บทที่ 2

หลังจากคืนที่จูบกันแค่แป๊บ เอกนอนไม่หลับทั้งคืน หัวใจยังเต้นแรง คิดถึงกลิ่นตัวมิ้นต์ เนินอกที่เด้งตอนเธอหัวเราะ เสียงครางเบา ๆ ในลำคอตอนริมฝีปากแตะกัน ตัวร้อนผ่าวจนต้องลุกไปอาบน้ำเย็น แต่ก็ยังไม่ช่วยอะไร

เช้าวันต่อมา เอกตื่นสายเพราะนอนดึก เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แต่ตัวยังร้อนอยู่ ห้องเงียบกริบ จนกระทั่งได้ยินเสียงน้ำไหลจากห้องข้าง ๆ เสียงฝักบัวดังแว่ว ๆ ผ่านกำแพงคอนโดเก่าที่บางจนเหมือนกระดาษ

เอกนั่งนิ่ง ฟังเสียงน้ำกระทบพื้น แล้วเสียงร้องเพลงเบา ๆ ของมิ้นต์ดังขึ้น เธอร้องเพี้ยน ๆ แต่ฟังแล้วยิ่งทำให้ใจเต้นแรง “อืมม์… เสียวจังเลย…” เสียงครางหลุดออกมาเบา ๆ ไม่ใช่ร้องเพลงแล้ว

เอกชะงัก หูชัน หัวใจเต้นตึกตัก เสียงน้ำยังไหล แต่ผสมกับเสียงหายใจถี่ ๆ แล้วเสียงครางชัดขึ้น

“อ๊า… ใหญ่จังเลย… ชอบแบบนี้…”

เอกกลืนน้ำลายดังอึก ลุกขึ้นนั่งข้างกำแพงที่ติดห้องเธอ นั่งกอดเข่า เอียงหูแนบกำแพง ส่วนที่แข็งขึงในกางเกงในเริ่มตื่นตัว เธอกำลังช่วยตัวเองแน่ ๆ

“อื้มม์… เอาแรง ๆ สิ… ไอ้เอก… ทำให้หนักกว่านี้…” ชื่อตัวเองหลุดออกจากปากมิ้นต์ เอกแทบช็อก ส่วนที่แข็งกระตุกแรงในกางเกง เธอคิดถึงกูจริง ๆ ว่ะ

เสียงนิ้วเธอเคลื่อนไหวดังแฉะ ๆ เบา ๆ แต่ชัดเจนเพราะกำแพงบาง “อ๊าา… ตรงนั้น… เสียวสุด ๆ … อย่าหยุดนะ…” เสียงครางสูงขึ้น หายใจถี่รัว เสียงน้ำหยุดไหล เหมือนเธอหยุดอาบน้ำแล้วนั่งยอง ๆ ช่วยตัวเองต่อ

เอกทนไม่ไหว ถอดกางเกงในออก ส่วนที่แข็งใหญ่แดงก่ำตั้งเด่ เอามือลูบไล้ช้า ๆ ตามจังหวะครางของเธอ

“อ๊า… เสียวจัง… ใหญ่แบบนี้… กูอยากได้จริง ๆ …” มิ้นต์ครางดังขึ้น เสียงดังจนเอกได้ยินชัดทุกคำ

เอกลูบเร็วขึ้น นึกภาพมิ้นต์นั่งแยกขา นิ้วกลางสอดเข้าจุดร้อนเปียกชุ่ม ขยับเข้าออกเร็ว ๆ เนินอกโยกตามจังหวะ หัวนมแข็งชูชัน “ไอ้เอก… มาช่วยกูหน่อยสิ… จุดนี้คันมาก…”

เอกใกล้ถึงจุดแล้ว แต่พยายามกลั้น อยากฟังเธอถึงก่อน เสียงเธอสูงขึ้น

“อ๊าาา… จะถึงแล้ว… อ๊ายยย… ใหญ่จัง… ฉีดน้ำเงี่ยนเข้าไปเลยยย…” แล้วเสียงครางยาว ๆ ดังลั่น เสียงตัวสั่น หายใจหอบแรง

เอกเร่งมือ นึกถึงจุดร้อนของมิ้นต์ตอดแน่นตอนถึงจุด แล้วน้ำรักพุ่งแรง ๆ เปรอะกำแพงห้องตัวเอง หายใจหอบเหมือนเพิ่งวิ่งมาไกล ตัวสั่นไปหมด

ข้างห้องเงียบไปพักใหญ่ แล้วเสียงมิ้นต์หัวเราะเบา ๆ คนเดียว “บ้าเอ๊ย… อยากได้มึง ๆ ว่ะ”

เอกยิ้มมุมปาก นั่งพิงกำแพง หัวใจยังเต้นไม่หยุด ส่วนที่แข็งยังตื่นตัวอยู่ รู้แล้วว่ามิ้นต์ก็อยากเหมือนกัน

บ่ายนั้น มิ้นต์เคาะประตูห้องเอก

“เฮ้ย ไอ้เอก มากินข้าวด้วยกันมั้ย กูทำต้มยำกุ้งมา เยอะชิบหายเลย”

เอกเปิดประตู มิ้นต์ยืนยิ้ม ใส่เสื้อยืดตัวบาง ๆ กางเกงขาสั้นอีกแล้ว ผมเปียก เหมือนเพิ่งอาบน้ำรอบสอง กลิ่นสบู่หอม ๆ ลอยมา เอกแอบมองเนินอกที่เด้งเบา ๆ ไม่มีบรา

“มากินสิ” เอกเชิญเข้า มิ้นต์เดินนำ ถาดอาหารวางบนโต๊ะเล็ก ๆ ทั้งคู่นั่งกินด้วยกัน คุยเรื่องงาน เรื่องเพื่อนเก่า แต่บรรยากาศแปลก ๆ ตลอดเวลา สายตาเหลือบมองกันบ่อยขึ้น

มิ้นต์ตักต้มยำเข้าปาก แล้วเลียช้อนช้า ๆ

“ร้อนดีว่ะ… แซ่บ ๆ แบบนี้ชอบ” เธอพูดตาเป็นประกาย มองตาเอกตรง ๆ

เอกยิ้ม “แซ่บขนาดนี้… กูก็ชอบเหมือนกัน”

มิ้นต์หัวเราะคิกคัก “มึงหมายถึงต้มยำ หรือหมายถึงอย่างอื่นวะ”

เอกไม่ตอบ แต่เอื้อมเท้าใต้โต๊ะไปแตะน่องมิ้นต์เบา ๆ มิ้นต์ไม่ขยับหนี กลับแยกขาออกนิดหนึ่ง เอกเลื่อนเท้าขึ้นไปเรื่อย ๆ จนแตะต้นขาด้านใน ผิวเนียน ๆ ร้อนผ่าว

“มึง… อย่าทำแบบนี้สิ” มิ้นต์พูดเสียงสั่น แต่ตายังยิ้ม “กูเพิ่งอาบน้ำใหม่ ๆ นะ”

“กูรู้” เอกตอบเสียงทุ้ม นิ้วเท้าเลื่อนไปแตะขอบกางเกงใน มิ้นต์กัดริมฝีปาก หายใจถี่ขึ้น