บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P

บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-16
Oleh:  อ้ายเฟยOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
55Bab
4.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ชางฉี โฉมสะคราญล่มปฐพี หวังเพียงจะมีรักดีแค่รักเดียว แต่ไฉน ไยต้องได้แต่งงานกับสามีบ้าตัณหาราคะอย่างหนัก ถึงสองคนนี้กันด้วยเล่า!!?

Lihat lebih banyak

Bab 1

เดินทาง

「楓……本当に、離婚届を作ってほしいの?」

電話の向こうで、早川明里(はやかわ あかり)の声が少し掠れた。迷いと心配が滲んでいる。

「よく考えて。サインしたら……もう大輔とは、戻れないよ?」

木村楓(きむら かえで)はグラスの中の琥珀色の液体を見つめた。ウイスキーは喉を焼く。けれど昨夜の光景だけは、脳裏に焼きついたまま離れることはなかった。

握り締めたスマホが、手汗で少し滑った。

「うん」楓は短く言った。「彼から離れることにしたの」

「どうして……?大輔、楓には優しかったじゃない。愛されてるって――」

その言葉に、楓は笑いそうになったが、喉の奥で押し殺した。愛だって?なんて面白い冗談だ。

通話を切ったあと、楓は窓の外へ視線を投げた。向かいの高層ビルに設置された巨大なLEDが、あの記者会見を何度も流している。

完璧なスーツに、完璧な笑顔。桜井大輔(さくらい だいすけ)はネックレスを持ち上げ、誇らしげに宣言していた。

――世界最高級のダイヤと宝石で、妻のために唯一無二のジュエリーを作りました――名付けて、「愛の楓」。

記念日のプレゼント。永遠の愛。その綺麗な言葉が、楓の胃をきりきりと締めつける。

「……私を愛してるって?」楓は呟いた。「愛してる人との記念日の夜に他の女を抱くの?」

昨夜は結婚三周年。大輔は「サプライズがあるから、家で待ってて」と言った。

楓は大輔の好きな白いドレスを着て、キャンドルを灯し、好物の料理を並べた。遅くなるって言われても、信じて待った。

――でも、日付が変わっても帰ってこなかった。

午前一時。唐突にスマホが震えて、SNSのフレンドリクエストが届いた。変なアイコン写真。メッセージは「あなたへのサプライズ」。

最初は迷惑メールだと思っていた。即ブロックしようとした瞬間――指を止めてしまった。

メッセージが立て続けに届いたのだ。

【まだ起きてる?旦那が帰ってこないから?もう気づいてるでしょ。今、大輔は私と一緒なの。雷が怖いって言ったら、心配して来てくれたの。本当にいい男よね。あなた一人にはもったいない】

