Share

ค่าจ้างสิบเท่า

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-21 11:19:24

  ผับ JD 

  พอมาถึงที่หมาย มีนาก็รีบเข้าไปเปลี่ยนชุดทันที เวลางานของเธอเริ่มต้นตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ยาวไปถึง ตีสอง ค่าจ้างวันละ1,200บาท และไม่รวมทิปรายคน

  ร่างบางสำรวจตัวเองในกระจก ชุดเด็กเสิร์ฟเหล้าของร้านนี้จะไม่เหมือนร้านอื่น ผู้ชายใส่ชุดสูทหูกระต่าย มีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำที่ต้องใส่ทุกคน ส่วนผู้หญิงก็สวมเป็นชุดบันนี่เกิร์ลยั่วๆ แม้จะเซ็กซี่แหวกสูง แต่ก็ไม่ได้โป๊ขนาดนั้นเพราะมีซับในสีเนื้อคอยปกป้องอยู่ ผมของผู้หญิงจะมัดเป็นหางม้ายาวและมีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำใส่เหมือนกับทุกคน 

  “เฮ้ออ” มีนาถอนหายใจออกมา เธอไม่ชอบเลยที่จะต้องแต่งตัวล่อสายตาคนอื่นแบบนี้ ข้างล่างไม่ค่อยโชว์มากก็จริง แต่ส่วนบนที่เป็นเกาะอกนี่สิ เธอต้องเปิดโชว์เนินอกเดินไปทั่วผับ ถึงแม้จะไม่ชอบใจสุดๆ แต่ทำไงได้ก็เงินมันดี และชีวิตมันก็ขับเคลื่อนด้วยเงิน

  “มีนามารึยัง?” เสียงของผู้จัดการที่เป็นสาวสองเอ่ยเรียกร่างบาง

  “มาแล้วค่ะ!” มีนาที่พึ่งเปลี่ยนชุดเสร็จรีบเอ่ยทักทันที

  “วันนี้ไม่ต้องไปเดินเสิร์ฟนะ พอดีมีแขกVIPจองตัวเอาไว้”

  “คะ!?” มีนาถึงกับร้องเสียงหลง นี่พึ่งเป็นวันที่สี่ที่เธอได้เข้ามาทำงานเอง แต่ดันมีแขกVIPจองตัวเธอเดี่ยวๆ แล้วงั้นเหรอ?

  “เอ่อ..มันปฏิเสธได้ไหมคะ?” มีนาเอ่ยถามด้วยสีหน้ากังวล เธอแค่อยากทำงานเด็กเสิร์ฟธรรมดาๆ เท่านั้น ไม่ได้ต้องการอยากไปบริการใครเป็นการส่วนตัวเท่าไหร่ เพราะรู้ว่าส่วนใหญ่แล้ว พวกแขกวีไอพีก็มีแต่คนบ้ากามกันทั้งนั้น

  “ค่าจ้างสิบเท่าเลยนะ ไม่เอาเหรอ?” ดวงตาสวยเบิกโตทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น เรทค่าตัวของพนักงานจะเริ่มต้นที่หนึ่งหมื่นบาท หรือแล้วแต่แขกจะเสนอให้ไปบริการส่วนตัว ถ้าโดนเรียกไปหลายคนเรทค่าตัวก็จะลดลงมานิดหน่อย แต่ถ้าโดนเรียกไปคนเดียวก็จะกินเองคนเดียวเต็มๆ โดยไม่ต้องแบ่งใคร และเมื่อกี้ที่ผู้จัดการบอกว่าเธอจะได้ค่าจ้างถึงสิบเท่านั้น ก็เท่ากับว่าหากเธอรับ คืนนี้เธอก็จะได้หอบเงินแสนกลับบ้านยังไงล่ะ

  “สรุปจะเอายังไง” ผู้จัดการเร่งเร้า มีนาลังเลใจเป็นอย่างมาก เธอไม่รู้เลยว่าคนที่กล้าจ้างเธอสิบเท่าหน้าตาเป็นอย่างไร แต่ที่เห็นๆ มาก็มีแต่พวกลุงแก่พุงย้อยที่แอบหนีเมียมาเล่นสนุกกับเด็กสาววัยใส แน่นอนว่ามีนาไม่ชอบเลยสักนิด แต่ทว่าเงินนั้นเธอก็ต้องการเหมือนกัน ทั้งปลดหนี้ได้ และสามารถใช้เงินคืนไทม์ได้ แถมยังเหลือเอาไว้ให้เธอใช้ชีวิตต่อได้อีกโดยไม่ต้องไปขอความช่วยเหลือจากไทม์อีกต่อไป

