LOGIN“เราไปกันเถอะ”
“ซะ..เซย์”ฉันเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเสียงเบาเมื่อจู่ๆเซย์จิก็เดินมาคว้ามือฉันก่อนจะพาฉันเดินหนีจากคนกลุ่มก้อนตรงนั้นทันทีฉันได้แต่เดินก้มหน้าก้มตามาเรื่อยๆ จนกระทั่ง
ปัก
“โอ้ย..”หัวของฉันชนเข้ากับแผ่นหลังของเซย์จิอย่างจังจะหยุดทำไมไม่บอกเนี้ย
“เป็นไรไหมโทษที”เซย์จิหันกลับมาเจ้าตัวจับใบหน้าฉันให้เงยขึ้นมองเขาก่อนที่มือหนาจะปัดผมฉันออกและใช้สายตาของเขาสำรวจหน้าผากของฉัน
หล่อจัง
“อะเอ่อไม่เป็นไรแค่นี้เอง”ฉันรีบตั้งสติทันทีก่อนจะปัดๆผมตัวเองกลับมาที่เดิมอย่างลวกๆ แล้วเดินไปนั่งที่เดิมที่มีไอวินกำลังนั่งกินไอติมอยู่
ไอห่านี่นี่มันเป็นเพื่อนฉันจริงไหมไม่เห็นจะตามไปห้ามฉันเหมือนเซย์จิเลย
“ซ่าส์จนได้เรื่อง”ไอวินพูดพร้อมกับยื่นมือถือมาให้ฉันดูซึ่งมันเป็นเพจของมหลัยที่กำลังลงข่าวเกี่ยวกับฉันโดยใช้หัวข้อว่าสาวโรคจิตคลั่งรักตามตบแฟนสาวของคนที่ตัวเองชอบอย่างขาดสติ
เคเลยฉันกลายเป็นสาวโรคจิตไปแล้วสินะเห้อออ
“จิ๊” ฉันจิ๊ปากอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะหยิบมือถือกดเข้าอัลบั้มรูปที่ฉันเคยถ่ายพี่ทอยเอาไว้มันมีทั้งภาพที่เจ้าตัวเต็มใจถ่ายกับภาพที่ฉันแอบถ่ายเอิ่มฉันก็เหมือนโรคจิตอยู่นะมีภาพแอบถ่ายเขาเยอะมากกว่าภาพที่เต็มใจถ่ายอีก
ฉันนั่งลบไปเรื่อยๆอย่างโมโหจนมาถึงรูปที่เราสองคนจุ้บกัน
“แหวะ”ฉันทำท่าจะอ้วกทันทีนี่ฉันกล้าทำแบบนั้นลงไปได้ไงกันนะแถมยังถ่ายรูปเก็บมาอีกด้วยโอ้ยย
“ไอหอมมึงนี่โรคจิตของแทร่เลยนี่หว่า”
“ไอวินเสร่อ”ฉันด่ามันที่แอบชะโงกหน้ามาดูรูปในมือถือของฉัน
“จูบแรกหรอ”มันเอ่ยถาม
“ไม่ใช่”และนี่ไม่ใช่คำตอบจากฉันค่ะแต่เป็นคำตอบของเซย์จิที่จู่ๆ ก็พูดขึ้นมา
“มึงรู้ได้ไงว่าไม่ใช่จูบแรกของมัน”ไอวินเอ่ยขึ้นอย่างจับผิดฉันรีบหันไปมองเซย์จิทันทีก่อนจะส่งสายตาว่า
ห้าม! พูด! เด็ด! ขาด!