連なる言葉の一つ一つが、針のように容赦なく心臓に突き刺さる。手が震えて、画面をうまく動かせない。

どうせただの悪ふざけだ。そうに決まってる。頭ではそう言い聞かせるのに、胸の奥が冷えていく。

最後のメッセージで、楓の理性は折れた。

【信じられないなら、住所送るよ。鍵の番号は、あなたたちの結婚記念日。わかるでしょ?】

楓は震える指でリクエストを承認した。相手はすぐに住所と暗証番号を送ってきた。

――0823。確かに、結婚記念日。

楓は家を飛び出した。車を運転しながら、胸が破れそうで、息が浅くなる。

到着したのは高級マンションだった。ドアの前に立つと、指先が冷たくなっていくのがわかった。

テンキーに、0823と入力する。すると、「カチ」と音がしてロックが外れ、ドアが開いた。

廊下には男物のスーツジャケットが投げ捨てられていた。それは今朝、大輔が着て出た――三周年のために新調したやつだ。

リビングのソファには黒いレースの下着。テーブルのワイングラスには、べったりと口紅の跡が残っている。

足元には、男女の服が散らばっていた。そして寝室の前には、赤いレースのナイトガウンが裂けたまま落ちている。

楓は足が震えて、まともに立てない。それでも、逃げたら一生後悔する気がして――半開きのドアを押した。

ベッドの上。大輔が、知らない女を抱いていた。

大輔は目を閉じ、楽しげな表情で呻いていた。「ああ……そうだ……すごく……良い……」

女は振り返り、勝ち誇ったように笑って言った。

「ねえ、大輔。私のほうがいい?それとも楓?」

大輔は、吐き捨てるみたいに言った。

「楓と比べるな……興が冷める」

それから彼は女性の体をひっくり返し、後ろから彼女の腰をつかみ、狂ったように突き立てた。女性の呻き声と大輔の荒い息遣いが入り混じった。

その瞬間、楓の中で何かが音を立てて崩れた。

八年前。大学で出会って、純粋に恋をして、結婚して。周りからは「理想の夫婦」だとか「お似合いの二人」だとか散々言われた。

――だが全部、嘘だった。

楓は口を押さえた。吐き気が込み上げる。足が勝手に後ずさって、気づいたら部屋を飛び出していた。

そのままセンター街のバーへ。隅の席で一人、ウイスキーを流し込んだ。

喉は熱い。頭もぼんやりする。なのに胸の痛みだけ、どこまでも鮮明だった。

明里が駆けつけた頃には、楓はもうぐでぐでに酔っていた。

「楓!」明里が向かいに座る。顔は心配でいっぱいだった。「どうしたの、それ……何があったの?大輔に何かされた?」

楓は赤く腫れた目で彼女を見た。

「明里……今、その名前聞きたくない」

グラスをあおって、胸の中から込み上げてくる苦味を飲み込む。

「見ちゃったの。あいつが……他の女と寝てるの。誤解とかじゃない」

明里は楓の手を握った。「楓……もしかしたら、話し合えば……」

「話すことなんてない」楓は、酔いに揺れながらも、声だけははっきりしていた。

「離婚する。あいつが他の女抱いてた光景を思い出すだけで、吐き気がする」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