  “กะ..ก็ได้ค่ะ แค่เสิร์ฟอย่างเดียวใช่ไหมคะ?” สุดท้ายมีนาก็ยอมตอบตกลง ก่อนจะถามย้ำในสิ่งที่เธอต้องทำ หากต้องทำอย่างอื่นด้วยเธอจะปฏิเสธทันที

  “อืม ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก งานนี้คุณเจเดนก็อยู่ด้วย เห็นว่าเขาอยากจ้างเราไปให้รุ่นน้องที่รู้จักดูเพราะเห็นว่าเราตรงสเปกรุ่นน้องคนนั้นน่ะ”

  “คุณเจเดน เจ้าของผับนี่น่ะเหรอคะ”

  “ก็ใช่น่ะสิ ไม่ต้องถามมาก ไปแต่งหน้าให้เรียบร้อย แล้วเดี๋ยวพี่มาตามเราใหม่” มีนาพยักหน้ารับอย่าง งงงวย หลังจากนั้นก็ถูกเรียกไปแต่งหน้าและทำผม ซึ่งที่ผับจะมีช่างคอยทำให้อยู่แล้ว แต่ถ้าใครอยากแต่งเองก็ได้แล้วแต่ความสะดวกของแต่ละคน สำหรับมีนาที่ไม่มีสกิลเรื่องพวกนี้เลยเธอจึงต้องให้ช่างแต่งให้ทุกครั้ง

  “นี่พี่! รู้ยังว่าวันนี้ยัยน้องเดือนสามนางได้รับแขกวีไอพีค่าจ้องสิบเท่าเลยนะพี่!”

  “จริงเรอะ! แม่ง! มันมีดีอะไรวะถึงได้เยอะขนาดนี้”

  “ก็ดีหลายอย่างนะพี่ ทั้งเด็ก ทั้งหุ่นดี ทั้งสวย ทั้งขาว ฉันที่เป็นผู้หญิงยังสะดุดตากับนางเลย คนอะไรสวยทุกกระเบียดนิ้วแบบนั้น”

  “เหอะ อีกไม่นานคงได้แย่งลูกค้ากูไปหมดแน่” เสียงจิ๊ปากและเสียงถอนหายใจตามมา มีนาได้แต่นั่งนิ่งๆ ทั้งๆ ที่โดนนินทาระยะเผาขนขนาดนี้ อีกฝ่ายคงไม่รู้ว่าเธอนั่งแต่งหน้าอยู่ตรงนี้เพราะช่างยืนบังด้านหน้าของเธออยู่

  “อย่าไปใส่ใจเลยค่ะน้องมีนา ใครมาใหม่ก็โดนนินทาแบบนี้กันทั้งนั้น ยัยนั่นมันเด็กตัวตึงของที่นี่ เห็นใครได้ดีกว่าตัวเองหน่อยก็ชอบไปข่มขู่เขาหมด” พี่ช่างแต่งหน้าเอ่ยปลอบ ร่างบางได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ กลับไป ไม่ว่าจะที่ทำงานหรือที่มหาลัย เธอก็ยังคงตกเป็นขี้ปากชาวบ้านได้อยู่ดีสินะ

  “ว่าแต่ผิวน้องมีนานี่ดีจริงๆ เลยนะคะ บอกเคล็ดลับความงามกับพี่บ้างสิ” มีนาเกาแก้มเล็กน้อย ระดับเธอไม่มีหรอกเครื่องสำอางหรือสกินแคร์แพงๆ แต่ที่ผิวดีแบบนี้คงต้องยกความดีความชอบให้กับไทม์ที่ชอบพาเธอเข้าไปทำสวยด้วยละนะ

  “หนูก็ใช้ของทั่วไปค่ะ ที่ผิวดีเพราะไปเข้าคลินิกมา” มีนาบอกไปตามตรง

  “ทำอะไรบ้างจ๊ะ”

  “ทำทั้งตัวค่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำอะไรบ้าง หนูแค่เข้าไปนอนเฉยๆ” มีนาพูดไปยิ้มเจื่อนไป เพราะเธอเป็นแบบนั้นจริงๆ ในเดือนนึงจะมีวันนึงที่ไทม์จะชอบชวนเข้าคลินิก ซึ่งอีกฝ่ายบอกว่ามันเป็นโปรแกรมนวดร่างกายเพราะเห็นว่าเธอเอาแต่ทำงานพาร์ทไทม์ทุกวันคงจะมีปวดเมื่อยบ้างก็เลยจองไว้ ซึ่งมีนาก็ยอมรับด้วยความเต็มใจ แต่พอเข้าไปจริงๆ ก็ทำมากกว่านวดซะอีก ทั้งบำรุงหน้า บำรุงผิว ออกมาที นี่เรียกได้ว่าตัวสะอาดเหมือนพึ่งเอาตัวเองเข้าไปซักในเครื่องซักผ้าก็ไม่ปาน

