว ต่างก็วิ่งไปเก็บมีดที่นางปาไว้รอบบริเวณมาคืนให้นาง เสี่ยวเยว่เดินข้าไปรับเอามาเก็บแทนผู้เป็นนายหนิงหวงไปหารถม้ามาเตรียมรอไว้แล้ว เฟิงอวี่นางเองก็ไม่เกรงใจ ขึ้นไปนั่งบนรถม้า นางเห็นขนาดรถม้ากว้างใหญ่ จึงได้ลองนำที่นอนออกมาวาง มันวางได้พอดี ทั้งยังเหลือที่ด้านหน้าอีกเล็กน้อย เพื่อให้เสี่ยวเยว่นั่งได้“เจ้าขึ้นมานั่งข้างข้าได้ จะไปนั่งลำบากด้านข้างทำไม”“เจ้าค่ะ”เฟิงอวี่นางนอนคว่ำหน้าลง ยาที่กินเข้าไปเริ่มออกฤทธิ์ พอรถม้าเคลื่อนตัวนางก็หลับไปในทันที หนิงหวงให้องครักษ์ของตน ค่อยๆ บังคับรถม้าไปให้สะเทือนน้อยที่สุดในตอนแรกเขาก็คิดจะพาตัวนางเดินท
last updateLast Updated : 2025-11-26
Read more
พูดออกมาจากใจหรือกัดฟันพูด
เฟิงอวี่ จ้องมองใบหน้าของหนิงหวงนิ่งๆ ก่อนที่นางจะกดยิ้มมุมปากอย่างดูแคลนให้เขา“ในเมืองหลวงมีแต่สตรีเช่นเจินเจินของเจ้านะหรือ ข้ายอมเป็นสตรีชายแดนเสียดีกว่า”“เหตุใดต้องพูดถึงนางด้วย” ใบหน้าของหนิงหวงเย็นชาทันที เฟิงอวี่คิดว่าเขาไม่พอใจที่นางตำหนิคนรักของเขา จึงเบ้ปากอย่างดูแคลน“ท่านส่งข้าเพิ่งเท่านี้ก็พอ ข้าจะเดินทางต่อไปเอง”“ไม่ได้ ข้าต้องไปส่งเจ้าให้ถึงจินเป่ย”“เจ้าจะกล้าพบเจอบิดามารดาข้าหรือ ยิ่งข้าเจ็บหนักกลับมาเช่นนี้ เจ้าไม่กลัวว่าท่านพ่อข้าจะบุกเมืองหลวง ถล่มจวนตระกูลโจวหรือ”“ผู้ใดทำผิดก็สมควรได้รับโทษ”“หึหึ พูดออกมาจากใจหรือกัดฟันพูด”“ตระกูลโจว ไม่มีค่าใดเมื่อเทียบกับตระกูลเซี่ยของเจ้า”“ข้าอยากให้เจินเจินของเจ้ามาได้ยินนัก ว่าคนรักของนางพูดถึงบ้านเดิมของนางเช่นนี้”“อาอวี่ พอได้แล้ว เจ้าเลิกถากถางข้าได้แล้ว พอข้าไม่ให้ความเป็นธรรมเจ้าก็ตำหนิ พอข้าจะจัดการลงโทษคนทำร้ายเจ้า เจ้ากลับถากถางข้าไม่เลิก” เสียงของหนิงหวงดังอย่างหมดความอดทน“ท่านไม่ต้องทำสิ่งใด ความเจ็บของข้าครั้งนี้ ข้าไม่มีทางปล่อยไปอย่างแน่นอน ข้าเจ็บหนักแค่ไหน มันผู้นั้นจะไม่เหลือแม้แต่ผงกระดูก ไม่ว่าใครคิ
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more
ข้าจะเตือนเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย
เฟิงอวี่ นางไม่เคยเมามาก่อน จึงไม่รู้ว่าตนเองจะมีอาการเช่นใด ต่างจากเพื่อนร่วมองค์กรที่เคยดื่มกินด้วยกัน บางคนเมาแล้วร้องไห้ออกมา บางคนลุกขึ้นเต้นราวกับคนบ้า บางคนใจกล้าท้าตีท้าต่อยไปทั่ว นางกลัวว่าตนเองจะเผยส่วนที่กดทับเอาไว้ในใจออกมาเช่นพวกเขา“นะ นี่ นี่เจ้า” หนิงหวงเบิกตากว้างมองเฟิงอวี่อย่างตกใจนางต้องดื่มมามากเพียงใด ดวงตาของนางถึงได้หยาดเยิ้มเช่นนี้ มุมมากที่ยกยิ้มอยู่ตลอดเวลาอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน หากไม่เห็นเพียงชั่ววูบก็จะเห็นเพียงยิ้มเย็นที่น่ากลัวของนาง“พระชายาคงแอบดื่มมาไม่น้อยแล้ว สุราที่เจ้าชอบคงต้องเก็บเสียแล้วกระมัง”“หึหึ ท่านหรือข้าจะล้มก่อนกันก็ยังไม่รู้” เฟิงอวี่เดินไปนั่งลงตรงที่ว่างที่เว้นเอาไว้ให้นางนางหยิบตะเกียบคีบอาหารกิน โดยไม่รอให้หนิงหวงเป็นผู้หยิบก่อน ตงหลางมองไปที่หนิงหวงด้วยความตกใจ เขากลัวว่าญาติผู้น้องจะถูกตำหนิที่ไร้มารยาท แต่พอเห็นหนิงหวงไม่ว่าอะไร ทั้งยังมองนางด้วยสายตาลุ่มลึก เขาจึงได้ยกสุราขึ้นดื่มเงียบๆ“อืม...สุราดี” เฟิงอวี่เดาะลิ้นอย่างพอใจ“เสี่ยวเยว่ เอาสุราข้ามา” นางร้องสั่งเสี่ยวเยว่ ก่อนจะเลื่อนสุราไปตรงหน้าตงหลางและหนิงหวงคนละหนึ่ง
last updateLast Updated : 2025-11-27
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status