LOGIN1สัปดาห์ต่อมา
“หน้าตาดูมีความสุขเหลือเกินนะยะ”ฟ้ากล่าวแซวทันทีที่ม
“วันนั้นแม่ต้องขอโทษหนูด้วยนะจ๊ะ”แม่ของไทม์กอบกุมมือบางด้วยสีหน้ารู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในร้านกาแฟ เพราะเอาแต่ฟังความเดียวจากนีน่าก็เลยคิดว่ามีนาต้องเป็นตามแบบที่พูดมีนานึกย้อนไปถึงวันนั้น วันที่นีน่าตอบกลับคนอื่นไปว่าเป็นแฟนของไทม์ซึ่งแม่ของเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ ยอมรับว่ามันเป็นวันที่เธอรู้สึกแย่จริงๆ แต่มันก็ผ่านมา3ปีแล้ว เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว“ไม่เป็นไรเลยค่ะ”มีนาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม“พ่อก็ด้วยนะที่เคยละเลยหนู”เป็นพ่อของไทม์ที่พูดขึ้นบ้าง“ค่ะคุณพ่อ”ไทม์ได้แต่มองด้วยสายตาเรียบเฉย แม้ว่าพ่อกับแม่ของเขาจะรู้แล้วว่าสิ่งที่ตัวเองรู้มันไม่ใช่เรื่องจริงและขอโทษต่อมีนาแล้ว แต่สำหรับเขา ความผิดหวังที่มีต่อทั้งคู่ยังคงอยู่เต็มอก ทั้งสองไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นพ่อแม่ของเขา พ่อแม่ที่ควรจะเชื่อใจลูกชายของตัวเองมากกว่าคนอื่น แต่ทั้งคู่กลับไม่เชื่อแถมยังทำพฤติกรรมแย่ๆใส่มี
หลายสัปดาห์ต่อมา“แก แบรนด์นี้ใช่ป่ะที่เขาเอาแฟนเก่ามาเป็นพรีเซ็นเตอร์อ่ะ สุดจริง! ตอนนี้กำลังเป็นกระแสสุดๆ!”“ใช่ๆ เห็นว่าเคยคบกันช่วงมหาลัย มีแต่คนดราม่าว่าผู้หญิงเกาะผู้ชายกิน”“แรงม๊าก! แล้วจริงป่ะ!”“ฉันก็ตามอ่านอยู่นี่ไง แต่เหมือนว่าจะมีแต่คนบอกว่าไม่จริงนะ ชีวิตเขาน่าสงสารมาก แล้วข่าวลือพวกนั้นก็เกิดขึ้นจากความอิจฉาของพวกผู้หญิงที่อยากได้ผู้ชายจนตัวสั่น”“โหยย แล้วเขาเลิกกันทำไมวะ?”“เหมือนเพื่อนสนิทของฝ่ายหญิงมาโพสต์ด้วยนะว่าแม้จะเลิกกันแต่ฝ่ายชายก็ไม่ยอมห่าง ให้นางอัปเดตชีวิตฝ่ายหญิงให้ตลอด แล้วตอนนี้ก็กลับมาคบกันอีกรอบแล้ว”“อ๊ากก ธงเขียวตัวพ่อ! คลั่งรักสุดๆ!”“มึง แต่สร้อยท
“ไอคนบ้า ฮื่ออ..”มีอายจะตายอยู่แล้ว ไทม์มองมีนาที่เอาหมอนปิดหน้าด้วยความอาย นั่นก็เพราะว่าพวกเขาพึ่งโชว์หอมแก้มท่ามกลางพนักงานหลายสิบคนที่มาเป็นสักขีพยานในการกลับมาคบกันในครั้งนี้“อายอะไรครับ เดี๋ยวตอนแต่งงานก็ต้องจูบโชว์คนทั้งงานอยู่แล้ว”มีนาได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ ใบหน้าหล่อได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะจับอีกฝ่ายเข้ามากอดแน่น“ตอนนี้ก็ถอดได้แล้วนะครับ”“ถอดอะไรคะ”“เสื้อใน”มีนามองใบหน้าหล่อที่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาทางเธอ ดูก็รู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร ซึ่งเธอเองก็อยากทำมันเหมือนกัน“ถอดเองสิคะ”ไทม์ถึงกับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อโดนเล่นงานกลับ เจ้าตัวหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นขึ้นคร่อมอีกฝ่าย มีนามองไทม์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว นานมากแล้วจริงๆที่ไม่ได้มีเซ็กซ์ มันก็ตั้งแต่ที่เธอกับไทม์เลิกกันนั่นแหละ
“อื้มม..”ไทม์ยกมีนาขึ้นอุ้มเดินเข้าห้องนอนในขณะที่ริมฝีปากของทั้งสองยังไม่ผละออกจากกัน มีนารับรู้ถึงความนุ่มของที่นอนเธอลืมตาขึ้นมามองใบหน้าหล่อของไทม์ที่ตอนนี้กำลังคร่อมเธออยู่ สายตาของเขามองเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก เช่นเดียวกันกับเธอที่มองเขาด้วยความรักเช่นกัน“ตอนนั้น..”มีนามองไทม์ที่จู่ๆ ก็ทำสีหน้าเศร้าออกมา“ตอนที่พี่บอกเลิกหนู”มีนาเม้มปากเล็กน้อย ในตอนนั้นเธอเป็นฝ่ายสร้างเรื่องแท้ๆ เธอควรที่จะเป็นฝ่ายบอกเลิกเขา แต่ใจมันก็ไม่กล้า สุดท้ายก็ไปกดดันไทม์ให้พูดออกมาแทน คิดแล้วก็เป็นความเจ็บปวดที่แสนสาหัสจริงๆ แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้น เธอคงไม่ได้มีความสุขและไม่ได้เป็นตัวของตัวเองอย่างเช่นทุกวันนี้“พี่ไทม์ มีขอโทษ มีผิดเอง มีขี้ขลาด มี..”“มีนา”เสียงของไทม์นั้นนุ่มลึก มีนาน้ำตาคลอเบ้า เธอเห็นแก่ตัวและปล่อยให้อีกฝ่ายจัดการทุกอย่าง เธอทำชีวิตของเขาพัง ทำให้ไทม์ต
(ดิฉ้นส่งภาพถ่ายทั้งหมดไปที่เมลให้แล้วนะคะ)“ขอบคุณครับ”ไทม์กดตัดสายจากเลขา กดดูเข้าไฟล์งาน จ้องมองคนในรูปด้วยรอยยิ้ม แม้วิวด้านหลังจะออกแนวมืดมน แต่ทว่ามีนากับถ่ายทอดออกมาได้อย่างสดใสสมวัย แม้ใน3ปีก่อนที่ต้องบอกเลิกกันจะเจ็บปวด แต่พอได้เห็นเธอเติบโตขึ้นมาขนาดนี้ก็คิดว่าเธอคงคิดถูกแล้วจริงๆในขณะที่กำลังมองภาพน่ารักๆ ของมีนา ในใจก็อดนึกเป็นห่วงไม่ได้เพราะเมื่อคืนดูเหมือนเธอจะมีไข้ เช้ามาก็ไม่ทันได้อยู่ถามว่าเป็นอะไรมากไหมเพราะต้องรีบกลับมาประชุมไทม์คลิกดูภาพต่ออย่างไม่คิดอะไร แต่แล้วคิ้วของเขาก็ขมวดขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าฉากด้านหลังเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เป็นการปรับแสง แต่เหมือนกับว่าเป็นการถ่ายใหม่ก็ไม่ปาน ด้วยความสงสัยไทม์จึงติดต่อกลับไปหาเลขาอีกครั้งเพื่อสอบถามข้อมูล“ไม่ทราบว่าภาพช่วงหลังๆ ที่ดูสดใสขึ้นมาเป็นการแต่งรูปรึเปล่าครับ?”(อ๋อ.. เหมือนว่าทางผู้กำ
