EP 3/2 เสียงครวญจากห้องลูกชาย NC++

“อุ๊บ...อื้อออ...”

ชมจันทร์อยากจะกรีดร้องดังๆ ทว่าเรียวปากคมๆ ที่ประกบเข้ามาที่กลีบปากนุ่ม ทำให้เสียงใดๆ ไม่สามารถเล็ดลอดออกมาได้ ทัศเทพจูบเธอเนิ่นนาน ตักตวงความหอมหวานจากโพรงปาก ไม่แยแสต่อสองกำปั้นที่เธอประเคนใส่แผงอกเขารัวๆ

“ปะ...ปล่อย อื้อออ...” ส่งเสียงทันทีที่เขาผละออกเพื่อสูดลมหายใจ แต่มันเป็นเวลาเพียงสั้นๆ ร่างสวยถูกดันให้ถอยหลังจนไปสะดุดกับโซฟาตัวหนึ่งตรงหัวมุมของโถงทางเดิน แสงไฟสลัวรางเพราะเป็นมุมอับสายตา หากมีคนมองมาคงเห็นเพียงเงาตะคุ่มของคนทั้งคู่เท่านั้น

ชมจันทร์ยังมัวเมาในรสจุมพิต เสื้อกล้ามหลุดหายตอนไหนมิอาจทราบได้ เธอถูกบังคับให้นอนหงายลงไปบนโซฟาตัวดังกล่าว ก่อนที่ร่างหนาจะทาบทับตามลงมา ความกว้างยาวของโซฟาไม่ได้เอื้ออำนวยนัก แต่ทัศเทพก็ไม่สน ลิ้นสากระคายของเขาเริ่มทำหน้าที่ ทั้งไล้เลียขบเม้มไปทั่วลำคอขาวผ่องเรื่อยมาจนถึงเนินอกอิ่ม เขาจูบหนักๆ เมื่อลิ้นร้อนลากผ่านร่องอกอวบจนถึงแอ่งสะอือบุ๋มน่ารัก ฝากฝังจุมพิตเนิ่นนานบนหน้าท้องแบนราบ ก่อนวกกลับไปจูบดูดดื่มที่ริมฝีปากหล่อนอีกหน

“อืม...อา...อ๊ะ!”

ชมจันทร์ปล่อยเสียงครางออกมาในที่สุด เมื่อเขาเคลื่อนริมฝีปากลงไปขบเม้มที่ยอดทรวงข้างซ้าย ส่วนข้างขวาก็ถูกบีบเคล้นด้วยมืออีกข้างของเขา แรงกระสันรัญจวนวิ่งไปตามกระแสโลหิต มันร้อนๆ หนาวๆ สั่นระริกไปทั้งกาย อยากให้เขากอด อยากให้เขาลูบไล้ และอยากให้เขาทำอะไรก็ได้กับร่างนี้

“คุณเทพ อะไร?”

ชมจันทร์สะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกดึงให้ลุกขึ้นนั่งทั้งที่กำลังเคลิบเคลิ้ม

“ไม่...อย่านะ!”

เธอร้องห้าม แต่มีหรือเขาจะฟัง ขาเรียวเสลาถูกเขาจับยกให้ตั้งชันบนโซฟา ดึงทึ้งรวดเดียวกางเกงขาสั้นที่ใส่นอนก็หลุดติดมือเขาไป ไม่ต้องถามหาชุดชั้นในให้ยุ่งยากในเมื่อเธอไม่ได้ใส่มัน

ทัศเทพไม่รอช้าใช้ลิ้นสากร้อนเข้าไปคลุกวงในกุหลาบดอกงามที่อยู่ระหว่างซอกขา เฝ้าดูดดึงเคล้าคลึงที่เกสรสีชมพูวาววับ มันเบ่งบานรอคอยเขาอยู่ ยืนยันได้จากน้ำหวานที่เอ่อล้น

ชมจันทร์กัดฟันแน่น เมื่อความรู้สึกที่แปลกประหลาดกำลังจะทำให้เธอขาดใจ หากว่าไม่ได้เติมเต็มจากบางอย่างจากเขา แต่ไม่! เธอทำไม่ได้ เธอรอดมาได้ตั้งหลายครั้งและครั้งนี้เธอก็จะรอด ไม่มีทางยอมตกเป็นของทัศเทพเด็ดขาด ไม่มีวัน!