  “แปลกๆ นะคะ”

  “จะว่างั้นก็ได้ค่ะ พอดีหนูไปกับพี่คนหนึ่ง พี่เขาคอยจัดการทุกอย่างให้ หนูก็เลยไม่ค่อยรู้อะไรมาก”

  “อ๋อ แบบนี้นี่เอง แสดงว่าพี่คนนั้นเขารักและใส่ใจหนูมากเลยสินะ” มีนาได้แต่ยิ้ม ใบหน้าของเธอร้อนฉ่าเล็กน้อยยามที่คิดถึงใบหน้าของไทม์ขึ้นมา แต่ทว่าก็หงอยลงทันทีเมื่อคิดถึงเรื่องที่ตัวเองตะคอกใส่อีกฝ่ายไปแบบนั้น

  “ทุกอย่างตามนี้นะ ส่วนน้องมีนาเดี๋ยวมากับพี่”

  “ค่ะ” มีนาตอบรับผู้จัดการ หลังจากแต่งหน้าทำผมเสร็จก็ถึงเวลาเรียกรวมตัวกันก่อนทำงาน ซึ่งเป็นแบบนี้ทุกวันที่ผู้จัดการจะเรียกรวมตัวเพื่อแจ้งเรื่องต่างๆ ก่อนที่จะปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายไปทำงาน

  “อะไรอ่ะเจ๊! ทำไมน้องเขาถึงได้ไปเสิร์ฟคนเดียวเลยล่ะ” ใบหน้าสวยมองผู้หญิงคนหนึ่งที่พูดขึ้นด้วยท่าทีที่ไม่พอใจ ซึ่งเสียงที่ว่าก็ตรงกับเสียงที่นินทาเธอเมื่อครู่

  “ก็คุณเจเดนเขาเลือกมา” ผู้จัดการเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะกวักมือเรียกมีนาให้เดินตามมา

  “โห่เจ๊! พวกฉันไม่ยอมนะ! แบบนี้มันก็กินเต็มคนเดียวเลยสิ!” ขาของผู้จัดการหยุดชะงักก่อนจะหันไปมองผู้หญิงคนนั้นด้วยความโมโห

  “แล้วมึงจะเอายังไง! มึงก็เดินไปบอกคุณเจเดนเลยสิว่ามึงจะไปด้วย เขาคงตอบกลับมาว่ามึงไปสะเหล่ออะไรด้วยกลับมาน่ะสิ!” ทุกคนต่างพากันเงียบกริบเมื่อผู้จัดการตะคอกเสียงดัง เช่นเดียวกับคนที่โวยวายก็ได้แต่ถอนหายใจฟึดฟัดอย่างไม่พอใจออกมา

  มีนาหลบสายตาอาฆาตของผู้หญิงคนนั้นที่มองมา เธอหันหลังและเดินตามผู้จัดการที่ยังคงบ่นอุบอิบไม่เลิก

  “ห้องนี้แหละ เข้าไปเลย”

  “ค่ะ ขอบคุณค่ะ” มีนาเอ่ยขอบคุณผู้จัดการ เธอมองประตูด้วยหัวใจที่สั่นระรัว ไม่อยากทำ แต่เพื่อเงินแล้วยังไงเธอก็ต้องอดทนกับมันให้ได้

  “สู้ๆ ยัยมีนา แค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น” มีนาให้กำลังใจตัวเอง เธอคิดแล้วว่าหากได้ค่าจ้างกลับไป เธอก็คงจะเลิกทำงานนี้อย่างแน่นอน เพราะงั้นขอเพียงแค่เธออดทนกับการทำงานวันนี้ให้ได้ก็พอ มือบางจับลูกบิดประตู สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ อีกครั้งก่อนจะปั้นหน้ายิ้มและเปิดเข้าไป

  “ขออนุญา..!!” คำพูดของเธอหยุดชะงัก สายตาปะทะเข้ากับร่างสูงคุ้นตาที่กำลังนั่งพิงหัวเราะกับคนข้างๆ แน่นอนว่าพออีกฝ่ายได้ยินเสียงของเธอ เจ้าตัวก็รีบเงยหน้าขึ้นมาทันที

  “พะ..พี่ไทม์?”

