مشاركة

บทที่ 46

مؤلف: ลำเนา
last update تاريخ النشر: 2024-11-27 08:26:49
ใช้ชีวิตตัวเองเก็บออมความสุขเอาไว้เช่นกัน

เรื่องดวงฤทธิ์ที่เรียกร้องระคนทวงบุญคุณที่ดูแล
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 49

    “ห่วงแม่นายของเราว่างั้น ฉันไม่ทิ้งแม่นายเธอหรอกน่า แต่เราดื่มกันที่โรงแรมก็ได้คุณผู้ช่วยจะได้ไม่ต้องห่วงเดียวเนอะ เออจะว่าไปก็น่าเป็นห่วงอยู่เว๊ย” รสสุคนธ์พูดแล้วมองดูแพรพรรณที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “ขึ้นไปนอนที่ห้องไป ไม่ต้องห่วง” แม่นายใจเดียวบอกปรายฝน “ถ้าอยากให้อยู่ด้วย ปรา

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 48

    “เด็กคงตกใจ” รสสุคนธ์บอก “เดียวรู้สึกแย่ ปูนนี้แล้วไปทำแบบนั้นกับเด็ก” ใจเดียวพูดขึ้น “แต่ถ้าถามรสก่อน รสอยากให้ทำแบบนั้น ถ้าไม่แสดงออกจะรู้ไหม ผลออกมาเป็นอย่างไร ก็ค่อยว่ากัน” รสสุคนธ์ยิ้มๆ แต่รอยยิ้มจางลงทันที เมื่อเห็นคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน “เหมือนนัดกันมาเ

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 47

    พลบค่ำแล้วแต่ฝนคงยังตกหนักและท่าทางคงไม่หยุดตกเอาง่ายๆ แม่นายใจเดียวเลยตัดสินใจเข้าพักในโรงแรมที่ห้องพักเกือบเต็ม โดยเหลือห้องพักเพียงแค่ห้องเดียวเท่านั้น “คงต้องนอนที่นี่ พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ ขับรถฝ่าฝนไปมีหวังกลับไม่ถึงไร่แน่” แม่นายใจเดียวบอกกับปรายฝน “ยังไงก็ได้ค่ะ แต่คนท

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 46

    ใช้ชีวิตตัวเองเก็บออมความสุขเอาไว้เช่นกัน เรื่องดวงฤทธิ์ที่เรียกร้องระคนทวงบุญคุณที่ดูแลเอาใจใส่ปรายฝนมาตั้งแต่เด็ก ปรายฝนให้โอกาสพิสูจน์ตัวเอง โดยให้รอซึ่งคนให้รอบอกไม้ได้ว่าต้องรอไปนานสักเท่าไร แต่ผู้ชายอย่างดวงฤทธิ์ไม่ได้สร้างความสุขขึ้นด้วยตัวเองมองเห็นความสุขด้วยการแสวงหาจากคนอื่น ส

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 45

    “ปรายเองค่ะ” เป็นข้อความจากปรายฝนส่งถึงผู้อ่าน “จบแบบนี้ไม่ได้สิ ปรายไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นสักหน่อยเนอะ เดี๋ยวจะค่อยๆ เล่าให้ฟังก็แล้วกัน อย่าเพิ่งไปว่าคนเขียนเขาเข้าล่ะ” ปรายฝนหัวเราะคนเขียนก็เช่นกัน “จบแบบที่พิมพ์คำว่า จบ น่ะ ยังไม่สมบูรณ์ต้องอ่านต่อจากตอนพิเศษ ปรายจะเล่าว่าก

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 44

    รสสุคนธ์ยังนึกถึงปรายฝนอยู่เสมอ ภาพในวันแรกที่ได้พบกันยังคงชัดเจนยามเมื่อได้นึกถึง รวมถึงความสัมพันธ์ที่ใจเดียวบอกเล่าว่าไปจูบเด็กเข้าแต่เด็กไม่เล่นด้วยทำเอาเพื่อนรักจ๋อยไป ถ้าหากมีปรายฝนอยู่ด้วยคงมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่ “กรุงเทพไม่ได้ไกลนักหนา ทำไมถึงไม่ไปมาหาสู่กัน” รสสุคนธ์พูดขึ้น

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 3

    ปรายฝนยืนส่องกระจกหมุนตัวไปมาอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อนึกถึงเสื้อผ้าที่คนอื่นๆ สวมใส่จึงคิดได้ว่า เข้าเมืองตาหลิ่วควรหลิ่วตาตาม ซึ่งจริงอย่างที่แม่นายใจเดียวบอก เสื้อผ้าชุดที่สวมใส่มากับชุดที่เพิ่งถอดเปลี่ยนมีหวังคงซักให้กลับคืนมาเป็นสภาพเดิมไม่ได้แน่ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ปรายฝนจึงรีบเดินไปดูผ่านช

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 43

    ภาพแม่นายใจเดียวที่ปั่นจักรยานไปทำงานตรวจดูไร่รอบๆ เป็นภาพที่เห็นจนเป็นเรื่องปกติยิ่งเวลาเลยผ่านไปเรื่อยๆ ทำให้ภาพในครั้งเก่าที่มีคนปั่นจักรยานให้ซ้อนท้ายจางหายไป แต่แม่นายใจเดียวของทุกคนยังมีรอยยิ้มสดใสอยู่เสมอ “คิดถึงปรายเหมือนกันนะ หายเงียบไปเลย” ปลาพูดขึ้น ขณะยืนมองตามแม่นายใจเดียวที

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 2

    ความเงียบมาพร้อมกับเวลาที่ดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า แสงไฟพอมีให้เห็นบ้าง แต่ไม่ได้มากมายอะไรนัก ปรายฝนออกมายืนอยู่หน้าห้องพักมองผ่านความมืดมิดที่อยู่ตรงหน้า ความหนาวเย็นที่กลอยกับปลาบอกเริ่มเผยตัวตนเข้ามาในความรู้สึกเมื่อลมเย็นๆ พัดมากระทบเข้าที่ร่างกาย หลัง จากรับประทานอาหารเย็น ปรายฝนเดินสำรวจบ้านหลัง

  • แม่นายใจเดียว   บทที่ 1

    “จบเกียรตินิยมรัฐศาสตร์ ต้องมายืนงงอยู่ในดงวัว หรือเขาเรียกฝูงวัวกันนะ” หญิงสาวยืนงงๆ หลังลงจากรถสองแถว ซึ่งลุ้นมาตลอดทางว่าจะโดนพาเข้ารกเข้าพงไปก่อนถึงจุดหมายปลายทางหรือไม่ แต่เมื่อถึงที่หมายซึ่งป้ายเขียนเอาไว้ว่า ไร่ใจเดียวทำให้สบายใจขึ้น ส่วนไอ้เจ้าฝูงวัวที่ห้อมล้อมอยู่ไม่รู้ว่ามาต้อนรับพนักงานให

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status