อ้ายเฟย
อ้ายเฟย
สนุกมากๆๆๆค่ะ แซ่บมากๆๆๆ 55555
2026-03-19 14:14:30
1
0
55 Bab
พบเจอ
เสี่ยวจูเดินตามหลังคุณหนูของตนมาติดๆ จนกระทั่งชางฉีแอบลอบใช้วิชาตัวเบาโผทะยานขึ้นสู่ปลายยอดไม้เพื่ออาบแดด ด้วยไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาผู้ใดอีก เสี่ยวจูก็พลันตกตะลึงอ้าปากค้างขึ้นมาในทันที"คุณหนูเจ้าคะ!!" เสี่ยวจูร้องขึ้นด้วยความตกใจมือเล็กทั้งสองข้างถูกยกขึ้นมาปิดปากเอาไว้ด้วยคาดไม่ถึง"เสี่ยวจูเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้า รีบกลับไปที่จุดพักรถม้า ซื้อน้ำและอาหารไปให้ติงเกอ เหอจิ้งและข้าด้วย" ชางฉีเอ่ยขึ้นน้ำเสียงสดใสพร้อมทั้งยกมือขึ้นโบกไปมาหวังให้เสี่ยวจูได้สบายใจ แต่นอกจากบ่าวรับใช้ของตนจะยังคงอ้าปากค้างราวคนกรามแข็งหุบไม่ลงแล้ว ยังเอาแต่จ้องมองไปที่ด้านหลังของชางฉีด้วย"ข้าบอกให้ไปอย่างไรเล่า" ชางฉีกล่าวย้ำขึ้นมาอีกรอบพร้อมทั้งเม้มริมฝีปากนิดๆอย่างนึกขัดใจได้ยินดังนั้นเสี่ยวจูจึงจำต้องล่าถอยไปอย่างไม่มีทางเลี่ยงในขณะที่ชางฉีได้หันเสี้ยวหน้ามองมายังด้านหลัง นางก็ต้องตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อพบเจอเข้ากับบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งที่รูปร่างสูงใหญ่กำยำเป็นอย่างมาก หากเทียบขนาดตัวกันระหว่างบุรุษหนุ่มผู้นี้กับติงเกอและเหอจิ้งแล้วเขาสูงกว่าสองคนนั้นได้ราวครึ่งศอก (ยี่สิบห้าเซนติเมตร) ได้กระ
Baca selengkapnya
ติดหนี้บุญคุณ1
ชางฉีรีบเดินมาที่รถม้าของตน และพยักหน้าลงน้อยๆให้เสี่ยวจูช่วยประคองตนเองขึ้นรถม้า ก่อนจะร้องบอกให้ติงเกอกับเหอจิ้งเดินทางต่อไปได้สายลมเย็นอันอ่อนโยนพัดเข้ามาในรถม้าอยู่เป็นระยะ กลีบดอกเหมยดอกหนึ่งได้ถูกสายลมพัดเข้ามาข้างในรถม้าตกลงบนตักของชางฉีเข้าพอดี นางจึงให้เสี่ยวจูช่วยประดับดอกเหมยนี้ไว้บนมวยผม"วันนี้บ่าวสังเกตพบว่าดอกเหมยร่วงหล่นลงมามากกว่าปกติเลยนะเจ้าคะ ราวกับว่ากำลังให้การต้อนรับคุณหนูอยู่อย่างไรอย่างนั้น"เสี่ยวจูพูดพลางจัดตกแต่งประดับดอกเหมยลงบนมวยผมให้คุณหนูของตนอย่างเบามือ"ดอกเหมยร่วงโรยโปรยปราย แต่ภายในใจกลับอบอุ่นยิ่ง"ชางฉีเอ่ยขึ้นยิ้มๆ ใบหน้างามหวานซึ้งมีริ้วสีแดงปรากฏขึ้นจางๆ"คุณชายผู้นั้นเขาเป็นใครกันหรือเจ้าคะคุณหนู?"เสี่ยวจูอดถามขึ้นด้วยความสงสัยมิได้"เขาบอกเขาชื่อเฉินลู่"ชางฉีตอบไปเพียงเท่านั้น ติงเกอก็ส่งเสียงร้องบอกอยู่ข้างนอกรถม้าว่าตอนนี้ได้เดินทางมาถึงเมืองหลวงของแคว้นซ่งแล้ว คาดว่าคงใช้เวลาเดินทางอีกเพียงหนึ่งเค่อก็จะถึงจวนของท่านราชครูเหวินเฉียนแล้วชางฉีได้ยินแล้วจึงส่งเสียงตอบออกไปว่า"ติงเกอ เหอจิ้ง พวกเจ้าช่วยแวะร้านขายเสื้อผ้าและเครื่องประดับ
Baca selengkapnya
ติดหนี้บุญคุณ2