“ไม่...อย่า!” ร้องห้ามเสียงสั่นพร่าเมื่อเขาลุกขึ้นเตรียมจะถอดกางเกง เธอยกมือกอดตัวเองอย่างหวงแหน

“ชมจันทร์! บ้าฉิบ!” เขาสบถอย่างสุดจะทน นึกว่าหล่อนคล้อยตามแล้วเสียอีก

“คุณเทพอย่าทำจันทร์นะ อย่าทำอะไรจันทร์เลย” วอนขอแววตาสั่นระริก กลัวแสนกลัวว่าเขาจะทำมันจริงๆ

“ทำไมมาขอเอาตอนนี้ฮะ! จันทร์...”

ทัศเทศพูดไม่ออก แก่นกายแกร่งกร้าวที่อยู่ระหว่างซอกขามันขยายคับแน่นกางเกงไปหมด เขาทรมานอย่างที่สุด ทว่าแววหวาดหวั่นในหน่วยตาสวยซึ้งของแม่เลี้ยงคนงาม กลับบอกให้สิ่งนั้นสงบลงซะ

ไม่มีทาง!

ชายหนุ่มดึงทึ้งกางเกงขายาวออก ทำให้บางสิ่งบางอย่างผงาดง้ำชี้หน้าชมจันทร์จนหล่อนต้องกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อก!

“ช่วยฉัน!” เขาร้องสั่ง

ชมจันทร์เป็นงง ตาโตแทบถลนออกมานอกเบ้าเมื่อเขากุมกำของรักแล้วรูดมันขึ้นลงถี่ๆ เธอไม่เคยเห็น ไม่เคยสัมผัส และให้ตายเถอะ! มันจะใหญ่จะยาวอะไรปานนั้น!

“เร็วสิ! ไม่อย่างนั้นฉันจะจับมันยัดเข้าไปในตัวเธอเดี๋ยวนี้”

ทัศเทพร้องสั่งเสียงแหบพร่า เจ้าหล่อนมัวแต่ตกตะลึงจนลืมว่าตัวเองยังไม่ได้สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย มันน่าใจอ่อนไหมนั่น หล่อนยั่วแบบหน้าซื่อตาใส ไม่รู้ทำไมเขาไม่อยากข่มขืนหล่อน เขาอยากเห็นหล่อนมีความสุขไปพร้อมๆ กัน เพราะฉะนั้นหลายปีที่ผ่านมา เขาเลยไม่เคยล่วงเกินหล่อนมากไปกว่ากอดจูบลูบคลำ และครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาจะให้หล่อนทำออรัลซ์เซ็กซ์!

“ทำ...ทำอะไรคุณเทพ จันทร์...จันทร์”

ทัศเทพไม่รอให้หล่อนติดอ่างอีกต่อไป เขาจัดการดึงเอาท้ายทอยของหล่อนเข้ามาใกล้ ยังผลให้ริมฝีปากงามแนบชิดกับส่วนอันแข็งขึง

“อ้าปาก” เขาสั่ง

ชมจันทร์ส่ายหน้ารัวๆ ความร้อนผ่าวจากปลายองคชาติกำลังทำให้เธอขนลุกขนผอง กลิ่นของมันคาวอ่อนๆ ชวนให้เธอพะอืดพะอม เขาจะให้เอาเจ้าสิ่งนี้เข้าไปในปากงั้นหรือ ไม่มีทาง!

“เดี๋ยวนี้! ไม่งั้นก็ถ่างขา เลือกเอา!”

“คนบ้า! บังคับเกินไปแล้วนะ” ชมจันทร์อยากจะร้องไห้

“จะทำไม่ทำ” ทัศเทพถามหน้าตาจริงจัง ความอยากปลดปล่อยกำลังจะทำให้เขาเป็นบ้า

“คนใจร้าย...” ว่าเขาเสียงอ่อยแต่ค่อยๆ อ้าปากงับเอาปลายสุดของส่วนอันแข็งขึง ค่อยๆ ใช้ลิ้นไล้เล็ม ดูดดึงมันเข้ามา หลายครั้งที่มันทำให้เธออยากอาเจียน แต่มือแกร่งของเขาที่บังคับศีรษะเธอจากด้านหลังก็ไม่ยอมให้เธอได้ถอยห่าง เธอทำให้เพียงดูดชิมมันราวกับอร่อยนักหนา

“เอาเลยจันทร์ ช่วยฉันที ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันข่มขืนเธอตรงนี้ อืม...ปากเธอนุ่มเหลือเกิน จันทร์...จันทร์...อ๊า!”