3ปีต่อมา“วันนี้พวกเราเพื่อนซี้บิ้วตี้ขอตัวลาไปก่อนนะคะ บายย!”มือบางกดปิดไลฟ์พร้อมกับร้องโอดโอยอย่างหมดพลัง“อย่าพึ่งนอน มาช่วยกันเก็บของก่อนเลย”มีนาจับเพื่อนสนิทให้ลุกขึ้น แต่อีกฝ่ายก็งอแงสุดๆ“อ๊ะลืมเลย!”จู่ๆฟ้าก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอเด้งตัวลุกขึ้นก่อนจะรีบไปหยิบอะไรบางอย่างออกมา“ทาด้าา! ของขวัญที่พี่ไทม์ส่งมาแสดงความยินดีที่แกได้งานเป็นพรีเซ็นต์เตอร์ครั้งแรก”มีนาที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยิ้มและรับมันด้วยความเต็มใจ มีนาเปิดดู มันเป็นสร้อยคอรูปหัวใจดวงเล็กสองดวงคล้องกัน จู่ๆ น้ำตาก็ไหลลงมา 3ปีแล้วที่เธอกับเขาเลิกกันและไม่ได้ติดต่อกันเลย มีเพียงเพื่อนสนิทของเธอที่เป็นตัวกลางสื่อสารให้มาตลอด3ปีที่ผ่านมาแน่นอนว่าเธอเรียนจบแล้ว และตอนนี้ก็ทำงานเป็นอินฟลูตามเพื่อนสนิท มีช่องที่ทำร่วมกัน คอยรีวิวนั่นน
“มีนา!”ไทม์เอ่ยเรียกร่างบางที่ยืนรอเขาอยู่หน้าร้าน วันนี้เป็นวันที่เขาและเธอจะต้องไปทานข้าวที่บ้านของพ่อแม่ ปกติมีนาจะแสดงออกถึงความดีใจทุกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ใบหน้าสวยกลับเศร้าซึมจนผิดปกติ“เป็นอะไรรึเปล่า? วันนี้ไม่ไปก็ได้นะครับ”ไทม์เอ่ยบอกหลังจากมีนาขึ้นรถมาเจ้าตัวก็เงียบตลอด จะว่าเป็นตั้งแต่เม
มีนายังคงอึ้งกับมะเขือม่วงตรงหน้า ทั้งใหญ่และยาวจนเธอเผลอกลัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น“ตกใจไหม พึ่งเคยเห็นสินะ”ไทม์พูดขึ้นอย่างเอ็นดู มองปฏิกิริยาของมีนาที่นั่งสติหลุดไปแล้ว“คือ..มันต้องทำยังไงบ้างคะ”ร่างบางเอ่ยถามอย่างทำตัวไม่ถูก ไม่ใช่ว่าเธอไม
“อึกอื้ออ!”มีนาหลับตาพริ้ม ร่างกายสั่นสะท้านรับสัมผัสอันวาบวามจากไทม์ที่สอดลิ้นเข้ามาพัวพันกับลิ้นของเธอ มันดุดันเกินกว่าที่มีนาคาดคิด รุนแรงและเร่าร้อนจนเธอแทบหายใจไม่ทัน และในจังหวะที่มือของไทม์สัมผัสโดนหน้าอกของเธอ ไทม์ก็ผละตัวออกดื้อๆ ทันที“ทำไมไม่ใส่เสื้
มีนาก้าวตามไทม์เข้ามาในห้องนอนด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ภายในห้องสะอาดและตกแต่งอย่างเรียบง่าย แถมยังอบอวลไปด้วยกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวนี่เป็นครั้งแรกที่มีนาได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเพศตรงข้าม ทั้งตื่นเต้นและประหม่าสุดๆ“ตื่นเต้นไหม?”เสียงทุ้มเอ่