"ข้าควรจะถามเจ้ามากกว่าว่าเจ้าอ่านภาษาฮั่นไม่ออกหรือนี่เป็นห้องทดลองเสื้อสำหรับบุรุษ มิใช่ของสตรีเสียหน่อยแล้วเจ้าเข้ามาได้อย่างไรกัน?" ฮ่องเต้จูอี้เหลียงถามกลับ"ข้า ข้า" ชางฉีเอ่ยออกมาน้ำเสียงขาดๆหายๆ นางยอมรับว่ามีภาษาฮั่นบางคำที่นางอ่านไม่ออกจริงๆ เนื่องด้วยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานางชอบแอบหนีไปฝึกยุทธ์ด้วยความสนุกสนานมากกว่าการนั่งคัดตำราเป็นไหนๆ"เอาเถอะ ข้ายังไม่สามารถออกจากห้องทดลองเสื้อไปในยามนี้ได้ ส่วนเจ้าเองก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว"ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเอ่ยขึ้นน้ำเสียงราบเรียบแต่สายตากลับไม่ได้ละไปจากใบหน้างามหวานซึ้งเลยแม้แต่น้อย"เจ้าหันหลังไปทีสิ" ชางฉีออกคำสั่ง องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเองจึงต้องทำตามโดยไม่มีทางเลี่ยงเวลาผ่านไปได้สักพัก ชางฉีก็ยังแต่งกายไม่เสร็จเสียที เหตุใดเสื้อผ้าของคนแคว้นซ่งจึงได้ดูรัดรูปมากขนาดนี้กันนะ? หน้าอกหน้าใจของนางถูกเนื้อผ้าบีบรัดจนล้นทะลักออกมามากขนาดนี้แล้ว นางจะทำเช่นไรต่อไปดี ให้คนโง่มาวิเคราะห์ก็ยังคิดได้ว่านางมิสามารถใส่ชุดนี้เดินออกไปภายนอกได้จริงๆ"พี่ชายเจ้าคะ" ชางฉีไม่มีทางเลือกแล้วในยามนี้จึงต้องเอ่ยขอร้องบุรุษตรงหน้าขึ้นมา
Baca selengkapnya
แขกผู้มาเยือน
ณ จวนท่านราชครูเหวินเฉียนบุรุษรูปร่างสูงโปร่ง ท่างท่าสง่างามยิ่งกำลังนั่งจิบชาดอกเหมยอยู่ด้วยอาการนิ่งสงบ เขานั่งนับนิ้วมือไปมาอยู่สักพัก จึงเอ่ยขึ้นมาว่า"อาฟุ เจ้าช่วยจัดเตรียมของว่างขนมหวานและชาขาวผสมน้ำผึ้งไว้สำหรับต้อนรับแขกสามคนของข้าที่กำลังจะมาเยือนในตอนนี้ด้วยนะ""ขอรับคุณชาย" อาฟุพ่อบ้านรุ่นใหญ่วัยชราค้อมกายรับคำสั่งด้วยความนอบน้อมเขาได้ยินคุณชายสั่งความเอาไว้ว่า จะมีดรุณีน้อยรูปงามจากต่างเมืองมาขออาศัยอยู่ภายในจวนเพื่อทำการศึกษาหาวิชาความรู้ในสถานศึกษาของท่านราชครูเหวินเฉียนคุณชายรูปงามของเขาเท่านั้นเองมิใช่หรอกหรือ? แต่เหตุใดคุณชายถึงได้กล่าวว่าจะมีแขกเดินทางมาหาถึงสามคนพร้อมกันในยามนี้ด้วยนะ"ยังไม่รีบไปจัดการอีก" เหวินเฉียนกล่าวกำชับ เขาจึงรีบเดินไปจัดเตรียมของว่างและน้ำชาโดยทันทีเวลาผ่านไปได้ชั่วขณะ อาฟุก็ได้นำของว่างมาจัดเรียงวางไว้จนเต็มโต๊ะ อีกหนึ่งเค่อผ่านไปชาขาวผสมน้ำผึ้งก็ถูกยกมาวางลงบนโต๊ะติดๆ กันเหวินเฉียนทอดสายตามองขนมหวานบนโต๊ะด้วยความพึงพอใจ ของทุกอย่างวันนี้ที่เขาจัดเตรียมเอาไว้ล้วนเป็นของชอบของชางฉีทั้งหมด ไม่ได้พบเจอกันมานานหลายปี ป
Baca selengkapnya
แสร้งเป็นลม
เหวินเฉียนเดินมาที่ห้องรับรองด้านหน้าราวกับเหาะได้ เขาหยุดชะงักนิ่งอยู่หน้าประตูทางเข้าราวกับคนวิญญาณแทบหลุดออกมาจากร่างดรุณีน้อยรูปงามราวสรวงสวรรค์สร้าง คืออาฉีน้องรักของเขาเมื่อหลายปีก่อนจริงๆหรือ? 'เจ้ามันงดงามเกินกว่านางเซียนไปแล้วนะอาฉี!' เหวินเฉียนนึกขึ้นมาในใจพร้อมทั้งก้าวขาเดินเข้าไปข้างในห้องรับรองอย่างช้าๆ"พี่เฉียน" ชางฉีเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเบาหวิวพร้อมทั้งผุดลุกยืนขึ้นด้วยความดีใจแทบจะอยากโผเข้าไปจับมือเหวินเฉียนเขย่าขึ้นลงแรงๆ หลายๆครั้ง แต่ด้วยจำต้องรักษาระยะห่างระหว่างชายหญิง