ทัศเทพพร่ำพูดปะปนเสียงคราง ชมจันทร์ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยอะไรออกมาได้เมื่อชิ้นส่วนแห่งชายชาตรีคับแน่นในโพรงปาก ให้ตายเถอะ เธออยากอาเจียนเต็มที

“อื้อ...”

“อย่า! แม้แต่จะคิดรังเกียจมันนะชมจันทร์ ไม่อย่างนั้นเธอจะเสียใจ!”

ชมจันทร์คิดตามที่เขาว่า ค่อยๆ ทำความคุ้นเคยกับแก่นกายร้อนผ่าว มันต้องดีกว่าการเสียตัวแน่ๆ เธอหลับหูหลับตาสาวรูดดูดดึงให้เสร็จๆ จะได้หลุดออกจากสถานการณ์นี้เสียที

“ไม่! ไม่ใช่อย่างนั้น อย่าให้ฟันมันครูดตรงนั้น โอ...จันทร์ ลองคิดว่ามันเป็นไอติมแท่งโปรดของเธอสิ อืม...”

ทัศเทพครางไม่เป็นภาษาเมื่อลิ้นชื้นๆ กับโพรงปากน้อยๆ ของหล่อนกำลังดูดดึงแก่นกายของเขาอย่างเอร็ดอร่อย ลิ้นของหล่อนร้อนผ่าวและนุ่มเหลือเกิน เสียวซ่านเกินบรรยายจริงๆ

“ดี...ดีมาก โอ...จันทร์...จันทร์”

ยิ่งได้ยินเสียงเรียก ชมจันทร์ก็ยิ่งได้ใจ เธอดูดดึงแล้วรูดขึ้นรูดลงแก่นแท้ของความเป็นชายด้วยความย่ามใจ มันน่าดีใจหรือสะใจดีล่ะ เมื่อริมฝีปากของเธอแท้ๆ ที่สามารถทำให้เขาครวญครางได้

“อย่างนั้น...จันทร์ อย่างนั้น”

ทัศเทพเร่งเร้าด้วยคำพูด ชมจันทร์เปลี่ยนท่ามานั่งคุกเข่าบนโซฟาตัวเตี้ย มือข้างหนึ่งเกาะเกี่ยวเอวสอบเอาไว้เพื่อพยุงกาย ส่วนอีกข้างประคองแก่นแท้แห่งบุรุษที่ยังเต้นตุบๆ แน่นอนว่าอีกครึ่งหนึ่งของความยาวมันอยู่ในปากของเธอ

“จันทร์? จันทร์ โอ...จันทร์ เธอนี่มัน...แม่มด!”

ทัศเทพสบถลั่น จ้องมองริมฝีปากคู่นั้นที่กำลังกลืนกินตัวตนของเขาอยู่ เขาเลื่อนมือลงมาฟอนเฟ้นหน้าอกของหล่อน เคล้นคลึงและบีบขยำอย่างเมามัน ขณะที่อารมณ์เสียวซ่านกำลังรุกเขาอย่างหนัก แต่เขาไม่มีทางยอมให้มันจบลงง่ายๆ เขาสั่งให้หล่อนหยุดแล้วผลักให้นอนหงายลงไปบนโซฟา เขานั่งคุกเข่าบนโซฟาตัวเดียวกันนั้นแล้วโน้มกายลงไปหาร่างงาม

“คุณเทพ! ไหนบอกว่า...”

“ชู่ว์...ฉันไม่ผิดคำพูดหรอกน่า” เขาบอกเสียงกระเส่า วางแก่นกายทาบนอนบนเกสรรักของแม่เลี้ยงสาวโดยมิได้สอดใส่ จงใจถูไถบดบี้จนกลีบกุหลาบบางแบะออก เกิดการบดเบียดเสียดสีที่เร่งเร้าแรงกำหนัด