เซย์จิยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะยักไหล่ตอบไอวินไปแทน
“เอ้าอะไรของมึง..สรุปยังไงจูบแรกป่ะ”เมื่อหาคำตอบจากเซย์จิไม่ได้มันเลยหันมาถามฉันต่อ
“แล้วมึงจะเสร่อเรื่องของกูอะไรนักหนาไปซื้อไอติมมาให้บ้างแดกอยู่คนเดียวเลย”ฉันบ่นมันแบบหยาบๆคือก็พูดแบบนี้กันอยู่แล้วแหละด้วยความที่เราสองคนสนิทกันตั้งแต่เด็กอะนะ
“วุ้ยไรวะถามแค่นี้เอง..เออๆไปก็ได้ไอเซย์จิไปเป็นเพื่อนกูเลย’ไอวินหันไปชวนเซย์จิอย่างไม่สบอารมณ์ร่างสูงทั้งสองลุกขึ้นก่อนจะเดินไปพร้อมกันทันทีฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะกดลบรูปนั้นออกไปรวมถึงรูปอื่นๆ ด้วยเช่นกันพอลบจนหมดฉันก็มานั่งบิดขี้เกียจก่อนที่สายตาฉันจะมองขึ้นไปเห็นต้นมะม่วงที่กำลังให้ร่มเงาแก่ที่นั่งแห่งนี้อยู่
ถ้าถามว่าเซย์จิรู้ได้ยังไงว่านั่นไม่ใช่จูบแรกของฉันก็ต้องย้อนไปตอนเปิดเทอมปี1ใหม่ๆ และเป็นช่วงที่ฉันกับเซย์จิเจอกันเหตุมันเกิดขึ้นมาจากที่ฉันอยากกินมะม่วงที่อยู่บนต้นไม้นั่น
อะไรยังไงคะจูบแรกบนต้นมะม่วงอะป่าว555555555
“ไอหอมแม่กูฝากแกงมะ…ไอเซย์จิ!”แผละ..ฉันมองถุงแกงที่ไอวินถือมาแตกต่อหน้าต่อตาพร้อมกับเจ้าตัวที่เบิกตาโตทันทีเมื่อเห็นเซย์จิ“ไงไอวิน..”เซย์จิเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม“เชี่ยมึง..”หลังจากนั้นไอวินก็วิ่งเข้ามากอดเซย์จิทันทีจนเซย์จิเกือบเซไปจนรถที่อยู่ด้านหลังจนฉันเสียวว๊าบเพราะกลัวมันเป็นรอยอย่าเชียวนะเว้ยนี่มันอนาคตลูกรักฉันนะ!“มึงฮึกมึงกลับมาฮื่อออ”ไอวินร้องไห้โฮออกมาทันทีส่วนเซย์จิก็ได้แต่ยิ้มขำให้กับความเจ้าน้ำตาของมันโดยที่มือของเซย์จิยังคงถือสร้อยคออยู่จะว่าไปฉันก็ยังไม่ได้ตอบตกลงออกไปเลยแหะ“เออๆกูกลับมาแล้ว”เซย์จิตบหลังไอวินเป็นการปลอบผ่านไปนานหลายนาทีอยู่ก่อนที่ไอวินจะเลิกร้องไห้ส่วนแกงที่แตกเละเป็นอาหารหญ้าไปแล้วและฉันก็ต้องมานั่งเก็บอ
สวบบบบ“อื้ออออฮึก”“ชู่วววว”ฉันร้องไห้ออกมาโดยมีเซย์จิกอดปลอบไม่ห่างเจ้าตัวจูบเข้าที่ขมับของฉันก่อนไล้ไปตามใบหน้าอย่างอ่อนโยน“ยะอย่าขยับ”ฉันเอ่ยบอกเสียงเสียงสั่นเซย์จิเริ่มจะขยับตัว“ของเธอมันรัดจนฉันจะไม่ไหวแล้วนะ”เซย์จิเอ่ยขึ้นใบหน้าหล่อทำสีหน้าแปลกๆใส่ฉันก่อนที่เขาจะยืดตัวขึ้นและจับเอวฉันลอยขึ้นจากเตียงมันยิ่งทำให้ตัวตนของเขาเข้ามาลึกจนฉันจุกไปหมดพั่บ พั่บ พั่บ“อ๊าาาาาอื้อออซะ..เซย์อื้อออ!”ฉันร้องครางออกมาเมื่อเซย์จิเริ่มขยับเข้าออกจากที่เคยเจ็บก็หายเจ็บแล้วแต่ความรู้สึกอย่างอ่ืนมันดันเข้ามาแทนที่ฉันมองหน้าเซย์จิที่กัดริมฝีปากอย่างยั่วๆก่อนจะโน้มคอเจ้าตัวมาจูบทันที“อื้ออออ~”“อ๊าาาหอมอึกอ