นางจึงทำได้เพียงยกมือขึ้นมาประสานกันและค้อมกายก้มศีรษะลงคำนับบุรุษตรงหน้าแทนเพียงเท่านั้น"ข้าน้อยชางฉีขอแสดงความคำนับต่อท่านราชครูเหวินเฉียนเจ้าค่ะ""ตามสบายเถอะนะอาฉี" เหวินเฉียนพูดพลางผายมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ชางฉีนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิมได้"ขอบคุณท่านราชครูเจ้าค่ะ" ชางฉีเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม"เจ้าดั้นด้นเดินทางมาเหนื่อยๆ จิบชาดอกเหมยนี่ให้ชื่นใจสักหน่อยเถิด" เหวินเฉียนพูดพลางพยักหน้าลงน้อยๆให้สาวใช้ผู้หนึ่งนำชาดอกเหมยเข้ามาได้ เดิมทีเขาตั้งใจจะให้ชางฉีได้ดื่มชาขาวผส
Baca selengkapnya
ชางฉีน้อยโดนรังแก
เหวินเฉียนเห็นดังนั้นจึงคว้าอุ้มเอาร่างเล็กขึ้นมาแนบอกเดินมุ่งหน้านำชางฉีไปวางไว้บนตั่งกุ้ยเฟยในมุมหนึ่งของห้องโดยทันที"อาฉี อาฉีตื่นขึ้นมาเถิด พี่เฉียนอยู่ตรงนี้แล้ว" เหวินเฉียนพูดพลางเขย่าตัวของชางฉีไปมาเบาๆ'ตีข้าให้ตาย ข้าก็จะไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมาเป็นอันขาด' ชางฉีคิดขึ้นมาในใจ ก็ในเมื่อนางสู้อุตส่าห์แสร้งเป็นลมเป็นแล้งได้อย่างแนบเนียนขนาดนี้ก็ด้วยเพราะไม่อยากพบเจอกับบุรุษแปลกหน้าถึงสองคนนี้อย่างไรกันเล่า!ฮ่องเต้จูอี้เหลียงทอดพระเนตรเห็นดังนั้นจึงได้ทรุดตัวลงไปนั่งบนตั่งกุ้ยเฟยข้างกายชางฉี และยกข้อมือขาวผ่องขึ้นมาวางบนหน้าขาตนเองอย่างช้าๆ ก่อนจะเริ่มทำการตรวจดูชีพจรของชางฉีโดยทันที หลังจากนั้นไม่นานก็ทรงอมยิ้มน้อยๆออกมาทางสีหน้าด้วยอาการรู้เท่าทัน"เห็นทีว่าข้าคงต้องให้คนไปตามหมอมาดูอาการของนางสักหน่อยแล้ว" เหวินเฉียนพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง"เจ้ามิต้องกระทำการถึงเพียงนั้นหรอกอาเฉียน ข้าคนนี้มีวิธีดีๆในการรักษานางแล้ว" อ๋องน้อยเฉินลู่พูดพลางโน้มใบหน้าของตนให้เข้าไปใกล้กับใบหน้าของชางฉีมากขึ้น จนกระแสลมหายใจอุ่นๆของทั้งคู่ปะทะเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่ายแล้วในตอนนี้ชาง
Baca selengkapnya
ผู้อื่นมีสิทธิ์โกรธองค์ฮ่องเต้ด้วยเช่นนั้นรึ?
ชางฉีเดินตามหลังอ๋องน้อยเฉินลู่ไปด้วยใจที่เหม่อลอย ดูเอาเถอะเดินทางมาถึงวันแรกนางก็เจอคนใจร้ายใช้คำพูดทำร้ายจิตใจเข้าเสียแล้ว'อีกทั้งเขายังบอกว่าจะเข้าเรียนที่สถานศึกษาของพี่เฉียนด้วยเช่นนั้นหรือ?' ชางฉีขบคิดขึ้นมาในใจพร้อมทั้งสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆหวังเรียกความเข้มแข็งและความเชื่อมั่นของตนกลับคืนมา"แม่นางชางฉี แม่นางชางฉี" อ๋องน้อยเฉินลู่พูดพลางดึงตัวของชางฉีที่ยังคงเดินหน้าต่อไปด้วยอาการเหม่อลอยให้หยุดเดินเสียที"ถึงเรือนจวี๋ฮวาแล้วนะ ส่วนเรือนอิงฮวาอยู่ถัดไปทางฝั่งโน้นราวหนึ่งลี้" อ๋องน้อยเฉินลู่พูดพลางผายมือไปยังทิศตะวันตกที่มีต้นไม้ขึ้นเขียวชะอุ่มและมีดอกไม้นาๆพรรณปลูกอยู่"ขอบคุณมากขอรับที่ช่วยนำทาง" ติงเกอและเหอจิ้งกล่าวคำขอบคุณพร้อมทั้งค้อมกายลงคำนับขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกัน ก่อนจะเดินมุ่งหน้าแยกไปทางเรือนอิงฮวาที่อ๋องน้อยเฉินลู่ชี้บอก"เอ่อ คือ" ชางฉีขยับกายไปมาด้วยความอึดอัดที่อ๋องน้อยเฉินลู่ยังคงยืนโอบอยู่ทางด้านหลังและจับต้นแขนเล็กของนางเอาไว้มั่นเช่นนี้"ข้าต้องขออภัยแม่นางชางฉีด้วยนะ" อ๋องน้อยเฉินลู่กล่าวขึ้นด้วยความเสียดายพร้อมทั้งรีบปล่อยมือของตนออกและถอยห่าง