  “มีนา?”

  

 ขอคนแบบพี่ไทม์สักคนได้ไหม สเปกผู้ชายที่ชอบ=พาเข้าคลินิก😆

 อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า💕

 ตัวอย่างชุดทำงานของน้อง รอดูคนหึงได้เลยยย!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]   จัดผู้หญิงคนใหม่ให้

    ผับ JD “wassup น้องชาย ไม่เจอกันซะนาน คิดถึงว่ะ”ใบหน้าหล่อเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปกอดอีกฝ่ายเป็นการทักทาย “เป็นไงบ้างครับพี่ สบายดีนะ”ไทม์เอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง “สบายดี ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ พี่ชายคนนี้ก็คิดว่าอินเลิฟอยู่ซะอีก”ไทม์ระบายยิ้มออกมา ปกติเขามักจะมาที่ผับแห่งนี้ตลอด แน่นอนว่าก็มานั่งดื่มกับมองสาวๆ ตามประสาชายหนุ่มนั่นแหละ ส่วนเจเดนที่เห็นว่าดูสนิทกันขนาดนี้ก็เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อ เขาและเจเดนเลยมักจะเจอกันอยู่บ่อยครั้ง แม้อายุจะไม่ได้เท่ากันและอีกฝ่ายห่างกับเขา5ปี แต่เพราะความเป็นกันเองของเจเดน ไทม์จึงรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่เจอกัน “ก็..ไม่รู้สิครับ”ไทม์ตอบกลับ ใบหน้าหล่อกลับมาเรียบตึงพร้อมกับเทเหล้าใส่แก้วเงียบๆ เจเดนมองไทม์ด้วยความสงสัย ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยให้มันเป็นแค่ความสงสัยก็เลยเอ่ยถามไปตรงๆ “มีเรื่องอะไรรึเปล่า ทำหน้าทำตาเหมือนโดนแฟนทิ้ง” “แฟน..หึ ก็อยากเป็นอยู่หรอก แต่อีกฝ่ายเอาแต่ปฏิเสธนี่สิ” “เชี่ย ผู้หญิงคนนั้นตาบอดป่ะวะ? น้องชายพี่นิสัยดีขนาดนี้แต่ยังกินแห้วอยู่เนี่ยนะ”ไทม์ได้แต่ยิ้มเยาะ มือหนายกแก้วเหล้าก

  • แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]   ค่าจ้างสิบเท่า

    ผับ JD พอมาถึงที่หมาย มีนาก็รีบเข้าไปเปลี่ยนชุดทันที เวลางานของเธอเริ่มต้นตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ยาวไปถึง ตีสอง ค่าจ้างวันละ1,200บาท และไม่รวมทิปรายคน ร่างบางสำรวจตัวเองในกระจก ชุดเด็กเสิร์ฟเหล้าของร้านนี้จะไม่เหมือนร้านอื่น ผู้ชายใส่ชุดสูทหูกระต่าย มีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำที่ต้องใส่ทุกคน ส่วนผู้หญิงก็สวมเป็นชุดบันนี่เกิร์ลยั่วๆ แม้จะเซ็กซี่แหวกสูง แต่ก็ไม่ได้โป๊ขนาดนั้นเพราะมีซับในสีเนื้อคอยปกป้องอยู่ ผมของผู้หญิงจะมัดเป็นหางม้ายาวและมีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำใส่เหมือนกับทุกคน “เฮ้ออ” มีนาถอนหายใจออกมา เธอไม่ชอบเลยที่จะต้องแต่งตัวล่อสายตาคนอื่นแบบนี้ ข้างล่างไม่ค่อยโชว์มากก็จริง แต่ส่วนบนที่เป็นเกาะอกนี่สิ เธอต้องเปิดโชว์เนินอกเดินไปทั่วผับ ถึงแม้จะไม่ชอบใจสุดๆ แต่ทำไงได้ก็เงินมันดี และชีวิตมันก็ขับเคลื่อนด้วยเงิน “มีนามารึยัง?” เสียงของผู้จัดการที่เป็นสาวสองเอ่ยเรียกร่างบาง “มาแล้วค่ะ!” มีนาที่พึ่งเปลี่ยนชุดเสร็จรีบเอ่ยทักทันที “วันนี้ไม่ต้องไปเดินเสิร์ฟนะ พอดีมีแขกVIPจองตัวเอาไว้” “คะ!?” มีนาถึงกับร้องเสียงหลง นี่พึ่งเป็นวันที่สี่ที่เธอได้เข้ามาทำงานเอง แต่ดันมีแขกVIP

  • แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]   พาเด็กใหม่มาบริการ

    ในระหว่างคลาสเรียน มีนาเอาแต่นั่งเหม่อลอยเพียงเพราะคำพูดของเพื่อนสนิท เธอคิดว่าหากไทม์เป็นแค่ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งที่ฐานะทางบ้านไม่ได้รวยมากก็คงจะดี แต่นี่อีกฝ่ายเป็นถึงลูกชายนักธุรกิจใหญ่โต ฐานะคงไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าจะไปที่ไหนด้วยกันก็มักจะได้ต้อนรับอย่างพิเศษกว่าใคร หรือที่หลายๆคนเรียกว่า VIP นั่นแหละ พอมองกลับมาย้อนดูตัวเองมันถึงได้น่าสมเพชไง ตัวเองที่ไม่มีอะไรดีเลย แต่คนดีๆอย่างไทม์กลับชอบเธอ แม้ว่ามีนาจะเคยพูดถึงเรื่องฐานะที่ต่างกันตอนที่เธอปฏิเสธการขอคบจากไทม์ แต่อีกฝ่ายก็บอกว่าเขาไม่เคยสนใจเรื่องนั้น เขาแค่ชอบเธอ อยากคบเธอเป็นแฟน อยากดูแลเธอให้ดีกว่านี้ อยากเป็นมากกว่ารุ่นพี่รุ่นน้องกัน มันก็ยิ่งทำให้ตัวเธอรู้สึกน่าสมเพชเข้าไปใหญ่ ที่ถึงแม้ไทม์จะชัดเจนกับเธอมากขนาดนี้ และหัวใจของเธอก็ชอบไทม์เต็มประตู แต่เพราะไม่อยากดึงอีกฝ่ายลงมาอยู่กับโคลนตม มีนาจึงทำได้แค่ยื้อเวลาออกไปก็เท่านั้น “ฉันไปก่อนนะ”มีนาเอ่ยบอกกับเพื่อนสนิท อีกฝ่ายก็โบกมือลาให้ ร่างบางรีบเปิดมือถือดูสายรถเมล์ที่จะต้องนั่งไปทำงาน พอเห็นว่ามีคันที่ใกล้มาถึงแล้วก็รีบวิ่งออกไปทันที งานนี้เป็นงานที่เธอพึ่งทำม

  • แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]   มัวแต่เล่นตัว

    “มีนา!” สายตาของเธอจ้องมองไปยังร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังวิ่งมาหาเธอด้วยรอยยิ้ม ผู้ชายที่มีผมสีดำสนิท รูปร่างสูงโปร่ง และมีใบหน้าหล่อเหลากับรอยยิ้มที่สุภาพ เขาคือ ไทม์ หรือที่ทุกคนจะเรียกกันว่า พี่ไทม์ ดีกรีหนุ่มหล่อประจำคณะบริหาร ที่สาวๆ หลายคนต่างอยากได้ผู้ชายคนนี้ไปครอบครอง ซึ่งตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกำลังยืนหอบแฮ่กๆ อยู่ตรงหน้าเธอ “รอพี่นานไหม?” “ไม่ค่ะ” มีนาตอบกลับ สายตาของเธอมองดูรอบๆ ที่มีเหล่านักศึกษาหญิงกำลังมองมาทางเธอพร้อมคำซุบซิบนินทา มีนาถอนหายใจเล็กน้อย ขนาดให้มาเจอกันที่ลับตาคน แต่ก็ยังไม่วายโดนจับจ้องอยู่ดี “พอดีว่า มีเอาเงินมาคืนค่ะ” มีนาเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้กับไทม์ ใบหน้าหล่อของไทม์จ้องมองเงินในมือของมีนาสลับกับใบหน้าสวยหวานที่กำลังก้มต่ำมองพื้น “หนูไปเอาเงินมาจากไหน?” น้ำเสียงทุ้มของไทม์เอ่ยถามขึ้น มีนาเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่มองเธออย่างไม่สบอารมณ์ จนเธอแปลกใจว่าตัวเองเอาเงินมาคืนแท้ๆ แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงหน้าบูดขนาดนั้นกัน “กะ..ก็ทำงานไงคะ พี่ไทม์คิดว่ามีไปขโมยมารึไง” มีนาขึ้นเสียงเล็กน้อย พร้อมกับหลบสายตาคมที่จ้องเขม็งมาทางเธอ เธอรู้ว่าทำไมไทม์ถึ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status