“อื้อออ..”“ตื่นแล้วหรอ”“เซย์!?”ฉันลุกพรวดขึ้นมาทันทีก่อนจะเบิกตากว้างมือของฉันรีบพุ่งไปจับยังใบหน้าที่ไม่ได้เห็นนานนับ2ปีเขาดูแปลกตาเล็กน้อยเหมือนจะดูคมเข้มขึ้นและดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นด้วย“อืม..ฉันเอง^^”เจ้าตัวทาบทับมือลงมายังมือที่ฉันจับหน้าเขาอยู่ก่อนจะระบายยิ้มบางอย่างอ่อนโยนพลันน้ำตาก็ไหลลงมาทันที“เซย์ฮึก..”ฉันกอดอีกฝ่ายอย่างแน่นเหมือนกลัวว่าเซย์จิจะหายไปจากฉันอีกตอนแรกฉันก็คิดว่ามันคงเป็นความฝันแต่พอได้ตื่นมาเห็นแบบนี้ฉันก็มีความสุขมากจริงๆเซย์จิของฉันกลับมาแล้ว“ฮึกฮื่อออฉันชอบนายเซย์ฮึกชอบนายมาตลอดเลยฮึกฉันชอบนายมากจริงๆฮื่ออออ”ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนักก่อนจะระบายความอัดอั้นที่มีมาตลอด2ปีไปแบบหมดเปลือกเซย์จิไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่กดตัวของตัวเองเข้ามาที่ไหล่ของฉันพร้อมกับจมูกที่ถูไปมา“ต้นหอม”ตัวของฉันถูกผละออกก่อนที่มือหนาของเซย์จิจะเชยคางฉันขึ้นให้สบตากับเขาที่ยิ้มอยู่หัวใจของฉันเต้นอย่างถี่รัวเมื่ออีกฝ่ายเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงของเขาฉันคิดถึงมันมากจริงๆ“เซย์..”ฉันเอ่ยเรียกเขาเสียงเบาเซย์จิใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้ฉันก่อนจะค่อยๆขยับใบหน้าหล่อๆของตัวเองเข้ามาแล้วก็จุ้บ“อื้ออ”ฉัน
“ไอหอมทางนี้!”ฉันมองไปวินที่ลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมกับโบกไม้โบกมือมาทางฉันส่วนฉันก็ได้แต่เอามือบังหน้าด้วยความอายนี่มันลืมไปแล้วหรือไงกันว่ากำลังอยู่ในร้านอาหารน่ะ“มึงจะตะโกนทำไมเนี่ย!”เมื่อมาถึงฉันก็บ่นมันทันทีไอวินทำตาหน้าบ่งบอกว่ามันไม่ได้รู้สึกผิดแต่อย่างใดเลยสักนิด“มึงติดกิ๊บนั่นทุกวันจริงดิ”ไอวินชี้มาที่ผมของฉันที่มีกิ๊บต้นหอมติดอยู่“อืม”ฉันตอบเบาๆก่อนจะเริ่มทานอาหารทันทีตลอด2ปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยลืมเซย์จิได้เลยสักวันเดียวและฉันก็ยังภาวนาขอแค่สักครั้งไม่สิสักเสี้ยววิก็ได้ที่ฉันจะได้เห็นหน้าเขาได้บอกเขาไปว่าฉันเองก็ชอบเขาเหมือนกันทุกวันนี้เหมือนมันเป็นปมนึงปมสำหรับชีวิตฉันที่ไม่ยอมพูดออกไปตั้งแต่วันนั้นเพราะเห็นว่าเซย์จิดูรีบๆแล้วก็สีหน้าเขาก็ไม่ดีแต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