Baca selengkapnya
ข้าแต่ง!! 1
ณ กองภูษาแห่งวังหลวงองค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงทรงเสด็จมายังกองภูษาด้วยพระองค์เอง ก่อนจะทรงมีรับสั่งให้หัวหน้ากองภูษาเข้าเฝ้าพระองค์เป็นการด่วน"ข้าต้องการให้เจ้าตัดเย็บชุดสำหรับสตรีทั้งหมดสิบชุดด้วยกัน ลวดลายที่ปักให้ปักลายดอกเหมย ลายกระต่ายชมจันทร์ และลายดอกไม้นาๆชนิดอันงดงามให้แล้วเสร็จภายในวันนี้ไม่เกินยามโหย่ว" เมื่อพบเจอเข้ากับหัวหน้ากองภูษาพระองค์ก็ทรงตรัสขึ้นอย่างตรงไปตรงมาในทันที "รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ" หัวหน้ากองกำลังภูษากล่าวขึ้นอย่างไม่มีทางเลี่ยง แม้ว่าตนจะยังมิรู้ว่าต้องตัดเย็บชุดให้ออกมาประมาณใด และขนาดใดก็ตามแต่ "นางสูงระดับนี้เพียงอกของข้า รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น เอวเล็กเพียงสองมือโอบ สะโพกผาย ทรวงอกโตดั่งผลโยว่จึ (ส้มโอ) แขนขาเรียวเล็กน่ารัก น่าทะนุถนอม ผ้าบรรณาการเนื้อดีจากเมืองเป่ยลี่มีอยู่ยี่สิบห้าพับอย่าลืมนำมาตัดเย็บชุดให้กับนางด้วย" หลังกล่าวจบองค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงก็สะบัดชายชุดคลุมจากไปในทันทีคล้อยหลังขององค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงไปได้ไม่นานนัก หว่อหมิงป๋อหัวหน้ากองภูษาก็รีบไปประชุมปรึกษาหารือกับรองหัวหน้ากองภูษาด้วยความกลัดกลุ้มใจ"ตัดเย็บชุดครานี้
Baca selengkapnya
ข้าแต่ง!! 2
"พี่เฉียนวางแผนไว้ว่าจะเปิดสถานศึกษาขึ้นในตอนใดกันหรือเจ้าคะ?" ชางฉีพูดพลางคีบเต้าหู้ใส่ลงในชามข้าวของเหวินเฉียน"รอการก่อสร้างให้แล้วเสร็จอีกนิดน่าจะเป็นช่วงต้นเดือนหน้าถึงจะเปิดรับสมัครผู้ที่สนใจอยากเข้าศึกษาให้มาสมัครเรียนได้" เหวินเฉียนเอ่ยขึ้นน้ำเสียงดังกังวานพร้อมทั้งคีบเนื้อปลาสามรสวางไว้ในชามข้าวของชางฉี"เช่นนั้นภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนก่อนเปิดการศึกษาในสถานศึกษาของพี่เฉียน ข้าสามารถเที่ยวเล่นเปิดหูเปิดตาในแคว้นซ่งนี้ได้ใช่หรือไม่เจ้าคะ?" ชางฉีเอ่ยถามขึ้นอย่างมีความหวัง"เอ่อ คือ คือว่า" เหวินเฉียนตอบอ้ำๆอึ้งๆ เนื่องด้วยตนพึ่งจะได้รับจดหมายจากท่านอัครมหาเสนาบดีชางหม่าเวินเมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนหน้านี้ว่า ขอให้ตนช่วยดูแลชางฉีให้ดีและอย่าได้ตามใจนางมากจนเกินไปนักนั่นเอง"หากแม่นางชางฉีมิรังเกียจ ข้าขออาสาพาเจ้าเที่ยวชมไปในสถานที่ต่างๆที่เจ้าอยากจะไปเอง เพราะข้าก็เป็นคนต่างถิ่นที่อยากจะเที่ยวชมสิ่งอันงดงามน่าชมของแคว้นซ่งไปให้ถ้วนทั่วครบถ้วนเช่นเดียวกัน" อ๋องน้อยเฉินลู่รีบเสนอตัวขึ้นด้วยน้ำเสียงยินดีปรีดาอย่างสุดฤทธิ์พร้อมทั้งคีบเนื้อหมูตุ๋นพะโล้ที่ตุ๋นจนเนื้อนิ่มแทบจ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status