จริงๆแน่นอนว่าฉันจะบอกเขาแม้ว่าเขาจะไม่อยู่ในอารมณ์ของความดีใจก็ตามบางทีเขาอาจจะยอมทิ้งตั๋วเพื่อฉันอย่างที่ไอวินบอกก็ได้“ลืมๆมันไปเถอะมันคงไม่กลับมาแล้วแหละเล่นไม่ติดต่อหากันเลยแบบนี้”ไอวินเอ่ยขึ้นอย่างเคืองๆมันเองก็คงโกรธที่จู่ๆเซย์จิก็ขาดการติดต่อไปสินะ“มาบอกให้กูลืมมึงเองก็ยังลืมไม่ได้เลย”ฉันแซะมันกลับก่อนจะชี
“ฉันชอบเธอ”“ซะ..เซย์อื้อออ..”ยังไม่ทันที่ฉันจะหายตกใจเซย์จิก็ใช้มือตัวดันท้ายทอยของฉันให้รับจูบจากเขาอีกครั้งและครั้งมันไม่ใช่แค่จุ้บแต่มันคือจูบแบบจริงๆจังๆริมฝีปากของเซย์จบเม้มริมฝีปากของฉันอย่างอ่อนโยนหัวใจของฉันเต้นถี่รัวพร้อมกับอุณหภูมิในร่างกายที่ค่อยๆสูงขึ้นอย่างฉับพลัน“อื้อออ”ดวงตาของฉันเบิกโตเมื่อเซย์จิสอดลิ้นเข้ามาในปากฉันและนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เคยสัมผัสอะไรแบบนี้ตอนที่เคยเห็นในหนังฉันก็เอาแต่ทำหน้ายี๋เพราะคิดว่ามันแปลกๆแต่พอมาเจอจริงๆมันไม่ได้รู้สึกไม่ดีเลยสักนิดอีกทั้งฉันยังชอบมันอีกด้วย“แฮ่กเซย์ยะหยุดก่อน..”ฉันดันใบหน้าหล่อของเซย์จิออกเพราะหายใจไม่ออกก่อนจะตะบี้ตะบันหอบหอากาศเข้าปอดรัวๆนี่มันจูบสูบวิญญาณชัดๆ!แต่พอการหายใจของฉันเริ่มกลับมาเป็นปกติสติของฉันก็เริ่มพร้อมกับความอับอายที่เกิดขึ้นในใจ
ไม่จริง..ไม่จริงหยุดเต้นนะไอหัวใจบ้า!..ไม่สิถ้าหยุดเต้นฉันก็ตายสิย่ะเต้นเบาๆก็พอเพราะตอนนี้มันเหมือนกับหัวใจฉันจะหลุดออกมาจากตัวเลย“อาจจะเป็นฉัน”งั้นหรอบ้าจริงนายที่บอกว่าเกลียดฉันเนี่ยนะจะมาชอบคนอย่างฉันไม่มีทางหรอกเพราะฉันยังจำได้ดีในวันนั้นวันที่นายพูดขึ้นมากับปากตัวเองว่านายเกลียดฉันน่ะ-ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน-“ไอหอมมายังเพื่อนกูมาแล้ว”“ใกล้ถึงแล้วรถติดอ่ะโทษทีนะ”“เคๆรออยู่ในร้านนะ”“อืมๆ”ฉันรีบเก็บมือถือใส่กระเป๋าก่อนจะวิ่งไปยังร้านอาหารที่นัดกันไว้ทันทีวันนี้เป็นวันที่ไอวินเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฉันจะแนะนำเพื่อนคนใหม่ให้รู้จักที่จริงมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตฉันหรอกว่าไอวินจะมีเพื่อนเป็นใครบ้างแต่ครั้งนี้เราเลือกที่จะเรียนมหาลัยเดียวกันแม้จะต่างคณะไอวินเลยอยากให้ฉันรู้จักเพื่อนของมันไว้เพื่อมีเรื่องอะไรจะได้ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนมันได้ในตอนที่มันไม่อยู่“ไอวินกูมะ..”“ผู้หญิง?ไม่เห็นบอกเลยว่าเพื่อนที่มาจะเป็นผู้หญิง”ฉันนิ่งไปท







